Кіріспе

Прованс Альп Кот-д'Азурдағы коммуна, Франция Левенс () - Францияның оңтүстік-шығысындағы Прованс Альп Кот-д'Азур аймағындағы Альп теңіздік департаменттегі коммуна. Оның тұрғындары Левенсан (немесе Левенсои) деп аталады.

География

Биік тасты жерге салынған ауыл 600 метр биіктікте орналасқан. Ол ауданның орталығында орналасқан, ол Вар жазығынан (План-дю-Вар ауылынан) Ферион жотасына дейін созылады. Ферион тауының биіктігі 1400 метр.

Климат

Орташа алғанда, Левенде жылына 22,3 күн температура 0 °C (32 °F) төмен, жылына 10 °C (14 °F) төмен температурамен күн жоқ, жылына 0,5 күн температура 0 °C (32 °F) төмен және жылына 5,5 күн температура 30 °C (86 °F) жоғары. 2019 жылдың 28 маусымында ең жоғары температура 35,1 °C (95 °F), ал ең төменгі температура 2012 жылдың 6 ақпанында 7,8 °C (18 °F) болды.

Тарих

Христиан дәуірінен бұрын тарихта аталған алғашқы тұрғындары Лепонтиандар деп аталады, олар көптеген лигуриялық тайпалардың бірі. Лепонти атауы римдіктер кезінде Левенти, орта ғасырларда Левентио, итальян дәуірінде Левенцо болып, қазіргі Левенс болды. Римдіктер үйлер құрып, қалаға негіз салғанда ауданның ең әдемі жерлерінің бірі - Пресс (боз) тоқтайды таңдады. Олар Симезден Сен-Мартин-Лантоскке дейін Левенс арқылы өтетін қашалған жол салды. 407 жылы Левенти Ницца графтығына вандалдар тобының басып кіруінен қатты зардап шекті, олар Рейнді Алан мен Суэва вандалдарымен бірге 409 жылы Испанияға және 429 жылы Солтүстік Африкаға өтеді. Қазіргі ауыл Рим империясы құлағаннан кейін Прованс графтары салған ескі феодалдық қамалдың айналасында салынған. 14 ғасырдың соңында Левенс тағдыры бүкіл Ницца графтығымен байланысты болды, ол Прованспен бөлісіп, Беуил бароны Иоанн Бар-Святойдың бастамасымен Савойямен одақ құрды, оның үлкен ұлы кейін Левенс иегері болды. Бағышталу актісіне 1388 жылы 28 қыркүйекте Сент-Понс монастырының алдында қол қойылды. 1467 жылы оба эпидемиясы округ тұрғындарының көп бөлігін құртты. 1475 жылы 8 қаңтарда Левенс иелері және Джонның ұрпағы Луи Гримальди тұрғындарға "бостандық жарғысын" берді, оларға өз кеңесшілерін сайлауға құқық берді және Гримальдиге 40 алтын флориннің жылдық "кесілуінен" (жергілікті салықтан) құтылды. 1543 жылы 15 мамырда Левенс феодатына қабылданған Иоанн II Грималди Савой герцогы Эммануэль Филибертке адалдық ант берді, бірақ дереу оған сатқындық жасап, Ниццаны қоршау кезінде франко-түрік әскерлерімен шайқасты. Иоанн II-ді елге опасыздық жасады деп айыптап, елден қууға және дүние-мүлкін тартып алуға үкім шығарды. 22 қазан 1550 жылғы актпен Левентио тұрғындары өздерінің Савойард иелерінен ұн диірмендері мен дефициттерін (зеделтұқымды май диірмендері) 1200 алтын итальяндық таққа сатып алды. Алайда, 14 жыл бойы аралау мен түзетулер жасағаннан кейін, Иоанн II титулдық актілері оған 1557 жылдың 8 желтоқсанында қайтарылды, бұл тұрғындар арасында ашу тудырып, Гримальди отбасын біраз уақыт бойы танымал емес етті. 1610 және 1615 жылдар аралығында шіркеуде үлкен жөндеу жұмыстары жүргізілді. Аннибал Грималди, Бюйль графы және Ницца графлығының губернаторы, француз көршілерімен саяси қарым-қатынас жасап, графты Францияға беруді жақтады. Савой герцогы Карл Эммануэль Аннибалдың бұйрығын бұзды және оған ұлы Андремен бірге герцогпен бірге Турин сотына баруға бұйырды. Олар өз елдеріне қайтып келгенде, Шарль Эммануэль оларды бүлікші деп санады. Францияның королі Людовик XIII оларды қолдамағандықтан, ол өзінің әпкесі Кристинаны Карл Эммануэльдің ұлы Виктор Амедеге үйленді, Аннибал Гримальди мен оның ұлы патшаны қорлау, бүлік және опасыздық үшін айыпты деп танылды және ұзаққа созылған іс жүргізуден кейін қалмастан өлім жазасына кесілді. Бюль графы өзінің Туреттс Ревест қалашығында тұрып алды, оны дереу Савойя әскерлері қоршап алды. 1621 жылы 9 қаңтарда өлтірілді. Бұл оқиғалар кезінде Левенс иелері Сезар Гримальди болды. Тұрғындар әлі күнге дейін Иоанн II-нің оралуын еске алды, ал жастар Бюль графының қожайынының рұқсатынсыз қоғамдық мерекелерге тыйым салатын акт жазғанын тез ұмытпады. Аннибалдың өлімін естігенде, Сесар мен оның отбасы Кабриске қашып кетті; Левенс тұрғындары қаланы дереу тонады, ботау (ұшып өту үшін тас) орнатты және оны айналасында және үстінен "Грималдидің құрсағынан секіреміз!" деп айқайлап, фарендоль биледі. Келесі күні Савой герцогы Левенс отбасынан Савойға деген адалдықтарын растайтын хатты қабылдады. Керісінше, Шарль Эммануэль Левенске еркіндік жарғысын берді, ол граф d'elle même (өзін-өзі басқару) болды. 1622 жылы 16 қазанда қаланы қоршап тұрған қоршауларды жою туралы бұйрық берілді. Революциялық кезеңнің қараңғы жылдары Левенс бүкіл округпен бірге француздық басқыншы әскерінің және Барбетизм [fr] контрреволюциялық қозғалысының көптеген зорлық-зомбылық әрекеттеріне ұшырады. 1792 жылдың 29 қыркүйегінде генерал д'Ансельме Ницца қаласына кірді. 1792 жылы 17 қазанда бригадир Пол де Барралдың қолбасшылығындағы 1150 сарбаз Левенсті басып алды, содан кейін Дюран мен Лантоскке қарай жүріп кетті. Болашақтағы Франция маршалы Андре Массена, Ниццада туып, Левенс қаласындағы Сига мен Серрет отбасыларында тәрбиеленген, осы басқыншы әскердің құрамында болды.

