Кіріспе

Канадалық саясаткер (1886-1963) Джон Осборн Уильямс (28 наурыз 1886 - 6 шілде 1963) 1934 жылдан 1948 жылға дейін Ньюфаундленд және Лабрадордың Порт Хоуп Симпсон қаласында орналасқан Лабрадор даму компаниясы деп аталатын ағаш кесу және шұңқыр экспортын экспорттау бизнесінің иесі болды.

Ерте өмір

Уильямс 46 Джордж-стрит, Кардифф, Уэльс қаласында, ата-анасының үйінде дүниеге келді және Сайлас пен Мэри Уильямстың кіші ұлы болды. Ол сегіз баланың бірі болған. Ол 14 жасында мектепті тастап, 1900 жылы ағаш экспорттау бизнесіне кірісті. "Джайо" (Jayo) - ағалары Хирам мен Артур сияқты он бес жасында коммерциялық клерк болды. Отбасының өнеркәсіптік және кеңселік жұмыс тәжірибесі, кем дегенде, екі ағаш кесу, сауда және кеме агенттіктері үшін негіз болды. 1908 жылы 22 жасында ол Кардиффтегі көмір экспорттаушы және шұңқыр тіректерін импорттаушы Эванс пен Ридке жұмысқа орналасты. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Балтық аймағында жұмыс істеді, ал сол жылдың тамызында Монреальға барып, 1914 жылдың қыркүйегінен желтоқсанға дейін Ньюфаундленд доминионында болды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол өз ісін аралда дамытуға тырысты. 1921 жылы ол Кардиффтегі көмір импорттаушы Франклин Томас пен Компаниядан 10 000 фунт стерлингтің қолдауына ие болды. Алайда Уильямстың акциялары бар Британдық және Солтүстік Америка сауда компаниясының таратылуы оны банкротқа ұшыратты.

Лабрадор аймағының дамуы

Компания қазіргі Порт Хоуп Симпсонға келгенге дейін белгілі бір оқиғалар орын алды. Бұл S. S. Sylvia бортында болды. Ньюфаундлендтің Сент-Джонс қаласына Халифакс қаласынан, Новая Шотландиядан келген Уильямс Лабрадорға деген амбицияларын алғаш рет табиғат ресурстары комиссары және әділет комиссары 1934-1936 және Томас Лодж, 1934-1937 жылдар аралығында қоғамдық коммуналдық қызметтер комиссарымен талқылады. Ол өздерінің ынта-ықыласымен, оптимизмімен және тәжірибесімен оларды өзіне тартты және өзін тап олар іздеген кәсіпкер деп сендірді. Олар өз кезегінде онымен кездескендеріне өздерінің бақытына сенбеді. Олар Уильямсқа жаңа лауазымдарына әсер етуі мүмкін адам ретінде қарады. Лодж Уильямсты Лондондағы Доминион кеңсесіне 1/3 көреген, 1/3 спекулянт және 1/3 бизнесмен ретінде сипаттады. Алайда уақыт өте келе Симпсон мен Лодж Уильямспен іскерлік қарым-қатынас орнатуда үлкен қателік жасады. 1934 жылдың маусым айында Алексис өзеніндегі жерге басқарушы және әкімшілік қызметкерлердің алғашқы тобы қонды. Уильямс 520 адамды жалдаған; жақын маңдағы қауымнан келген оңтүстік инуиттер мен Ньюфаундленд аралынан жұмыссыз адамдар жұмыс істеуге келген. Ол балық аулаудан басқа тұрақты жұмыспен қамтудың мүмкін екенін көрсетті және ол оңтүстік Лабрадор инуиттері мен Ньюфаундленд тұрғындарын біріктіргенімен, Ньюфаундленд тұрғындарының көпшілігі екі-үш жылдан артық тұрмады. Алайда, оңтүстік инуит отбасылары жаңа экономикалық жобаларға қатысу үшін аймаққа көшіп келгендіктен, 1934 жылы Порт Хоуп Симпсонда 70 отбасы болған. Алайда бір ай ішінде, 1934 жылдың 26 шілдесінде Лабрадор даму компаниясының 225 ағаш кесушісі жұмыс жағдайларына қанағаттанбағандықтан Сент-Джонға оралды. Олар жұмыс істеуге құштар болса да, баспаналары да, тамақтары да аз болатын. Компания әркімді өте қатаң менеджер арқылы бақылап отырды және Уильямс дүкеннен тыс жерде сатып алу мен сатуды тыйым салды. (Бір ерікті жергілікті адам порттың арғы жағына жүкті жүкті алып келді, бірақ Ньюфаундленд және Лабрадор, порттың арғы жағына жүкті алып келді, ол тоқтатылғанға дейін жағаға шығып, қарқынды сауда жасай бастады.) Жұмысшылар күн сайын 12 сағат бойы бұрғылау аралымен жұмыс істеп, бір шнур (48-55 цент/м3) шұңқырдан 1,75-тен 2,00 долларға дейін төледі. Олар көбінесе бұршақ пен қамырды жейтін, ал компания дүкенінен нашарлап бара жатқан тағамдарды сатып алатын. Ерлер өздері мен отбасыларына жеткілікті азық-түлік алу үшін аң аулауға шығуға мәжбүр болды. Инуиттер емес, өмір сүруге бейімделмеген көптеген адамдар өркендеудің арманын көрумен болды, бірақ көп ұзамай жағдайдың балық шаруашылығымен бірдей екенін түсінді. Олар әрқашан қарыздар еді! Бас судья Данфилдтің қоғамдық тергеу туралы есебі шыққанда, Доминион кеңсесінің Уильямстың мінез-құлқын абыройдан айыру жоспары қатты кері шықты дегенді білдірді. Үкімет бұл есептің жергілікті басылымнан кейін көмілуін қалады. "Барлығы, мен Комиссия екі баяндаманың негізгі бөліктерін жер бетінде жариялауға мүмкіндік беретін терең жерге көмуге қанағаттанған деп ойлаймын. " Чадвик, Доминион кеңсесі, Лондон 29 маусым 1945 Судья Данфилд Уильямстың операцияларды кеңейту үшін қажетті сұйық ақша қоры бітті деп тапты. Ол компанияның жауапкершілігі үкіметке де тиесілі деп есептеді және Уильямсты адамдарға көбірек жұмыс беру үшін көбірек ағаш кесуге итермеледі. Данфилд жылына 19 400 доллар капиталдың үкіметке (1 доллар 28 цент / м3) және мемлекеттік қарыздың үлкен пайызын төлеу керек екенін және бастапқыда жылына 50000 шнур (180000 м3) ағаш кесу жоспарланғанын білген. Данфилдтің тұжырымы бойынша Уильямс та, үкімет те Порт Хоуп Симпсон жобасының қаншалықты шығынды болатынын толық бағаламады, сондықтан компанияның басталуынан бастап қаржысы аз болды. Ол өзін бүлдіршін шеңберде тапты, онда кеңейтуге жеткілікті қаржысы жоқ және кеңейтусіз оның жалпы шығындары өтелмейді. Данфилд компанияның қаржылық жағдайына бастапқыда сенімді емес екенін білдірді. Оның пікірінше, үкімет қолдаушы серіктестен қатаң несие берушіге айналды. Содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс басталып, ондағы қоқыс шығаруды тоқтатты. 1934 жылдан 1939 жылға дейінгі адамдар, Дунфилдтің айтуынша, жалақысы 800 000 доллардан кем емес, олар жәрдемақыға ие болуы мүмкін. Данфилд Уильямстың ерекше шеберлігін мойындады, бірақ ол басқа салаларда тәжірибелі емес деп ойлады және оны өзі мойындады. Уильямстың Ньюфаундленд саудасынан Лабрадорға жасаған 250 000 долларлық қайта инвестициясы, оның Кардиффтегі...

