Кіріспе
Осман раввині Леви ибн Хабиб (шамамен 1480 - 1545), ХаРаЛБаХ деген аббревиатурамен де белгілі, 1525 жылдан өлімге дейін Иерусалимнің бас раввині болды. Португалия королі Мануэльдің тұсында он жеті жасында шомылдыру рәсімінен өту үшін мәжбүр болды, бірақ ол бірінші мүмкіндікті пайдаланып Салоникаға қашып кетті, онда ол ар-ұжданының бұйрықтарына қауіпсіз түрде мойынсұна алды. 1523 жылы ол Иерусалимге барып, аз уақыттан кейін Салоникаға оралды. 1525 жылы ол Иерусалимге қоныстанды. Сол жерде ол Якоб Берабпен кездеседі. Сафедтің бас раввині болған Бераб семиханың (рабилерді діни қызметке тағайындау) ежелгі дәстүрін қайта енгізген кезде, осы екі раввиннің арасында үлкен дау-дамай туындады. Олар біраз уақыт бойы қызу айтысып, оның барысында Бераб Ибн Хабибтің христиан дінін қабылдауына қатысты. Соңғысы бұл фактіді ашық мойындады, бірақ сол кезде ол жай ғана жасөспірім екенін, оның еріксіз христиандықты мойындауы бір жылға созылғанын және ол бірінші мүмкіндікті пайдаланып, ата-бабаларының дініне қайтадан қосылғанын айтты. Осы даулы мәселе Бераб қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай діни қызметке тағайындау рәсімінің тоқтатылуына себеп болды.
Levi ibn Habib (c. 1480 – c. 1545), also known by the acronym HaRaLBaCh, was Chief Rabbi of Jerusalem from 1525 until his death. Under King Manuel of Portugal, and when about seventeen, he was compelled to submit to baptism, but at the first opportunity fled to Salonica, where he could follow the dictates of his conscience in safety. In 1523 he went to Jerusalem, but in a short time returned to Salonica. In 1525 he settled permanently in Jerusalem, where his learning won him the position of chief rabbi. There he met Jacob Berab, with whom he often came into conflict on questions of rabbinical law. A serious quarrel broke out between these two rabbis when Berab, becoming chief rabbi of Safed, reintroduced the ancient practice of the semikhah (rabbinical ordination). They carried on a bitter and envenomed controversy for some time, in the course of which Berab referred to Ibn Habib's adoption of Christianity. The latter frankly admitted the fact, but pointed out that at the time he was a mere youth, that his involuntary profession of Christianity lasted hardly a year, and that he took the first opportunity to escape and rejoin the religion of his fathers. This controversy was chiefly responsible for the fact that the practice of ordination ceased again soon after Berab's death.
Жазбалар
Ол математика мен астрономияны жақсы білген. Жас кезінде ол әкесі жазған "Ейн Яков" (Константинополь, 1516; Якуб ибн Хабибтің) кітабын редакциялады. Ол былай деп жазды: She'elot u Teshubot, 147 респонсаның жинағы; Kontres ha Semikah, діни тағайындау туралы трактат; Perush Kiddush HaChodesh, Hilchot Kiddush HaChodesh туралы түсініктеме (Маймонидтің заң кодексіндегі еврей күнтізбесінің құрылысын реттейтін ережелер). Бұл еңбектердің барлығы Венецияда (1565) бірге жарық көрді; соңғы аталған еңбек те бөлек жарық көрді (ib. 1574 76) деген шешімге қол қойды.