Кіріспе

Адель Диксон (ағыл. Adele Helena Dixon; 3 маусым 1908 - 11 сәуір 1992) - ағылшын актрисасы және әншісі. Ол 1936 жылы 2 қарашада BBC телеарнасының тұрақты хабарларын тарату кезінде ән шырқады. Балалық актриса ретінде ерте бастағаннан кейін, ол Корольдік драмалық өнер академиясында оқып, 1928 жылдан 1930 жылға дейін Олд Вик театрының мүшесі болды. Ол негізінен Шекспирдің пьесаларында, сонымен қатар Шеридан, Мольер және Шоу пьесаларында көп рөлдерде ойнады. Оның алғашқы әншілік рөліндегі орындауы композитор Ричард Аддинселлге қатты әсер етті, ол оған 1931 жылы Пристлидің "Жақсы серіктер" әніне батыс ендіндегі басты рөлді қамтамасыз етті. 1930 жылы Олд Вик театрынан кеткеннен кейін Диксон кейде музыкалық емес қойылымдарда ойнады, бірақ жалпы алғанда, оның мансабы музыкалық сахнада болды, ол Джером Керн, Коул Портер, Вивиан Эллис және басқалардың шоуларында ойнады. Кейіннен ол пантомималарда ойнағанымен танымал болды. Ол зейнеткерлікке шыққанға дейін соңғы рет 1949 жылы Вест-Энд мюзиклінде "Белинда Фэр" роліне түскен.

Алғашқы жылдар

Диксон Лондон қаласында, Кокни, Фредерик Диксонның қызы, көлігі, және оның әйелі Элизабет (туған есімі Барретт) Диксон. Ол бала кезінде Италия Конти театр өнерінің академиясында оқыды және 1921 жылдың желтоқсан айында "Күсіктің аяқталатын жері" атты алғашқы Эльф роліне түсті. Жасөспірім шақтарында ол ересектер рөлдерін ойнай бастады, 1927 жылы Роберт Аткинс компаниясымен Мысырға гастрольге шығып, "Толтыншы түнде" Оливия, "Венеция саудагерінде" Джессика, "Масса үшін өлшемде" Мариана және "Отеллода" Бьянка рөлдерін ойнады. 1931 жылы Диксон өзінің алғашқы фильмінде "Консуэло Пратт" рөлін сомдады. Бұл оның 1930 жылдары түсірген екі фильмінің бірі, екіншісі Calling the Tune (1936), онда ол Джулия Харбордтың рөлін ойнады.

1930 жылдар Вест-Энд пен Бродвей

1930 жылдардың қалған бөлігінде Диксон Вест-Энде және кейде гастрольдерде әр түрлі рөлдерде ойнады. Ол көбінесе мюзиклдерде ойнады, бірақ Иэн Хейдің 1932 жылы "Ордерс - бұл ордерлер" фарсысы ерекше болды. Оның әншілік рөлдері көбірек ерекше болды: "Жабайы қызғалдақтар" (1933), "Маған сақина бер" Гай Болтон және басқалар (1933) және Оскар Хаммерштейн мен Джером Керннің "Үш әпке" (1934) сияқты музыкалық шоулар. Соңғысында, Стенли Холлоуэй мен басқа актерлердің күш-жігеріне қарамастан, әлсіз ұпай мен әндер шоуға өлімге әкелді; The Times "Адель Диксон ханым ойынның бастысы жетіспейтін нәрсені - жылдамдықты, экономиканы және гламурды қамтамасыз етеді. 1935 жылы Диксон Лондондағы Коул Портердің "Барлығы да болады" қойылымында Хоуп Харкорт рөлін ойнады. 1937 жылы Диксон Нью-Йорктегі дебюті Говард Диц пен Артур Шварцтың "Адам мен шайтанның арасында" ролімен болды. Лондонға оралған Диксон Гаи Болтон, Фред Томпсон және Берт Лидің кітабымен, Вивиан Эллистің музыкасы мен сөздерімен "Флиттің жарық көруі" (1938) фильмінде ойнады. Бұл оның Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы соңғы көрмесі болды.

1940-шы жылдар және кейінгі жылдар

1941 жылы Диксон Робертсон Хейр және Альфред Дрейтонмен Бен Траверстің "Банандық қырқа" фильмінде пайда болды; ол 1944 жылға дейін музыкалық қойылымдарға қайта оралмады. Осы жылдар аралығында ол әр түрлі рөлдерді атқарды. Оның тікелей рөлдері арасында "Венеция саудагері" (1942) Портия және Эрик Линклейтердің "Жануардағы дағдарыс" (1944) режиссері Гильгуд, бірақ, негізінен, ол Лондон мен провинцияларда пайда болған соғыс жылдарындағы пантомима жұлдызы болды. Диксонның соңғы фильмі - 1947 жылы "Аялдан әйелге" драмасында Сильвия Ансон Дуглас Монтгомеридің Дэвид Ансон рөлін сомдады. 1948 жылы ол Джек Бьюкененмен бірге Бродвейде қайтадан пайда болды. Бұл жолы олар Саша Гитридің "Қыздар тыңдамаңыз!" комедиясында ойнады, ол "Арамзаның арасында" болғаннан сәл сәтті болды. Келесі жылы ол "The Times" газетінде өзінің соңғы Вест-Энд мюзиклінің басты рөлін ойнаған, Эрик Машвиц пен Джек Стречидің "Белинда Фэр" роліне жеке жетістік деп сипатталған. Диксон "Белинда Фэр" сериясынан кейін зейнеткерлікке шықты. Ол күйеуімен бірге адал өмір сүрді. Ол 1992 жылы 11 сәуірде Манчестерде 83 жасында пневмониядан қайтыс болды.