Erich Walter Sternberg

Кіріспе

Израиль композиторы (1891-1974) Эрих Вальтер Штернберг (; 31 мамыр 1891, Берлин, 15 желтоқсан 1974, Тель-Авив) - неміс туылған Израиль композиторы. Ол Израиль филармониясының негізін қалаушылардың бірі болды.

Өмірбаян

1918 жылы Киль университетінің заңгерлік дәрежесін алғаннан кейін, Стернберг Берлинде Хьюго Лайхтентритпен композиция және Х. Преториуспен фортепиано оқуын бастады. 1925 жылдан бастап Стернберг Палестинаға жыл сайын барып, 1932 жылы екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Германиядан қашып келген басқа да еврей музыканттарымен бірге сол жерге көшіп барды. Ол өмірін композиция жасауға және композицияны үйретуге арнады. 1936 жылы Бронислав Губерманға Израиль филармониясын құруға көмектесті және Халықаралық қазіргі заманғы музыка қоғамының Палестина бөлімін ілгерілетті. Стернберг өзінің неміс мұрасынан жер аударылудың жарақаттарын жеңу қиын екенін және Израильде ешқашан өзін ыңғайлы сезінбегенін байқады. Ол Палестина консерваториясында немесе Иерусалимдегі Еврей университетінде тұрақты лауазымға ешқашан ұсынылмаған, бірақ ол анда-санда қонақ оқытушы ретінде сабақ берді. Бұл жеке стильді қолдау оның көптеген әріптестерінің айқын ұлттық стильге деген ізденіспен қайшы келді. Нәтижесінде, Стернбергтің шығармалары 1930 және 1940 жылдары Палестинадағы музыкалық композициялардың қарапайымдығын көрсетпейді. Мысалы, оның үлкен масштабтағы симфониялық вариациялары Yosef ve′Ehav (Joseph and his Brethren, 1939) күрделі фугаларды қамтитын қатаң контрапунктікалық құрылғылармен үстем. 1940 жылдан кейін Стернберг жиі бұрынғы партитураларға оралып, көптегенін қайта қарап, басқалардың материалдарын жаңа композициялар үшін қолданды. 1940-1950 жылдардағы естен кетпес шығармалары - оның вокалды музыкасы. Ол көптеген Израиль халық әндерін құрастырып, аранжировкалағанмен, оның халықтық идиомаға деген қарауы араб және Жерорта теңізі әндерінен шабыт іздеудің басым халық идеологиясына қарағанда Фриц Йодтың хорлық жобасының және Хиндемиттің Gebrauchsmusik-тің күшті әсерін көрсетеді. Мысалы, Шалм Постольскийдің "Хора кума" ("Тұрыңыз, бауырласыңыз") атты Стернбергтің жеті бөлімді хор үшін алты вариациядан тұратын жиынтығы контрапунктикалық және канондық текстураларды көрсетеді, ал оның хорлық әні "Има Адама" ("Ана Жер") бай хроматикалық және модальдық үйлесімділікпен ерекшеленеді. Стернбергтің шығармашылығына 2 струн квартеті, 6 оркестрлік шығарма, фортепиано, хор мен оркестр үшін бірнеше шығармалар, жеке әнші мен оркестр үшін шығармалар, көптеген әндер мен халық әндерінің аранжировкалары кіреді. Ол сондай-ақ 1936 жылы С.Алейхемнің "Амча" (Сіздің халқыңыз) пьесасына және "Др. Дулиттл" (1939 Иерусалим) және "Пацифик, Достық арал" (1974) операларына қосымша музыка жазды. Оның композицияларының көпшілігі Тель-Авив университетінің Израиль музыкасының мұрағатында сақталған.

After graduating with a law degree from Kiel University in 1918, Sternberg began studying composition with Hugo Leichtentritt and piano with H. Praetorius in Berlin. From 1925 Sternberg visited Palestine annually and moved there in 1932, along with other Jewish musicians who fled Germany prior to World War II. His life was devoted to composition and teaching of composition. In 1936 he helped Bronisław Huberman found the Israel Philharmonic Orchestra and promoted the Palestine chapter of the International Society for Contemporary Music. Sternberg found it difficult to overcome the trauma of displacement from his German heritage and never felt entirely comfortable in Israel. He was never offered a permanent position at the Palestine Conservatory or the Hebrew University of Jerusalem, although he occasionally taught there as a guest lecturer. This advocacy for a individual style stood at odds with many of his colleagues' quest for a distinctly national style. As a result, Sternberg's works do not reflect the simplicity of musical compositions in Palestine in the 1930s and 1940s. For example, his large scale set of symphonic variations Yosef ve′Ehav (‘Joseph and his Brethren’, 1939) are dominated by strict contrapuntal devices which include complex fugues. After 1940, Sternberg frequently turned back to earlier scores, revising many and using material from others for new compositions. Memorable works from the 1940s and 1950s are his vocal music works. Although he composed and arranged many Israeli folk songs, his treatment of the folk idiom reveals the strong influence of Fritz Jöde's choral project and of the Gebrauchsmusik of Hindemith rather than that of the predominating folk ideology of searching for inspiration in Arabic and Mediterranean songs. For example, Sternberg's arrangement of Hora kuma (‘Rise up, Brother’) by Shalom Postolsky is a set of six variations for seven part chorus displaying contrapuntal and canonic textures, while his choral song Ima Adama (‘Mother Earth’) features richly chromatic and modal harmony. Sternberg's compositional output includes 2 string quartets, 6 orchestral works, several works for piano, works for chorus and orchestra, works for solo singer and orchestra, and numerous songs and folksong arrangements. He also wrote incidental music for the play Amcha (Your People) by S. Aleichem in 1936 and two operas, Dr. Doolittle (1939 Jerusalem) and Pacificia, the Friendly Island (1974). Most of his compositions are part of the collection at the Archives of Israeli Music at Tel Aviv University.

Марапаттар мен мойындау

1971 жылы Штернберг Германия Федеративтік Республикасының Президенті тарапынан жоғары орденді алды.