Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Малага шайқасы - Испанияда Азамат соғысы кезінде Малага провинциясының республикалық бақылауын жою үшін нацистік Германияның әуе және теңіз қолдауымен Ұлттық және итальяндық күштердің біріккен шабуылының шыңы. Марокколық тұрақты әскерлер мен итальяндық танктердің қатысуымен жақында келген Корпо Труп Волонтаре испандық республикалық армиясының толық жеңіліске ұшырауы және Малаганың бір аптадан аз уақыт ішінде берілуімен аяқталды.
The Battle of Málaga was the culmination of an offensive in early 1937 by the combined Nationalist and Italian forces, with air and naval support from Nazi Germany, to eliminate Republican control of the province of Málaga during the Spanish Civil War. The participation of Moroccan regulars and Italian tanks from the recently arrived Corpo Truppe Volontarie resulted in a complete rout of the Spanish Republican Army and the capitulation of Málaga in less than a week.
Кіріспе
Мадридті басып алмаудан кейін және Коруна жолы шайқасында республикалық қарсы шабуылдан кейін националистер бастаманы қайта алуға тырысты. Испанияның оңтүстігінде Жерорта теңізі бойындағы 25 миль кең жер белдеуі Испанияның республикалық флотының базасы Малагада орналасқан, республикашылар қолға алған және жақын маңдағы Кадис портына итальяндық әскерлердің келуі Малагаға шабуыл жасауды қисынды етті. 17 қаңтарда Малаганы жаулап алу науқаны басталды, Квейпо де Льяноның басшылығымен жаңадан құрылған Оңтүстік армиясы батыстан алға жылжи бастады, ал полковник Антонио Муньос Хименес бастаған сарбаздар солтүстік-шығыстан шабуыл жасады. Екі шабуылда да аз қарсылық көрсетілді және бір аптада 15 мильге дейін алға жылды. Республикашылар Ұлттықлердің Малагаға шабуыл жасауға шоғырланғанын түсінбеді, сондықтан олар 3 ақпандағы негізгі шабуылға күшейтілмеген және дайын болмаған.
After the failure to capture Madrid and the Republican counter attack at the Battle of the Corunna Road, the Nationalists sought to regain the initiative. A 25 mile wide strip of land in southern Spain along the Mediterranean Sea centering on Málaga, a base of the Spanish Republican Navy, was held by the Republicans and the arrival of Italian troops at the nearby port of Cádiz made an attack on Málaga logical. On 17 January the campaign to conquer Málaga began when the newly constituted Army of the South under Queipo de Llano advanced from the west and soldiers led by Colonel Antonio Muñoz Jiménez attacked from the northeast. Both attacks encountered little resistance and made advances of up to 15 miles in a week. The Republicans failed to realize that the Nationalists were concentrating for an attack on Málaga and thus they remained unreinforced and unprepared for the main attack on 3 February.
Ұлттықлер
Ұлттық ұлтшылдардың 15000 әскерінен тұратын аралас күш (Марокконың отаршыл әскерлері, Карлдық отаршылдар (Requetés) және итальяндық сарбаздар Малагаға Ұлттық ұлтшылдардың шабуылға қатысты. Бұл күштерге жалпы Квейпо де Льяно басшылық етті. Италиялықтардың жетекшісі Марио Роатта және "Қара көйлектер" деп аталатын 9 механикаландырылған батальоны болды. Олардың құрамында 5000-нан 10000-ға дейін сарбаз болды. Олар жеңіл танктермен және бронемашиналармен жабдықталды. Альборан теңізінде Канар, Балеар және Веласко аралдары, немец крейсері "Адмирал Шер"пен бірге Малаганы блокадаға түсіріп, бомбалауға дайын болды. Ұлттық күштерді неміс кондор легионының әуе күштері де қолдады.
A mixed force of 15,000 Nationalists troops (Moroccan colonial troops, Carlist militia members (Requetés)), and Italian soldiers participated in the Nationalist attack on Málaga. This force was commanded overall by Queipo de Llano. The Italians, led by Mario Roatta and known as the Blackshirts, formed nine mechanized battalions of about 5,000 10,000 soldiers and were equipped with light tanks and armored cars. In the Alboran Sea, the Canarias, Baleares and Velasco were in position to blockade and bombard Málaga, along with the German cruiser Admiral Scheer. The Nationalist forces were further backed by the air forces of the German Condor Legion.
Республикашылдар
Республикашыл күштер 12000 Андалусиялық милициядан (тек 8000 қарулы) құралған. Сан жағынан үлкен және рух жағынан жоғары болғанымен, отаршылар әскери соғысқа мүлдем дайын емес еді және КНТ мен коммунистік отаршылар арасында қатал қарама-қайшылық болды. Сонымен қатар, олар итальяндықтардың заманауи қару-жарағына қарсы қорғанысты табысты жүргізу үшін қару-жарақтан айырылды. Малагада әуе шабуылына қарсы қорғаныс жоқ, отаршылар окоптар немесе жол тосқауылдарын құрмады және оқ-дәрі жетіспеді.
The Republican forces were composed of 12,000 Andalusian militiamen (only 8,000 armed) of the National Confederation of Labour (Confederación Nacional del Trabajo, or CNT). Although large in number and high in spirit, the militiamen were completely unprepared for military warfare and there was strong antagonism between CNT and communist militiamen. In addition, they lacked the weapons to sustain a successful defense against the modern weapons of the Italians. Malaga lacked anti aircraft defenses, the militiamen did not build trenches or road blocks and there was a lack of ammunition.
