Кіріспе

Анишинабидің "Жеті өрттің" (англ. Seven fires) пайғамбарлығы - Анишинабидің "Тортуль аралы" (англ. Turtle Island) тұрғындарының өміріндегі кезеңдерді немесе дәуірлерді белгілейтін пайғамбарлығы. Пайғамбарлықта айтылған жеті от Солтүстік Американың басты рухани ілімдерін білдіреді және адамдардың түрлі түстері мен салт-дәстүрлері құрмет негізінде бірігіп тұра алатынын көрсетеді. Онда әлі орындалып жатқан Анишинайбтың болашақ өмірі туралы мәліметтер бар. 1988 жылы Эдвард Бентон Банай бұл пайғамбарлықты The Mishomis Book деп атады. 2011 жылдың 3 тамызында қайтыс болды.

Жеті өрт

Алғашқыда пайғамбарлықтарды сегіз пайғамбар жеті түрлі кезеңдерде айтқан. Ауызша айтылған дәстүрге сәйкес, Микмак ұлты алғашқы пайғамбарды естіді. Қалған жеті пайғамбардың барлығы да бұрын пайда болған және оларды Анишинабег жазған. Осы жеті кезеңнің әрқайсысына қатысты пайғамбарлық "от" деп аталды. Жеті от туралы пайғамбарлықта дүниеге лас нәрселер түскенде, сулар қатал болып, адамзаттың екі жолды таңдауы мүмкін екендігі айтылған. Егер олар рухани өмірді таңдаса, аман қалады, ал егер олар материализмді таңдаса, оның соңы болады.

Бірінші

Бірінші от кезінде Анишинабе ұлты көтеріліп, Мидвивин ложасының қасиетті қоршауына ие болады. Мидвивин ложасы халықты жинап, олардың дәстүрлі өмір салтын нығайтады. Қасиетті Мегилер Анишинабтың таңдап алған жеріне жол ашады. Сіз жердің тазартылуымен байланысты, қиялдағы тасбақа тәрізді арал іздеудесіз. Сіз осындай аралды саяхаттың басында және соңында табасыз. Жол бойы жеті аялдама болады. Таңдалған жерге жеткеніңді су үстіне азық өсетін жерге жеткенде білесің. Егер қозғалмасаң, жойыласың. Осы пайғамбарлыққа құлақ асып, анишинабелер "Аталары" (абенакилер) мен "қауысқан бауырлары" (микмактар) анишинабегтердің Атлантика жағалауынан алыс, ішкі жерлерге көшуіне кепілдік алғаннан кейін, анишинабегтердің "Бірінші аялдама" деп аталатын Муниянгке, бүгінгі Монреаль, Квебекке қарай көшіп кетті. Сол жерде олар "құба тәрізді арал" тауып алды. Ұлт саны жағынан өсіп, Оттава өзені мен Сент-Лоуренс өзенінің бойына тарады. Мигис қабықшаларымен таңбаланған "құба тәрізді аралдың" екіншісі Ниагара шарлауығында болды.

Екінші

Екінші отты білесіңдер, себебі сол кезде халық үлкен су айдынының маңында тұрақтап қалады. Осы уақыт аралығында қасиетті қабықтың бағыты жоғалады. Орта жүздің әйелдерінің күші азаяды. Қыз бала дүниеге келіп, дәстүрге қайта оралу жолын көрсетеді. Ол Анишинабе халқының болашағына қадам басудың жолын көрсетеді. Үш от кеңесі мүшелерінің ауызша дәстүрлері Екінші отты түсіну "Үшінші аялдама" кезінде пайда болды дейді. Ол қазіргі Детройт, Мичиган қаласының маңында орналасқан. Анишинабегтер Оттава өзенінен жоғары және Сент-Лоуренс өзенінен жоғары қарай өтетіндер арасында бөлінді. Ниагара шарлауығының маңында бұл топ "Төңірек көлге" (Сент-Клэр көліне) барды. Олар батысқа қарай Мичиган көлінің оңтүстік жағалауына жеткенше жалғасты, бірақ бұл кезде мигис қабықтарының дәлелі жоғалып кетті, ал оңтүстік анишинабегтер сапарларында физикалық және рухани жағынан "жоғалды". Анишинабегтердің оңтүстік тобы қазіргі Оджибва, Одава және Потаватоми болып бөлінді. Оттава өзені бойындағы солтүстік топ Алгонкин, Ниписсинг және Миссиссаугаға бөлінді, бірақ олар оңтүстік топ сақтамаған үйлесімділікті сақтады. Ақырында, Потаватоми қызына түс түсіп, оңтүстік топты "Қоңыр көл" жағына және одан әрі қарай бағыттады. Оңтүстік топ Анишинаби халқы ретінде емес, үш от кеңесі деп аталатын біріккен одақ ретінде қайтадан қосылды. Шығыс пен солтүстікке, содан кейін батысқа қарай сапар шегіп, Кеңес "аяқ тастар" деп аталатын кішкентай аралдар тізбесін кесіп өтіп, "қазан тәрізді аралдың" "Төртінші аялдама орны" деп сипатталған Манитулин аралына жеткенше, мигис қабықшасымен белгіленді. Сол аралда Кеңес Миссиссаугалармен кездесті, олар бұрын жоғалған оңтүстік топты ешқашан жоғалмаған солтүстік топпен рухани жағынан толықтай қайта біріктірді. Одавалар "сауықтыруды" жеңілдетті және арал Анишинайб тілінде "Одава аралы" дегенге ұқсас болды.

