Mandala 10

Кіріспе

Ригведаның оныншы кітабы Ригведаның оныншы мандаласында немесе тарауында 191 әнұран бар. Мандала 1 -мен бірге ол Ригведаның соңғы бөлігін құрайды, онда Пурша Сукта (10.90) және Сарама мен Панилердің диалогы (10.108) бар материалдар бар, атап айтқанда бірнеше диалогтық әндер бар.

Тақырыптар

Әндердің тақырыптары басқа кітаптарға қарағанда кең спектрді қамтиды, олар тек құдайларға немесе табиғи құбылыстарға ғана емес, басқа кітаптарда өз әндерін алуға жеткілікті емес құдайларға арналған (Ниррти 10.59, Асамити 10.60, Ратри 10.127, Араньяни 10.146, Индрани 10.159), сонымен қатар құмаршық (10.34), шөптер (10.97), пресс тастар (Сома үшін, 10.94, 175) және еркіндік (ришиге қарай, 10.117), жаратылыс (10.129 (Насадия Сукта), 130, 190), білім (10.71), сөйлеу, рух (10.58), сенім (10.151), жаман түстерге қарсы әшекей (10.164). 10.15-та ата-бабаларға арналған 14-ші тармақта өрлеудің жаңадан пайда болған ырымына сілтеме бар, онда ата-бабалар "жүнін өрлеген (агнидагха) және өртелмеген (ангнидагха) " деп аталады. 10.47 - 50 - Индра Вайкунтаға, "Викунтаның ұлы Индраға" тиесілі. Викунта - Индраның екінші анасы болуға рұқсат берген асури. 10.47 ришиі Саптагу деп аталады, ал 10.4850 ришиі сондай-ақ Индра Вайкунта деп аталады. 10.85 - бұл үйлену әнұраны, ол Сурияның (Күннің) қызы Сурияның, Ушастың басқа бір түрі, прототиптік қалыңдықтың үйленуін еске салады. RV 10.121 (Хираньягарбха Сукта) - жаратылысқа қатысты тағы бір ән, онда монотеизм элементтері бар. Онда қайталанатын "Қай құдайға құрбандықтарымызбен ғибадат етейік? " деген өлеңінде 1-аятта " алтын жұмыртқа " деп аталған Хирьянагарбха немесе " ғаламдық жұмыртқа ", кейіннен Брахманың аты, 10-аятта " Праджапати " деп аталады. 10.129 (Насадия Сукта) және 130 - жаратылыс әндері, батыстағы ең танымал ригведалық әндер, әсіресе 10.129.7: Ол, осы жаратылыстың алғашқы бастауы, оны бәрібір немесе оны жасамаған, / Кімнің көзі ең жоғары көкте осы дүниені бақылайды, ол оны біледі, немесе мүмкін ол білмейді. (Гриффит) Бұл әндер Ригведаға тән емес философиялық ойлау деңгейін көрсетеді, ол көбінесе ритуалды шақырумен айналысады. 10.145 жылдығына Индрани жатады. Бұл қызғанышпен әйелдің жаудан құтылу үшін қолданатын сиқыры. Ригведаға тән емес, осыған ұқсас сиқырлар Аттарваведада кездеседі. 10.154 - бұл жерлеу ән-жыры, онда өлгендердің тапас арқылы көкке көтерілгендерге қосылуын сұрайды. Падас 1 диск - бұл Валгалланың норвегтік тұжырымдамасын еске түсіреді: "Кім үшін мет ағып шығады, тіпті оны жіберіп алушыларға". (Гриффит) 10.155 "бір көзі бар салғай сұмдық" Арайға қарсы. 10.166, Анилаға тиесілі, 10.145-ке ұқсас, бәсекелестерді жою үшін сиқыр, бірақ бұл жолы ерлер бәсекелестерден құтылуды қалайтын ерлер айтады. 10.173 және 174-та жаңадан сайланған патшаның баталары жазылған. 10-шы мандаланың ришилері Шудрасукталар мен Махасукталарға бөлінеді, яғни "кіші" және "үлкен" әндер жазған даналар.

The subjects of the hymns cover a wider spectrum than in the other books, dedicated not only to deities or natural phenomena, including deities that are not prominent enough to receive their own hymns in the other books (Nirrti 10.59, Asamati 10.60, Ratri 10.127, Aranyani 10.146, Indrani 10.159), but also to objects like dice (10.34), herbs (10.97), press stones (for Soma, 10.94, 175) and abstract concepts like liberality (towards the rishi, 10.117), creation (10.129 (the Nasadiya Sukta), 130, 190), knowledge (10.71), speech, spirit (10.58), faith (10.151), a charm against evil dreams (10.164). 10.15, dedicated to the forefathers, contains a reference to the emerging rite of cremation in verse 14, where ancestors "both cremated (agnidagdhá ) and uncremated (ánagnidagdha )" are invoked. 10.47 to 50 are to Indra Vaikuntha, "Indra son of Vikuntha". Vikuntha was an Asuri whom Indra had allowed to become his second mother. The rishi of 10.47 is called Saptagu, while that of 10.48–50 is likewise called Indra Vaikuntha. 10.85 is a marriage hymn, evoking the marriage of Suryā, daughter of Surya (the Sun), another form of Ushas, the prototypical bride. RV 10.121 (the Hiranyagarbha Sukta) is another hymn dealing with creation, containing elements of monotheism. It has a recurring pada "what God shall we adore with our oblation? ", in verse 1 named Hiranyagarbha "the golden egg" or Cosmic egg, later a name of Brahma, in verse 10 addressed as Prajapati. 10.129 (the Nasadiya Sukta) and 130 are creation hymns, probably the best known Rigvedic hymns in the west, especially 10.129.7:
He, the first origin of this creation, whether he formed it all or did not form it, / Whose eye controls this world in highest heaven, he verily knows it, or perhaps he knows not. (Griffith)
These hymns exhibit a level of philosophical speculation very atypical of the Rigveda, which for the most part is occupied with ritualistic invocation. 10.145 is attributed to Indrani. It is a spell for a jealous wife to get rid of more favoured rival. Atypical of the Rigveda, similar spells are found in the Atharvaveda. 10.154 is a funeral hymn, asking for that the departed may join those who attained heaven through tapas. Padas 1 cd is reminiscent of the Norse concept of Valhalla:
To those for whom the meath flows forth, even to those let him depart. (Griffith)

10.155 is against the "one eyed limping hag" Arayi. 10.166, attributed to Anila, is a spell for the destruction of rivals, similar to 10.145, but this time to be uttered by men who want to be rid of male rivals. 10.173 and 174 are benedictions of a newly elected king. The rishis of the 10th Mandala are divided into Shudrasuktas and Mahasuktas, that is, sages who have composed "small" vs. "great" hymns.