Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Владислав Герцегович (1426 немесе 1427 1489) - Стьепан Вукчичтің үлкен ұлы. Косача әулеті кейінірек Герцеговина деп аталатын аймақта жер иеленді. Әкесінің билігі кезінде ол оның істеріне араласып жүргені белгілі. 1453 жылдан кейін ол Осман империясының, Венеция Республикасының және Мажарстанның хорват патшасы Матиас Корвиннің қызметінде болды. Корвин оған Крижевци маңындағы Великий Калник пен Мали Калник бекіністерін берді. Османның вассалы ретінде (1469 жылдан кейін) ол 1472 жылы Неретва өзеніндегі Почитель қаласын басып алуға және сол аймақтағы Влатковичтерге қарсы шайқастарға қатысты. Ол 1480 жылға дейін Осман билігінен құтылуға қол жеткізді, содан кейін жеңіліп, Герцег-Новиге кері шегініп кетті. 1482 жылы Герцег-Новиді Осман әскері басып алғаннан кейін, Владислав Венеция билігі астындағы Раб аралына кетіп, сол жерде қайтыс болды. Ол 1453 немесе 1454 жылы Георгий Палеолог Кантакузеннің бес қызының бірі Анна Кантакузенге үйленді. Неаполь мен Арагон королі Альфонсоның 1455 жылы 5 сәуірде Владиславтың әкесі Стьепанға жазған хатында оның екі ұлының үйленгені туралы құттықталады: біреуі Сербия деспотының немересімен (ол Анна Кантакузен), ал екіншісі Чили графының әпкесімен. Осыдан кейін бір кездері Владислав Аннаны ұлы Балша және немересі Марамен бірге Рагуза Республикасына (қазіргі Дубровник) өмір сүруге жіберді.
Vladislav Hercegović (; 1426 or 1427 – 1489) was oldest son of Stjepan Vukčić. The Kosača noble family held lands in the region later named Herzegovina. During his father's reign he is known to have interfered with his affairs. After 1453 he was frequently in the service of the Ottoman Empire, the Republic of Venice and the Hungarian Croatian king Matthias Corvinus. Corvinus granted him the forts of Veliki Kalnik and Mali Kalnik near Križevci. As an Ottoman vassal (after 1469) he took part in the capture of the town of Počitelj on the river Neretva in 1472 and in battles against the Vlatković's of that region. He succeeded in escaping Ottoman rule until 1480 when he was defeated and retreated to Herceg Novi. When Herceg Novi was captured by the Ottomans in the year 1482, Vladislav retreated to the island of Rab under Venetian rule where he would die. He married Anna Kantakouzene, one of the five known daughters of George Palaiologos Kantakouzenos, in 1453 or 1454. A surviving letter from King Alfonso of Naples and Aragon to Vladislav's father Stjepan dated 5 April 1455 congratulates the latter that two of his sons are married: one to the niece of the Despot of Serbia (who would be Anna Kantakouzene), and the other to the sister of the Count of Cilli. At some time after this Vladislav sent Anna with his son Balša and niece Mara to live in the Republic of Ragusa (modern Dubrovnik).
Отбасы
Оның әкесі Стьепан үш рет үйленген, оның бірінші әйелі Еленадан төрт баласы болды. Владиславтың аға-інілері - үлкен әпкесі Катарина, ол ең үлкені, ал кіші ағалары Влатко мен Стьепан, ол ең кішісі болды және 1470 жылы ислам дінін қабылдады, Херсеказаде Ахмет-паша деген атау алды және Осман империясының бес мәрте бас уәзірі болды. Оның әкесі екінші әйелі, католик принцесса Барбара, кем дегенде екі бала, ұл (1456), аты белгісіз қысқа өмір сүрген бала және қызы Мара, бірақ бұл балалар туралы басқа ақпарат жоқ. Оның ұлы Балша "Иерусалимге саяхат" деп аталатын.
His father Stjepan married three times and had four children with his first wife Jelena, who was mother of Vladislav and his siblings. Vladislav's siblings were older sister Katarina, who was the oldest, and younger brothers Vlatko and Stjepan, who was the youngest and who converted to Islam in 1470, took the name Hersekzade Ahmed Pasha and was five time grand vizier of the Ottoman Empire. His father's second wife, a Catholic princess Barbara, gave birth to at least two children, a son (1456), a short lived child whose name is not known, and daughter Mara, but no other information exists about these children. His son, Balša, was the titular "Duke of St. Sava".