Кіріспе
Америка саясаткері оның әкесі Вирджиния теміржолшысы және саясаткер Роберт Латем Оуэн кіші (2 ақпан 1856 - 19 шілде 1947) Оклахома штатынан шыққан алғашқы екі АҚШ сенаторларының бірі болды. Ол 1907-1925 жылдар аралығында Сенат құрамында қызмет етті. Вирджиния штатының Линчбург қаласында теміржол компаниясының президенті Оуэннің ұлы болып, 1873 жылғы дүрбелеңнен отбасының қаржысы құлаған кезде, Оуэн Диккенс тәрізді бақыттың кері бұрылуына ұшырады. Оуэн, анасының жағында жартылай чероки болған, батысқа қарай үнді аумағына қарай бет алды, онда ол жаңа өмір салтын құрды, кезегінде, чероки жетімдерімен жұмыс істейтін мектеп мұғалімі; заңгер, әкімші және журналист; федералды үнді агенті; және қауымдастық банкінің негізін қалаушы және бірінші президенті. Оны кеңінен жұртшылыққа танытқан және 1907 жылы Оклахома штаты (бұрынғы Үндістан аумағын біріктірген) штаттық мәртебеге ие болған кезде АҚШ Сенатына сайлануына жол ашты. 1906 жылы ол заңгер ретінде шығыс черокилер атынан сот ісі бойынша жеңіске жеткен. Демократ, көптеген прогрессивті істерде белсенді, соның ішінде үкіметтің қоғамдық бақылауын күшейту және бала еңбегіне қарсы күрес, Оуэн әсіресе Федералды резерв жүйесін құрған 1913 жылғы Глас Оуэн Федералды резерв туралы заңның Сенаттағы демеушісі ретінде есте қалады. Ол кездегі талқылауларда ол Федералды резервті ресми түрде банк индустриясының бақылауына алу науқанына қарсылық көрсетті, ал 1913 жылғы заң Оуэннің компромистік ұсынысына сәйкес кеңінен пайда болды, ол үкіметтің атынан тағайындалған орталық Федералды резервтік кеңесін және ірі банктер үстемдік ететін он екі өңірлік Федералды резервтік банкті құрды. Оуэн кейіннен 1920-ші жылдардың басында және 1930 жылдардың басында Федералды резервтің дефляциялық саясатты қарастыруы деп қарастырған нәрсеге өте сыншыл болды, ол оны ең ірі банктердің Федералдық резервке шамадан тыс ықпал етуіне байланысты және ол Ұлы депрессияға себепкер деп таныды: сол кездегі азшылық көзқарас, бірақ соңғы онжылдықта консервативті экономистер арасында кеңінен танылды (ол 1960-шы жылдары Милтон Фридман танымал етті). 1920 жылы Оуэн Демократиялық партияның президенттікке кандидатурасын алуға ұмтылды.
his father the Virginia railroadman and politician
Robert Latham Owen Jr. (February 2, 1856 – July 19, 1947) was one of the first two U. S. senators from Oklahoma. He served in the Senate between 1907 and 1925. Born into affluent circumstances in antebellum Lynchburg, Virginia, the son of a railroad company president, Owen suffered an almost Dickensian reversal of fortune when his family was ruined financially by the Panic of 1873 and his father died while he was still in his teens. Owen, who was part Cherokee on his mother's side, responded by heading west to Indian Territory, where he built a new life as, in turn, a schoolteacher working with Cherokee orphans; a lawyer, administrator and journalist; a federal Indian agent; and the founder and first president of a community bank. Among the achievements that brought him to wider public notice, and helped pave the way for his election to the U. S. Senate in 1907 when Oklahoma (incorporating the former Indian Territory) achieved statehood, was his success as a lawyer in 1906 in winning a major court case on behalf of the Eastern Cherokees seeking compensation from the U. S. Government for eastern lands the Cherokees had lost at the time of the Indian removals. A Democrat active in many progressive causes, including efforts to strengthen public control of government, and the fight against child labor, Owen is especially remembered as the Senate sponsor of the Glass Owen Federal Reserve Act of 1913, which created the Federal Reserve System. In discussions at the time, he resisted a campaign to put the Federal Reserve formally under the control of the banking industry, and the 1913 Act emerged broadly in line with Owen's compromise proposal, creating a central Federal Reserve Board nominated by the Government alongside twelve regional Federal Reserve Banks dominated by the larger banks. Owen subsequently became highly critical of what he saw as the Federal Reserve's bias towards deflationary policies during the early 1920s and again in the early 1930s, which he attributed to excessive influence by the largest banks upon the Fed, and which he identified as largely responsible for causing the Great Depression: a minority view at the time, but one that has, in recent decades, gained wide acceptance among Conservative economists (having been popularized by Milton Friedman in the 1960s). In 1920 Owen unsuccessfully sought the Democratic Party's nomination for the presidency.
