Кіріспе
Жапырақшаңқырлар бөліп шығаратын микроскопиялық түйіршіктер Брохосомалар - бұл жапырақшаңқырлар бөліп шығаратын (құрттар отрядының Cicadellidae туысына жататын) күрделі құрылымды микроскопиялық түйіршіктер. Олар әдетте олардың дене бетінде және сирек жағдайда жұмыртқаларында кездеседі. Броксомалар алғаш рет 1952 жылы электронды микроскоптың көмегімен сипатталды. Броксомалар гидрофобты болып, жәндіктің қабығын таза ұстауға көмектеседі. Бұл бөлшектер ауа үлгілерінде де табылған және олар бөтен заттарды оңай ластауы мүмкін, бұл басқа жәндіктердегі брохосомалардың қате хабарламаларын түсіндіреді. Бұл атау грек тіліндегі βρóχoς ("brochos": тор тор) және σωμα ("soma": дене) сөздерінің бірі болып табылады.
Brochosomes are intricately structured microscopic granules secreted by leafhoppers (the family Cicadellidae of the insect order Hemiptera) and typically found on their body surface and, more rarely, eggs. Brochosomes were first described in 1952 with the aid of an electron microscope. Brochosomes are hydrophobic and help keep the insect cuticle clean. These particles have also been found in samples of air and can easily contaminate foreign objects, which explains erroneous reports of brochosomes on other insects. The name, derived from the Greek words βρóχoς ("brochos": mesh of a net) and σωμα ("soma": body), refers to the characteristic reticulated surface of the granules.
Құрылымы мен құрамы
Жапыраққақтардың көпшілігі диаметрі 0,2 - 0,7 микрометр болатын қуыс шар тәрізді брохосомаларды шығарады. Олар көбінесе 20 алтыбұрышты және 12 бесбұрышты жасушалардан тұрады, әр брохосоманың контурлары қысқартылған икосаэдрге ұқсас болады футбол добының геометриясы және C60 букминстерфуллерен молекуласы. Броксомалардың химиялық құрамына бірнеше түрдегі ақуыздар және кейбір зерттеулерге сәйкес липидтер кіреді. Броксоминдер деп аталатын негізгі ақуыздар туысы және броксомалардың құрамында анықталған басқа да ақуыздар мен олардың сәйкес гендері мембракоидалардан тыс кез келген организмдердің ақуыздары мен гендеріне ешқандай байланыс танытпайды, сондықтан жетім гендердің үлгілері болып саналады.
Функциялар
Әр ауысқаннан кейін, көбінесе жапырақшалардың түрлері анус арқылы сұйықтықты қамтитын брокосома тамшыларын бөліп, оларды жаңадан пайда болған теріге белсенді түрде таратады. Бұл әрекет майлау деп аталады. соңғысы көбінесе қантты және жабысқақ, сондықтан жәндік үшін қауіпті болуы мүмкін. Броксомальды қабықтың қосымша қорғаныс функциялары бар. Жаңа әлемдегі бірнеше тұқымдардағы жапырақшалар Cicadellinae (оның ішінде шыны қанатты атып өлтіруші және туысқан түрлері) брохосомалары жұмыртқа массаларының жабындысы ретінде қолданылады. Осы тұқымдардың жүкті әйелдерінде Малпигий түтікшелері ауысады. Мұндай "ұйық" брохосомаларының пішіні мен мүсіндері түрлер арасында айтарлықтай өзгереді, бұл түрлерді анықтау үшін қосымша сипаттамаларды береді.