Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сусила Будхи Дхарма - 1952 жылы Индонезияның Жокьякарта қаласында Дүниежүзілік Субуд Ассоциациясының негізін қалаушы Мұхаммед Субух Сумохадивиджоджо жазған кітап. Оның атауы Субуд жолындағы жаттығулар арқылы дамытылатын үш негізгі қасиетке сәйкес келеді. "Субуд" атауы санскрит тілінен шыққан осы үш жава сөзінің бірігуінен шыққан.
Susila Budhi Dharma is a book written by Muhammad Subuh Sumohadiwidjojo, the founder of the World Subud Association, in the city of Jogjakarta, Indonesia, in 1952. Its name corresponds to the three main qualities that are to be developed through the training in the Subud path. The name "Subud" is a contraction of these three Javanese words of Sanskrit derivation.
Өмірлік күш
Кітапта Субуд латиханның (жарыстың) практик-оқушылары өмірдегі ішкі сезімдерін жаттықтыру үшін өткізетін тәжірибелер сериясы туралы айтылған. Ол осы дүниеде адам баласын сүйемелдейтін, яғни материалдық, өсімдік, жануарлар және "әдеттегі адам" күштерінің әртүрлі әсерін қалай сезінетінін сипаттайды. Кітапта олардың ішкі сезімге әсерін түсіну арқылы осы әлемде өмір сүру үшін адамзатқа берілген осы күштермен үйлесімде болу және олардың үстемдігіне берілмеу мүмкін екендігі талқыланады. Кітапта Субуд латинат (Субудтың рухани жаттығуы) күнделікті өмірде қалай қызмет ете алатыны туралы көптеген мысалдар келтірілген. Адам осы немесе сол жағдайға жақындаған кезде ішкі сезімде не болатынын сезінетін және 'алу' мүмкін жағдайларды сипаттайды. Бұл әртүрлі белгілерді түсіну үшін "оқыту" болып табылады, сондықтан адамдар өмірлік күштердің қысымына төтеп бере алады және осылайша өздерінің адамдық қасиеттері мен қабілеттерін дамыта алады. Субухтың жазбалары адамдардың өздеріне тиесілі немесе өздері қалаған материалдық заттарға қалай құл болып қалатынын көрсетеді. Ол ішкі жанжалдардың пайда болу себебін және адамдардың қалай оңай импульстерге, көңіл-күй мен сезімдерге беріліп, адамгершілікке қайшы әрекет жасауына түсіндіреді. Кітапта адамның санасында билік үшін күресетін әртүрлі "өмірлік күштер" "Нафсу" деп аталады. Бұл кітаптың мақсаты - тәлім беру емес, латинатпен үздіксіз айналысудың нәтижесінде қандай тәжірибеге ие бола алатындығын көрсету.
The book refers to the series of experiences that practitioners of the Subud 'latihan' (exercise) may go through in the process of training their inner feeling in practical life. It describes how one can feel the various influences of the forces that accompany human beings in this world, i. e. material, vegetable, animal and "ordinary human" forces. The book discusses how, through awareness of their influences upon the inner feeling, it is possible to integrate and be in harmony with these forces, which were provided to humanity for living in this world, and to be no longer dominated by them, through the support of the Great Life Force. The book explains many examples of how the Subud latihan (the spiritual exercise of Subud) may play a role in daily life. Situations are described whereby a person may feel and 'receive' what occurs in the inner feeling when approaching this or that circumstance. This supposedly represents 'training' in how to understand the various indications so that human beings may be able to deal with the pressure of the life forces and consequently develop their truly human qualities and faculties. Subuh's writing illustrates how humans come to be in thrall to material things which they own or desire. It offers an explanation as to why inner conflicts arise and how people can so easily be swept up by impulses, moods and emotions inconsistent with humane action. In the book the various "life forces" which struggle for dominance within a person's consciousness are referred to as "Nafsu". The book is not intended to be a teaching but to indicate what one might experience as a result of the continued practice of the latihan.