Ерте және отбасылық өмірі
Оуэн 1856 жылы 2 ақпанда Вирджиния штатының Линчбург қаласында туылған. Ол Конфедерация полковнигі Роберт Л. Оуэн аға (1825-1873), азаматтық инженер және бұрынғы геодезист, Вирджиния және Теннесси темір жолының президенті болған және оның әйелі Нарцисса Кларк Чисхолм Оуэннің екі ұлының кішісі. Оның отбасы жас кезінде епископ шіркеуіне қатысқан. Оуэннің аталық ата-бабалары Уэльстен көшіп келген, ал отбасы дәрігерлер мен мұғалімдер ретінде мемлекеттік қызметте болды. Оның ата-бабасы доктор Уильям Оуэн және аға аға ағасы доктор Уильям Отуэй Оуэн (18201892) екеуі де Линчбургте медицинаны жүзеге асырды, ал соңғысы Линчбургтегі отыз аурухананың бас хирургы болып қызмет етті (ол соғыс уақытындағы аурухана орталығы болды) Азаматтық соғыс кезінде. Оның әкесі Роберт Латем Оуэн аға, АҚШ-тағы Азамат соғыстан кейін Вирджиния штатының сенатында қызмет етті. Оуэннің балалық шағында отбасы Линчбургтің ең танымал үйінде, Point of Honor-та тұрды. Оуэн Линчбургте және Балтимордағы (Мэриленд штаты) жеке мектептерге оқуға түсті. Америкадағы Азамат соғысы Вирджинияның темір жолдарының көпшілігін жойды. 1867 жылдың соңында Роберт Латхэм Оуэн аға Вирджиния және Теннесси темір жолының президенті лауазымынан кетті, өйткені ол оны президенттікке ауыстырған түрлі-түсті және өте саяси бұрынғы Конфедерация генералы (және болашақ АҚШ сенаторы, 1881-1887) Уильям Махоун бастаған темір жолды біріктіруге қарсы болды. Алайда, 1873 жылы маусымда Оуэн 16 жаста болғанда, оның әкесі 1873 жылғы дүрбелеңнен қаржы жағынан құрып, қайтыс болды. 1934 жылы Оуэн отбасының қиын кезеңдерін былай деп сипаттады: "Әкемнің мүлкі мүлдем құрып кетті, ал менің анам молшылықта өмір сүргендіктен, музыка оқытушы болып, күн көріс үшін ақша табуға мәжбүр болды". Бастапқыда анасының байланыстары арқылы алынған, бірақ кейіннен 1876 жылғы президенттің стипендиясын қоса алған стипендиялардың қолдауымен Оуэн 1877 жылы Вашингтон және Ли университетінің бакалавры дәрежесінде бітірді. Сонымен қатар, ол университеттің алтын медалімен дебаттық шеберлігі үшін марапатталды. Оның ағасы Уильям Отуэй Оуэн (1854-1924), Вирджиния әскери институтына және Вирджиния университетіне оқуға түсіп, АҚШ армиясында медициналық мансапқа ие болды, ақырында полковник дәрежесімен зейнетке шықты. Оуэннің анасы Нарцисса Чисхолм Оуэн (1831-1911) - жартылай чероки. Ол ұлының мансабын дамытуға көп күш салды, сонымен қатар әйгілі суретші болды. 1907 жылы ол өзінің Чероки мен АҚШ-тың негізгі ағымдық қоғамдары арасында өмір сүрген өмірі туралы естеліктерін жариялады, олар 2005 жылы сындық басылымда қайта басылып шыққан кезде ғылыми назарды аударды. Алайда, оның (осылайша оның) Чероки ата-бабаларының нақты көлемі белгісіз. Оуэннің 1900 жылы шыққан Доуз Роллз-дағы тізіміне сәйкес, оның 1/16-ы - Черроки. Алайда, Нарциссаның естеліктері (1907) оны 1/16 Чероки ретінде сипаттайды, егер ол дұрыс болса, оның ұлы 1/32 Чероки болған. Кейбір екінші дәрежелі көздер Нарциссаны 1/8-ші чероки ретінде сипаттайды. Нарциссаның мемуарларының қазіргі редакторы Нарциссаның өзінің туыстық ағашында "бір немесе екі ұрпақты" жоғалтқан болуы мүмкін деп болжайды; бұл мүмкіндікті түзету оның чероки қанын одан әрі сұйылтуы мүмкін. Алайда, Нарцисса черокилер арасында өскен және чероки мұрасын шеберлікпен пайдаланған, ол әкесі Томас Чишолмды (Айран жолына дейін батысқа көшіп барған "Ескі қоныстанушылардың" басшысы) "Батыс черокилердің соңғы тұқым қуалаушы соғыс басшысы" деп суреттеп көрсетті. Нарцисса екі ұлына да атақты чероки басшыларынан алынған үндістердің атауларын берді: ол Роберт Оконостотаны он сегізінші ғасырдың аяғындағы белгілі чероки басшысының есімімен атады, ол сондай-ақ өзінің үлкен үлкен ағасы болды.
