1967 24 Hours of Le Mans

Кіріспе

35 - Ле-Манның 24 сағаттық төзімділік жарысы 1967 жылғы 24 сағаттық Ле-Ман - 35 -ші төзімділік Гран-приі, 1967 жылдың 10 және 11 маусымында өтті. Бұл сондай-ақ 1967 жылғы Спорттық автокөліктердің әлем чемпионатының жетінші кезеңі болды. Дэн Гурни мен А. Дж. Фойт Ford Mk IV машинасын айдап, екінші сағатта бастап жарыста жеңіске жетті, бұл жарыстың бірінші және жалғыз америкалық жеңімпаздары (машина, команда және жүргізушілер) болды. Ferrari екінші және үшінші орын алды, ал осы үш автомобиль алғаш рет 5000 км арақашықтықты басып өтті. Барлық жалпы рекордтар сындырылды ең жылдам, ең алыс, жаңа айналым рекорды және ең үлкен қозғалтқышпен жеңіс, сонымен қатар бірқатар сыныптық рекордтар.

Ережелер

Өткен жылы CSI (Commission Sportive Internationale - FIA-ның реттеуші органы) FIA-ның J қосымшасы толық өзгергеннен кейін ережелерге елеулі өзгерістер немесе жаңартулар енгізілген жоқ. Сыныптар арасындағы жылдамдық айырмашылығын азайту үшін Automobile Club de l'Ouest (ACO) біліктілік үшін ең төменгі орташа жылдамдығын көтерді, олар қазір барлық машиналардан полды позициялаған машинаның орташа жылдамдығының 85% -ына дейін болуы керек. Сонымен қатар, ең төменгі қашықтықтар көрсеткішінде 2,5%-ға өсті.

Кірістер

Бұл ретте де, спорттық көліктер мен GT-дің жеті түрі ғана 41 прототипке қарсы старт режімінде болды. Бұл жарыста әлемнің үздік 37 автокөлік жүргізушісі Formula 1-де жарысқа қатысқан немесе қатысатындармен бірге болды. Бес әлем чемпионы болды, ал өткен айда Монако Гран-присінде он бір жүргізуші, ал Инди 500-де жеті жүргізуші жарысты. Қорғаушы чемпиондар Форд пен Поршеде ең көп 10 автомобиль болды. Жаңа Ford GT40 Mark IV Ford J Car-дың жаңартылған нұсқасы болды, ол 1966 жылдың тамызында Кен Майлстың қайтыс болған оқиғасынан кейін тоқтатылды (Mk III шағын жол машинасы). Mark IV-тің шассиі АҚШ-та жасалған. Үлкен блок 427 куб. (7 литрлік) Ford Galaxie Mk. Ол 530 ат күшімен жұмыс істеді. Ле-Манға төрт машина дайын болды: екеуі американдық Шелбиге, олардың бірінде американдық Дэн Гурни мен А. Дж. Команда 190 см (6 фут, 3 дюйм) биіктіктегі Дэн Гурнидің қалқанын орналастыру үшін шатырдың "бульбасын" жасады. Қалған екеуі Марио Андретти / Люсьен Бианки және Денни Хулм / Ллойд Руби командаларымен Холман & Мудиге барды. Дейтонадағы алғашқы турда Ferrari құрама командасына жеңілгеннен кейін (олар 12-13 орында) Форд келесі турда Себрингте Марио Андретти мен Брюс Макларен жаңа Mk IV-ді жүргізді. Сан жағынан қауіпсіздік үшін Ford Shelby American (Ronnie Bucknum / Paul Hawkins), Holman & Moody (Frank Gardner / Roger McCluskey) және Ford France (Jo Schlesser / Guy Ligier) басқаратын үш Mk IIB (өткен жылғы көліктің жеңілдетілген нұсқалары) кірді. Осы жылы Ferrari өзінің күш-жігерін ірі прототиптер санатына шоғырландыруды таңдады. 250P-дің соңғы эволюциясы, 330 P4 жаңа шанақпен, жақсы беріліс қорабымен және қозғалтқышты қайта өңдеп, қазір 450 ат күші шығарады. Ең жеңіл және айдау қабілеті жақсырақ болса да, ол үлкен Фордтармен тікелей жылдамдықпен бәсекелесе алмады. Төрт данасы жасалды және барлығы Ле-Манда болды. Франко Линидің басшылығымен жұмыс тобы үш автокөлікті алып келді. F1 командасының жүргізушілері Крис Амон мен Лоренцо Бандини Дейтона мен Монцада жеңіп алған, бірақ Бандини Монакода қаза тапқаннан кейін Амон Нино Вачкарелламен ашық версияда жүрді. Команданың тұрақты ойыншылары Людовико Скарфиотти / Майк Паркс екінші, ал Класс / Сатклифф үшінші орын алды. Басқа P4 командасы Equipe Nationale Belge командасы Willy Mairesse/Beurlys үшін жұмыс істеді. Сондай-ақ, басқа клиенттер командалары үшін үш жаңартылған P3 болды (қазір 412 P деп аталады): Маранелло концессионерлері (Ричард Атвуд / Пьерс Кураж), Scuderia Filipinetti (Жан Гуише / Герберт Мюллер) және Педро Родригес / Джанкарло Багетти үшін Солтүстік Американың жарыс командасы (NART). NART сонымен қатар олардың ескі P2 модификациясын қайта іске қосты. 1966 жылы сәтті болғаннан кейін Джон Уайер мен Форд достық қарым-қатынаспен бөлініп кетті. J. W. Automotive Ford Advanced Vehicles зауытын сатып алып, GT40-ты бейімдеуді бастады. Лейн Бейлидің жаңа тар кабиналы конструкциясымен Mirage M1 жаңа аспаға ие болды және Ford-тың 351 куб. дюймдік (5.75 л) қозғалтқышын алды. Жарыстың алғашқы екі жеңімпазы - Джеки Икс пен Дик Томпсон - "Спа-1000" жарысында жеңіске жеткен соң, Ле-Манға екі автокөлік қатысады. Айкс Алан Риспен бірге жүрді, ал Томпсон Дэвид Пайперді ұстады. Сондай-ақ Ford GT жобасындағы жұмысы үшін марапатталған Lola Cars жаңа T70 машинасымен Ле-Манға оралды. Джон Суртис Солтүстік Америкада Chevrolet V8 қозғалтқышымен Can Am сериясының тұңғыш жеңімпазы атанды. Mk3 GT нұсқасы Ле-Манға әкелінді, қазір 450 ат күші бар Aston Martin қозғалтқышымен жабдықталған. Surtees-те Дэвид Хоббс қос жүргізуші болды, екінші машинада Крис Ирвин / Питер де Клерк болды. Жаңа 2F модельінде артқы доңғалақтарды төмен қарай итеріп отыратын жоғары орнатылған реттелетін қанаты болды. Ол қазір Chevrolet үлкен блогымен жабдықталды 427 куб (7 литр) үш жылдамдықты автоматты беріліс арқылы 550-ден астам күш шығарды. Alfa Romeo мен Dino көрсетіп отырғандай, Porsche-дің басты қарсылығы Matra-дан болады. Олардың жаңа MS630 әлі де 2 литрлік BRM қозғалтқышын қолданды, бірақ ол Ford 4.7 литрлік V8 (сәуірдегі сынақ аптасында сыналған) жүргізу қабілетіне ие болды. Соңғы 1964 жылы Team Elite жаңа Lotus 47-мен, Lotus Europa жарыстық нұсқасымен Ле-Манға оралды. Колин Чэпманның жаңа дизайны 165 ат күші бар 1,6 литрлік Ford қос камералы қозғалтқышымен жабдықталды. Alpine компаниясы A210 ұшағының жеті данасын, оның ішінде екі данасын клиенттері - Ecurie Savin Calberson командасына тапсырды. Renault Gordini қозғалтқышының диапазоны 1000, 1300 және 1500 см3 көлемінде ұсынылды; соңғы қозғалтқышты ветерандар Мауро Бьянки / Жан Винатье жарысты. Сондай-ақ, NART енгізген ескі M64 болды. Екі жүргізуші, Териер мен Шевалье, команда иесі Луиджи Чинеттидің жылдамдық сынағында 200 үміткердің арасынан таңдалды. 1966 жылы Mini Marcos-ты Le Mans-ке әкелгеннен ке�...