Шайқас
Оңтүстік армиясы 3 ақпанда Рондада Малагаға батыстан шабуыл жасады. 4 ақпан түнінде солтүстіктен шабуыл жасаған итальяндық қара көйлектер республикалықтардың бронежабдықпен соғысуға дайын еместігі салдарынан үлкен жетістікке қол жеткізді. Ұлттықлер Малагаға қарай тұрақты түрде алға жылжуды жалғастырды және 6 ақпанға қарай қала айналасындағы биіктіктерге жетті. Қоршаудан қорқып, республика командирі, полковник Виллальба Малаганы эвакуациялауға бұйрық берді. 8 ақпанда Квейпо де Льяно мен Оңтүстік армиясы құрғақ және құнарсыз Малагаға кірді.
The Army of the South initiated the assault of Málaga from the west at Ronda on 3 February. Attacking from the north on the night of 4 February, the Italian Blackshirts achieved a massive breakthrough because of the Republicans being unprepared for armoured warfare. The Nationalists continued a steady advance towards Málaga and by 6 February had reached the heights around the city. Fearing encirclement, the Republican commander, Colonel Villalba, ordered the evacuation of Málaga. On 8 February Queipo de Llano and the Army of the South entered a bleak and barren Málaga.
Ұлттық басқыншылық
Малагадан қашып құтыла алмаған республикашылдарды не атып өлтірді, не түрмеге қамады. Малага құлағаннан кейін, Ұлттықлер қалада ғана 4000 республикашылды өлтірді. Мыңдаған республикашыл босқындар қаладан жағалауға қашып кетті, олардың көбі қайтыс болды. Ұлттықлер қашып бара жатқан республикашыларды Алмерияға бара жатқан жолда ұстап алады да, еркектерді атып өлтіреді, ал әйелдерді оларды тамақтандырудың ауыртпалығын республикалық үкіметке жүктеу үшін жалғастыра береді. Пол Престон былай деді: "Малагадан шығатын жолды тосқауылдаған босқындар тобырлары тозаққа түсіпті. Олар теңізден оқ жауды, әуеден бомбаға ұшырады, содан кейін автоматпен атқылады. Қалада болған қысымның ауқымы олардың неліктен қатаң шара қолдануға дайын екенін түсіндіреді".
The Republicans who could not escape Málaga were either shot or imprisoned. After the fall of Malaga, the Nationalists executed 4,000 Republicans only in the city itself. Thousands of Republican refugees fled from the city along the coast, many of them died. The Nationalists caught up with the fleeing Republicans on the road to Almería and shot the men, but let the women continue so as to put the burden of feeding them on the Republican government. Paul Preston said: "The crowds of refugees who blocked the road out of Malaga had been in an inferno. They were shelled from the sea, bombed from the air and then machine gunned. The scale of the repression inside the fallen city explained why they were ready to run the gauntlet."
Саяси және әскери салдарлар
Республикашылдардың күйреуі коммунистерді Валенсия үкіметінде 20 ақпанда генерал Асенсио Торрадоның, соғыс министрінің орынбасары отставкаға кетуіне мәжбүр етті. Франсиско Ларго Кабальеро оны "Клардид" редакторы және әскери білімі жоқ Карлос де Барайбармен алмастырды. Бенито Муссолини итальян әскерлерінің керемет табысын Испанияға араласпау туралы келісімге келіскеніне қарамастан, Испанияға итальяндық қатысуды жалғастыру және ұлғайту үшін себеп ретінде көрді. Валенсияны басып алу жоспарлары Мадридке шабуыл жасап, оны басып алу арқылы шешуші жеңіске жету үшін тасталды.
The devastating defeat suffered by the Republicans caused the Communists in the Valencia government to force the resignation on 20 February of General Asensio Torrado, the Under Secretary of War. Francisco Largo Caballero replaced him with the editor of Claridad and a man without a military background, Carlos de Baráibar. Benito Mussolini saw the spectacular success of the Italian troops as reason to continue and increase the Italian involvement in Spain despite having agreed to the Non Intervention Agreement. Plans to capture Valencia were abandoned in order to achieve a decisive victory by attacking and capturing Madrid.
Кёстлер бейнесі
Малага шайқасын Артур Костлер өзінің 1937 жылғы "Өліммен диалог" және 1953 жылғы "Көрінбейтін жазу" деген кітаптарында көрсеткен. Костлер Малагаға британдық "News Chronicle" газетінде журналист ретінде, сонымен қатар Коминтерннің пропагандалық бөлімінде жұмыс істеген. Қала құлаған кезде ол ұлтшыл күштердің тұтқындарына түсіп, қазадан қашып құтқарылды, негізінен Сэр Питер Чалмерс Митчеллдің араласуына арқа сүйеді. Бұл туралы Митчеллдің 1938 жылы жарық көрген "Мой дом в Малаге" атты мемуарларында толық баяндалған.
An eye witness depiction of the Battle of Málaga is given by Arthur Koestler in both his 1937 Dialogue with Death and the 1953 The Invisible Writing. Koestler had come to Malaga as a journalist writing for the British News Chronicle and actually also for the propaganda department of the Comintern. At the city's fall he was captured by Nationalist forces and narrowly avoided being put to death out of hand, thanks largely to the intervention of Sir Peter Chalmers Mitchell. A full account is given in Mitchell's memoir, My House in Málaga, published in 1938.