Оклахомадағы алғашқы еңбек жолы
Отбасы досы, бұрынғы Конфедерация полковнигі және черокилердің көшбасшысы полковник Уильям Пенн Адейрдің кеңесі бойынша Оуэн 1879 жылы Индиан территориясындағы Салинаға (қазіргі Салина, Оклахома) көшіп барды, онда ол Чероки ұлтының мүшесі ретінде қабылданды. Ол 1879-1880 жылдары Чероки жетімдер үйінің бас мұғалімі болып қызмет етті. 1880 жылы анасы оған қосылып, бірнеше жыл бойы Чероки әйелдер семинариясында музыкадан сабақ берді. Оуэн заң оқыды және 1880 жылы адвокаттыққа қабылданды. 1881 - 1884 жылдары ол Чероки ұлтының білім беру кеңесінің хатшысы болып қызмет етті және Чероки мектеп жүйесін қайта ұйымдастыру бойынша жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол 1882, 1883 және 1884 жылдары Маскогидегі (қазіргі Маскоги, Оклахома) халықаралық жәрмеңкінің президенті болды. Ол 1884 жылы қазіргі Оклахома штатының Винита қаласында орналасқан "Индиандық бас" газетінің иесі және редакторы болды. 1885 жылы демократиялық партияның өкілі болған Оуэн ақ үйде сәтті лоббистік науқан жүргізді, ол өзін "Бес цивилизованное племя" деп аталатын федералды үнді агенті етіп тағайындады, оны бір студент "Үндістан аумағындағы ең маңызды лауазым" деп сипаттады. Сот жүйесі болмаған кезде Оуэн 1885 және 1889 жылдар аралығында мыңдаған азаматтық істерді шешу үшін міндетті төрешілікті қолдануды ұсынды. Оның анасы 1889 жылы Жаңа жыл қарсаңында Дейзи Дин Хестермен үйленгенге дейін оның үй иесі болды, олармен 1894 жылы туған Доротея деген қыз болды. 1889 жылы Ақ үй қайтадан иелері ауысқаннан кейін Оуэн мемлекеттік қызметтен кетіп, 1890 жылы Мускогидің бірінші ұлттық банкін ұйымдастырды және он жыл бойы оның президенті болды. Кейінірек ол 1893 жылғы дүрбелеңнен банктің аз ғана аман қалғаны АҚШ-тың банк жүйесіндегі түбегейлі реформа қажеттілігі туралы оның ойларына әсер еткенін жазды: Бұл банк, басқа көптеген банктер сияқты, дүрбелеңнен кейін бірнеше күн ішінде депозиттерінің елу пайызын жоғалтты, бұл адамдарды қорқытты және оларды бүкіл АҚШ-та қорлап қою үшін қаражаттарын қайтарып алуға мәжбүр етті және несие берушілерді өздерінің борышкерлерін есеп айырысу үшін күштеп қысымға салды. Бұл дүрбелең Американың қаржылық жүйесінің толық тұрақсыздығын және бизнесмендер өте ақаулы банк жүйесінде кездестіруге тиіс қауіптерді көрсетті. Адвокат және лоббист ретінде Оуэн үнді жер мәселесімен байланысты бірқатар маңызды істерді қарастырды. Ең бастысы, 1900 жылы ол Шығыс черокилер атынан АҚШ үкіметінен өтемақы талап етіп, шығыс черокилер атынан атақты істі қолға алды. Черокилер 1835 жылғы келісім бойынша оларға шығыс жерлері үшін өтемақы талап етті. 1906 жылы алты жылдан кейін Оуэн бұл істі жеңіп, Шығыс черокилер үшін 5 миллион долларға жуық өтемақы алды. Ол сондай-ақ Батыс Чероки, Чоктау және Чикасау үшін маңызды істерді жүргізуде де табысты болды. Оның айқын ынтасы мен амбициясынан басқа, оның заңгерлік немесе саяси мансабы Оуэннің физикалық болуымен кедергі болмады. Ол өмірінің соңына дейін шашы бар биік, тік адам болған. Сол кездегі бір газетте ол туралы: "Ол қоғам драмасының басты кейіпкері сияқты көрінді", - делінген. Нью-Йорк Таймс Сенатқа келген кезде ол туралы "батыс жасындағы төрт бұрышты, қара көзді, арық жігіт" деп айтты және "Сенатордың дауысы оның ең әсерлі байлығы. Ол сезімсіз сөйлегенде сұйық және жұмсақ, ал қозғайтын кезде қатты және қатты". Ол саяси мансабын бастаған кезде Оуэннің табысты заңгерлік және лоббистік практикасы, кейде дау тудыратын жер келісімдері және бизнес-әрекеттер, соның ішінде мал шаруашылығына, тау-кен және мұнайға инвестиция салу оны бай адам етті.
