Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никасио В. Ороньо (1825 жылы 20 шілдеде Корондада, Санта-Фе 1904 жылы 12 қазанда Санта-Фе) - аргентиналық саясаткер және заңгер, 1865 және 1868 жылдар аралығында Санта-Фе губернаторы.
Nicasio V. Oroño (July 20, 1825 in Coronda, Santa Fe – October 12, 1904 in Santa Fe) was an Argentine politician and lawyer, and governor of Santa Fe between 1865 and 1868.
Жастар әскерде
Ороньоның әкесі - унитариандық полковник Сантьяго Ороньо мен Хуана Авила Байгоррия. 16 жасында ол әкесіне қосылып, Хуан Лавалле мен Хосе Мария Пастың әскери науқандарына қатысты. 1839 жылы Санта-Фе губернаторы Доминго Калленнің қызы Хоакина Калленге үйленді. 1852 жылы Касерос шайқасына қатысып, Рикардо Лопес Джорданның қолбасшылығындағы Энтре Риос күштерімен бірге, Хуан Мануэль де Росас басқарған Буэнос-Айрес күштеріне қарсы соғысты.
Oroño was born to Unitarian Coronel Santiago Oroño and Juana Ávila Baigorria. At age 16, he joined his father and participated of the military campaigns directed by Juan Lavalle and José María Paz. In 1839, he married Joaquina Cullen, daughter of Santa Fe governor Domingo Cullen. In 1852, he participated of the Battle of Caseros, fighting together with the forces of Entre Ríos under the command of Ricardo López Jordán, one of the divisions of the Grand Army, against the forces of Buenos Aires led by Juan Manuel de Rosas.
Саяси мансап
1854 жылы Ороньо Аргентина Конфедерациясының президенті Юсто Хосе де Уркизаға Росарионың институционалдық ұйымы туралы ұсыныспен хат жіберді, ол мақұлданды. Сол жылдың 17 тамызында ол кеден әкімшісі болып тағайындалды, бұл сол кездегі маңызды лауазым. Росариоға қала мәртебесін берген заң қабылданғаннан кейін, Санта-Фе губернаторы Хосе Мария Каллен, Ороньоның қайын інісі, оны қаланың саяси басшысы етіп тағайындады. Ороньо қала үшін бақылау қызметін құрды. Оның басқаруымен Росарио провинциялық ауруханасы ашылды. Росарио муниципалитеті 1904 жылы оның мұрасын құрметтеп, негізгі көшеге Ороно бульвары деп атау берді. Марселино Фрейремен бірге Ороньо Санта-Феді 1853 жылы Аргентина Конституциясын жазған Ассамблеяда білдірді. 1862 жылы Ороньо Депутаттар Палатасының мүшесі болып сайланды, бірақ 1865 жылы Санта-Фе провинциясының губернаторы Патрисио Калленнің орнына сайланғаннан кейін отставкаға кетті. Соңғы лауазымында ол провинцияны институционализациялауға назар аударды. 1868 жылы мандатын аяқтағаннан кейін ұлттық сенатор болып сайланды және ол елінің кеңейуі мен халық санын көбейтуді алға тартты. Саяси белсенділіксіз болғаннан кейін Ороно 1891 жылы Ұлт жерлері мен колониялар басқармасының директоры болып тағайындалды, бірақ президент Луис Саенс Пеньямен саяси келіспеушіліктерден кейін бұл қызметтен алынды. 1899 жылы ол конституциялық депутаттыққа сайланды, ол бір жылдан кейін Санта-Фе провинциясының конституциясын бекітті. Ол 1902 жылы қайтадан ұлттық депутат болып сайланды, бірақ екі жылдан кейін қайтыс болды.
In 1854 Oroño sent a letter to president of the Argentine Confederation Justo José de Urquiza with a proposal for the institutional organization of Rosario, which was approved. On August 17 of that year he was named Customs Administrator, an important position during those times. After the promulgation of the law that gave Rosario city status, the governor of Santa Fe José María Cullen, Oroño's brother in law, named him political chief of the city. Oroño created a vigilance service for the city. Under his administration the Provincial Hospital of Rosario was opened. The Municipality of Rosario honoured his legacy by renaming a major street as Oroño Boulevard in 1904. Together with Marcelino Freyre, Oroño represented Santa Fe in the Assembly that wrote the Argentine Constitution in 1853. In 1862 Oroño was elected member of the Chamber of Deputies, but in 1865 he resigned, after being chosen to replace Patricio Cullen as governor of Santa Fe Province. In the latter office he focused on the institutionalization of the province. When he finished his mandate in 1868 he was elected national senator, and from his seat he promoted the expansion and population of the country. After a period of political inactivity, Oroño was named director of the Office of Lands and Colonies of the Nation in 1891, but was removed from the charge after political differences with president Luis Sáenz Peña. In 1899 he was elected as constitutional deputy for the convention that a year later sanctioned the provincial constitution of Santa Fe. He was again elected national deputy in 1902, but died two years later.