Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1888–1963)
American actor (1888–1963)
Эдгар Монтильон "Монти" Вулли (17 тамыз 1888 – 6 мамыр 1963) – американдық кино және театр актері. 50 жасында ол 1939 жылғы "The Man Who Came to Dinner" пьесасындағы және 1942 жылғы оның киноға бейімделуіндегі рөлі арқасында белгілі бір деңгейде даңққа ие болды. Оның ерекше ақ сақалы – оның айқын белгісі болды және ол мейіріммен "Сақалды" деп аталды. Кейін ол Йель университетінде ағылшын тілінің профессорының көмекшісі және драма үйірмесінің жетекшісі болды.
Edgar Montilion "Monty" Woolley (August 17, 1888May 6, 1963) was an American film and theater actor. At the age of 50, he achieved a measure of stardom for his role in the 1939 stage play The Man Who Came to Dinner and its 1942 film adaptation. His distinctive white beard was his trademark and he was affectionately known as "The Beard." He eventually became an assistant professor of English and drama coach at Yale.
Актерлік мансап
Вулли 1929 жылы Бродвейде "Елу миллион француз" қойылымымен режиссерлік қызметін бастады, ал 1936 жылы академиялық мансабын тастағаннан кейін сол жерде актерлік өнерге көшті. 1939 жылы ол Кауфман мен Харттың "Тамаққа келген адам" комедиясында 783 рет ойнады. Осы рөл үшін ол өткір тілді, жоғарыдан қараушы, саңлақ адам ретінде танылды. Ол Warner Bros. студиясының Коул Портердің өмірбаянына арналған "Түн мен күн" (1946) фильмінде және "Бишоптың әйелі" (1947) фильмінде профессор Вутеридж рөлінде өзін-өзі сомдады. "Сен сезінетіндей жас" (1951) комедиясында ол 65 жасында жұмысынан босатылған баспагерді ойнады, ол жұмысын қайтару үшін атқарушы болып көрінеді. Ол сондай-ақ радиода жиі қонақ ретінде пайда болды, алғаш рет Аль Джолсонның әріптесі ретінде танылды. Вулли "Фред Аллен шоуы", "Дэффидің тавернасы", "Биг Шоу", "Чейс және Санборн сағаты" Эдгар Бергенмен және Чарли Маккартимен және тағы басқалар сияқты хабарларда жиі пайда болды. 1950 жылы Вулли NBC телеарнасының "The Magnificent Montague" сериалында басты рөлді ойнады. Ол бұрынғы Шекспир актерінің рөлін сомдады, оның өмірінің қиындықтары оны мақтанышын жұтып, күнделікті радиода рөл алуға мәжбүр етті, соның арқасында ол әйелі Лилимен (Энн Сеймур) және оның ақылды үй қызметшісі Агнеспен (Перт Келтон) тартысқанда күтпеген жұлдызға айналды. Шоу 1950 жылдың қарашасынан 1951 жылдың қыркүйегіне дейін эфирде болды. Вулли алғаш рет теледидарда эпизодтық рөлдерде пайда болды, содан кейін өзінің драмалық пьесалар сериясында "Монти Вуллимен сахнада" ойнады. Ол 1954 жылы CBS телеарнасының "Тамаққа келген адам" сериалының бейімделуінде түсті және "Best of Broadway" сериясындағы басқа да теледрамаларда ойнады. Соңғы фильмі "Kismet" (1955) фильмін түсіргеннен кейін, ол шамамен бір жыл радиоға қайта оралды, содан кейін денсаулығының нашарлауына байланысты актерлік мансабын аяқтауға мәжбүр болды. Вулли екі рет "Оскар" сыйлығына ұсынылды, 1943 жылы "Күлкіш" фильмі үшін "Ең үздік актер" және 1945 жылы "Сен кеткеннен бері" үшін "Ең үздік қосалқы актер" номинацияларында. Ол 1942 жылы "Күлкіш" фильміндегі рөлі үшін Ұлттық сын кеңесінің "Ең үздік актер" сыйлығын жеңіп алды. Оның қолы мен сақалы 1943 жылы Грауманның Қытай театрының алаңына басылды. Вулли 1960 жылы Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдыз алды, ол ресми түрде "Кино" санатында тіркелгенімен, оның жұлдызында теледидар белгісі бар. Теледидар белгісінің қателігі айқын болды, өйткені оның жалғыз теледидарлық жұмысы 1954 жылы "Тамаққа келген адам" теледидарлық бейімделуіндегі Шеридан Уайтсайдтың классикалық рөлі және 1959 жылы "Five Fingers" атты қысқа мерзімді сериалдың бір эпизодындағы шағын рөл болды.
