Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флориданте (HWV 14) - Джордж Фридерик Гендельдің үш актідегі опера сериясы. Либреттоны итальян тілінде Паоло Антонио Ролли жазды. Либреттоны Франческо Сильвани 1696 жылы Марк Антонио Зиани драмасы үшін жазған. Опера алғаш рет 1721 жылы 9 желтоқсанда Лондондағы Король театрында қойылды және көрермендер арасында үлкен жетістікке жетті, Гендель оны бірнеше маусымда қайта жаңғыртты. Сюжетте ежелгі Персияда династиялық күрес пен махаббат түйіндері бар және "А, миа кара" ерекше әдемі дуэтімен ерекшеленеді.
Floridante (HWV 14) is an opera seria in three acts by George Frideric Handel. The Italian language libretto was by Paolo Antonio Rolli after Francesco Silvani's libretto for Marc'Antonio Ziani dramma per musica La costanza in trionfo of 1696. The opera was first given at the King's Theatre in London on 9 December 1721 and was a success with audiences, being revived by Handel in several subsequent seasons. The plot involves dynastic struggles and love tangles in a fictionalised Ancient Persia and is notable for an exceptionally beautiful duet, "Ah, mia cara."
Өмірбаян
Неміс туылған Гендель өзінің алғашқы мансабының бір бөлігін Италияда опералар мен басқа да шығармалар құрастырғаннан кейін, Лондонға қоныстанды, онда 1711 жылы ол алғаш рет итальян операсын өзінің операсы Ринальдомен әкелді. Риналдо үлкен табысқа қол жеткізді, ол Лондонда итальяндық опера сериясына деген қызығушылықты тудырды, бұл форма жұлдызды виртуоз әншілердің соло арияларына басымдылықпен бағытталған. 1719 жылы Гендель Лондондағы итальяндық операларды шығару үшін корольдік жарғыға сәйкес құрылған Корольдік музыка академиясы (қазіргі Лондон консерваториясымен байланысы жоқ) деп аталатын ұйымның музыкалық директоры болып тағайындалды. Гендель компания үшін опералар құрастырумен қатар, жұлдызды әншілерді жалдап, оркестр мен музыканттарды қадағалауды және Италиядан Лондонға операларды бейімдеуді тапсырды.
The German born Handel, after spending some of his early career composing operas and other pieces in Italy, settled in London, where in 1711 he had brought Italian opera for the first time with his opera Rinaldo. A tremendous success, Rinaldo created a craze in London for Italian opera seria, a form focused overwhelmingly on solo arias for the star virtuoso singers. In 1719, Handel was appointed music director of an organisation called the Royal Academy of Music (unconnected with the present day London conservatoire), a company under royal charter to produce Italian operas in London. Handel was not only to compose operas for the company but hire the star singers, supervise the orchestra and musicians, and adapt operas from Italy for London performance.
Қысқаша мазмұны
Оқиға: Ежелгі Персия. Осы оқиғадан бірнеше жыл бұрын парсы генералы Оронте төңкеріс жасап, патшаны өлтіріп, тақты өз қолына алады. Ол өлтірілген патшаның қызы Элизаны асырап алады. Қазір қыздар некеге тұру жасына жетіп, Эльмира Оронте әскерлерінің басшысы Флориданте ханзадаға айтты, ал Россана жақын маңдағы патшалықтың ханзадасына, Тир ханзадасы Тимантеге тұрмысқа шығуға тиіс. Алайда, Оронте өзінің асырап алған қызына ғашық болып, Флоридантамен некеге тұруды қаламайды, ал Тир мен Парсы соғысқа түсті, сондықтан Россанның Тимантемен некеге тұруы (оның ешқашан кездеспеген, неке дипломатиялық себептермен ұйымдастырылған) де мүмкін емес.
Scene: Persia, in antiquity. Years before the action begins, Persian general Oronte had staged a coup, murdered the king, seized the throne himself and adopted the slain king's baby daughter, Elisa, bringing her up as his own daughter under the name Elmira by the side of his real daughter Rossane. Now the girls are of marriageable age, Elmira has been betrothed to Prince Floridante, a leader of Oronte's armies, and Rossane is to be married to a prince of a nearby kingdom, Timante, Prince of Tyre. However, Oronte has fallen in love with his adopted daughter himself and no longer wishes her to marry Floridante, and Tyre and Persia have gone to war, so Rossane's wedding to Timante (whom she has never met, the marriage having been arranged for reasons of diplomacy) is also looking unlikely.
