Кіріспе

Фишер-айл (Fischerinsel) - Шпрее өзеніндегі аралдың оңтүстік бөлігі, ол бұрын Кёльн қаласының орналасқан жері болған, ал қазір Берлиннің орталық бөлігі. Аралдың солтүстік бөлігі Музей аралы деп аталады. Fischerinsel әдетте Гертрауденстрасседен оңтүстікке қарай созылады және бұрынғы аралдың оңтүстік шетін алып жатқан балықшылар қонысының атымен аталған. ХХ ғасырдың ортасына дейін бұл өнеркәсіптік көршіліктің жақсы сақталған бөлігі болды, және ғимараттардың көпшілігі Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалды, бірақ 1960 және 1970 жылдары Германия Демократиялық Республикасы кезінде ол жермен-жексен етіліп, тұрғын үй мұнаралары блоктарының дамуымен алмастырылды.

Тарих

Балықшылар мен басқа да қайықшылар мен олардың отбасыларының бастапқы қонысы 1237 жылдан бастап Кьолльннің бір бөлігі болды. Шамамен 17 мың адам тұратын бұл ауданда салыстырмалы түрде жақсы өмір сүретін тұрғындар көп болды, бірақ 17 ғасырда ол кедейлердің көптігімен толған ауданда болды және Fischerkiez (балық аулау ауылы) деп аталды. 1709 жылы Кёльн Берлинде бірікті, оның ескі орталығы өзеннің шығыс жағалауында орналасқан. 18 ғасырда қала индустрияланған сайын қайықпен жұмыс істеудің маңызы азайды. Нәтижесінде, 19-ғасырдың басында Фишеринсель ауданы дамуды тоқтатты және ескі Берлиннің көрінісін сақтаған, соның ішінде қаланың соңғы үйлері бар. ХХ ғасырда ол туристердің қызығушылығына айналды. Көршілік пен оның басты көшесі Фишерштрассе Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін салыстырмалы түрде қол жеткізбей қалды. - Қалай дейсіз? Миттедің қалған бөліктері сияқты, ол Шығыс Берлинге айналған Кеңес аймағына кірді. 1954 жылы көршіліктің құрылысы бойынша жоспар жасалып, онда сақталған ғимараттарды сақтауға баса назар аударылды. Кейінгі жоспарлар төмен тығыздықтағы тұрғын үйлерді (1957) және мұнара блоктарының периметрлік дамуын қарастырды. Алайда 1960 жылы Берлиннің орталық бөлігінде жалпы жоспар қабылданды, ол Фишер-айл аймағындағы барлық ғимараттарды бұзуды талап етті. Бұл 1964 жылдан бастап, 30 тіркелген ескерткіштерді қоса алғанда, жасалды және ежелгі көше жоспары жойылды. Суретші Отто Нагель өмірінің соңғы жылдарында оны 1955 жылы оны сақтауды бекер талап еткеннен кейін "Абшид вом Фишеркиз" (Балық аулау ауылымен қоштасу) атты пастельдер сериясында құжаттады. Breite Straße кеңейтілді және 1967 жылдан бастап бес тұрғын үй мұнарасы салынған; олар "астанадағы биік ғимараттардың бірінші тобы" деп жарияланды. 1971-73 жылдары көршілікті қамтамасыз ету үшін Гросгасстатте Ахорнблатт (Ұлы Кеспейір Жапырағы Ресторан) қосылды, ол ақыр соңында бес 21 қабатты блокты, 18 және 21 қабатты бөлімдермен қос блокты, 1979 жылдың қазан айында ашылған жүзу орталығын, екі балабақшаны және супермаркетті қамтыды. Аумақты қайта дамыту нәтижесінде Roßstraße, Petristraße, Grünstraße және Gertraudenstraße көшелерінің бұрынғы орындарын кей жерлерде көруге болады. Фишеринсель қазіргі уақытта Берлиннің тарихи портының (Historischer Hafen Berlin) орталығы болып табылады, бұл коммерциялық емес қауымдастық ескі кемелерді жаңартуға және оларға жаңа өмір беруге бағытталған. Олардың бірі - 1910 жылы салынған MS Heimatland, қазіргі Hošek Contemporary, өнер резиденциясы мен галереясының орталығы. Галереяда негізінен сайтқа арналған арнайы қондырғылар, сахналық өнер және эксперименталды дыбыстық қондырғылар орналасқан.

Белгілі ғимараттар

Петропитр шіркеуі (Petrikirche) Petriplatz-те, солтүстік жағында Гертрауденштрассеге жақын орналасқан, Кёльннің приход шіркеуі болды және ол 13 ғасырдың бірінші жартысында, Берлин мен Кёльн қалаларына жарғылары берілген уақытта құрылған деп болжанады. Сайттағы бес шіркеудің соңғысы, қаладағы екінші неоготика шіркеуін Генрих Штрак жобалап, 1846 жылы тұрғызды. Оның биіктігі біршама уақыт бойы Берлиндегі ең биік ғимарат болды. 1964 жылы Фишер-айлдың тазалау жұмыстарының бір бөлігі ретінде қиратылған. Fischerstraße 21 мекенжайындағы Zum Nußbaum қонақ үйі 1705 жылы жертөле кіреберісіне салынған жазуға сәйкес салынған және бұрын оның сыртында тұрған жаңғақ ағашының атымен аталған, қаладағы ең көне қалған сусын мекемелерінің бірі болды. Ол туристер арасында танымал болды және Генрих Зилль мен Отто Нагель жиі келіп, сурет салған. 1943 жылы қиратылған, 1987 жылы Николайвиертте Шығыс Германияның туристік ескі қалашықты құруы аясында қайта құрылды. Гросгастстатте Ахорнблатт 1971-1973 жылдары Герхард Леман, Ульрих Мютер, Рудигер Плате және Гельмут Стингель жобалаған. Ол 1995 жылы Шығыс Германияның заманауи сәулет өнері үшін қаланың көрнекті жері ретінде тіркелді, бірақ 2000 жылы қиратылды.

Атақты тұрғындар

Ханс Кольхас, Генрих фон Клейсттің Михаэль Кольхас повесі негізге алынған; Fischerstraße 28 үйі оның үйі болған деп болжанады. Маркус Вольф, Штазидің сыртқы барлау қызметінің бастығы, 1970 жылдары мұнаралардың бірінде тұрған.