Once again there was a marked imbalance between the categories with only six Sports Cars and seven GTs versus the 41 Prototypes in the starting line up. It brought together the best of the world’s racing drivers with 37 who had, or would, race in Formula 1. There were five World Champions and in the previous month, eleven drivers had raced in the Monaco Grand Prix and seven in the Indy 500. Defending champions Ford, along with Porsche, had the biggest representation with ten cars. The new Ford GT40 Mark IV was an updated version of the Ford J Car, which was shelved following the fatal accident of Ken Miles in August 1966 (The Mk III being a small production road car). The Mark IV had an all new chassis designed and built in the United States. The big block 427 cu in (7 litre) Ford Galaxie derived engine from the Mk. II was now pushing out 530 bhp. Four cars were ready for Le Mans: two for Shelby American who had the American pair of Dan Gurney and A. J. Foyt in one car and defending champion Bruce McLaren with Mark Donohue in the other. The team had to fabricate a roof "bubble" to accommodate the helmet of Dan Gurney, who stood more than 190 cm (6 feet, 3 inches) tall. The other two went to Holman & Moody with its teams of Mario Andretti/Lucien Bianchi and Denny Hulme/Lloyd Ruby. After a humiliating loss to the Ferrari works team at the opening round at Daytona (who finished 1 2 3) Ford had won the next round at Sebring with Mario Andretti and Bruce McLaren driving the new Mk IV. For safety in numbers, Ford also entered three Mk IIB's (lightened versions of the previous year's car) run by Shelby American (Ronnie Bucknum/Paul Hawkins), Holman & Moody (Frank Gardner/Roger McCluskey) and Ford France (Jo Schlesser/Guy Ligier)

