Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік флот капитаны Сэр Ричард Спенсер КХХ (9 желтоқсан 1779 - 24 шілде 1839), Лондон саудагерінің баласы. Ол Корольдік флот капитаны болды, ол бірнеше шайқаста, әсіресе француздарға қарсы шайқаста қызмет етті. 1833 жылы ол Батыс Австралиядағы Король Джордж саундта (қазіргі Олбани) үкіметтік резидент болып тағайындалды. Ол Лондонның Саутварк қаласында дүниеге келді және Батыс Австралияның Албанидегі Мира Мардағы Strawberry Hill Government Farm-та қайтыс болды.
Royal Navy captain
Captain Sir Richard Spencer KCH (9 December 1779 – 24 July 1839) the son of Richard Spencer, a London merchant. He was a captain of the Royal Navy who served in a number of battles, particularly against the French. In 1833 he was appointed Government Resident at King George's Sound, now Albany, Western Australia. He was born in Southwark, London, and died at Strawberry Hill Government Farm, Mira Mar in Albany, Western Australia.
Теңіз мансабы
Спенсер 1793 жылы 38 пулялы фрегат HMS Arethusa кемесіне капитанының қызметшісі ретінде қосылды. 1794 жылы 74-ші оқ-дәріге қосылды. 1794 жылы Ушант түбіндегі 4-ші шайқасқа қатысқан. Ол соғыста тұтқынға алынғалы бері ауысты. 23 маусымда жарақат алған. Спенсер 1795 жылы мичман болып тағайындалды және Роберт Ларканның басқаруымен 16 пулялы шлюпкаға ауыстырылды. Ол Ларканмен бірге соңғысының жаңа командасына, 20 -ші гаунеспен бірге 1797 жылдың қыркүйегінде барды. 1799 жылы Спенсер лейтенант дәрежесіне көтерілді. Ол 100 пулеметті кемеге тағайындалды. Алайда, ол оған қосыла алмастан апатқа ұшырап, жарылып кетті. Ол Нил шайқасында Нельсоннан қашып құтылған француз кемелерінің бірі - 80 пулеметті француз кемесі Гийом Теллге қосылды. Алайда, ол кейін тұтқындалды. Ол кейін қайта аталып, капитанға лейтенант ретінде қосылды. Бұл кеме Наполеон әскерін Мысырдан шығарып тастауға көмектесті. Спенсер 1803 жылы Генуяда тұтқындалды, ол Амен келісімінен кейін жаулық қайта басталғаннан кейін жағаға шығарылды. Ол Данияның "Энигиден" кемесімен қашып құтылды, оны "Нелсон" кемесімен Жерорта теңізінде құтқарып алды. Ол Нельсонға Генуяда болған кезде жинаған мәліметтерін жеткізді. Нельсон оны тұтқынға алынған француздық 12 пулеметті шхунаның командасына тағайындады; оның аты HMS Crafty болып өзгертілді. Ол Крэфтидің шатқал қайығында ескірген ескірген, бұл оның денсаулығына тұрақты таңба қалдырған болуы мүмкін. Ол Трафалгар шайқасына қатыспаған, бірақ Нельсоннан пайдалы досын жоғалтқан. 1806 жылы ол Сицилиядан Франциядағы Тулонға оқ-дәрі жасау үшін күкірт тасымалдайтын кемелерді тұтқынға алды. Ол Майда шайқасына қатысқан, онда оның кемесі француз армиясын кері қайтқан. Ол сәтті дипломатиялық жолмен Алжир дейының құлдарды босатуын қолға алды. Ол өзінің кемесін Валетта портындағы әлдеқайда үлкен HMS Eagle апатынан құтқарып қалды. 1807 жылы ол кемесін үш испан қарақшысына тапсыруға мәжбүр болды. Кейіннен ол әскери соттың қарауынан Крэфтидің жоғалуы үшін босатылды, бірақ ол компанияда болған Крэфтимен байланысын жоғалтып алғандығы және испандықтар оны тапқан портта тым ұзақ уақыт болғандығы үшін сөгіс алды. Кейін ол Шығыс Үндістандағы голландтарға қарсы соғысқа аттанды. 1808 жылы 8 сәуірде командир болып тағайындалды және Самарғанға қолбасшылық берді. Ол Амбойнаны басып алуға және Пуло Айды басып алуға әкелген дәмдеуіш аралдары науқанына қатысты. Ол 1810 жылы 25 шілдеде пост капитаны болды, содан кейін 18 тамызда өзінің табысты мансабында алған сыйлық ақшасына қол қойды. Ол және оның отбасы 1815 жылы жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін тұрақтанды. 1817 жылы әскери-теңіз флотынан зейнеткерлікке шықты.
