Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Икебананың түрі Рика (立花) - икебананың бір түрі.
Form of ikebana
Rikka (立花) is a form of ikebana.
Тарих
Бұлардың бастауы буддалықтардың гүлдерді құмыраларға тік қойып тартуынан басталады. Бұл 立て花; tatehana стилі Муромачи дәуірінде (1333-1568) құрылған. Бұл термин 15 ғасырда; Икебана үшін танымал синоним болды, онда рикка сол кездегі әскери басшылардың, дворяндардың және діни қызметкерлердің резиденцияларындағы қабылдау бөлмелерінің ішкі безендіруінің ерекше элементі болды. Ол 17 ғасырда қайта жаңғырды және салтанатты және мерекелік іс-шаралар үшін сәндік техника ретінде қолданылды. Рикканың негізін салғандардың бірі - Сенкей Икенобо. Рикканың бағытының мәнісін Сено Икенобо (, 14821543) "池坊専応口伝" қолжазбасында түсіндірді; Икенобо Сено куден. Бұл әдіс әлі күнге дейін Икенобо гүлдермен үйлестіру мектебінде қолданылады. ; Рикка кейінірек формалды стильге айналды. Соңында классикалық көрінісі бар, бірақ құрылымы жағынан асимметриялық шока стилімен алмастырылды.
The origins go back to Buddhist offerings of flowers, which are placed upright in vases. This 立て花; tatehana style was established in the Muromachi period (1333–1568). The term came to be a popular synonym for ; ikebana in the 15th century, when rikka became a distinctive element of interior decoration in the reception rooms at the residences of the military leaders, nobility, and priests of the time. It enjoyed a revival in the 17th century, and was used as a decorative technique for ceremonial and festive occasions. One of the ; rikka proponents was Senkei Ikenobō The essence of the direction of the rite was clarified by Sen'ō Ikenobō (, 1482–1543) in the manuscript 池坊専応口伝; Ikenobō Sen'ō kuden. Today it is still practiced by the Ikenobō school of flower arranging. ; Rikka later developed into a less formal style. It was eventually supplanted by the shōka style, which had a classical appearance but was asymmetrical in structure.
Сипаттамалары
Рикка стилі табиғаттың ғажайып көрінісін көрсетеді. Мысалы, қарағай бұтақтары - төзімділік пен мәңгілік, ал сары хризантема - өмірді бейнелейді. Ағаштар тауларды, ал шөптер мен гүлдер суды бейнелейді. 1700 жылға дейін жеті негізгі желіден тұратын, ал 1800 жылдан бастап тоғыз негізгі желіден тұратын, олардың әрқайсысы басқа кіші желілерді қолдайды. Жолдардың сипаты, олардың ұзындығы мен материалдарды біріктіру, кензан немесе комивара (салам түйіршіктері) және т.б. Мұндай стильдегі редакциялау тек тұрақты және ұзақ мерзімді тәжірибе арқылы ғана жүзеге асады. Негізгі ось, көбінесе бұтақ, негізінен тік орналасқан, көбінесе ось қарағай бұтақтарынан құралады және ол орналасудың ең ерекше элементі болып табылады. Қалған екі жол төменгі жақта орналастырылған. Редакция гүл шоғырындай толы. ; Рикка стилі де мерекелік іс-шаралар мен көрмелерге арналған. Олар әдетте өте үлкен, шамамен 1500-нан бастап, олардың құрылысы ең жоғары техникалық және көркемдік дағдыларды қажет етеді. 立花正風体; Rikka shōfūtai рикка бағытының дәстүрлі эстетикасының негіздеріне негізделген. Бұл үлгі жасау кезінде жеті немесе тоғыз жолмен қолданылады. Орындау әр түрлі болуы керек және табиғаттың әртүрлілігін білдіреді, бұл осы бағытқа өте тән. 立花新風体; Рикка шимпутай 1999 жылы енгізілді. Оның ерекшелігі - тоғыздан он бірге дейін бұтақ немесе сабақ құрайтын сызықтардың орналасуында және оның мәні - теңгерім, үйлесім, перспектива және қозғалыс, бірақ ол рикка стиліне сәйкес келеді. Үш өсімдікті ғана қолдану ережесін ұстанудың қажеті жоқ. Экзотикалық өсімдіктер материалдары классикалық өсімдіктермен (салвия, қарағай) бірге қолданылады.
The ; rikka style reflects the magnificence of nature and its display. For example, pine branches symbolize endurance and eternity, and yellow chrysanthemums symbolizes life. Trees can symbolise mountains, while grasses and flowers can suggest water. Until 1700, the arrangement consisted of seven main lines, and roughly starting in 1800, it consisted of nine main lines, each of which supports other minor lines. Important rules have been created that relate to the nature of the lines, their lengths and combinations of materials, the use of ; kenzan or ; komiwara (straw bundles), etc. Editing in that style can only be done through regular and long term practice. The main axis, often the branch, is predominantly perpendicular, often the axis is formed by pine branches and is the most distinctive element of the arrangement. Both other lines are arranged at the bottom. The editing centre is filled like a bouquet of flowers. ; Rikka style arrangements were also used for festive events and exhibitions. They are usually quite large, from , and their construction requires the highest technical and artistic skills. 立花正風体; Rikka shōfūtai builds on the basics of traditional aesthetics of ; rikka direction. It is used by seven or nine lines when creating a pattern. The arrangement is to be varied and expresses the diversity of nature, which is very characteristic for this direction. 立花新風体; Rikka shimpūtai was introduced in 1999. Its characteristics lie in the arrangement of lines that create nine to eleven branches or stems and the essence lies above all in balance, harmony, perspective and movement, although it follows the ; rikka style. It is not important to follow the rule of only three plant materials. Exotic plant material is used as well as classical plants (salvia, pine).