This bank, like many other banks, lost fifty percent of its deposits within as many days because of the panic, which frightened people and caused them to withdraw their funds for hoarding throughout the United States and led creditors to strenuously press their debtors for settlement This panic demonstrated the complete instability of the financial system of America and the hazards which businessmen had to meet under a grossly defective banking system. As a lawyer and lobbyist, Owen handled a number of significant cases dealing with Indian land issues. Most notably, in 1900 he took on a celebrated case on behalf of the Eastern Cherokees against the US Government, seeking compensation which the Cherokees claimed was due to them under a treaty of 1835 for eastern lands lost at the time of the Indian removals. In 1906, after six years, Owen won the case and obtained compensation of close to $5 million for the Eastern Cherokees. He was also successful in his handling of important cases for the Western Cherokees, Choctaws and Chickasaws. Beyond his obvious drive and ambition, neither his legal nor his political career was to be hampered by Owen's physical presence. He was a tall man of erect bearing, who kept a full head of hair to the end of his life. One contemporary newspaper profile described him as looking "like a leading man in a society drama." The New York Times spoke of him on his arrival in the Senate as "the square jawed, black eyed, lithe young man from the West" and continued that "The Senator's voice is his most impressive asset. Liquid and soft in quality when he is talking dispassionately, it is as harsh and rasping as a file when he is aroused." By the time he launched his political career, the combination of Owen's lucrative legal and lobbying practice, sometimes controversial land deals, and business activities including investments in ranching, mining and oil, had made him a wealthy man.
Саяси мансап
Оуэн 1892-1896 жылдары Демократиялық ұлттық комитеттің мүшесі болды. Ол 1901 жылы Үндістан аумағының тұрғындарына азаматтықты беру туралы заңның қабылдануына көмектесті. Кейіннен ол 1905 жылы Секуа штаты ретінде Одаққа Үндістан аумағын қабылдау мақсатында Секуа конституциялық конвенциясын ұйымдастырған топта жетекші рөл атқарды. Референдумда басым қолдау көрсетіп, Секуа кампаниясы президент Теодор Рузвельт пен Конгресстегі көптеген қарсылықтарға тап болды. Индейтер аумағы Оклахома аумағымен біріктіріліп, 1907 жылы Оклахома штаты ретінде Одаққа қабылданды. Оуэн үкіметтің халықтық бақылауын арттыру үшін бірқатар күш-жігерді қолданды. Ол сондай-ақ тыюшылықтың тұрақты қолдаушысы болды (осылай 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басында Америкада тыюшылықты қолдаушылар үкіметке халықтық бақылау жасауды қолдаушылар болуы және керісінше). Ол әйелдердің сайлау құқығына (оның Оклахома штатының бастапқы конституциясына кірмегенімен) қатысты. Ол сонымен қатар тікелей алғашқы, бастама және референдумды және шақыруды (кейде Орегон жүйесі деп аталатын шаралардың комбинациясы) Оклахома штатының конституциясына орналастыру үшін сәтті жұмыс істеді. Ол саясаттағы сыбайлас жемқорлықты кейде ашық сынға алған. Ол Ұлттық Халықтық Үкімет Лигасын ұйымдастырушылардың бірі болды және 1913 жылдан 1928 жылға дейін оның президенті болды. Мемлекет болу кезінде және онымен бірге өткен 1907 жылғы сайлауда жергілікті демократтар