Кіріспе

Рим-католик епискобы (18531932) Жерар ван Калоен (18531932) - бельгиялық бенедиктин литургисі, миссионер, монастырь негізін қалаушы, абат және епископ. Ол Маредсудағы аббат мектебінің ректоры болды, онда 1882 жылы ол алғашқы француз латынша missal Missel des Fidèles баспасын шығарды. Ол сондай-ақ мектепте британдық стильдегі футбол қауымдастығын енгізді. 1886 жылы ол Римдегі Сант-Ансельмо колледжінде литургия профессоры болды. 1893 жылы Калоенге Бразилиядағы бенедиктин қауымын қайта жаңғыртуға көмектесу тапсырылды, бұған дейін ол дін қызметкерлеріне қарсы заңнамадан жағымсыз әсер алған болатын. Осы мақсатта ол өзінің отбасы сыйлаған жерге Зевенкеркендегі әулие Андрей аббатшылығын құрды. Осы уақыт аралығында оның міндеті миссионерлік қызметке, сондай-ақ монастырьды қалпына келтіруге ауысты. 1895 жылы ол бірнеше монахтармен бірге Олиндаға сапар шекті. 1899 жылы Бразилия қауымының бас викарі, ал 1906 жылы Рио-Бранконың миссионерлік округінің епископы болып тағайындалды. 1919 жылы Бельгияға оралды. 1932 жылы қайтыс болды.

Ерте өмір

Жозеф Ван Калоен 1853 жылы Брюггеде барон Карл Ван Калоен мен оның әйелі Маридің ұлы болып дүниеге келді. Олар Брюгге жақын Лофемнің қасарасында өмір сүрді. Жозефтің туысы Хилдебранд де Хемптинн болды, ол Берондағы Сент-Михаэль аббатшылығының Бельгиядағы қыз үйін құруға ықпал етті. 1873 жылы Йозеф Маредзус монастырының аяқталуын күтіп, Маредреттегі Декли қасарасында тұратын Маредзус бенедиктин қауымының алғашқы постуланты болды. Оның ата-анасы құрылыс жұмысына қаржылай қолдау көрсетті. Содан кейін оған Беронды кигізіп, "Жерар" деген есімді берді. Денсаулық жағдайына байланысты ол Францияның Ривьерасында монахтар қауымына тиесілі виллада оқуын аяқтады. 1874 жылы 25 мамырда ол діни жолын таныды және 1876 жылы 23 желтоқсанда Монтекассинода діни қызметкер болып тағайындалды. 1878 жылы Маредсус аббатханаға көтерілгенде, Плацид Вултер жаңа абат болып тағайындалды, ал Калоен кітапханашы болып тағайындалды. Калоен аббатханада орта мектеп ашуды армандайды және білім беру әдістерін бақылау үшін Англияға барды. Ол сол жерде футболды тауып, дөңгелек доппен оралды. 1881 жылы Маредзус абат мектебінің алғашқы оқушылары Бельгиядағы футболдың ізашарларының бірі болды.