Атауы
"Сусила" - адамның мінез-құлқының "асыл" болуына мүмкіндік беретін қасиет, өйткені ол ненің дұрыс, ненің бұрыс екенін біледі. "Будхи" деген сөз Алланың әрбір жаратылыстың ішінде орналастырылған билігінің бір бөлігі деп айтылады. Бұл Буддиді адамдар өз еріктерімен Құдайдың еркіне сай бағыттаса, онда олардың өмірі жарылқанады. "Дхарма" - бұл Құдайдың батасының адам өміріндегі көрінісі. Осыған байланысты, әр түрлі адам іс-әрекетінің түрлері, соның ішінде бизнес, өнер, білім, денсаулық сақтау және т.б. адамзаттың ішкі алған рақымының сыртқы көрінісі болуы мүмкін, сонда әл-ауқат пен бақыт пайда болады. Пак Субух мұны "Нағыз адам мәдениеті" деп атады. Дхарма сөзі индустар мен буддистердің ой-пікірлерінің орталығында, ал Будхи термині Будда сөзімен түбір бөліседі. Автор өзін кәдімгі мұсылман ретінде сипаттаса да, кітаптың атауы ежелгі үнді даналығымен үйлеседі. Бұл Субух кейде өзінің ертеректегі әңгімелерінде сипаттары (мысалы, Пандава бауырлары) мен астарлы әңгімелерін атаған Уаянг әңгімелеріне сәйкес келеді. (Махабхаратадан алынған осы танымал әңгімелер ғасырлар бойы жавандықтардың руханилығын нығайтты және байытты.)
"Susila" is said to represent a quality of human beings which enables their behaviour to be 'noble' because they are conscious of what is right and what is wrong. "Budhi" is said to be part of God's authority which was placed inside every creature. When this Budhi is directed voluntarily by people in the direction of God's will, then their lives will supposedly be blessed. "Dharma" is said to be the projection in practical human life of God's blessing. Accordingly, various forms of human activity, including business, arts, education, health and so on, may become outer expressions of the grace that humanity has received within, thereby engendering welfare and happiness. Pak Subuh called this "True Human Culture". The word dharma is central to both Hindu and Buddhist thought, and the term Budhi shares a root with the word Buddha. Although the author described himself as a conventional Muslim, the book's name chimes with ancient Indian wisdom. This is consistent with the Wayang stories whose characters (such as The Pandava brothers) and parables Subuh occasionally refers to in his earlier talks. (These popular stories drawn from the Mahābhārata have, for centuries, underpinned and enriched Javanese spirituality.)
Жазу стилі
Кітап жоғарғы яван тілінде және кави тілінде жазылған, және ол дәстүрлі явандық әуендермен бірге өлең түрінде қабылданды. Пак Субух оны тек Субуд мүшелері ғана оқысын деп ұсынды, өйткені Субудтың латихинасын көрмеген адамдар кітапты талдамалық жолмен түсінуге тырысуы мүмкін, бірақ оны өздерінің тікелей тәжірибелерімен байланыстыра алмайды. Бұл туралы кейбір пікірлер айтылып жатыр, себебі Subud қауымдастығы құпиялылық сақтағысы келмейді, бірақ тексеруге болмайтын мәлімдемелерді жасаудан аулақ болғысы келеді. Кітап өздерінің рухани жолын бастаған адамдарға қосымша нұсқама ретінде қарастырылды (және әлі де қарастырылуда).
The book was written in High Javanese language and Kawi, and it was reputedly received in the form of a poem, accompanied by traditional Javanese melodies. It was recommended by Pak Subuh as being for only Subud members to read, since people who have not experienced the latihan of Subud might try to understand the book in an analytical way, yet be unable to relate it to their own direct experiences. There is some discussion about this as the Subud association does not aim to be secretive, but also wants to avoid making unverifiable claims. The book was (and is) intended as an optional supplementary guide for people already undertaking their own spiritual journey.