Оклахома территориясының бұрынғы республикалық саяси үстемдігін жою үшін ірі корпоративтік трасттардың халыққа деген наразылығын пайдаландырды. Оклахома саясатының тарихында жазылғандай, "1907 жылғы қарашадағы сайлау Оклахоманы жарты ғасыр бойы демократиялық мемлекет етті". Оуэннің өзі алғаш рет АҚШ сенаторы лауазымына қатысты. Үндістан территориясының демократтары оны сайлаушыларға "мемлекет қайраткері, заңгер, кәсіпкер" және, маңыздысы, "индіец" ретінде ұсынды. Оуэн алғашқы сайлауда бірінші орынды иеленді және кейіннен заң шығарушы орган оны Демократтар Сенатына ресми түрде сайлады. Бір мезгілде екі сенатор, Оуэн мен Томас Гор, сайланып жатқанда, екеуі қайсысы қайта сайлану алдындағы мерзімге дейін ұзақ қызмет етуі керектігін анықтау үшін лотереяға түсті. Оуэн жеребеден жеңіп алды, сондықтан Сенат 2-сынып мүшесі ретінде бес жылдан астам уақыт қызмет етіп, 1913 жылдың 4 наурызында аяқталды. Оуэн 1913 жылы 3 желтоқсанда АҚШ Сенатының Демократиялық Конференциясының хатшысы болып сайланды, бірақ 11 желтоқсанға дейін ресми түрде АҚШ сенаторы болып ант бермегеніне қарамастан. Оуэн бұрынғы губернатор Чарльз Хаскеллдің маңызды біріншілік сынағын жеңгеннен кейін 1912 жылы және 1918 жылы (қатаң сынақсыз) қайта сайлануға тиіс еді. Ол 1907 жылдың 11 желтоқсанынан 1925 жылдың 4 наурызына дейін қызмет етті. Оуэннің 300 мың адамның есімін жазған пошталық тізімі болған. Жаңадан сенатор болып сайланған Оуэн 1908 жылғы президенттік сайлауда Уильям Дженнингс Брайанның атынан белсенді түрде науқан жүргізді; екі адам көп жылдар бойы саяси одақтас болып қала берді. Сенатқа келгеннен кейін Оуэн сол кездегі екінші сенатор болды. Ол республикалық сенатор (және АҚШ-тың болашақ вице-президенті) Канзастағы Чарльз Кертиспен бірге болды. Оның анасының жағы үш тоқсан америкалық, этникалық Кау, Осаге және Поттаватоми ата-бабалары. Кертис 1898 жылы Кертис актісінің авторы болды, ол бес өркениетті тайпаның тайпалық үкіметтерін, соның ішінде Черокиді таратты және бұрын қауымдық тайпалық жерлерді жеке адамдарға бөлуді алға тартты. Бұл үндістерді негізгі ағыстағы АҚШ қоғамына және нарықтық экономикаға сіңіруге ынталандыру мақсатында (бірақ заң жобасы комитетте қатты өзгертілді, Кертистің өзі заңның соңғы түріне қатысты ескертулері болды). (Сонымен қатар төмендегі басқа да сандарды қараңыз). Оуэн Сенатқа сайланғаннан кейін көп ұзамай, оның анасы өзінің естеліктерін жариялады ("мұнда менің ұлым, АҚШ сенаторы" туралы сөз болады). Нарциссаның өз мәдени болмысын зерттеуі, АҚШ-тың негізгі ағымындағы Чероки әйелінің бөлігі ретінде, жақында ғалымдардың назарын аударды, ал мемуарларды Флорида университетінің баспасы 2005 жылы сын басылымында қайта жариялады. Жаңа басылымның редакторының сөздерімен айтсақ: Оуэннің жеке басы өзін-өзі таныту процесінде сұйық болады: ол үнемі басым мәдениет талап еткеннен кем асыл және кем жауыз, ол чероки, оңтүстік, конфедерация, христиан, досы, отбасы мүшесі, мұғалімі, қауым ұйымдастырушысы, тайпа аудармашыс�...
[Narcissa] Owen's identity becomes fluid in the process of self representation: both less noble and less savage than the dominant culture has constantly demanded, she is a Cherokee, southerner, Confederate, Christian, friend, family member, teacher, community organizer, tribal translator, socialite, trickster, mother, Indian queen, wife, social activist, healer, painter, storyteller, widow and gardener, to name just a few.