Woolley began directing on Broadway in 1929 with Fifty Million Frenchmen, and began acting there in 1936 after leaving his academic career. In 1939 he starred in the Kaufman and Hart comedy The Man Who Came to Dinner for 783 performances. It was for this well reviewed role he was typecast as the wasp tongued, supercilious sophisticate. He played himself in Warner Bros.' fictionalized film biography of Cole Porter, Night and Day (1946), and the role of Professor Wutheridge in The Bishop's Wife (1947). In the comedy As Young as You Feel (1951) he played a printer who, fired routinely from his job at 65 years old, poses as an executive to get his job back. He was also a frequent radio guest performer, first appearing in the medium as a foil to Al Jolson. Woolley became a familiar guest on such shows as The Fred Allen Show, Duffy's Tavern, The Big Show, The Chase and Sanborn Hour with Edgar Bergen and Charlie McCarthy, and others. In 1950, Woolley landed the starring role in the NBC series The Magnificent Montague. He played a former Shakespearean actor whose long fall onto hard times forced him to swallow his pride and take a role on daily network radio, becoming an unlikely star while sparring with his wife, Lily (Anne Seymour), and his wise cracking maid, Agnes (Pert Kelton). The show lasted from November 1950 through September 1951. Woolley first appeared on television in cameos, then in his own dramatic play series On Stage with Monty Woolley. He starred in a CBS TV adaptation of The Man Who Came to Dinner in 1954, and appeared in other televised dramas in the series Best of Broadway. After completing his last film, Kismet (1955), he returned to radio for about a year, after which he was forced to retire due to ill health. Woolley was nominated twice for an Academy Award, as Best Actor in 1943 for The Pied Piper and as Best Supporting Actor in 1945 for Since You Went Away. He won a Best Actor award from the National Board of Review in 1942 for his role in The Pied Piper. His hands and beard were impressed in the pavement of Grauman's Chinese Theatre in 1943. Woolley received a star on the Hollywood Walk of Fame in 1960, officially listed in the "Motion Picture" category, though his star bears the television emblem. The error of the television emblem was evident, considering his only TV efforts were his classic role as Sheridan Whiteside in a 1954 TV adaptation of "The Man Who Came to Dinner", and another small role in an episode of a short lived series called "Five Fingers" in 1959.
Жеке өмір
Вулли мен Коул Портер Нью-Йоркте және шетелде көптеген оқиғаларды бірге бастан өткерді, бірақ Портер Вуллидің қара нәсілді адамды сүйіктісі ретінде қабылдағанына наразы болған. Вулли ғылыми және басқа да еңбектерде гомосексуал және жасырын өмір сүрген адам ретінде сипатталған. 1939 жылдан бастап Вулли 1911 жылы Йель университетін бітірген Кэри Эбботт есімді серігімен бірге өмір сүрді. Эбботтты жұрт алдында жасырын түрде Вуллидің «курьер-хатшысы және саяхат серігі» ретінде таныстырды. 1942 жылы Вулли мен Эбботт Саратога-Спрингс қаласына көшіп, Эбботт 1948 жылы 58 жасында өкпе рагынан қайтыс болғанға дейін бірге тұрды. Беннетт Серфтің 1944 жылғы «Try and Stop Me» кітабында айтылғандай, Вулли бір кешкі асқа қатысып, кенеттен ішек қышып, ауадан дыбыс шығарды. Жанында отырған әйел оған ашуланып қарады; ол да оған ашуланып: «Не күттің, жақсы әйел? Қоңырау естімедің бе?» деді. Серф: «Вулли осы сөзге қатты қуанғандықтан, оны Голливудтағы келесі рөліне енгізуді талап етті» деп жазды. 1943 жылы Альфред Хичкок «Look» журналы үшін «Монти Вуллинің өлімі» атты детективтік әңгіме жазды.
Woolley and Cole Porter enjoyed many adventures together in New York and on foreign travels, although Porter reportedly disapproved of Woolley taking a black man as his lover. Woolley has been described in scholarly and other works as gay and closeted. Starting in 1939, Woolley was living with a gay companion, Cary Abbott, who had also graduated from Yale in 1911. Abbott was discreetly identified publicly as Woolley's "courier secretary traveling companion." In 1942, Woolley and Abbott moved into a house in Saratoga Springs, where they lived together until Abbott's death, at age 58, from lung cancer, in 1948. According to Bennett Cerf in his 1944 book Try and Stop Me, Woolley was at a dinner party and suddenly belched. A woman sitting nearby glared at him; he glared back and said, "And what did you expect, my good woman? Chimes?" Cerf wrote, "Woolley was so pleased with this line that he insisted it be written into his next role in Hollywood." In 1943, Alfred Hitchcock wrote a mystery story for Look titled "The Murder of Monty Woolley."
Өлім
1963 жылғы 6 сәуірде Вулли жүрек ауруларымен Саратога-Спрингс ауруханасына жеткізілді, екі күннен кейін Олбэни ауруханасына көшірілді. Ол 1963 жылғы 6 мамырда Нью-Йорк штатының Олбэни қаласында бүйрек және жүрек ауруларының асқынуларынан 74 жасында қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Саратога округіндегі Саратога-Спрингс қаласындағы Гринридж зиратына жерленген.
On April 6, 1963, Woolley was taken to the Saratoga Springs Hospital with heart problems, and two days later transferred to the Albany Hospital. He died of complications from kidney and heart ailments on May 6, 1963, in Albany, New York, aged 74. He is interred at the Greenridge Cemetery, Saratoga Springs, Saratoga County, New York.