This year Ferrari chose to concentrate its efforts on the large Prototype category. The latest evolution of the 250P, the 330 P4 had new bodywork, a better gearbox and the engine reworked, now putting out 450 bhp. Although lighter and with far better handling, it could not match the big Fords on sheer straight line pace. Four were built and all were at Le Mans. The works team, now under Franco Lini, brought three of the cars. F1 team drivers Chris Amon and Lorenzo Bandini had won at Daytona and Monza but after Bandini was killed at Monaco Amon drove with Nino Vaccarella in the open top, spyder, version. Team regulars Ludovico Scarfiotti/Mike Parkes had the second and Klass/Sutcliffe the third. The other P4 was run by the Equipe Nationale Belge for Willy Mairesse/”Beurlys”. There were also three updated P3's (now called the 412 P) for the other customer teams: Maranello Concessionaires (Richard Attwood/Piers Courage), Scuderia Filipinetti (Jean Guichet/Herbert Müller) and the North American Racing Team (NART) for Pedro Rodriguez/Giancarlo Baghetti. NART also ran their older modified P2 again. After the success in 1966, John Wyer and Ford had split amicably. J. W. Automotive had purchased the Ford Advanced Vehicles facility and set about adapting the GT40. With a new narrow cockpit body design by Len Bailey, the Mirage M1 had new suspension and carried the 351 cu in (5.75L) Ford engine. After Jacky Ickx and Dick Thompson sensationally won the Spa 1000km, race two cars were entered for Le Mans. Ickx co drove with Alan Rees and Thompson had David Piper. Also rewarded for their work with the Ford GT project, Lola Cars returned to Le Mans with the new T70. John Surtees had won the inaugural Can Am series in North America with a Chevrolet V8 engine. The Mk3 GT version was taken to Le Mans, now powered by an Aston Martin engine developing 450 bhp. Surtees had David Hobbs as co driver, with a second car for Chris Irwin/Peter de Klerk

The most striking cars this year were the two Chaparrals. The new model 2F had a high mounted adjustable wing pushing down on the rear wheels. It was now fitted with a Chevrolet big block 427 cu in (7 litre) that produced over 550 bhp through a three speed automatic transmission. As neither Alfa Romeo nor Dino showed, Porsche's main opposition would be from Matra. Their new MS630 still used the 2 litre BRM engine, but it was built to also be capable of carrying the Ford 4.7 litre V8 (which was tried at the April test weekend

Last present in 1964, Team Elite returned to Le Mans with the new Lotus 47, the race version of the Lotus Europa. Colin Chapman’s new design was fitted with a 165 bhp Ford 1.6 litre twin cam engine. Alpine arrived with seven entries of its A210 including two for its customer team, Ecurie Savin Calberson. A range of the Renault Gordini engine were offered in 1000, 1300 and 1500cc; that latter engine was raced by veterans Mauro Bianchi/Jean Vinatier. There was also an older M64 entered by NART. The two drivers, Therier and Chevallier, had been chosen from 200 applicants in a speed trial by team owner Luigi Chinetti. After bring the Mini Marcos to Le Mans in 1966, this year Frank Costin came up with an unusual aerodynamic design for privateer racer Roger Nathan. With a plywood frame, fibreglass bodywork, it had a 1 litre Hillman Imp engine mounted at a 54° angle, putting out 97 bhp. And making up the class were the returning entries from CD Peugeot, Marcos and Austin Healey. There were only six cars in the Group 4 Sports Cars category, as many of the prototypes could not be produced in sufficient numbers. Ford had entered three GT40s in for Ford France, Scuderia Filipinetti and John Wyer’s J. W. Automotive. Porsche entered a standard 906 for Ben Pon and Vic Elford, making his Le Mans debut, as well as French privateer Christian Poirot. Abarth was back at Le Mans for the first time since 1962, with the French Ecurie du Maine running one of the new 1300 GT. It had Abarth’s own 1.3 litre DOHC engine, that developed 147 bhp. In a similarly small field, there were only the seven entrants in the Group 3 GT category. The Scuderia Filipinetti and Equipe Nationale Belge teams supplemented their Prototype entries with Ferrari 275 GTBs. They were up against Belgian privateer Claude Dubois, running a burly Shelby modified Ford Mustang GT350, and an American entered second generation Corvette Stingray. Finally, there were four Porsche 911 S, as the car started becoming the privateer’s car of choice. This year also saw the increasing significance of the “war” between the tyre companies, as they partnered with major manufacturers: Goodyear with Ford, Firestone with Ferrari, Dunlop with Porsche and Michelin with Alpine. Although Donohue could reach in the Ford MkIV. he could only get 4th fastest time (3:32.6). and all the cars had problems with their windscreens cracking and popping out at the high speeds

Initially qualified with their 5.7 litre engines, the Mirages then both had failures and JWA decided to change back to the 5.0 litre engines. However, the scrutineers pointed out that this could not be done as the cars still carried the larger fuel tanks for the 5.0+ class. Ford, however, managed to supply two engines slightly larger than 5 litres to allow the cars to race. Drivers Car Speed Andretti / Bianchi Ford Mk IV 343 km/h Gurney / Foyt Ford Mk IV 340 km/h Hulme / Ruby Ford Mk IV 340 km/h McLaren / Donohue Ford Mk IV 333 km/h Bucknum / Hawkins Ford Mk IIB 332 km/h Surtees / Hobbs Lola T70 Mk3 GT 330 km/h P. Hill / Spence Chaparral 2F 320 km/h Scarfiotti / Parkes Ferrari 330P4 310 km/h