Комитет төрағалықтары
Оуэннің банктік және валюталық комитетке үш конгресс арқылы төрағалық етуі, жоғарыда айтылған бөлімде талқыланған, оның ең көрнекті төрағалығы болды. Оның басқа төрағалық етуі, салыстырмалы түрде, салыстырмалы түрде қарапайым (егер белгісіз болмаса) болды. Үнділердің талан-таражға ұшырауы жөніндегі комитет, Алпыс екінші конгресс (1911-1913). Бұл комитет жергілікті американдықтар жасаған қылмыстар үшін федералды үкіметке қарсы азаматтардың талап-арыздарын қарауға мүмкіндік беретін Үнділердің ұрлануы туралы заңға сәйкес талаптарды қадағалауға тар бағытта назар аударды. Көптеген басқа комитеттермен бірге ол кезде ескірген деп саналды, ол 1921 жылы ірі рационализациялау аясында таратылатын болды. Дәлелдер Оуэннің 1912 жылы қарашада алғашқы төраға қайтыс болғаннан кейін қысқа уақытқа комитет басшылығын алғанын көрсетеді. Тынық мұхит темір жолдары комитеті, Алпыс екінші конгресс (1911-1913). Бұл комитет АҚШ үкіметінің қарызы көп болған Юнион Пасифик Темір жолының қаржысын тергегеннен кейін тағайындалды (бұл комитет алғаш рет 1889 жылы арнайы комитет ретінде құрылды және 1893 жылы тұрақты комитет болды). Бұл комитет де 1921 жылы тоқтатылмақ еді. Банк және валюта жөніндегі комитет, 63-65-ші конгресс (1913-1919). Жоғарыда Банк мәселелері және Федералды резервтің құрылуы. Бес өркениетті үнді тайпалары жөніндегі комитет, алпыс алтыншы конгресс (1919-1921). Бес өркениетті тайпа - бұл тарихи түрде Чероки, Чикасау, Чоктау, Крик және Семинол тайпаларына қолданылған термин. Олардың барлығы Оклахома штатында елеулі орын алды. Оуэн комитеттің соңғы төрағасы болды, ол 1921 жылы таратылғандардың тағы бірі болды. Оуэн Сенатта болған уақытында үндістер тобына (осы бес тайпаға да, басқаларға да) әсер еткен мәселелерге тұрақты назар аударды және үнділердің жер құқығы туралы пікірталастарға белсенді түрде қатысты (төмендегі басқа мәселелерді қараңыз) және үнділердің минералды құқықтарға қатысты істер, сондай-ақ әр түрлі үнді ұлттарына мүшелік туралы даулар. Алайда оның төрағалық ету уақытын елеулі жаңа бастамаларды ілгерілету үшін ерекше пайдаланғаны анық емес. Оуэннің төрағалық етуінен басқа, оның комитет тапсырмаларына мыналар кірді: (i) төрағалық ету аяқталғаннан кейін банк және валюта; (ii) 64-ші конгресстен басқа барлық Үнді істерінде; және (iii) 62-ші конгресстен 67-ші конгресске дейін ассигнованиелер.
Басқа мәселелер
Ол Федералдық резервті құрудағы рөлі үшін есінде сақталса да, Оуэн Сенатта болған кезінде көптеген басқа мәселелер бойынша жұмыс істеді, олардың көпшілігі прогрессивті қозғалыстың саяси күн тәртібінде көрініс тапты немесе оның сайлаушылардың мүдделеріне тікелей әсер етті. 1908 жылы ол Оклахомадағы индейлердің жеке жерлерін сатуға қатысты шектеулерді алып тастаған шектеулерді алып тастау туралы заңды қабылдауға көмектесті. Бұл мәселе бойынша ол 1907 жылы жүгірді. Бұл үнді жерлерін коммуналдық меншіктен жеке меншікке айналдырудың бұрынғы процесін кеңейтті. Бұл саясат ұзақ уақыттан бері дау тудырып келеді. Үнді жерін ұжымдықтан жеке иелікке айналдыруды (және оның шеттелуіне шектеулерді алып тастауды) сынға алғандар: (i) дәстүрлі тайпалық құрылымдар сол арқылы әлсіретілді және (ii) көптеген үндістер өздерінің жер құқықтарын қолайсыз шарттарда бөлісуге итермеленді. Оуэн бұл шектеулердің патерналистік рухқа ие екенін, бюрократиялық түрде қолданылатынын, үндістерді қанаудан қорғау мақсатында тиімсіз екенін және экономикалық дамуға кедергі келтіретінін айтты. Вудро Вильсон сияқты Оуэн де тарифтерді төмендетуді жақтады. Ол мұнай өнеркәсібіне ерекше назар аударды, онда ол өз штатындағы сияқты шағын тәуелсіз өндірушілерді Standard Oil компаниясының Мексикадан арзан мұнайды көп көлемде импорттауға қарсы қорғау қажет деп мәлімдеді. Standard Oil компаниясы Оуэн өзінің қоғамдық мансабы барысында қарсы шыққан бірнеше трасттардың бірі болды. Ол "Шерманның сенімгерлікке қарсы заңын" нығайтуға ұмтылды, бірақ сәтсіз. 