Кіріспе
Цифрлық бейнелерде көп пәнді әлеуметтік ғылымдар зерттеу әдісі кадрлық талдау Каркас талдау (фреймдеу талдау деп те аталады) - адамдардың жағдай мен іс-әрекетті қалай түсінгенін талдау үшін қолданылатын көп пәнді әлеуметтік ғылымдар зерттеу әдісі. Фреймді талдау суреттерге, стереотиптерге, метафораларға, актерлерге, хабарларға және басқаларға қарайды. Бұл факторлардың қаншалықты маңызды екендігін және олардың қалай және неге таңдалатынын қарастырады. Бұл ұғым әдетте Эрвинг Гоффманның еңбегі мен оның 1974 жылғы "Керекті талдау: тәжірибе ұйымдастырылуы туралы эссе" кітабына байланысты және әлеуметтік қозғалыстар теориясында, саясатты зерттеулерде және басқа жерлерде дамыған. Фрейм теориясы мен фреймдік талдау - бұл коммуникациялық зерттеулерде, жаңалықтарда (Джонсон Карти, 1995), саясатта және басқа да қосымшаларда әлеуметтік қозғалыстарда қолданылған кең теориялық тәсіл. "Фреймдеу - бұл жаңалықтар ұйымы сияқты байланыс көзі саяси мәселені немесе қоғамдық дауды айқындайтын және құрайтын процесс" (Nelson, Oxley, & Clawson, 1997, 221). Ол күн тәртібін белгілеу тұжырымдамасымен байланысты. Фрейминг адамдардың ақпаратты қалай түсіндіруіне немесе өңдеуіне әсер етеді. Бұл күн тәртібінің белгісі болуы мүмкін. Алайда, кадрлық талдау күн тәртібінің белгіленуімен шектелмейді, ол тақырыптарға емес, мәселелерге назар аударады. Адамдар кадрларды пайдаланып жатқанын түсінбеуі мүмкін. "Фреймдеу талдауы риторикалық тұрғыдан" деген еңбегінде Куйперс фреймдеу талдауының риторикалық сын ретінде және әлеуметтік ғылыми іс ретінде айырмашылығын егжей-тегжейлі түсіндіреді, әсіресе фреймдеу сын-пікірінің әлеуметтік ғалымдарға қол жетімді емес түсініктерді ұсынатынын айтады. 2009 жылы жазған "Риторикалық сын: іс-әрекеттегі перспективалар" атты еңбегінде Куйперс риторикалық тұрғыдан талдау жасаудың егжей-тегжейлі үлгісін ұсынады. Куйперс бойынша, "Фреймдеу - бұл коммуникаторлардың саналы түрде немесе санасыз түрде белгілі бір жағдайдың фактілерін басқалар белгілі бір тәсілмен түсіндіруге шақыратын көзқарасты құру үшін әрекет етуі. Фреймдер төрт негізгі жолмен жұмыс істейді: олар проблемаларды анықтайды, себептерін анықтайды, моральдық үкім шығарады және емдеуді ұсынады. Фреймдер көбінесе мәселе немесе оқиға туралы баяндау есебінде кездеседі және әдетте орталық ұйымдастыру идеясы болып табылады ". Куйперстің жұмысы фрейминг - риторикалық процесс және оны риторикалық тұрғыдан қарастыру керек деген тұжырымға негізделген.
frame analysis in digital videos
Frame analysis (also called framing analysis) is a multi disciplinary social science research method used to analyze how people understand situations and activities. Frame analysis looks at images, stereotypes, metaphors, actors, messages, and more. It examines how important these factors are and how and why they are chosen. The concept is generally attributed to the work of Erving Goffman and his 1974 book Frame analysis: An essay on the organization of experience and has been developed in social movement theory, policy studies and elsewhere. Framing theory and frame analysis is a broad theoretical approach that has been used in communication studies, news (Johnson Cartee, 1995), politics, and social movements among other applications. "Framing is the process by which a communication source, such as a news organization, defines and constructs a political issue or public controversy" (Nelson, Oxley, & Clawson, 1997, p. 221). It is related to the concept of agenda setting. Framing influences how people interpret or process information. This can set an agenda. However, frame analysis goes beyond agenda setting by examining the issues rather than the topics. People just may not realize they are using frames. In "Framing Analysis From a Rhetorical Perspective" Kuypers details the differences between framing analysis as rhetorical criticism and as a social scientific endeavor, in particular arguing that framing criticism offers insights unavailable to social scientists. In his 2009 work, Rhetorical Criticism: Perspectives in Action Kuypers offers a detailed template for doing framing analysis from a rhetorical perspective. According to Kuypers, "Framing is a process whereby communicators, consciously or unconsciously, act to construct a point of view that encourages the facts of a given situation to be interpreted by others in a particular manner. Frames operate in four key ways: they define problems, diagnose causes, make moral judgments, and suggest remedies. Frames are often found within a narrative account of an issue or event, and are generally the central organizing idea." Kuypers' work is based on the premise that framing is a rhetorical process and as such it is best examined from a rhetorical point of view.
Негізгі жүйелердегі айырмашылықтар
Өзінің кітабында Гоффман адамдардың өз әлемін зерттеу үшін негізгі шеңберін пайдаланатынын айтады. Бұл қозғалыстар сенімдер мен идеологиялардың тасымалдаушылары болып табылады. Сонымен қатар, олар қатысушылар мен қарсыластар үшін мағына құру процесінің бір бөлігі болып табылады (Snow & Benford, 1988). Бұқаралық қозғалыстар жобаланған кадрлар екі тарап арасында резонанс туғызу үшін қатысушылардың кадрларымен сәйкес келгенде сәтті болады. Бұл - кадрларды туралау деп аталатын процесс.
Саяси ой-пікірлер
Саяси ойдың шеңберін талдауды екі танымал танымдық ғалым: Джордж Лэкофф, қамқор ата-ананың басқаруы; және Франк Лунц, қатаң атаның басқаруы басқарады.
Фреймингтегі мазмұнды талдау
Дедуктивті кадрлар талдауы кадрларды алдын ала анықтайды, содан кейін оларды жаңалықтарда іздеп, қандай оқиғалардың анықтамаларға сәйкес келетінін қарастырады. Индуктивті кадрлар талдауы алдымен оқиғаның талдануын талап етеді. Автоматтандырылған тәсіл табиғи тіл өңдеу және медиа бейастық модельдерін пайдалану арқылы кадрлық талдауды еліктейді.