Кіріспе

Сервитут - төменгі дәрежедегі мүлікке (сервитут мүлігі) иеліктен бөлініп, жоғары дәрежедегі мүлікке (доминант мүлікке) немесе меншік иесінен басқа адамға (жеке бенефициарға) қосылған білікті пайдалы мүдде. Азаматтық құқықта меншік (доминиум) (мысалы, жер) - бұл жалғыз толық нақты құқық, ал құлдық - жол рұқсаттарымен, нақты жүктемелермен (яғни нақты келісімдермен), қауіпсіздік мүдделерімен және резервтермен қатар тұрған бағынысты нақты құқық. Оның екі түрі бар: жеке меншік, мүліктік және жеке меншік, адамды тіркейтін. Сервитуда жүктелген мүліктің иесіне оң міндетті орындауды жүктей алмайды, тек қана иесіне басқаша құқық беретін белгілі бір құқықтарды қолданудан бас тартуға немесе иесіне басқаша тыйым салуға немесе қарсы тұруға құқығы бар (жағымсыз сервитуда) белгілі бір нәрселерге жол беруге міндетті. Сервитудтар нақты келісімнен, жағымсыз иеліктен немесе заң бойынша туындайды.

Жеңімпаз анклавтар

Бастапқыда, анклав - бұл Еуропаның көп бөлігінде, әсіресе 15 ғасырдың басында Францияда пайда болған, ертедегі шіркеулік сезімдерден алынған, басқа меншік иесінің иелігіндегі жермен қоршалған негізгі жер немесе жер учаскесінің жағдайы үшін, және оны пайдалану үшін қол жеткізу мүмкін емес. айналадағы жерді кесіп өтпей-ақ, практикалық және жеткілікті түрде. Заң бойынша бұл қоршалған жердің иесінің пайдасына өту құлдығын құрады.

Квебек

Квебек заңына сәйкес, сервитут - бұл үшінші тұлғаларды қоспағанда, келісім бойынша (ex contractu) немесе заң бойынша (ex lege) құрылған нақты құқық. Квебектің Азаматтық кодексі, 1177 бап: Сервитут - бұл басқа жылжымайтын мүлікке, басқа меншік иесіне тиесілі басқа жылжымайтын мүлікке, басым жерге, пайдасына салынған салық. [ ] Квебек заңдарында жеке және жеке сервитуттар арасында айырмашылық бар. Жерге меншік құқығы - басқа адамның мүлкіне (қызметке иелік етуші мүлкіне) тұрақты, нақты құқықтарды иеленушіге қызмет етуші мүлкіне пайдалану және пайдалану (пайдалы мүдде) береді. Жеке сервитут - бұл иеленушіге белгілі бір мерзімге немесе оның өмір бойына немесе заңды тұлға болған жағдайда, ең көп дегенде 100 жылға басқа адамның жылжымалы (жеке) немесе жылжымайтын (тұрақ) мүлкін пайдалану және пайдаланудың нақты құқықтарын беретін шектеулі нақты құқық.