1-ші акті
Флориданте соғыстан оралады, онда ол Тирді салтанатты жеңіп алды және оны патшаның әпкелері (олар сенетіндей) Эльмира мен Россана қарсы алады. Қазір Персиямен соғысып жатқан Тимантемен неке қиюдың тоқтатылуына ренжіген Россан Флориданте Гилкор есімді шайқастан тұтқынға алынған Тираны сыйлайды, ол шын мәнінде киім-кешектегі Тиманте. Флоридантке король Оронтенің хаты жеткізіледі, ол жиналғандардың бәрін қатты үрейлендіреді, оған дереу елден кетуді бұйырады. Россана әкесі Оронтеге Флоридантаны қумауды сұрайды. Оронте Флоридантемен көрісуге келіседі, бірақ маңызды мемлекеттік мәселелердің енді оның Эльмирамен некеге тұруы мүмкін емес екенін айтады. Россан сонымен қатар "Гилкор"мен сөйлеседі, ол оған Тиманте шайқастан зардап шекпей қашып кетуге тырысқанын және оны мәңгі жақсы көретінін айтады. Флориданте патшаның алдына әкелінеді, ол Флоридантедің өтінішіне немесе Эльмираның көз жасын төгіп жалбарынуына қарамастан, оның қуғын-сүргінін қайтарып алмайды. Эльмира мен Флориданте бір-бірінен қайғылы қоштасады.
Floridante returns from battle, where he has just won a glorious victory over Tyre, and is greeted by the royal sisters (as they believe) Elmira and Rossane. Rossane, who has been upset because of the cancellation of her marriage to Timante, now at war with Persia, is presented by Floridante with a Tyrian captive from the battle, by name of Gilcore, who is actually none other than Timante in disguise. A letter from King Oronte is delivered to Floridante, which, much to the consternation of all assembled, orders him to leave the country immediately. Rossane appeals to her father Oronte not to banish Floridante. Oronte agrees at least to see Floridante but says important state considerations now make his marriage to Elmira impossible. Rossane also has a discussion with "Gilcore" who tells her that Timante managed to escape from the battle unharmed and proclaimed that he would love her forever. Floridante is brought before the king, who will not revoke his banishment despite Floridante's pleas or the tearful appeals of Elmira. Elmira and Floridante take a sad farewell of each other.
2-ші акті
"Гилкор" Россананы өзінің қалыңдығы Тиманте тірі екеніне сендіреді және оған оның портретімен сыйлайды. Ол суретті "Гилкордың" өзі екеніне қуанады. Флориданте өзін мавр етіп жамылып, "Гилкор" мен Россанды алып, Эльмирамен бірге қашуды жоспарлайды, бірақ олар мұны жасай алмастан бұрын Оронте Эльмирамен кездесіп, оған өзі үйленгісі келетінін айтады, ол шын мәнінде оның әкесі емес екенін түсіндіреді. Алайда, ол оның ұсынысына таңғалып, қорқып, оны жәндік деп айыптайды. Ғашықтар қашып құтылуға дайындалып жатқанда Оронте оларды ұстап алады, Флоридантаны тұтқынға жібереді және Эльмираға оған үйленуді немесе өлімге кесілуді таңдай алады.
"Gilcore" assures Rossane that her betrothed, Timante, lives, and presents her with a portrait of him. She is overjoyed to recognise the picture as that of "Gilcore" himself. Floridante has disguised himself as a Moor and plans to escape with Elmira, taking "Gilcore" and Rossane along with them, but before they can do that Oronte confronts Elmira and tells her that he wants to marry her himself, explaining that he is not really her father. She is nonetheless shocked and horrified by his suggestion and denounces him as monstrous. The lovers are preparing to escape when Oronte catches them, sends Floridante to the dungeon and gives Elmira the choice of marrying him or being put to death.
3-ші акт
Россан Эльмираға, олар шын мәнінде өздерінің шын мәнінде әпке-қарындас емес екенін білгенімен, ол әрқашан оған деген бауырлас сүйіспеншілігін сезінетінін айтады. Оронте кіріп, Эльмираға "моры" (Флориданте) қайтыс болғанын айтады, ол содан кейін есінен танып қалады. Ол есінен таныған кезде Оронте Флоридантаны шынжырмен өзіне алып келіп, оған Эльмира не үйленуі керек, не өлуі керек деп айтады. Оронте Флоридантеге оның өмірін құтқарып, өзіне үйленуге кеңес береді. Флориданте Эльмира қайта тірілгенде солай етуге тырысады, бірақ ол оның қасында өлуді қалайтынын айтады. Росана мен Тиманте қатыгез Оронтеді құлатуға шешім қабылдады, ол Эльмираға Флоридантеге уланған сусын әкелуге бұйырды. Ол солай істейді, бірақ оны оған берудің орнына өзі ішуге дайын, сонда Оронте кіріп, оны қолынан шауып алады. Тиманте мен Россан Оронтті басып алып, Эльмираны Парсы патшайымы деп жариялайды. Соңғы көрініс Эльмираның таққа отырғызу салтанатында, енді оның шын аты - Елиза патшайым, сүйікті күйеуі Флориданте оның қасында. Олар бір-біріне адал болуға және өз империясын әділ басқаруға ант береді. Россан Елизадан әкесі Оронтеге кешірім беруін сұрайды, ол солай істейді. Россан мен Тиманте де үйленіп, Тирді билейді.