Әкімшілік

1860 жылдан бері қала әкімдерінің тізімі кезең Identity Party Quality 1994 Антуан Веран 1991 1994 Леон Пьер Рэйбо 1929 1991 Жозеф Рэйбо Альп теңіз аймағының сенаторы 1903 1929 Жан Жилетта 1896 1903 Леон Сауван 1882 1896 Жозеф Фараут 1878 1882 Луи Сиаас 1871 1878 Виктор Масеглиа 1870 1871 Жозеф Фараут 1865 1870 Луи Барьера 1860 1865 Оноре Бодуин Ницца графтығының 1860 жылы Францияға қосылуына дейін Левенс және Ницца графтығы Пьемонт Сардиния корольдігінің құрамына кірді.

Туризм

Левенс - Метрополе Ницца Коут-д'Азур туристік бөлімімен бірге "Рута де Перше" (Рута Де Перше) деп аталатын он алты ауылдың бірі. Басқалары: Аспремонт, Каррос, Кастаньерс, Коараз, Коломарс, Дуран, Эзе, Фаликон, Ла Гауд, Лантоск, Ла Рокет-сюр-Вар, Сент-Блез, Сент-Жаннет, Туррет-Левенс және Утелл.

Көрікті жерлер

Peira tourgnola (бұрылу тасы) - бұл бірнеше метр биіктіктегі тік тас, оның үстінде шамамен 1 метр биіктіктегі екінші блок бар, ол Альбареяға баратын жолда, Кумбаға баратын жолдың бұрылысына жақын орналасқан. Бірінші сыртқы қабырғалардың қақпасы мен екінші сыртқы қабырғалардың бірі ("портал") "мунара" ескі қамалдың үш қалдықтарының бірі болып табылады. Бұл мұнара - бұл ескі домжон, ауылдың ең биік нүктесі, ол төмендегі қоғамдық бассейнге шығып, Вар жазығы мен Антиб түбегіне алыстан көрініс береді. Бутау - цилиндр пішінді конус тәрізді және кесінді тас, ол қазіргі Еркіндік алаңына жер астына қойылды және 1621 жылғы көтеріліс кезінде фарандаль бишілері үстіне секірді. Сент-Антонин шіркеуі 1286 жылы Сент-Понс аббатшылығының картотекасында аталған. Бірінші шіркеудің құрылысы, мүмкін, 13 ғасырдан бұрын болған, бірақ оған көптеген түзетулер әсер еткен, әсіресе 17 ғасырдың басында. Ол базиликалық жоспарға сәйкес салынған, 4 қабатты кеме және екі бүйірлік aisles; баспалдақ және екі бүйірлік aisles жалпақ chevets жабылады. Бұл үш аралық жергілікті сұр әктастан жасалған екі 4 тіректі қатармен бөлінеді. Бағандардың негіздері римдік стильдің соңғы кезеңіндегі қызықты басты құрайды, олардың арасында "Левенс күлімсіреуі" бар! Үш бұйым, соның ішінде көп түсті ағаш Мәриям мүсіні, ауыздық және қасиетті Антониннің өмірін баяндайтын пределла, 16 ғасырдан бері. 14 ғасырдың басында құрылған "Ақ шіркеу" деп аталатын ақ қайырымдылар бауырластығының шіркеуі 1775 жылы қазіргі орналасқан жеріне (Республика алаңы) көшіріліп, қайта салынған. Онда 18-ғасырдағы көп түсті құрбандық үстелінің бір бөлігі, 17-ғасырдағы алабастрдан жасалған "Балалы қыз" және 18-ғасырдағы көп түсті ағаштан жасалған шерулік Virgin мүсіні бар. Қара қайырымдылар бауырластығының шіркеуі 16 ғасырдың соңында құрылған; ол "Қара шіркеу" деп аталады. Бұл жерде Левенс шіркеуінің қазынасы ұсынылған, бұл діни өнер мұражайының аясы.

Спорт

2024 жылғы "Тур де Альп Маритим" жарысы 17 ақпанда Левенстен басталды. Левенс бассейні ашық аспандағы бассейн, тек жаз айларында ғана ашық.