Бастау

Күн бұлт-бут болып басталғанымен, жарыс жақсы ауа-райымен басталды. Дюбоис Шелби Мустангты старт сызығында фендерлерді соққыға ұшыратып, ал Жассоды әкелді, өйткені оның Матра есігі дұрыс жабылмады. Бакном бірінші сағаттың соңына дейін, алғашқы пит-стоптарға дейін көш бастады. Барлық көшбасшылар пит-орындарын бітіргеннен кейін, Фойт қазір Хиллден Чапарралға және Андретти мен Маклареннің Фордтарына 5-ші орында Паркспен көш бастады. Кенеттен Майк Салмонның JWA Ford GT-і отынға толы резервуармен сағатына 300 км жылдамдықпен артқа қарай түсіп, өртеніп кетті. Салмон батыл түрде Мулсанн бұрышындағы маршалдың постына жақын жерге машинаны алып келді, бірақ 2-ші және 3-ші дәрежелі ауыр күйіктермен ауруханаға жеткізілді. Андретти үш қабырғасын сындырып, қабырғаға секіріп түсті. (Соңырақ білгендей , Бьянки дұрыс айтқан , және тежегіштер артқа қарай қойылды

Таңертең

Таң атып, күн ашық, суық болды, бұл жылы тұман аз болды. Шапарралдағы трансмиссияда мұнайдың ағып кетуі оны төменге түсіріп, кейін зейнеткерлікке шығарады. Бельгиялық Ferrari P4 тұрақты жарыста жүріп, үшінші орынға ие болды, ал Klass / Sutcliffe-тің басқа P4 төртінші орынға ие болды. Алайда, отын құю сорғысының іркілуі олардың таңертең зейнетке шығуына мәжбүр етті. Алдыңғы қатардағы Ford жақсы басымдықпен айналым уақытын 30 секундқа төмендетуге мүмкіндік алды. Феррарилер бір айналымда 10 секунд жылдам жүгіріп, жанармай құю аялдамалары арасында 20% артық жүгіре алса да, кішкентай Абарт, мәселелерге толы жарыстан кейін, аяқтады (соңғы орында), бірақ жіктелу үшін жеткілікті айналымдар жасамады. Жеңімпаздар жеңіс трибунасына шыққанда, Гурниге дәстүрлі шампан суын ұсынды. Ол Ford компаниясының бас директоры Генри Форд ІІ-ді, команданың иесі Кэрролл Шелбиді, олардың әйелдерін және Гурни мен Фойттың жоғары деңгейдегі дуэтіне апат болғанын болжаған бірнеше журналистерді көрді. Олар АҚШ-та қатты бәсекелесетін екі жүргізуші өздерінің көліктерін ішкі бәсекелестікке ұшырататынын айтты. Екі жүргізуші де машинаны тәртіпті жүргізуді жөн көрді, жеңіс оңайға соқты. Жеңіс трибунасында Гурни бөтелкені сілкіп, жақын маңдағылардың бәріне бүркіп тастады. Осылайша әлемдегі жеңіс мерекелерінде қайтадан ойналатын дәстүр қалыптасты. "Шампаншаға қатысты жасаған әрекетім мүлдем өздігінен болды. Бұл дәстүрге айналады деп ойламадым. Мен өзімді қамқорлықсыз сезіндім және осы сәтке ұшырадым. Бұл өмірде бір рет болатын, бәрі керемет болған оқиғалардың бірі болды. Мен бұл қиын жеңіске ерекше нәрсе керек деп ойладым. Гурни, бұл ретте, шампанның бөтелкесіне автограф жазып, Life журналының фотографы Флип Шулькеге берді, ол оны 30 жыл бойы шам ретінде қолданды. Кейіннен Шульке бөтелкені Гурниге қайтарып берді, ол оны Калифорниядағы All American Racers командасының штаб-пәтерінде орналастырды. Шапарралға 2F-тің Брэндс-Хатчтағы жалғыз жеңісімен бір айдан кейін тиісті сыйақы берілді. Бұл Филь Хиллдің 1961 жылғы F1 әлем чемпионы үш рет Ле-Манда жеңіске жеткен спорттық автокөлік жарыстарынан зейнетке шығуына қолайлы финал болды. Сынып жеңімпаздары қалың мәтінде. Поздық сынып No команда жүргізушілері Шасси Қозғалтқыштың айналғаны 1 P + 5.0 1 Ford Motor Company Shelby American Inc. Dan Gurney A. J. Foyt Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 388 2 P5.0 21 SpA Ferrari SEFAC Людовико Скарфиотти Майк Паркс Ferrari 330 P4 Ferrari 4.0L V12 384 3 P5.0 24 Equipe Nationale Бельгиялық Вилли Майрессе Берлисс (Жан Блатон) Ferrari 330 P4 Ferrari 4.0L V12 377 4 P+5.0 2 Ford Motor Company Shelby American Inc. Брюс Макларен Марк Донохью Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 359 5 P2.0 41 Porsche Жүйелік инженерия Жо Сифферт Ханс Херман Porsche 907 langheck Porsche 1991cc F6 358 6 P2.0 38 Porsche Жүйелік инженерия Рольф Стоммелен Jochen Neerpasch Porsche 910 kurzheck Porsche 1991cc F6 351 7 S2.0 37 Porsche Жүйелік инженерия Бен Пон Вик Эльфорд Porsche 906 Porsche 1991cc F6 327 8 S2.0 66(резерв) C.

