Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Классикалық Грекиядағы клирухия (κληρουχία, klēroukhia) – Афина құрған арнайы колония түрі. Бұл термин грекше κληροῦχος, klēroukhos сөзінен шыққан, сөзбе-сөз "жеребе алған адам" деген мағынаны білдіреді.
Specialized type of colony established by Athens
A cleruchy (κληρουχία, klēroukhia) in Classical Greece, was a specialized type of colony established by Athens. The term comes from the Greek word κληροῦχος, klēroukhos, literally "lot holder".
Тарих
Көбінесе грек колониялары саяси тұрғыдан тәуелсіз болды; олардың ана қаламен (метрополиспен) ерекше қарым-қатынасы болды, бірақ әйтпесе тәуелсіз бірліктер болып табылды. Клерухиялар мүлдем басқаша еді. Қоныс аударушылар немесе клерухтар афиналық азаматтығын сақтап, қоғам Афинаның саяси тәуелділігінде қалды – бұл Самос кеңесі сияқты афиналық үлгідегі жергілікті басқару институттарын құру арқылы нығайтылды. Плутархтың сөзіне сәйкес, клерухиялар кедей афиналық азаматтарға берілді, олар афиналық азаматтығын сақтап, шетелде тұрып өмір сүрді. Дегенмен, эпиграфикалық деректер афиналық клерухтар көбінесе бай болғандығын және құлдары шетелдегі меншіктерінде жұмыс істегенде Афинада тұруын жалғастырғандығын көрсетеді. Осылайша, клерухиялар Афинадағы жеке байлықтың маңызды көзіне айналды – Фукидидтің мәліметінше, Лесбостағы 3000 клерос жыл сайын 100 талантты қамтамасыз етті. Бірінші клерухия б.з.д. 6 ғасырда Афина Мегарадан басып алған Саламис болған деп есептеледі. Басқа клерухиялар Грек-Парсы соғыстарынан кейін Парсы империясынан қайтарылып алынған Фракия Херсонесінде және Афинамен соғыста жеңілгеннен кейін Халкиде құрылды. Делиан лигасы мен Екінші афина лигасы кезеңінде (б.з.д. 5–4 ғасырлар) Афина көптеген клерухияларды құрды, мысалы, Самоста. Афинаның клерухиялар жүйесі бесінші ғасырдың соңында ең жоғары деңгейіне жетті, сол кезде ол Қара теңіздегі Амисосқа дейін шығысқа қарай созылды. Бұл клерухиялар желісі Пелопоннес соғысының соңында жоғалып, ешқашан бұрынғы көлеміне жетпеді, бірақ кейбір клерухиялар төртінші ғасырда, мысалы, Лемнос және Самоста қайта құрылды.
Normally, Greek colonies were politically independent; they would have a special relationship with the mother city (the metropolis), but would otherwise be independent entities. Cleruchies were significantly different. The settlers or cleruchs would retain their Athenian citizenship, and the community remained a political dependency of Athens – a position reinforced by installing institutions of local government based on Athenian models, such as the council on Samos. According to Plutarch, cleruchies were assigned to poor Athenian citizens, who would then live overseas while retaining their Athenian citizenship. However, epigraphical evidence suggests that Athenian cleruchs were more commonly wealthy, and continued to live in Athens while slaves worked on their overseas estates. Cleruchies thereby became a significant source of private wealth in Athens – the 3,000 kleroi on Lesbos provided 100 talents a year, according to Thucydides. The first cleruchy is thought to have been Salamis, captured by Athens from Megara in the 6th century BC. Other cleruchies were established on the Thracian Chersonese following its recapture from the Persian Empire after the Greco Persian Wars of the 5th century BC, and at Chalcis following that city's defeat in a war with Athens. During the period of the Delian League and the Second Athenian League (5th–4th century BC), many more cleruchies were created by Athens such as on Samos. Athens' system of cleruchies reached its height in the late fifth century, at which point it stretched as far east as Amisos on the Black Sea. This network of cleruchies was lost at the end of the Peloponnesian war, and never reached this extent again, although some cleruchies were re established in the fourth century, for example at Lemnos and Samos.