Кіріспе

Саульттік сантиметрлер Мари каналы - Саулт-Сте. Мари, Онтарио, және Канада Парктерінің басқаруындағы ұлттық парк жүйесінің бөлігі болып табылады. Оның ішінде Сент-Мэрис өзеніндегі су тасқынын айналып өтуге арналған шлюз бар. Бұл жерге жақын орналасқан алғашқы канал 1798 жылы салынған, бірақ 1814 жылы 1812 жылғы соғыс кезінде қираған. Қазіргі канал 1895 жылы пайда болған және Атлант мұхитынан Супериор көліне дейінгі кеме қатынасы жолының бір бөлігін құраған. 1987 жылы шлюз қабырғаларының бірі құлап, канал көлік қозғалысына жабылды. 1998 жылы бастапқы каналдың ішінде кішігірім шлюз ашылды. Ол кішігірім қайықтар үшін және көбінесе демалыс кемелері үшін қолданылады.

Тарих

Бірінші құлыпты 1798 жылы Солтүстік-Батыс компаниясы жасаған. 1814 жылы 20 шілдеде американдық әскер Сент-Мэрис өзенінің солтүстік жағалауындағы Солтүстік-Батыс компаниясының қоймасын қиратты. Американдықтар Мичилимакинакты басып ала алмағандықтан, британдықтар Саультті өз бақылауында ұстады. 1814 жылы 1812 жылғы соғыс кезінде АҚШ әскерлерінің шабуылынан құлып жойылған. 1870 жылы АҚШ полковнигі Гарнет Вулслиді алып бара жатқан Чикора пароходына Саулт-Сте-Мари шлюзінен өту рұқсатын берген жоқ. Вулсли экспедициясының оқиғасы Канаданың Саулт Стей кемесін салуға әкелді. Мари каналы, ол 1895 жылы аяқталды. Бұл оқиға қазір Чикора оқиғасы деп аталады. Канал мен шлюз құрылысы 1895 жылы аяқталды. Ол кезде бұл ең үлкен және әлемдегі алғашқы электрмен жұмыс істейтін құлып еді. Құбырдың ұзындығы шамамен бір метрге жуық, ал бастапқыда оның сағасы ұзын және кең болды. 1909 жылы 9 маусымда құлыпта апат болды. Төменгі қақпалар жабылып, кілтке су толды, ал жоғарғы қақпалар ашық болды. Канадалық "Ассинибоя" пароходы шлюздің ішінде байлаулы тұрды, ал Питтсбург пароход компаниясының "Крессент-Сити" жүк кемесі шлюзге кірді. Кемеден төменгі қақпаларға төменнен басқа кеме, "Перри Г. Уокер" жақындады. "Перри Г. Уокер" кемесі тоқтауы керек жерді көрсеткен белгіге қарамастан, капитан мен инженер арасында түсініспеушілік пайда болды. Нәтижесінде "Уокер" кемесі сағатына 10 км жылдамдықпен жүріп, кемежайға соқтығысып, оңтүстік қақпаға құлады. Бұл төменгі қақпаға елеулі зақым келтірді. Жарылыс сағатына 65 км жылдамдықпен суды ағызып, үш кемені де алып кетті. Үш кеме де қатты зақымдалды, сонымен қатар жоғарғы қақпалары да зақымдалды. Судың құлатуы апатты шұңқыр бөгеттің іске қосылуымен тоқтатылды, бұл жөндеу жұмыстарын бастауға мүмкіндік берді. Бір таңғаларлығы, бұл апаттан адам өміріне залал келтірілмеген, жөндеу жұмыстары 12 күн ішінде аяқталып, 1909 жылдың 21 маусымында көпір қайта ашылды. 1987 жылы қабырғаның бұзылуына байланысты тарихи құлып белгісіз уақытқа жабылды. Ескі шлюздың ішінде салынған жаңа шлюз 1998 жылы ашылды және ұзын, кең, терең, су ағындары бар. Каналды демалыс және туристік қайықтар пайдаланады; негізгі кеме қатынасы АҚШ құлыптарын пайдаланады.

Мұралық атау

1987 жылы канал Ұлттық тарихи нысан болып белгіленді және оны Канаданың парктер жүйесі ұлттық парк жүйесінің бірлігі ретінде басқарады. Ол жағажайға демалыс үшін кемелер мен құрлықтағы қонақтар келеді. Бұл жерде бірнеше мұражай ғимараттары бар: әкімшілік ғимарат, суперинтенданттың резиденциясы, каналшылардың баспанасы, электр станциясы және темір шеберханасы, барлығы каналдың құрылысы кезінде қазылған қызыл құмтастан салынған. Бұғатталған қақпаның бастапқы механизмдерінің көбі әлі де жұмыс істейді. Сайттың тағы бір ерекшелігі - Сальт каналының апаттық айналмалы бөгеті, қазіргі уақытта қалған жалғыз апаттық айналмалы бөгет және апат кезінде пайдаланылатын жалғыз бөгет. Экскурсиялар тек жаз айларында ғана жүргізіледі. Келушілер орталығы маусымның ортасынан қазанның ортасына дейін жұмыс істейді. 1870 жылғы Қызыл өзен экспедициясы, ұлттық тарихи оқиға, каналдың құрылысы алдында жақын жерде орналасқан және оның құрылуының басты себебі болды.