Dawn arrived clear and cold, with little mist this year. The Chaparral developed an oil leak in the transmission dropping it down the order and then eventual retirement. The Belgian Ferrari P4 had been having a consistent race and slotted into third, with the other P4 of Klass/Sutcliffe now in fourth. However, a broken fuel injection pump forced their retirement mid morning. With a decent lead, the leading Ford could afford to drop its lap times by 30 seconds a lap. Even though the Ferraris were lapping 10 seconds a lap faster and could go 20% further between fuel stops, The little Abarth, after a race bedevilled by issues, did finish (in last place) but had not completed enough laps to be classified. When the winners mounted the victory stand, Gurney was handed the traditional magnum of champagne. Looking down, he saw Ford CEO Henry Ford II, team owner Carroll Shelby, their wives, and several journalists who had predicted disaster for the high profile duo of Gurney and Foyt. They had said that the two drivers, who were strongly competitive in the United States, would break their car in intramural rivalry. Instead, both drivers took special care to drive the car with discipline and won easily. On the victory stand, Gurney shook the bottle and sprayed everyone nearby, establishing a tradition re enacted in victory celebrations the world over ever since. "What I did with the Champagne was totally spontaneous. I had no idea it would start a tradition. I was beyond caring and just got caught up in the moment. It was one of those once in a lifetime occasions where things turned out perfectly I thought this hard fought victory needed something special”. Gurney, incidentally, autographed and gave the bottle of champagne to Life Magazine photographer, Flip Schulke, who used it as a lamp for 30 years. Schulke later returned the bottle to Gurney, who placed it in his All American Racers team headquarters’ boardroom in California. Chaparral got its due reward a month later with the only victory for the 2F at Brands Hatch. It was a suitable finale for Phil Hill, 1961 F1 World Champion to retire from a distinguished sports car racing career that included three Le Mans victories. Class Winners are in Bold text. Pos Class No Team Drivers Chassis Engine Laps 1 P+5.0 1 Ford Motor Company Shelby American Inc. Dan Gurney A. J. Foyt Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 388 2 P5.0 21 SpA Ferrari SEFAC Ludovico Scarfiotti Mike Parkes Ferrari 330 P4 Ferrari 4.0L V12 384 3 P5.0 24 Equipe Nationale Belge Willy Mairesse “Beurlys” (Jean Blaton) Ferrari 330 P4 Ferrari 4.0L V12 377 4 P+5.0 2 Ford Motor Company Shelby American Inc. Bruce McLaren Mark Donohue Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 359 5 P2.0 41 Porsche System Engineering Jo Siffert Hans Herrmann Porsche 907 langheck Porsche 1991cc F6 358 6 P2.0 38 Porsche System Engineering Rolf Stommelen Jochen Neerpasch Porsche 910 kurzheck Porsche 1991cc F6 351 7 S2.0 37 Porsche System Engineering Ben Pon Vic Elford Porsche 906 Porsche 1991cc F6 327 8 S2.0 66(reserve) C. Poirot(private entrant) Christian Poirot Gerhard ‘Gerd’ Koch Porsche 906 Porsche 1991cc F6 321 9 P1.3 46 Société AutomobilesAlpine Henri Grandsire José Rosinski Alpine A210 Renault Gordini 1296cc S4 321 10 P1.3 49 Ecurie Savin Calberson André de Cortanze Alain LeGuellec Alpine A210 Renault Gordini 1296cc S4 318 11 GT5.0 28 Scuderia Filipinetti Dieter Spoerry Hans Heinrich 'Rico' Steinemann Ferrari 275 GTBCompetizione Ferrari 3.3L V12 317 12 P1.3 48 Ecurie Savin Calberson Roger Delageneste Jacques Cheinisse Alpine A210 Renault Gordini 1296cc S4 311 13 P1.6 45 Société AutomobilesAlpine Mauro Bianchi Jean Vinatier Alpine A210 Renault Gordini 1470cc S4 311 14 GT2.0 42 Auguste Veuillet Robert Buchet Herbert Linge Porsche 911 S Porsche 1991cc F6 308 15 P1.3 51 Donald Healey Motor Company Clive Baker Andrew Hedges Austin Healey Sprite Le Mans BMC 1293cc S4 289 N/C* S1.3 64(reserve) Ecurie du Maine Marcel Martin Jean Mesange Abarth 1300 OT Fiat Abarth 1289cc S4 262
'Note *: Not Classified because Insufficient distance covered.

