Кіріспе
баскетболшы, Қытайдың сол аты Чжу Куан (; 27 мамыр 1378 12 қазан 1448), Нин ханзадасы, Қытайдың тарихшысы, әскери қолбасшысы, музыканты және драматургы. Ол Мин әулетінің Хунгу императорының 17-ші ұлы. Өмірінде ол әскери қолбасшы, феодал, тарихшы және драматург болды. Ол сондай-ақ, үлкен шай дәмін танитын, цитра ойнайтын және композитор ретінде де еске алынады.
Zhu Quan (; 27 May 1378 – 12 October 1448), the Prince of Ning , was a Chinese historian, military commander, musician, and playwright. He was the 17th son of the Hongwu Emperor of the Ming dynasty. During his life, he served as a military commander, feudal lord, historian, and playwright. He is also remembered as a great tea connoisseur, a zither player, and composer.
Басқа атаулары
Нинг ханзадасынан басқа, Чжу Куан Ұлы Мингтің ғажайып ғалымы (大明奇士, Да Минг Ци Ши) ретінде де белгілі болды. Өлімнен құтылу үшін даосистік әрекеттерінің бір бөлігі ретінде ол "Өлсіз өлмейтін" (仙, Qúxiān), "Баспайды қамтитын шебер" (涵虚子, Hánxūzi), "Сырлы материктің даосы" немесе "Сырлы аралдың даосы" (玄洲道人, Xuánzhōu Dàoren) және "Оңтүстік полюстің түкпірсіз бостығының керемет жолының кемелді мырзасы" (南极沖虚妙道真君, Nánjí Chōngxūà Miào Zhōnjūn) деген псевдонимдерді қабылдады. Сол кезден бастап Чжу Куан ағасына көтеріліске көмектесті, Мин тарихында Ян ханзадасы бүкіл империяны өздері арасында бөлуді ұсынды деп жазылған. 1402 жылы Юнле императоры болып тағайындалғаннан кейін, ол тез арада өз ағасын Сучжоу немесе Циантангтың иелігіне тағайындаудан бас тартты, оның орнына оған тек артта қалған тағайындауларды таңдауды берді. Ол Цзянсидің астанасы Наньчанға қоныстанды. Угу магиясын қолданды деп айыпталғаннан кейін, Чжу Куан патшалықпен араласудан бас тартып, уақытын мәдени істерге арнады. Күн сайын жергілікті немесе қонақ ғалымдар мен даосылармен кездесіп, ол өлместікке ұмтылды. Ол өзінің "Тайлық кітабының" (原始秘书, Юаньши Мишу) түпнұсқасын бағалап, қайта қарады. Бұл мәтін Данинг оттарынан аман қалды және буддизмге қытай мәдениеті мен дұрыс басқаруға қайшы келетін шетелдік "азалау сектасы" ретінде қатты шабуыл жасады. Оның даосизм энциклопедиясы, Таңдаулы таза және бағалы кітаптар тамыздың көктегі жолы (天皇至道太清玉册, Tiānhuáng Zhìdào Tàiqīngyù Cè), сондай-ақ, таоистік канонда қосылды. Ағасы оған "Көпшілік очерктердің толық айнасын" (Тонгцзян Болун) жазуды тапсырды. Сондай-ақ, "Отбасылық кеңес" (Дзя Сун), "Нинг елінің салтанатты әдет-ғұрыптары" (Нинггуо Ифан), "Хан мен Танның құпия тарихы" (汉唐秘史, Hàn Táng Mìshǐ), "Тарих үзіледі" (Ши Дуань), "Очерктер кітабы" (文谱, Wén Pǔ), "Поэзия кітабы" (诗谱, Shī Pǔ) және басқа да антологиялар жазды. Оның ең сәтті еңбегі - "Сәй нұсқаулығы" (茶谱, Chá Pǔ). Сонымен қатар, ол көптеген сирек кездесетін кітаптарды басып шығаруға жеке қаржы бөлді және бірнеше опера жазды. Жу Куан 1425 жылы "Сырлы және керемет" (神奇秘谱, Shénqí Mì Pǔ) атты маңызды кітапты құрастырғаны үшін қытай цитрасының немесе гукьиннің тарихындағы маңызды тұлға. Бұл қазіргі күнге дейін сақталған ең көне кең ауқымды цин монеталарының жинағы.
Ұрпақтар
Чжу Куанның ұрпағы, Нинг ханзадасы Чжу Ченхао Чжэнде императорына қарсы көтеріліп, Чэнхао көтерілісі деп аталады. Бұл соғыс Нанганның губернаторы Ван Янмингтің соңынан 43 күн өткен соң ғана тоқтатылды. Белгілі суретші Бада Шанрен оның жетінші буын немересі, ал Итанг Жиузидің бірі Лин Шии (林時益) оның сегізінші буын немересі болды.