Spencer joined the ship's complement of the 38 gun frigate HMS Arethusa, in 1793, as captain's servant. He joined the 74 gun in 1794. He took part in the 4th Battle of Ushant, also known as the Glorious First of June, in 1794. He transferred to after she was captured in the battle. He was wounded in action on 23 June. Spencer was appointed a midshipman in 1795 and moved to , a 16 gun sloop, under Robert Larkan. He went with Larkan to the latter's new command, the 20 gun , in September 1797. In 1799, Spencer was promoted to the rank of lieutenant. He was commissioned into , a 100 gun ship of the line. However, she blew up in an accident before he could join her. He joined the 80 gun French ship Guillaume Tell, one of the few French ships to escape Nelson at the Battle of the Nile. She had, however, subsequently been captured. She was then renamed He then joined the sloop , as lieutenant to the captain. This vessel supported the campaign to oust Napoleon's troops from Egypt. Spencer was captured in Genoa in 1803, having been put ashore after hostilities had again broken out after the Treaty of Amiens. He escaped in the Danish vessel Enighiden and was rescued by From here, he was transferred to , Nelson's flagship in the Mediterranean. He gave Nelson what information he had gleaned from his stay in Genoa. Nelson appointed him to command the captured French 12 gun privateer schooner ; her name was changed to HMS Crafty. He was injured by an oar on board Craftys jolly boat, which may have left a permanent mark on his health. He did not take part in the Battle of Trafalgar but he had lost a useful friend in Nelson. In 1806, he captured vessels running sulphur from Sicily to Toulon, France, for making gunpowder. He took part in the Battle of Maida, in which his vessel harassed the retreating French army. By successful diplomacy, he obtained the release of Christian slaves from the Dey of Algiers. He personally saved his ship from accidental destruction by the much larger HMS Eagle, in Valletta harbour. He had to surrender his ship to three Spanish privateers, in 1807. He was later cleared by court martial for the loss of Crafty, but was reprimanded for having lost contact with , with which he had been in company, and for staying too long at anchor in the harbour where the Spanish found him. He next was involved in action against the Dutch, in the East Indies. He was promoted to Commander on 8 April 1808 and given command of Samarang, in which he participated the Spice Islands campaign that led to the capture of Amboyna and captured Pulo Ay. He was made post captain on 25 July 1810 and then on 18 August took command of Prize money acquired during his successful career enabled him and his family to settle down after the end of hostilities in 1815. He retired from the Navy in 1817.
Неке
Корольдік флот карьерасының кешкі уақытында ол Англияның Дорсет штатындағы Лайм-Региске жақын Шармуттан Энн Уорден Лиддонға үйленді. Олардың тұңғыш ұлы Ричард 1814 жылы Чармутта дүниеге келді, бірақ 1815 жылы Мальтада қайтыс болды. Олардың 12 баласы болды.
While in the evening of his Royal Navy career, he married Ann Warden Liddon, of Charmouth, near Lyme Regis in Dorset, England. Their first son, Richard, was born in Charmouth in 1814 but died in Malta in 1815. They were to have 12 children.
Лайм Регис
Ол 1817 жылы Лайм-Регисте үй сатып алды. Бұл Кобб портын қараған Эксетер жолында орналасқан. 1824 жылы болған үлкен дауылдан кейін, әрине, сол опасыз жағалауда кеме қатынасының қауіпсіздігіне байланысты қорқыныштан, ол өздігінен тігілетін "құтқару қайығын" жасау туралы іскерлік идеялармен айналысты. Бұл кеме бақыры өзгертілген, суға батырылатын мыс резервуарлары бар кеме еді.
He bought a house in Lyme Regis, in 1817. This was situated on the Exeter road, overlooking the Cobb harbour. After the Great Storm of 1824, no doubt stimulated by fears for the safety of shipping on that treacherous coast, he was engaged in pioneering ideas for a buoyant and self righting 'lifeboat'. This was an adapted pilot boat, with copper buoyancy tanks fitted.
Жоғарғы дәреже мен Австралия
Ричард Спенсер Австралияны отарлау туралы жаңалықтарды қызығушылықпен тыңдады. Ол бірнеше баласының болашағы үшін көшіп кетуге бел буды. Ол 1833 жылы рыцарь атағына ие болды (Бату орденінің 1815 жылғы серігі және Корольдік Гелф орденінің 1833 жылғы рыцары). Спенсер 21 отбасы мүшесімен және қызметшілерімен бірге 1833 жылдың қыркүйегінде король Джордж саундқа келіп, Австралияға көшіп барды. Оның екі үлкен ұлы әкесі қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай қайғылы апаттарда қаза тапты.
Richard Spencer followed news of the colonization of Australia with interest. He determined to emigrate for the sake of the future of his several children. He was knighted in 1833 (Companion of the Order of the Bath 1815 and Knight of the Royal Guelphic Order 1833). Spencer, together with 21 members of his family and servants, emigrated to Australia arriving at King George's Sound in September 1833 with merino sheep, cattle, horses other livestock along with plants, fruit tree cuttings and seeds. His two oldest living sons died in tragic accidents shortly after their father's death.
Жазуды жіберу
Спенсердің үйі 1831 жылы салынған, "Ескі ферма" деп аталды және қазіргі Албанидің Мира Мар маңындағы Страуберри Хилл қаласында орналасқан. Ол және оның отбасы 1833 жылы меншікті иеленді. Қазір оны Австралияның Ұлттық қоры сақтап отыр. Строберри Хиллдегі ескі ферма ерекше ұлттық және мемлекеттік мәдени маңызға ие, өйткені ол Батыс Австралия штатындағы алғашқы ферма болды, оны Джордж патшасының сауытының әскери қонысы офицерлері дамытты. Сол жерде жауынгерлер, содан кейін алғашқы қоныстанушылар үшін көкөніс өсірілді. 1831 жылы губернатор Стирлингтің сапары үшін алғашқы үкіметтік резидент доктор Александр Коллидің үйі салынды. Оны 1836 жылы Ричард Спенсер кеңейтті.
Spencer's home, built in 1831, was called The Old Farm and was located at Strawberry Hill in the current Albany suburb of Mira Mar. He and his family took ownership in 1833. It is now preserved by the National Trust of Australia. The Old Farm at Strawberry Hill has exceptional national and state cultural significance as it was the first farm in the state of Western Australia, about being developed by the officers of the military settlement of King George's Sound. Vegetables were grown there for the survival of the soldiers and then the early settlers. A cottage was constructed by Dr Alexander Collie, the first Government Resident, for a visit by Governor Stirling in 1831. It was extended in 1836 by Richard Spencer.