Аяқталмаған

Pos Class No Team Drivers Шасси Двигательді айналу себебі DNF P+5.0 57 ((резерв) Ford Motor Company Shelby American Inc. Ронни Бакнум Пол Хокинс Ford GT40 Mk. IIB Ford 7.0L V8 271 клапан (18 сағат) DNF P5.0 19 SpA Ferrari SEFAC Гюнтер Класс Питер Сатклифф Ferrari 330 P4 Ferrari 4.0L V12 246 жанар-жағармай сорғысы (18 сағат) DNF P+5.0 7 Chaparral Cars Inc. Фил Хилл Майк Спенс Chaparral 2F Chevrolet 7.0L V8 225 беріліс (18 сағат) DNF P1.3 47 Société AutomobilesAlpine Жан Клод Андрует Роберт Бухард Alpine A210 Renault Gordini 1296cc S4 219 апат (17 сағат) DNF P5.0 23 Мараньелло Концессионерлер Ричардвуд Пирс Курейдж Ferrari 412 Ferrari 4.0L V12 208 май сорғысы (15 сағат) DNF P1.15 56 Société AutomobilesAlpine Gérard Larrousseiller Patrick Depailler Alpine A210 Renault Gordini 100204 SNF P175204 P551. IV Ford 7.0L V8 188 апат (13 сағат) DNF P+5.0 6 Ford Motor Company Ford France S. A. Джо Шлезер Гай Лижиер Ford GT40 Mk. IIB Ford 7.0L V8 183 апат (13 сағат) DNF P+5.0 5 Ford Motor Company Holman & Moody Роджер МакКласки Франк Гарднер Ford GT40 Mk. IIB Ford 7.0L V8 179 апат (13 сағат) DNF GT+5.0 9 Dana Chevrolet Inc. Bob Bondurant Дик Гулдстранд Chevrolet Corvette Stingray Chevrolet 7.0L V8 167 қозғалтқышы (13 сағат) DNF P2.0 29 Equipe Matra Sports Jean Pierre Beltoise Джонни Сервоз Gavin Matra MS630 BRM 1998cc V8 155 май құбыры (12 сағат) DNF P5.0 25 Солтүстік Америка жарыс командасы Педро Родригес Джанкарло Багетти Ferrari 412 P Ferrari 4.0L V12 144 поршень (11 сағат) DSQ GT2.0 67 ((резерв) П. Ботин ((жеке қатысушы) Пьерри Бутин Патрис Сансон Porsche 911 Scc Porsche 1991 F 134 (6 сағат) Майды ерте ауыстыру (11 сағат) DNF S5.0 16 Ford Франция С. Пьерри Анри Дюмаре Ford GT40 Mk. I Ford 4.7L V8 129 бас тығыны (14 сағат) DNF GT2.0 60 ((резерв) П. Фаржон ((жеке қатысушы) Филипп Фаржон Андре Викки Porsche 911 S Porsche 1991cc F6 126 подшипниктер (11 сағат) DNF S5.0 18 Scuderia Filipinetti Umberto Maglioli Марио Касони Ford GT40 Mk. I Ford 4.7L V8 116 бас тығыны (9 сағат) DNF P5.0 20 SpA Ferrari SEFAC Крис Амон Нино Вакарелла Ferrari 330 P4 Spyder Ferrari 4.0L V12 105 өрт (8 сағат) DNF P2.0 40 Porsche Жүйелік инженерия Герхард Миттер Джохен Риндт Porsche 907 langheck Porsche 1991cc F6 103 камералы ағаш (9 сағат) DNF P+5.0 8 Chaparral Cars Inc. Боб Джонсон Брюс Дженнингс Chaparral 2F Chevrolet 7.0L V8 91 аккумулятор (10 сағат) DNF P5.0 22 Scuderia Filipinetti Guichet Jean Herbert Müller Ferrari 412 P Ferrari 4.0L V12 88 поршень (7 сағат) DNF P+5.0 4 Ford Motor Company Holman & Moody Denny Hulme Lloyd Ruby Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 86 апат (8 сағат) DNF P2.0 39 Porsche Жүйелік инженериясы Удо Шуц Джо Буззетта Porsche 910 langheck Porsche 1991cc F6 84 мұнай қысымы (7 сағат) DNF P1.15 58(қосалқы) Société AutomobilesAlpine Philippe Vidal Leo Cella Alpine A210 Renault Gordini 1005cc S4 67 подшипниктер (8 сағат) DNF P+5.0 14 JW Автомобиль инженериясы Дэвид Пайпер Дик Томпсон Мираж M1 Ford 5.7L V8 ((қолданылған 5.1L V8) 59 inlet клапан (5 сағат) DNF GT5.0 17 C. III Астон Мартин 5.0L V8 25 қозғалтқышы (4 сағат) DNF P1.15 52 S. E. C. Автомобильдер CD Денис Даян Клод Балот Лена CD SP66 Peugeot 1149cc S4 25 қызу (5 сағат) DNF S5.0 62 JW Автомобильдік инженерлік Майк Салмон Брайан Редман Ford GT40 Mk. I Ford 4.7L V8 20 от (2 сағат) DNF P1.15 54 Роджер Нейтан Ресинг ООО Роджер Нейтан Майк Беквитт Костин Нейтан GT Хиллман 1.0L I4 15 тұтандырғыш (5 сағат) DNF P1.3 50 Marcos Racing Ltd. Крис Лоуренс Джем Марш Мини Маркос GT 2+2 BMC 1293cc S4 13 беріліс қорабы (3 сағат) DNF P+5.0 11 Лола Ресинг командасы Surtees Джон Суртис Дэвид Хоббс Лола T70 Mk. III Астон Мартин 5.0L V8 3 поршеньді (1 сағат) DNF GT2.0 43 J. Франц (жеке қатысушы) Франц (Жак Дьюз) Антон Тони Фишхабер Porsche 911 S Porsche 1991cc F6 2 қосқышы (1 сағат)