Rossane tells Elmira that even though they have now discovered they are not really sisters, as they had believed, she will always feel sisterly love for her. Oronte enters and tells Elmira that the "Moor" (Floridante) has died, at which she faints away. While she is unconscious, Oronte has Floridante brought to him in chains and tells him Elmira must either marry him or die. Oronte suggests Floridante save her life by advising her to marry him. Floridante attempts to do so when Elmira revives, but she insists she prefers to die by his side. Rossana and Timante have decided to overthrow the cruel Oronte, who has ordered Elmira to bring a poisoned drink to Floridante in the dungeon. She does so, but is about to drink it herself rather than give it to him, when Oronte enters and dashes it from her hand. Timante and Rossane rush in, seize Oronte and announce that Elmira is rightful Queen of Persia. The final scene takes place at the coronation celebrations of Elmira, now under her real name as Queen Elisa, with her beloved husband Floridante by her side. They swear to be faithful to each other and rule their empire justly. Rossane appeals to Elisa to pardon her father Oronte, which she does. Rossane and Timante will also wed and rule over Tyre.
Музыкалық ерекшеліктері
Корольдік музыка академиясына опера жазған тағы бір композитор Джованни Бонончини өткен маусымда операларымен үлкен жетістікке жетті және Флоридантеде Гендельдің Радамисто сияқты академиялық операларының стилін өзгертіп, басқа композитордың танымалдығына бәсекелесу үшін жеңіл және қарапайым мелодиялық тәсіл қабылдағаны анық. Опера екі диктофонға, екі гобойға, екі фагонда, екі кернейге, екі мүйізге, струнға және континуумға (виолончель, лютня, клавесин) арналған.
Another composer who wrote operas for the Royal Academy of Music, Giovanni Bononcini, had had great success with his operas in the previous season and it is evident that in Floridante Handel has modified the style of his earlier Academy operas such as Radamisto to adopt a lighter and more straightforward melodic approach to compete with the other composer's popularity. The opera is scored for two recorders, two oboes, two bassoons, two trumpets, two horns, strings and continuo (cello, lute, harpsichord).
Қабылдау және орындау тарихы
Гендель Эльмираның ролін сопрано Маргарита Дюрастантиге жазған, ол оның көптеген басқа шығармаларында да кездескен, бірақ Италияда демалыс кезінде науқастанып, премьераға Лондонға бара алмады. Сондықтан академияның директорлары оны Дурастантиден басқа вокалды диапазоны бар Анастасия Робинсонмен алмастырды, ал Гендельге өзі құрастырған музыканың бір бөлігін қайта қарауға тура келді. Опера сол маусымда он бес рет қойылды, бұл сол кездегі табыстың белгісі болды. 1715 жылдан бастап Гендельдің барлық музыкасының партитураларын жинауға тырысқан музыкалық әуесқой Элизабет Лег "Өлімсіз!" деп жазды. бірінші актінің дуэті бойынша оның музыкалық көшірмесі. Гендель Флоридантті 1722 жылы 4 желтоқсанда қайта қарастырды. Ол 1723 жылы Гамбургте орындалды және 1727 және 1733 жылдары Лондонда қайта жаңғыртылды. Келесі сахналық қойылым және алғашқы заманауи қойылым 1962 жылы 10 мамырда Абингдондағы Біріккен мүйіз театрында өтті. Барша барокко опера сериясында сияқты, бұл шығарма көп жылдар бойы орындалмай қалды, бірақ барокко музыкасына қызығушылықтың қайта жанданысымен және 1960 жылдан бастап тарихи ақпаратқа негізделген музыкалық орындаумен Флориданте, барлық Гендель опералары сияқты, бүгін фестивальдар мен опера үйлерінде қойылымдар алады. Флориданте 1989 жылы Кембридждің Гендель операсында және 2009 жылы Галледегі Гендель фестивалінде қойылды. Операның соңғы хорының қолжазбасы 1930 жылдары табылды және Британ мұражайының Корольдік коллекциясындағы автографты толығымен толтырды.
Handel had written the part of Elmira for soprano Margherita Durastanti, who had appeared in numerous of his other works, but she had been taken ill while on holiday in Italy and was unable to return to London for the premiere. Therefore, the directors of the Academy replaced her with Anastasia Robinson, who had a different vocal range to Durastanti, and Handel had to revise some of the music he had already composed. The opera was given fifteen performances that season, a mark of success at the time. A musical amateur who from 1715 made an effort to collect scores of all of Handel's music, Elizabeth Legh, wrote "Immortal!" over the music of the Act One duet in her copy of the score. Handel revived Floridante with revisions on 4 December 1722. It was performed in Hamburg in 1723 and revived in London with further revisions in 1727 and 1733. The next staging, and the first modern performance, took place at the Unicorn Theatre, Abingdon on 10 May 1962. As with all Baroque opera seria, the work went unperformed for many years, but with the revival of interest in Baroque music and historically informed musical performance since the 1960s, Floridante, like all Handel operas, receives performances at festivals and opera houses today. Among other performances, Floridante was produced by Cambridge Handel Opera in 1989 and at the Handel Festival, Halle in 2009. The manuscript of the final chorus from the opera was discovered in the 1930s, and filled out the autograph manuscript in the Royal collection at the British Museum.