Кіріспе

Үндістанның гуру (1870-1941) Упасани Махарадж, туған аты Кашинатх Говиндрао Упасни, (15 мамыр 1870 - 24 желтоқсан 1941) - Үндістанның рухани ұстазы, шәкірттері оны саттгуру деп санайды. Ол Британдық Үндістанның Сакори қаласында өмір сүрген және Ширдидің Саи Бабасынан Құдайды түсінген. Упасанидің өзі Мехер Бабаның басты ұстаздарының бірі болды.

Ерте өмір

Кашинатх Говинд Упасани Шастри, кейіннен Упасани Баба Махарадж деп аталатын, 1870 жылы 15 мамырда Үндістанның Насик ауданындағы Сатана ауылында ортодоксалды брахман отбасында туған. Ол Говинд Шастри мен Рукминаның екінші баласы. Әкесі Дулианың азаматтық сотында заңгер мамандығына тіркелген көшірмеші болған; ол Сатанадан көшіп, ұлын ата-бабасы мен ағайындыларының қамқорлығына қалдырған. Кашинатх өзінің әжесі Гопала Шастримен тығыз қарым-қатынас құрды, ол аскет сипаты бар санскрит пәнінің ғалымы еді. Гопала Бароданың (ағылш. 1856-1870) және бірнеше кіші мемлекеттерге. Махараджа 1870 жылы қайтыс болғанда, Гопала өзінің лауазымы мен табысынан айырылып, отбасы кедей болды. Кашинатх бес жасынан бастап дәстүрлі брахмандық білімді бастады және сегіз жасында сол аймақтағы әйгілі әулие Дева Мамаледараның қолынан өз Упанаянын (жіп рәсімін) алды. Ол жергілікті тілдің бастауыш мектебінде оқыды, бірақ дәстүрлі емес оқу бағдарламасында үздік шықпады. Ол үш жылдан кейін мұғалімнің қатыгездікпен соққысын алып, мектепті тастап кетті. Кашинатхты академиялық пәндерге қарағанда Маха-Бхаратта, Рамаянада және Пураналарда жазылған мантраның (құдайға сиынған қасиетті сөз) және тапас (қатаңдық) күш-қуатының оқиғалары көбірек қызықтырған. Кашинатх әкесінің аскетизмінің әсерінен (ашрама дәстүрін ұстанған, кейін Гопала санньясаны қабылдады) үйінде де, жақын маңдағы кремация алаңында да садхананы (рухани тәртіп) қызу ұстанды. Кашинаттың интроверттігі айқын көріне бастады. Ата-анасы оның экстремизмін сынға алып, ол оларға қаржылай ауыртпалық болды деген ойды дамытты. Қашинат жағдайды шешудің жалғыз жолы үйден кетіп, қайыршы өмір сүру деп ойлады, бірақ отбасының аға мүшелері оның үйленуі керек деп шешті. Оның наразылығына қарамастан, олар оның Durga есімді сегіз жасар қызға үйленуін ұйымдастырды. Бұл ерлі-зайыптылардың қалауысыз үйлесуі Кашинатқа он төрт жасқа толғанда орын алған. Отау құрғаннан кейін екі жыл өтпей-ақ, әйелі аурудан қайтыс болды. Ол күнделікті ата-анасына рұқсат сұрап, бірақ олар оның үйде қалуы керектігін айтып, оған екінші некеге тұруды ұйымдастырды. Ол он алты, ал қалыңдығы тоғыз жаста еді. Ол үйден жиі шыға бастады. Ол үйде аюрведалық медицинаға арналған кітаптарды оқыды. Ақыры ол отбасын тастап, өмір сүру үшін жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол Пунеге барып, бірақ білімінің жоқтығынан жұмыс таба алмады. Ол өмір сүру үшін қарапайым жұмыс істеуге немесе қайыр сұрауға мәжбүр болды. Бір кездері ол Пуна қаласының шетіндегі Омкарешвар ғибадатханасында аштықтан өлген немесе жартылай аштықтан өлген қайыршылармен бірге өмір сүрді. Он тоғыз жасында Кашинат өзінің атамекені Сатанаға қайтып оралады. Жол жүріп ол қалың орманды аралап өтті, оның ортасында үлкен төбе (Насих қаласының маңында Боргири бекінісі) болды. Ол жартастан жоғарыда шағын үңгірді байқады, және бұл Prayopavesha үшін идеалдық орын болатынын ойлады (Брахманмен бірлікке жету үшін толық санамен өлімге ораза ұстайды). Ол үңгірге барып, екі күн ораза ұстап, қасиетті мантраларды қайталап отырады. Бірнеше апта бойы ол сананың өзгерген күйіне түсіп, ақырында терең самадхиға жетті. Өмірді жақсартқан рухани тәжірибе оған үміт берді, ол үңгірден шықты, бірақ өте әлсіз болды, сондықтан төбеден құлап түсіп, жыртылып түсуге тура келді. Тау түбінде жерлестердің (бһил) тайпасының мекені болған Гархвали халқының кішкентай ауылы орналасқан. Бір ай бойы ол қожайындары берген жабайы дәнмен өмір сүрді. Ол отынды жинап, Насикте сатып, түскен ақшаның бәрін оларға берді. Содан кейін Сатанаға сапарын жалғастырып, 1890 жылы 22 шілдеде Сатанаға жетті.