Pos Class No Team Drivers Chassis Engine Laps Reason DNF P+5.0 57(reserve) Ford Motor Company Shelby American Inc. Ronnie Bucknum Paul Hawkins Ford GT40 Mk. IIB Ford 7.0L V8 271 valve (18hr) DNF P5.0 19 SpA Ferrari SEFAC Günter Klass Peter Sutcliffe Ferrari 330 P4 Ferrari 4.0L V12 246 fuel pump (18hr) DNF P+5.0 7 Chaparral Cars Inc. Phil Hill Mike Spence Chaparral 2F Chevrolet 7.0L V8 225 transmission (18hr) DNF P1.3 47 Société AutomobilesAlpine Jean Claude Andruet Robert Bouharde Alpine A210 Renault Gordini 1296cc S4 219 accident (17hr) DNF P5.0 23 Maranello Concessionaires Richard Attwood Piers Courage Ferrari 412 P Ferrari 4.0L V12 208 oil pump (15hr) DNF P1.15 56 Société AutomobilesAlpine Gérard Larrousse Patrick Depailler Alpine A210 Renault Gordini 1005cc S4 204 engine (17hr) DNF P1.15 55 North American Racing Team Jean Luc Thérier François Chevalier Alpine M64 Renault Gordini 1005cc S4 201 engine (18hr) DNF P+5.0 3 Ford Motor Company Holman & Moody Mario Andretti Lucien Bianchi Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 188 accident (13hr) DNF P+5.0 6 Ford Motor Company Ford France S. A. Jo Schlesser Guy Ligier Ford GT40 Mk. IIB Ford 7.0L V8 183 accident (13hr) DNF P+5.0 5 Ford Motor Company Holman & Moody Roger McCluskey Frank Gardner Ford GT40 Mk. IIB Ford 7.0L V8 179 accident (13hr) DNF GT+5.0 9 Dana Chevrolet Inc. Bob Bondurant Dick Guldstrand Chevrolet Corvette Stingray Chevrolet 7.0L V8 167 engine (13hr) DNF P2.0 29 Equipe Matra Sports Jean Pierre Beltoise Johnny Servoz Gavin Matra MS630 BRM 1998cc V8 155 oil pipe (12hr) DNF P5.0 25 North American Racing Team Pedro Rodríguez Giancarlo Baghetti Ferrari 412 P Ferrari 4.0L V12 144 piston (11hr) DSQ GT2.0 67(reserve) P. Boutin(private entrant) Pierre Boutin Patrice Sanson Porsche 911 S Porsche 1991cc F6 134 premature oil change (11hr) DNF S5.0 16 Ford France S. A. Pierre Dumay Henri Greder Ford GT40 Mk. I Ford 4.7L V8 129 head gasket (14hr) DNF GT2.0 60(reserve) P. Farjon(private entrant) Philippe Farjon André Wicky Porsche 911 S Porsche 1991cc F6 126 bearings (11hr) DNF S5.0 18 Scuderia Filipinetti Umberto Maglioli Mario Casoni Ford GT40 Mk. I Ford 4.7L V8 116 head gasket (9hr) DNF P5.0 20 SpA Ferrari SEFAC Chris Amon Nino Vaccarella Ferrari 330 P4 Spyder Ferrari 4.0L V12 105 fire (8hr) DNF P2.0 40 Porsche System Engineering Gerhard Mitter Jochen Rindt Porsche 907 langheck Porsche 1991cc F6 103 camshaft (9hr) DNF P+5.0 8 Chaparral Cars Inc. Bob Johnson Bruce Jennings Chaparral 2F Chevrolet 7.0L V8 91 battery (10hr) DNF P5.0 22 Scuderia Filipinetti Jean Guichet Herbert Müller Ferrari 412 P Ferrari 4.0L V12 88 piston (7hr) DNF P+5.0 4 Ford Motor Company Holman & Moody Denny Hulme Lloyd Ruby Ford GT40 Mk. IV Ford 7.0L V8 86 accident (8hr) DNF P2.0 39 Porsche System Engineering Udo Schütz Joe Buzzetta Porsche 910 langheck Porsche 1991cc F6 84 oil pressure (7hr) DNF P1.15 58(reserve) Société AutomobilesAlpine Philippe Vidal Leo Cella Alpine A210 Renault Gordini 1005cc S4 67 bearings (8hr) DNF P+5.0 14 JW Automotive Engineering David Piper Dick Thompson Mirage M1 Ford 5.7L V8(used 5.1L V8) 59 inlet valve (5hr) DNF GT5.0 17 C. Dubois(private entrant) Claude Dubois Chris Tuerlinckx Ford Shelby Mustang GT350 Ford 4.7L V8 58 oil leak (7hr) DNF P1.6 44 Team Elite David Preston John Wagstaff Lotus Mk.47 Ford Cosworth 1588cc S4 42 overheating (5hr) DNF P2.0 30 Equipe Matra Sports Jean Pierre Jaussaud Henri Pescarolo Matra MS630 BRM 1998cc V8 35 suspension (8hr) DNF P1.15 53 S. E. C. Automobiles CD André Guilhaudin Alain Bertaut CD SP66 Peugeot 1149cc S4 35 conrod (8hr) DNF P5.0 26 North American Racing Team Chuck Parsons Ricardo Rodríguez Cavazos Ferrari 365 P2 Ferrari 4.4L V12 30 accident (4hr) DNF P+5.0 15 JW Automotive Engineering Jacky Ickx Brian Muir Mirage M1 Ford 5.7L V8(used 5.1L V8) 29 engine (4hr) DNF P+5.0 12 Lola Racing Team Surtees Peter de Klerk Chris Irwin Lola T70 Mk. III Aston Martin 5.0L V8 25 engine (4hr) DNF P1.15 52 S. E. C. Automobiles CD Dennis Dayan Claude Ballot Léna CD SP66 Peugeot 1149cc S4 25 overheating (5hr) DNF S5.0 62 JW Automotive Engineering Mike Salmon Brian Redman Ford GT40 Mk. I Ford 4.7L V8 20 fire (2hr) DNF P1.15 54 Roger Nathan Racing Ltd. Roger Nathan Mike Beckwith Costin Nathan GT Hillman 1.0L I4 15 ignition (5hr) DNF P1.3 50 Marcos Racing Ltd. Chris Lawrence Jem Marsh Mini Marcos GT 2+2 BMC 1293cc S4 13 gearbox (3hr) DNF P+5.0 11 Lola Racing Team Surtees John Surtees David Hobbs Lola T70 Mk. III Aston Martin 5.0L V8 3 piston (1hr) DNF GT2.0 43 J. Franc(private entrant) “Franc” (Jacques Dewes) Anton ‘Toni’ Fischhaber Porsche 911 S Porsche 1991cc F6 2 clutch (1hr)

