Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Флитвуд (1747 жылы қайтыс болды) - театрмен қызығушылық танытқан ағылшын джентльмені. Ақырында ол Колли Сиббермен және кейінірек Чарльз Маклинмен серіктестікке отырып, Дрюри Лейндегі Корольдік театрдың менеджері болды.
Charles Fleetwood (died 1747) was an English gentleman with an interest in theatre. He eventually became the manager of the Theatre Royal, Drury Lane, in partnership with Colley Cibber and, sometime later, Charles Macklin.
Отбасы
Флитвудтың әкесі Томас Флитвуд, ал анасы Фрэнсис Жерард, оның ағасы - алтыншы барон Жерард Чарльз. Ол ерлі-зайыптылардың жалғыз ұлы еді. Ол 21 жасында анасының туысы берген үлкен мұражайдың мұрагері болды, бірақ оның көп бөлігін құмар ойындардан жоғалтты. Флитвуд Сусанна Уильямсқа (1714 жылы туған), биші және актрисаға үйленді. Олардың екі баласы, Чарльз мен Джон, екеуі де сахнаға шыққан.
Fleetwood's father was Thomas Fleetwood and his mother was Frances Gerard, whose brother was Charles, the sixth Baron Gerard. He was the couple's only son. He fell heir to a large estate from a relative of his mother's when he was twenty one years of age but lost most of it gambling. Fleetwood married Susanna Williams (born 1714), a dancer and actress. The couple had two children, Charles and John, who both made stage appearances.
Корольдік театр, Дрюри Лейн
Флитвудтың соңғы мұрасы 1734 жылы Джон Хаймордан Театр Рояльдің патентін сатып алуға жұмсалды. Highmore патенттің жартысына ие болды және Fleetwood оған 2250 фунт төледі; сонымен бірге Fleetwood Роберт Уилкстің үлесін 1500 фунттан сатып алып, оған патенттің бес алтыншы бөлігін берді. Чарльз Макклинге сахналық менеджердің рөлі берілді, өйткені Флитвудтың театр әкімшілігінде тәжірибесі жоқ еді. Флитвудтың Дрюри Лейндегі қызметі кезінде ол көптеген реформалар енгізді, соның ішінде Footman's Gallery-ді жою. Бұл галерея аудиториядағы әйелдер мен еркектердің қызметшілері мен лакейлеріне арналған және әдетте ол шулы және тәртіпсіз болды. 1737 жылы бұл галерея жойылған кезде театрда тәртіпсіздіктер болды. Флитвудтың театрға деген қызығушылығы азая бастады және 1737 - 1738 жылдар маусымының соңында ол театрдың қаржысын қазынашы Пирсонға қалдырып, құмар ойындарды қайта бастады. Флитвудтың басқаруы көркемдік жағынан ерекше болды, бірақ оның құмар ойынына байланысты қаржылық апат болды; Театрдан түскен пайда ставкаларды қаржыландыруға жұмсалды. Оның Дрюри-Лейндегі ең көрнекті жетістігі - 1741 жылы "Венеция саудагері" ролінде Маклиннің Шейлок рөлін ойнауы; ол сондай-ақ 1742 жылы Дрюри-Лейнде өнер көрсету үшін Гудманның Филдс театрында алғашқы маусымнан кейін Дэвид Гаррикті әкелу үшін жауапты болды. Қаржылық проблемалар Флитвудты қиындатып отырды, театрдан түскен түсімдер жеткіліксіз болды, сондықтан ол театрдың патентін ипотекаға салды және Дрюри-Лейндегі банкирлер Эмбер мен Гринге басқа құрал-жабдықтарға кепілдікпен несие берді. Кіру билеттерінің бағасының өсуі 1744 жылдың қарашасында ұрыс-керіске әкелді, бұл Флитвудтың бірнеше аптадан кейін желтоқсанда банкирлерге патентті сатуына себеп болды. Төлем біржолғы сома ретінде 3200 фунт стерлинг немесе 6 750 фунт стерлинг, сонымен қатар жыл сайынғы зейнетақы ретінде төленеді. Алайда театрдың 5000 фунт ипотекасын өтеу біржолғы сомадан шегерілген болар еді.
The last of Fleetwood's inheritance was used to buy the patent for the Theatre Royal, Drury Lane from John Highmore in 1734. Highmore had owned half of the patent and Fleetwood paid £2,250 for it; at the same time Fleetwood bought Robert Wilks' share for £1,500 giving him five sixths of the patent ownership. Charles Macklin was given the role of stage manager as Fleetwood had no experience in theatrical administration. During Fleetwood's tenure at Drury Lane, he introduced a number of reforms including the abolition of the Footman's Gallery. This gallery was provided for the servants and lackeys of the ladies and gentlemen in the audience and generally it was noisy and disorderly. When this gallery was abolished in 1737, riots broke out in the theatre. Fleetwood's interest in the theatre began to recede and by the end of the 1737–38 season, he resumed his heavy gambling leaving control of the Theatre's finances to the treasurer, Pierson. Fleetwood's management was artistically noteworthy but a financial disaster due to his gambling; profits from the Theatre were used to fund the bets. His most notable achievement at Drury Lane was Macklin's portrayal of Shylock in The Merchant of Venice in 1741; he was also responsible for bringing in David Garrick after his first season at the Goodman's Fields Theatre to perform at Drury Lane in 1742. Financial problems continued to beset Fleetwood and takings at the theatre were insufficient so he mortgaged the patent for the theatre and secured a loan against other paraphernalia at Drury Lane to the bankers Amber and Green. Increases in the price of entry tickets caused brawls to break out during November 1744, which was possibly the trigger for Fleetwood selling the patent to the bankers a few weeks later in December. Payment took the form of a lump sum, either £3,200 or £6,750, plus an annuity. The re payment of the £5,000 mortgage on the theatre would, however, have been deducted from the lump sum.
Өлім
Дрюри-Лейн театрының патенті сатылғаннан кейін Флитвуд 1745 жылдың көктемінде Францияның Шалон-сюр-Саон аймағына көшіп барды. Ол 1747 жылдың тамызында, әлсіз күйінде қайтыс болды.
After the sale of the Drury Lane theatre patent, Fleetwood moved to the Chalon sur Saône area in France sometime in the spring of 1745. He died there, seemingly insolvent, in August 1747.