1916 жылы ол "Ламбер Траст" деп атағанға шабуыл жасады, ол Иллинойс заң шығарушысының мүшелеріне 1909 жылы Уильям Лоримерді Сенатқа сайлау үшін пара бергенін айтты (Лоримердің сайлауы 1912 жылы "қарақат әдістер" дәлелдерімен, соның ішінде дауыс сатып алуымен), Оуэннің айтуынша, кейіннен Оуэннің өзіне Лоример скандалын ашудағы рөлі үшін өзінің қайта сайлануын жеңілдету үшін қаржыландырылу арқылы жауап берді. Оуэн ашық үкімет мүддесі үшін корпоративтік сайлау науқанына арналған жарналарды тиімді жариялауды міндеттеуге бірнеше сәтсіз күш салды. Ол 1909 жылы Конгресс қабылдаған он алтыншы түзетуді қолдады, ол Конгресске оны штаттар арасында бөлместен немесе санақ нәтижелеріне сүйенбей табыс салығын алуға мүмкіндік берді; федералды табыс салығы, басқалармен қатар, тарифтер мөлшерлемесін төмендету арқылы федералды үкіметке жоғалған кірістерді өтеу үшін қажет болды. Сенатта Оуэн үкіметтің халықтық бақылауын күшейту үшін жұмысын жалғастырды. Ол 1907 жылдан бастап, 1911 жылы Сенат осы мақсатта Он жетінші түзетуді қабылдағанға дейін, АҚШ сенаторларын тікелей сайлауды қамтамасыз ететін конституциялық түзетуді ұсынуға бірнеше рет тырысты. Ол сондай-ақ әйелдерге сайлау құқығын беруді қолдады (әділетке қарсы тұрып, сайлау құқығын тек ақ нәсілділерге ғана шектейтін түзетуді қолдады), 1919 жылы Он тоғызыншы түзетудің табысты өтуіне дейін. Ол бастама мен референдумды федералды деңгейде қабылдауға бірнеше рет сәтсіз әрекет жасады. Ол сондай-ақ федералды судьяларды сайлау және кері шақыру үшін және федералды соттардың Конгресс актілерін конституциялық емес деп жариялаудан бас тарту үшін, ол заңсыз түрде қабылдаған билікті, сәтсіз жүргізді. Ол сондай-ақ Конституцияға түзетулерді жеңілдету үшін жасаған әрекеттерінде сәтсіз болды. 1911 жылы республикашылар Аризонаның штаттық мәртебеге қабылдануына кедергі келтірді, ал Нью-Мексиконы қабылдауға жоспарлады. Олардың Аризонаның штаттық болуына қарсылық білдірудің негізгі себебі Аризона конституциясына бастама, референдум және Оуэн ұзақ уақыт бойы қолдаған "Орегон жүйесі" мемлекеттік егемендікті қайтарып алу құқығы кірді. Алайда, жалпы алғанда, Аризона Сенатқа екі демократты қайтарады деп күтілді, ал Нью-Мексико республикашылдарды қолдауы күтілді. Оуэн сенатты он екі сағат бойы филипбостерді, екі штаттың біріккен қабылдауына сенаттың дауысын беруге мәжбүрлегенше. Оның филибостері барысында оған хабар жеткізілді, егер ол президентке (Тафтқа) келсе, Аризонада тұру үшін шын жүректен күш-жігер жұмсалатын болады. Оуэн: "Президентке құттықтауымды білдіріп, оған қазіргі уақытта мен АҚШ президенттерімен сөйлесумен айналысатынымды хабарлаңыз". 1910 жылдан бастап, көптеген жылдар бойы АҚШ армиясында қызмет еткен дәрігер ағасы Уильямның қолдауымен Оуэн Федералды үкіметте кабинет деңгейіндегі Денсаулық сақтау департаментінің құрылуын ойластырды. Ол доктор Уолтер Рид �...
In 1911, Republicans were blocking the admission of Arizona to statehood, while planning to admit New Mexico. Their declared grounds for opposing statehood for Arizona were that Arizona's constitution included the initiative, the referendum and the right of recall—the "Oregon System" of enhanced public sovereignty that Owen had long supported. It was, however, also generally expected that Arizona would return two Democrats to the Senate, while New Mexico was expected to favor Republicans. Owen filibustered the Senate for twelve hours until he had forced a Senate vote on the joint admission of both states. During the course of his filibuster, a message was brought to him that, if he would come to the President (Taft), a sincere effort would be made to reach an accommodation over Arizona. Owen responded "Present my compliments to the President, and advise him that at present I am engaged in addressing the Presidents of the United States." From 1910 onwards, with the encouragement of his brother William, a medical doctor who served for many years with the U. S. Army, Owen campaigned unsuccessfully for the establishment of a cabinet level Department of Health within the Federal Government. He promoted information on the achievements of Dr. Walter Reed and the Yellow Fever Commission, in part to demonstrate the potential of systematically organized programs in the field of public health. His efforts to create a cabinet level Department of Education, initiated in 1917, similarly failed to achieve success during his own lifetime. A combined Department of Health, Education and Welfare was eventually added to the cabinet under President Eisenhower in April 1953. Owen was actively involved in efforts to outlaw child labor. He served as co sponsor of the Keating Owen Act of 1916, aimed at prohibiting the sale in interstate commerce of goods manufactured with child labor in the United States. In 1918, the Act was struck down as unconstitutional by a five to four decision of the Supreme Court in Hammer v. Dagenhart, evincing a noted dissent by Justice Oliver Wendell Holmes. Following the Court's decision, Owen initially made an unsuccessful attempt