Литургиялық қызмет

1882 жылы Калоен алғашқы француз латын миссалын шығарды. Келесі жылы Лиеждегі литургиялық конгресс кезінде айтқан сөздері, ол митингке қатысуға оң көзқарас танытып, қатысушылардың митингке дейін немесе одан кейін емес, митинг кезінде араласуы керектігін айтқан кезде дау тудырды. Миссель де Фиделес өзінің кіріспелері мен түсіндірмелерімен миряндарға Мессаны түсінуге көмектесті. Бұл Бельгияның литургиялық қозғалысының қалыптасуының маңызды сәттері болды. (Келесі жылдары Dom Gaspar Lefebvre, Zevenkerken, St. Andrew's Abbey, литургиялық қозғалысқа маңызды пасторлық үлестерін береді, 1920 жылдан 1959 жылға дейін латыннан ағылшын, француз, голланд және итальян тілдеріне екі тілді missals басып шығарады.) 1884 жылы Калоен Messager des Fidèles журналын құрды, ол 1890 жылы Revue Benédictine болды. 1886 жылы Калоен Беврон қауымының бас прокуроры болып тағайындалды және Римге жіберілді, онда ол Авентиндегі Сант-Ансельмо бенедиктин колледжін құруға қатысты. Сол жерде ол литургияның профессоры болды. 1888 жылы аббат Плацид оны университетте оқу үйін құруға көмектесу үшін Лувенге жіберді. Калоен университет студенттерінің капелланы болды және Лувенде жасалатын Маредзус монастырының іргетасын жасаудың алғашқы жоспарын бастады. 1888 жылы Лувендегі оқу үйінің басшысы, ал 1893 жылы Римдегі прокурор болды. 1893 жылы Калоенге папа Лео XIII Бразилиядағы бенедиктиндіктердің монастырлық өмірін қалпына келтіруді тапсырды. Калоен Бразилиядағы жағдайды бағалау үшін, оның досы Жером Киемен бірге жіберілді. Олар 1894 жылдың басында келіп, шілде айында өздерінің қорытындыларын Маредсуда жиналған Беврон қауымының Бас тарауына баяндады. Калоен Брюггедегі ескі Сент-Эндрюс абатханасының жанында, француз төңкерісі кезінде қиратылған Зевенкеркендегі Сент-Эндрюс абатханасын құрды. Оның ағасы Леон Окерхаут 1899-1900 жылдары салынған аббат кешенін салу үшін Бейсбрук аймағының жеті акрын сыйға тартты. Сент-Эндрю монастырлары миссионерлік қызметке арналған монахтарды даярлау үшін құрылған. Шілдеде абат Hildebrand de Hemptinne Олинда монастырының Калоен преорын және 1896 жылы мамыр айында абат болып тағайындалды. 1898 жылы желтоқсанда Папа Леон XIII Апостольдық хат жариялады, онда Калоеннің жұмысына көңіл бөлуді монастырды қалпына келтіруден миссионерлік жұмысқа ауыстырды, бұл өзгеріс бүкіл Беврон қауымында, ең аз дегенде Маредсуда сынға алынды. 1899 жылы Бразилия қауымының бас викарі болып тағайындалды. 1902 жылы Калоен Тютцингтің миссионерлік бенедиктиндік әйел бауырларын Олиндаға келуіне көндірді. Олар 1903 жылдың маусым айында осында келіп, жетім-жесірлер мен науқастарға қамқорлық жасай бастады. 1899 жылдың желтоқсан айында Калоен Бразилиядағы бенедиктин қауымының бас абысы Домингос Мачадоның бас викарі болып тағайындалды. Калоен 1900 жылы Бразилия қауымының президенті болды. Ол 1903 жылы мамыр айында Рио-де-Жанейро аббатлығын алуға ниетті болды, бірақ онда әлі де тұратын абат бас тартты; ол ақыры әскерилердің көмегімен сәтті болды. 1905 жылы 28 ақпанда ол Олиндадан Сан-Бенто-ду-Рио-де-Жанейро аббатханасына ауыстырылды.

Епископ

Калоен Рио-Бранконың миссионерлік округінің епископы болып тағайындалды. Ол 1906 жылы 28 сәуірде Маредсуста епископтық құрметті алды және шілдеде Бразилияға оралды. Рио-Бранкодағы миссионерлік қызметтен басқа, монахтар Альто-Боа-Вистадағы шіркеуді басқарып, Илья-дас-Кобрастағы әскери-теңіз базасына, сондай-ақ гарнизонға, түрмеге және ауруханаға пасторлық көмек көрсетті. Олар сонымен қатар ересектерге арналған бастауыш, орта және кешкі мектептерді басқарады. Консисторияның қасиетті қауымының Жарлығымен 1907 жылы 15 тамызда Санта-Мария-де-Монсеррато аумақтық аббатхана болып құрылды. Сол Жарлық Рио-Бранко округін Амазония епархиясынан бөлді және оны Санта-Мария-де-Монсеррато абысының юрисдикциясына тапсырды. Ол қысқа уақыт бойы Сент-Эндрю аббатлығында өмір сүрді және 1920 жылы Аян қауымының каноникалық тұрғызылуына біраз қатысы болды. Өз елінің ауа райына төзбей, ол Францияның оңтүстігіндегі ауа райы жайлы жерге кетуге мәжбүр болды. Өмірінің соңғы жылдарын Францияның оңтүстігіндегі Кап-д'Антиб қаласында жазумен өткізді. Ол 1932 жылы қайтыс болды және Сент-Эндрюде жерленді.