Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
11 ғасырдағы англосаксондық Кентерберий архиепискобы және әулие Этельнот Гластонберийде монах болды, содан кейін Кентерберийдегі Христиан шіркеуінің монастырының деканы болды, Кентерберий епархиясының кафедралық тарауы. Ол Англия мен Дания королі Кнуттың шаплоны және 13 қараша 1020 жылы Этельнот Кентерберий архиепискобы болып сайланғанда Кентерберий деканы қызметін атқарды. Этельноттың жоғарылауы, ықтимал, татуласу ниетінен туған болуы мүмкін, себебі Этельноттың бауыры Этельвардты Кнут 1017 жылы өлтірген, ал 1020 жылы Этельвард есімді туысын да қуған. Кейінірек айтылған аңыз бойынша, Кнут Этельнотқа оның патшаға май құйып, қасиеттілік сыйға тартқандықтан жақсылық жасаған. Бұл 1016 жылы Кнуттың христиан дініне бекітілуіне немесе 1017 жылы оның тәж кию рәсіміне Этельноттың қатысқаны туралы бұрмаланған әңгіме болуы мүмкін.
11th century Anglo Saxon Archbishop of Canterbury and saint
Æthelnoth became a monk at Glastonbury, then was made dean of the monastery of Christ Church Priory, at Canterbury, the cathedral chapter for the diocese of Canterbury. He was also a chaplain to King Cnut of England and Denmark as well as Dean of Canterbury when on 13 November 1020 Æthelnoth was consecrated as Archbishop of Canterbury. Æthelnoth's elevation probably was a gesture of appeasement, as Æthelnoth's brother Æthelweard had been executed in 1017 by Cnut, who also banished a brother in law named Æthelweard in 1020. A later story stated that Cnut favoured Æthelnoth because Æthelnoth had bestowed chrism on the king. This may be a garbled account of Æthelnoth's participation in Cnut's confirmation as a Christian in 1016 or his coronation in 1017.
Кентерберия архиепискобы
1022 жылы Этельнот паллий алу үшін Римге барды және оны Рим папасы VIII Бенедикт қабылдады. Қайтып келген жолда ол Гипполық Әулие Августинге тиесілі реликті 100 күміс талант және бір алтын талантқа сатып алды. Ол сондай-ақ, Кентербери архиепископы болған және шейіт әрі қасиетті саналып, оның ізбасары Эльфхеаның реликвияларын ауыстыру рәсімін өткізді. 1022 жылы Этельнот Гербрандты Скандинавиядағы Роскильде диоцезінің епископы етіп киялады. Гамбург-Бремен архиепискобы Роскильде митрополиті болды, және Гербрандты ағылшын архиепискобының киялауы епископ пен оның митрополиті арасында кейіннен шиеленіс тудырды. Ол сондай-ақ Дублиннің алғашқы епископы Дюнанды және басқа скандинавиялық епископтарды да киялады. Орта ғасырлардың шежірешісі Уильям Малмсбери Этельноттың даналығын жоғары бағалады. Сенімділігі күмәнді аңыз бойынша, ол король Харольд Харефутты тәж кигізуден бас тартты, себебі ол Кнутқа корольдің әйелі Эммадан туған ұлын ғана тәж кигізуге уәде берген еді.
In 1022, Æthelnoth went to Rome to obtain the pallium, and was received by Pope Benedict VIII. On his return trip, he bought a relic of St Augustine of Hippo for 100 silver talents and one gold talent. He also presided over the translation of the relics of Ælfheah, his predecessor at Canterbury who was regarded as a martyr and saint. In 1022, Æthelnoth consecrated Gerbrand as bishop for the Diocese of Roskilde, which was in Scandinavia. The archbishop of Hamburg Bremen was the metropolitan of Roskilde, and the fact that Gerbrand was consecrated by an English archbishop later caused friction between the bishop and his metropolitan. He also consecrated Dúnán, the first bishop of Dublin, and other Scandinavian bishops. The medieval chronicler William of Malmesbury praised Æthelnoth's wisdom. A story of doubtful authenticity tells how he refused to crown King Harold Harefoot, as he had promised Cnut to crown none but a son of the king by his wife, Emma.