Үшінші

Үшінші отта анишинабтар өздерінің таңдаған жеріне, батыстағы жерге, өздерінің отбасыларымен көшіп бару керек жолды табады. Бұл жер судың үстінде өсетін азық-түлік жері болады. Манитулин аралындағы мәдени орталықтан оджибвелер Саулт-Сте. Мари, онда келесі "құба тәрізді арал" болды, ол мигис қабықшасымен белгіленді. Сент-Мэрис өзенінің Бааватинг немесе "Рапидтер" Ожибвелердің "Бесінші аялдама" болды. Осы жерден Ожибвелер мен жылдамдықтар бір-бірімен синоним болып қалды, Ожибвелерді Дакота халқы Ийо аатоŋваŋ ("су тасқыны адамдар") деп атады, ал кейінірек француздар Саульторер ("каскадерлар") және Саульто ("каскадтар") деп атады. Одан кейін ожибвелер батысқа қарай екі топқа бөлініп, Супериор көлінің жағалауымен "су үстінде азық-түлік өсетін жерді" іздеп жүрді.

Бесінші

Бесінші от кезінде барлық жергілікті халықтың өмірін қиып алатын үлкен күрес уақыты келеді. Сол кезде адамдар арасынан біреу шығады. Оған: "Бұл - үлкен қуаныш, құтқарылу!" - деп уәде етіледі. Егер адамдар жаңа жолдың уәдесін қабыл алып, ескі ілімдерді тастаса, онда Бесінші отқа қарсы күрес ұрпақтар бойы жалғасады. Алдағы уақытта орындалатын уәделер өтірік болады. Осы уәдеге сенгендердің бәрі де халықты жояды.

Алтыншы

Ал алтыншы от кезінде бесінші от туралы уәделердің өтірік екені анық болады. Осы уәдеге алданып қалғандар балаларына ақсақалдардың ілімдерін үйретуден бас тартады. Немерелері мен немерелері ақсақалдарға қарсы шығады. Осылайша, Ақсақалдар өмір сүрудің мәнін жоғалтады. Олар өмірдегі мақсатын жоғалтады. Осы кезде халық арасында жаңа індет пайда болады. Көптеген адамдардың теңгерімі бұзылады. Өмірдің тостағаны қайғы-қасіретке айналады.

Жетінші

Ежелгі заманда халыққа келген Жетінші пайғамбардың өзге пайғамбарлардан ерекшелігі бар еді. Бұл пайғамбар "жас, көзінде ерекше нұр" деп сипатталып, былай деді: "Жетіінші от кезінде жаңа халық пайда болады. Олар өздерінің іздерін қайтадан іздеп, содан кейін қалған іздерді табады. Олар өздерінің жолдарын ақтайтын ақсақалдарға жүгінеді. Бірақ көптеген ақсақалдар ұйықтап қалған болар. Олар жаңа заманға оянады, бірақ ештеңе айта алмайды. Кейбір ақсақалдар үндемейді, өйткені олардан ешкім ештеңе сұрамайды. Жаңа адамдар Ежелгілерге қалай жақындағанда сақ болулары керек. Жаңа халықтың міндеті оңай болмайды. Егер жаңа адамдар өздерінің ізденісінде берік болса, Мидвивин ложасының су барабаны қайтадан өз дауысын шығарады. Анишинабе ұлтының қайта туылуы және ескі аттың қайта жануы болады. Қасиетті от қайтадан жанды. Бұл жолы ашық түсті нәсілге екі жолды таңдау мүмкіндігі беріледі. Бір жолы жасыл, гүлді, өте тартымды болады. Ал екінші жол қара және көмірленген болады, және ол арқылы жүру олардың аяғын кесіп тастайды. Пайғамбарлықта халық жолды таңдамай, кері бұрылып, өзінен бұрын өмір сүргендердің даналығын еске алып, қайтарып алуды шешеді. Егер олар дұрыс жолды таңдаса, онда Жетінші от Сегізінші және соңғы отты, бейбітшілік, махаббат, бауырластық пен бауырластықтың мәңгілік отты жағады. Егер ашық түсті нәсілдер дұрыс жолды таңдамаса, онда олар осы елге келген кезде өздерімен бірге әкелген апат оларға кері қайтып келеді және жер бетіндегі барлық адамдарға көп азап пен өлім әкеледі.