Synod of Homberg

Кіріспе

Хомберг Синоды 1526 жылы 20-22 қазанда болды. Синод демократиялық шіркеудің басқаруы мен тәртіптілігі туралы ерте жоспар жасағанымен ерекшеленеді, ол сол кезде сәтсіз болды. Бұл идея Цвинглиан реформасын енгізу үшін Цюрихта өткен дау-дамайлар арқылы ұсынылды. Лютердің келуіне дейін Германиядағы мемлекет иелері, Франция мен Англиядағыдай, өздерінің артықшылықтарын шіркеу істеріне дейін кеңейтті. Шпейерлік соттың 1526 жылы 27 тамыздағы шешімі әр егемен билікке, кеңес отырысын күтіп, өзі және оның провинциясы үшін сенім мәселелерін шешуге мүмкіндік берді, бұл Құдай мен император алдындағы жауапкершілігін шектеулі түрде мойындады; реформация пайдасына территориялық жүйені қолданудың негізі. Гессендік ландграф Филипп бұл жағдайды пайдаланып, 1526 жылы 20 қазанда Хомберг қаласында "рухани және дүниелік ағымдардың" жиналысын шақырды. Сот 21 қазанда Хомберг шіркеуінде басталды. Талқылауды ынталандыру үшін, Авиньонның бұрынғы францискан Франсуа Ламбер 158 талқылау мақаласын (парадокса) ұсынды, олар шіркеу есіктерінде бұрыннан бері жабылып қойылған болатын. Канцлер Иоганн Фейгедің ашылу сөзінен кейін Ламберт өзінің тезистерін оқыды және оларды Киелі жазбалардан дәлелдеп, шіркеудің заңсыздықтарын санап берді. Түстен кейін Адам Крэфт (Фульда) Ламберттің тезистерін неміс тіліне аударды және оларды "Құдай Сөзіне қайшы келетін" деп тапқан кез келген адамды өз ойын жариялауға шақырды. Францискандықтардың преоры Марбургтің Николас Фербері ертеңіне сөз сөйледі. Ол ландграфтың пап, епископтар мен шіркеудің ғана құқығы деп саналған мәсіхшілердің ісіне қатысты синод өткізу, шіркеудегі өзгерістерді енгізу және қандай да бір шаралар қабылдау құқығына қарсы шықты. Канцлер азаматтық биліктің заң бұзушылықтар мен жалған тәңірлерге табынушылықты жою міндетін талап еткенде, Фербер әлі де күмән келтірді және шіркеудің тауарларына қол қою үшін ханзаданың мінез-құлқына сәтсіз шабуыл жасады. Ол ұсынылған талқылау мақалаларын жоққа шығаруға тырыспады. Көп ұзамай ол Гессенді тастап, Кельн қаласында Assertiones trecentat ac viginti adversus Fr. Ламберти paradoxa impia, ал кейіннен Assertiones aliœ. Келесі күні (сексенбі, 23 қазан), синод аяқталып жатқан кезде, Кассельге жақын жердегі Вальдаудан Майстер Иоганн Спербер пайда болды және Лука кітабының бірінші тарауындағы періштелік сәлемдеме арқылы Иса Мәсіхтің анасы Мәриямға сиынғанды ақтауға тырысты.

The Synod of Homberg consisted of the clergy, the nobility, and the representatives of cities and was held on October 20–22, 1526. The synod is remarkable for a premature scheme of democratic church government and discipline, which failed at the time. It was suggested by the disputations which had been held in Zürich for the introduction of the Zwinglian Reformation. Before Luther's appearance, the lords of the state in Germany, no less than in France and England, had extended their prerogatives into the sphere of ecclesiastical affairs. The decision of the Diet of Speyer on August 27, 1526, allowed every sovereign authority, pending the meeting of a council, to decide matters of faith for itself and its province, recognizing its accountability to God and the emperor in limited terms; a basis for the application of territorialism in favor of the reformation. Landgrave Philip of Hesse utilized the situation and convened an assembly of "spiritual and temporal estates" at Homberg on October 20, 1526, "to deal in the grace of the Almighty with Christian matters and disputes." The proceedings were opened in the church at Homberg on Sunday, October 21. To promote discussion, the former Franciscan François Lambert of Avignon had put forth 158 articles of debate (paradoxa), which had already been posted on the church doors. After the opening speech by the chancellor, Johann Feige, Lambert read his theses, and proceeded to substantiate them from Scripture and to enumerate the abuses of the Church. In the afternoon, Adam Krafft of Fulda, translated Lambert's theses into German and challenged whoever found them "at variance with God's Word" to declare himself. The Franciscan prior, Nicholas Ferber, of Marburg, came forward and took the floor the following morning. He contested the landgrave's authority to hold a synod, to undertake ecclesiastical changes, and to pass any measures in the affairs of the Christian faith, since this was supposed to be the privilege of the pope, the bishops, and the Church. When the chancellor urged the duty of the civil authorities to abolish abuses and idolatry, Ferber still contested and unsuccessfully attacked the prince's character for laying hands on the goods of the church. He did not attempt to refute the proffered articles of debate. He soon afterward left Hesse, and issued at Cologne Assertiones trecentat ac viginti adversus Fr. Lamberti paradoxa impia, and subsequently Assertiones aliœ. On the following day (Tuesday, October 23), when the synod was on the point of closing, Master Johann Sperber, of Waldau, near Kassel, made an appearance and attempted to justify the invocation of Mary, the mother of Jesus Christ, by the Angelical salutation in the first chapter of Luke.