Кіріспе

Осман раввині Леви ибн Хабиб (шамамен 1480 - 1545), ХаРаЛБаХ деген аббревиатурамен де белгілі, 1525 жылдан өлімге дейін Иерусалимнің бас раввині болды. Португалия королі Мануэльдің тұсында он жеті жасында шомылдыру рәсімінен өту үшін мәжбүр болды, бірақ ол бірінші мүмкіндікті пайдаланып Салоникаға қашып кетті, онда ол ар-ұжданының бұйрықтарына қауіпсіз түрде мойынсұна алды. 1523 жылы ол Иерусалимге барып, аз уақыттан кейін Салоникаға оралды. 1525 жылы ол Иерусалимге қоныстанды. Сол жерде ол Якоб Берабпен кездеседі. Сафедтің бас раввині болған Бераб семиханың (рабилерді діни қызметке тағайындау) ежелгі дәстүрін қайта енгізген кезде, осы екі раввиннің арасында үлкен дау-дамай туындады. Олар біраз уақыт бойы қызу айтысып, оның барысында Бераб Ибн Хабибтің христиан дінін қабылдауына қатысты. Соңғысы бұл фактіді ашық мойындады, бірақ сол кезде ол жай ғана жасөспірім екенін, оның еріксіз христиандықты мойындауы бір жылға созылғанын және ол бірінші мүмкіндікті пайдаланып, ата-бабаларының дініне қайтадан қосылғанын айтты. Осы даулы мәселе Бераб қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай діни қызметке тағайындау рәсімінің тоқтатылуына себеп болды.

Жазбалар

Ол математика мен астрономияны жақсы білген. Жас кезінде ол әкесі жазған "Ейн Яков" (Константинополь, 1516; Якуб ибн Хабибтің) кітабын редакциялады. Ол былай деп жазды: She'elot u Teshubot, 147 респонсаның жинағы; Kontres ha Semikah, діни тағайындау туралы трактат; Perush Kiddush HaChodesh, Hilchot Kiddush HaChodesh туралы түсініктеме (Маймонидтің заң кодексіндегі еврей күнтізбесінің құрылысын реттейтін ережелер). Бұл еңбектердің барлығы Венецияда (1565) бірге жарық көрді; соңғы аталған еңбек те бөлек жарық көрді (ib. 1574 76) деген шешімге қол қойды.