to pass the legislation again with limited modification. In the event, the Congress responded to the Court's decision with the Child Labor Tax Law of 1919, which would have taxed products from child labor (and which in turn was declared unconstitutional in 1922 by an 8 to 1 vote in Bailey v. Drexel Furniture Co.). In 1924, the Congress sought to amend the Constitution to give itself the power to regulate child labor. Finally, in 1941, after Owen's retirement from active political life, a unanimous Supreme Court in United States v. Darby Lumber Co. overruled the 1918 decision (in the process endorsing and going beyond the principles set forth in Holmes's dissent) and ruled that the Commerce Clause gave Congress the right to regulate conditions of employment. Owen was a close ally of President Wilson over American involvement in World War I. In 1920 he withheld his support from the campaign for renomination of his fellow Democratic Senator from Oklahoma, Thomas Gore, over Gore's repeated criticisms of Wilson's positions on the war and the peace. Gore was then defeated in the Democratic primary by Rep. Scott Ferris, who, however, went on to lose in the general election to Republican John W. Harreld (Gore eventually returned to the Senate following re election in 1930). Owen worked unsuccessfully after the war to salvage Wilson's hopes for U. S. participation in the League of Nations. In January 1920, at a time when the ailing Wilson himself refused to countenance any U. S. reservations to the league's Covenant, and the influential Republican Senator Henry Cabot Lodge refused to accept membership without reservations, Owen issued a call for bipartisan compromise. A small group from both parties (including Lodge) then made substantial progress towards agreement, against Wilson's intense opposition. However, when the "irreconcilable" anti League Senator William Borah learnt of the bipartisan discussions, he pressured Lodge into pulling out. Owen was concerned about the prospects for international economic recovery after the war. In November 1919, he wrote to Wilson warning that the gold standard had temporarily broken down, and urging the President to convene an International Exchange Conference to address the problem; he also emphasized the importance, in the post war period, of the United States helping the European countries to obtain credit via the marketing of their securities. Owen made unsuccessful attempts in the early post war years to promote the establishment of a Foreign Finance Corporation (and/or a Federal Reserve Foreign Bank) to help expand credit for international trade.
Кейінгі өмір және өлім
Оуэн зейнетке шыққаннан кейін Демократиялық партия оның Сенаттағы орынды сақтап қалмады. Бұл 1923 жылы қарашада губернаторлық қызметінен айырылып, қызметінен шығарылған бұрынғы Оклахома губернаторы Джек Уолтонның кандидатурасына байланысты партияның бөлінуін көрсетті. Уолтон, негізінен, Кланға қарсы платформада, номинацияны жеңгенмен, көптеген жергілікті демократ көшбасшылары, соның ішінде Оуэн, оның кандидатурасын қолдаудан бас тартты, ал орынды республикалық кандидат Уильям Б. Пайн жеңіп алды. 1930 жылы Томас Гор Сенатқа қайта сайланғанда, ол орын демократиялық бақылауға оралды. Сенаттан зейнетке шыққаннан кейін Оуэн бастапқыда заңгерлікпен айналысты және Вашингтон қаласында лоббистік қызмет атқарды. 1923 жылы ол өзінің жалғыз немересін ресми түрде қабылдады, ол Роберт Латхэм Оуэн III деген есімді алды. 1928 жылғы президенттік сайлауда Оуэн Смиттің тыйым салуға қарсы ұстанымы мен Тамани Холлмен байланыстары болғандықтан, партиясының кандидаты Ал Смитті қолдауға қабілетсіз болды; кейіннен қатты өкінішке орай, ол республикашыл Герберт Гувердің кандидатурасын қолдаған алғашқы танымал демократ болды. 1932 жылы демократтар партиясына оралып, Франклин Делано Рузвельтті қолдады. Оуэн зейнетке шыққаннан кейін фонетикалық принциптерге негізделген әмбебап әліпбиді әзірлеу және насихаттау туралы жеке ұсынысын жасады. 1941 жылы Оклахома атақ-даңқ залына кірді. Кейінгі жылдары Оуэн көрмей қалды. 1946 жылы әйелі қайтыс болды, ол 1947 жылы 19 шілдеде Вашингтон қаласында простата операциясының асқынуларынан қайтыс болды. Ол өзінің сүйікті анасы мен басқа да отбасы мүшелерінің жанында Вирджиния штатының Линчбург қаласында Спринг-Хилл зиратында жерленді. Картер Гласс, оның Гласс Оуэн Федералды резервтік актісінің серіктесі, Оуэнмен қарым-қатынасы жиі шиеленіскен, жақын жерде жатыр.