Мансап

Кашинатх үйіне тәпавин ретінде оралды, ол йоганың өте қатал күйін бастан кешірді. Ол әдеттегідей жұмыс істей бастады, әрі аюрведаны зерттеуді жалғастырды, бірақ қазір ол сал ауруына шалдыққан әжесіне көмектесу үшін. Қайтып оралғаннан кейін бір айдан кейін әкесі холера ауруына шалдығады және бір күн ішінде қайтыс болды. Бір жылдан кейін оның әжесі қайтыс болып, отбасын кедейлікке, қарызға батырып кетеді. Бір жыл бойы отбасын Бал Гангадар Тилек асырап отырды. Осы уақыт аралығында (1891 ж.) Кашинатхтың екінші әйелі де босанғаннан кейінгі асқынулар салдарынан қайтыс болды. Алты айдан кейін Кашинат үшінші рет тұрмысқа шықты, бірақ бұл жолы үйлесімді серіктеспен. Отбасындағы өлім-жітімдер мен қарызының көбеюі оны әрекет ету керектігін түсінуге итермеледі, сондықтан ол аюрведиялық медицина мен санскрит грамматикасын зерттеу үшін Санглиге кетті. Оқуын үш жылдан кейін аяқтаған соң, Нагпурдың маңындағы Амаравати қаласында диспансер ашып, дәрігерлік практиканы бастады. Осы жылдары ол "Бесаж Ратнамала" атты ай сайын шығатын маратхи тіліндегі аюрведиялық журналға редакторлық қызмет атқарды. Ол өзінің патенттелген дәрі-дәрмектерін жарнамалай алды, ал бизнесі сәтті болды. Ол аюрведа ортасында танымал дәрігерге айналды, әрі өзінің кәсіпінде де, некеде де орнықты. Кашинатхтың сол кезеңдегі фотосуреті оның маңдайына Вишну иесінің таңбасын бояған кәсіби адам ретінде бейнеленеді. Ол жиырма тоғыз жасында ұл тапты, бірақ бірнеше айдан кейін ол бала қайтыс болды. Табысы мол болғандықтан, Кашинат әлі де қарызын өтеуге және жоғалған отбасылық байлық пен мәртебені қалпына келтіруге тырысты. Ол Гвалиорға көшіп барады, онда егіссіз жерді сатып алуға мүмкіндік туды. 1906 жылы ол мыңдаған рупияны жұмсап, жүздеген гектар жерді иеленді. Ол жер иегері болды, бірақ кейін ол қымбатқа түсетін қателік жасағанын түсінді. Мүлік сатып алуға берілді, өйткені бұрынғы иеленуші жалға берілетін төлемдерді төлей алмады, өйткені жалға алушылар төлемейтін, ал орман және басқа жерлер өнім бермейтін. Екі жыл ішінде Кашинат көптеген сот ісіне араласып, жерінен, ақшасынан, абыройынан айырылды. Банкрот болған ол 1908 жылы Амараватиге оралып, дәрігерлік практикасын қайтадан орнатқан, бірақ ол көңілі қалды және қызығушылығын жоғалтты. Ақырында ол дәрігерлік кабинетін жауып тастады. 1910 жылы сәуірде ол әйелімен бірге қасиетті жерлерге паломшылыққа барды.