Басталмаған

Pos Class No Team Drivers Chassis Engine Reason DNS GT5.0 61 Equipe Nationale Belge Gustave ‘Taf’ Gosselin Hughes de Fierlandt Ferrari 275 GTBCompetizione Ferrari 3.3L V12 Did not start DNP P+5.0 10 Prototipi Bizzarrini Edgar Berney Giancarlo Naddeo Bizzarrini P538 GT Strada Chevrolet 5.4L V8 Failed scrutineering DNA GT5.0 27 North American Racing Team Pedro Rodríguez Giancarlo Baghetti Ferrari 250 LM Ferrari 3.3L V12 Did not arrive DNA P2.0 31 Equipe Nationale Belge Gustave ‘Taf’ Gosselin Hughes de Fierlandt Dino 206 S (Ferrari) Ferrari 1986cc V6 Withdrawn DNA P2.0 32 North American Racing Team Charlie Kolb Dino 206 S (Ferrari) Ferrari 1986cc V6 Withdrawn DNA P2.0 33 SpA Ferrari SEFAC Jonathon Williams Dino 206 S (Ferrari) Ferrari 1986cc V6 Withdrawn DNA P2.0 34 Autodelta SpA Andrea de Adamich Ignazio Giunti Alfa Romeo Tipo 33 Alfa Romeo 1995cc V8 Withdrawn DNA P2.0 35 Autodelta SpA Jean Guichet Roberto Bussinello Alfa Romeo Tipo 33 Alfa Romeo 1995cc V8 Withdrawn DNA P2.0 36 Autodelta SpA Teodoro Zeccoli Nanni Galli Alfa Romeo Tipo 33 Alfa Romeo 1995cc V8 Withdrawn DNA P1.3 59(reserve) Marcos Racing Ltd. Chris Lawrence Tim Lalonde Mini Marcos GT 2+2 BMC 1293cc S4 Not required DNA P1.3 68(reserve) Jean Claude Hrubon Jean ‘Johnny’ Rives Jean Louis Marnat Hrubon Renault 1296xx S4 Did not qualify

Сынып жеңімпаздары

ClassPrototypeWinners ClassSportsWinners ClassGTWinners прототип >5000 #1 Ford Mk. IV Гурни / Фойт * Спорт >5000 Гранд Туринг >5000 финишсіз прототип 5000 #21 Ferrari 330 P4 Scarfiotti / Parkes * Спорт 5000 финишсіз Гранд Туринг 5000 #28 Ferrari 275 GTBCompetizione Spoerry / Steineman Прототип 2000 #41 Porsche 907 LH Siffert / Herrmann * Спорт 2000 #37 Porsche 906/6 Pon / Elford Grand Touring 2000 #42 Porsche 911 S Buchet / Linge Прототип 1600 #45 Alpine A210 Bianchi / Vinatier * Спорт 1600 финишсіз Гранд Туринг 1600 финишсіз прототип 1300 #46 Alpine A210 Grandsire / Rosinski * Спорт 1300 финишсіз Гранд Туринг 1300 финишсіз прототип 1150 финишсіз 1150 Спорт 1150 финишсіз Гранд Туринг 1150 финишсіз прототип Ескерту: жаңа қашықтық рекорды.

Жылу тиімділігінің индексі

Поз сынып No Команда жүргізушілері Шасси ұпай 1 P+5.0 1 Ford Motor Company Shelby American Inc. Dan Gurney A. J.

Орындау көрсеткіші

Моитидің кітабынан алынған. Поз No сынып команда жүргізушілері Шасси ұпай 1 P2.0 41 Porsche Жүйелік инженерия Жо Сифферт Ханс Херман Porsche 907 langheck 1.306 2 P5.0 21 SpA Ferrari SEFAC Людовико Скарфиотти Майк Паркс Ferrari 330 P4 1.299 3 P2.0 38 Porsche Жүйелік инженерия Рольф Стоммелен Jochen Neerpasch Porsche 910 kurzheck 1.281 4 P5.0 24 Equipe Nationale Бельгиялық Вилли Майрессе Бьерли (Жан Блатон) Ferrari 330 P4 1.275 5 P+5.0 1 Ford Motor Company Shelby American Inc. Dan Gurney A. J. Foyt Ford Mk IV 1.270 6 Société P1.3 46 Автомобильдер Альпілік Грандияр Жозе Росински Альпина A210 1.269 7 P1.3 49 Ecurie Calvin Calvin André de Cortanzeber Alain Le Guin Alain Le Guin Alpine A210 8251.7 1.483 Савин Эйнс Бенни Винисенс Альпина Жак Виниссон Альпина Делафурс Альпина А2101.236 1.232 1.233 1.192 1.109 Саульменде ең жоғары ондыққаты орындарға кіретін автомобильдер осы топқа кіреді. 1,00 балл - бұл автомобиль үшін ең төменгі қашықтықты орындау, ал жоғары балл - номиналды мақсатты қашықтықты арттыру.