Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Құдайдың сөзін тыңдаңдар!" (а. 8а, - румын халық музыкасына негізделген, Бэла Бартоктың фортепианоға арналған шығармасы. 1910 жылы жазылған, олар оның халық музыкасына қызығушылығының басынан басталады. 1, екі жыл бұрын жасалған. Алайда "Бейнелер" шығармалары оның халықтық идиомаларды өз музыка тіліне ендіруде.
The Two Romanian Dances (Két Román Tánc in Hungarian), Op. 8a, are a piano work written by Béla Bartók, based on Romanian folk music. Written in 1910, they date from the beginning of his interest in folk music — his first work showing strong folk influence, the String Quartet No. 1, is from just two years before. However, the Dances show that he has already seamlessly incorporated folk idioms into his musical language.
Румын биі No 1, Оп. 8а No 1
Бірінші би (Allegro vivace) формасы рапсодикалық, бірақ қайталанатын негізгі тақырыбы бар. Бұл шығарманың мелодиялық, текстуралық және ритмикалық негізін құрайтын тақырып, ең алғаш клавиатураның күңгірт тереңдігінен pianissimo естіледі. Ортаңғы бөлім, Ленто, бас басындағы әртүрлі тремоло гармонияларына қарсы естуге болатын модальді әуенді ұсынады. Бұл бөлім жоғалып кетеді, ал ұзақ және үнемі шатасып бара жатқан crescendo-дан кейін негізгі тақырып жеңіске жететін фортиссимо октаваларында қайта оралады. Барток үшін ерекшелігі - бұл шығармада үлкен және кіші акордтар кеңінен қолданылады.
The first dance (Allegro vivace) is rhapsodic in form, though with a recurrent main theme. This theme, which provides the melodic, textural, and rhythmic foundations of the work, is first heard pianissimo in the murky depths of the keyboard. The middle section, Lento, presents an evocative modal melody against a various tremolo harmonies in the bass. This section fades away, and, after a long and increasingly frenzied crescendo, the main theme returns in triumphant fortissimo octaves. Unusually for Bartók, major and minor chords are used extensively in this piece.
Румын биі No 2, Оп. 8а No 2
Екінші би (Поко аллегро) қысқаша кіріспе жолмен басталады, бұл шығарманың көңіл-күйін қалыптастырады - әзіл-сықақ пен қатаңдықтың таңғажайып қоспасы. Румындық әуенге негізделген негізгі тақырып үш рет рет беріледі. Бірнеше рет бұзылғаннан кейін, бастапқы материал қайтадан пайда болады. Негізгі тақырып қайта оралады, одан да қатты; тағы бір қысқа үзіліс өткеннен кейін ол тағы да қайта оралады, бұл жолы Più mosso, febrile ( көбірек қозғалыс, қызу) деп белгіленді. Қалған бөлігі - балилік ықпалды көрсететін қуанышты мотивтердің, көңілдіден алаңдататынға дейін өзгеріп отыратын кенеттен қарама-қайшылықтардың және қос октавадағы салтанатты жолдардың аралас-құралы. Бұл бидің түрі классификацияға төтеп бере алмаса да, ол айтарлықтай бағытталған, біріктірілген және қанағаттандыратын.
The second dance (Poco allegro) begins with a brief introductory passage, which sets the mood of the piece — a strange mix of humour and severity. The main theme, based loosely on a Romanian jeering song, is presented three times in succession. After a violent transition, the material from the opening returns, though somewhat warped. The main theme returns, yet more frantic; after another brief interlude, it returns again, this time marked Più mosso, febrile (“more motion, feverishly”). The remainder of the piece is a mishmash of cheerful motifs showing Balinese influence, sudden contrasts which range from amusing to disconcerting, and majestic passages in double octaves. Although the form of this dance defies classification, it is nonetheless remarkably directed, unified, and satisfying.