1940 жылғы 3 ақпандағы оқиғалар туралы RCMP тергеуі

Келесі негізде, Сент-Джонс қаласында орналасқан Канада Корольдік Атлы полициясының ауыр қылмыстар бөлімі 2002 жылдың тамызында Порт-Хоуп Симпсон қаласында 1940 жылдың 3 ақпанында таңертеңгі уақытта болған оқиғаға қатысты өз тергеуін бастауға шешім қабылдады: 1940 жылдың ақпан айына арналған Порт-Хоуп Симпсон ауданында өмір сүру жағдайлары туралы Ньюфаундленд рейнджерлерінің ай сайынғы есебі рейнджер Кларенс Дуайер немесе Порт-Хоуп Симпсон бөлімшесінің басқа рейнджерлері жазған жоқ. Екі өлім оқиғасы болған жерде Ольгаға қараған дәрігердің медициналық есебі табылған жоқ. Сэр Джон Хоуп Симпсон Ньюфаундленд рейнджерлерін Әділет департаментіне емес, Табиғи ресурстар департаментіне қалдыру үшін жылдар бойы үнемі күш салды. Қабірдің епитафисі өзгертілген және оның мазмұнында қарама-қайшылықтар бар екені анық. Алғашқы қоныс аударушылар үшін қанағаттанғысыз, төленбеген жалақылар мен ағаш кесушілер мен олардың отбасыларына арналған үйлердің жоқтығы болды және бұл екі өлімнің айналасындағы күдікті, қыңыр жағдайларға ықпал етті. 1969-1970 жылдары отандық ағаш кесушілердің алғашқы жылдары не болып жатқаны туралы жергілікті тұрғындар білмеді. Өлім болған кезде Сент-Джонс қаласындағы компанияның басқармасында үкіметтік директор болған жоқ. Үкімет Клод Фрейзер мен Томас Лоджды Компанияның директорлар кеңесінде тағайындады, бұл жағдайды "қақпақпен" ұстау үшін. Отбасылық дәстүр бойынша екі өлімді жасыру, бұл оқиғаның жасырылуы, 1940 жылы 3 ақпанның таңертеңгісін болған оқиға туралы шындықты жасырудың жалғасуы кездейсоқтықтан тыс екенін көрсетеді.