Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Морзе кодымен берілетін апат сигналы 20-шы ғасырдың басында. CQD (Морзе коды арқылы жіберіледі) – радио пайдалану үшін қабылданған алғашқы апат сигналдарының бірі. 1904 жылдың 7 қаңтарында Marconi International Marine Communication Company «Circular 57» шығарды, онда компанияның орналымдары үшін 1904 жылдың 1 ақпанынан бастап «апатқа ұшыраған немесе кез келген түрде көмекке мұқтаж кемелер «C Q D» деп хабар таратады» деп белгіленді.
Morse code distress call in the early 20th century
CQD (transmitted in Morse code as ) is one of the first distress signals adopted for radio use. On 7 January 1904 the Marconi International Marine Communication Company issued "Circular 57", which specified that, for the company's installations, beginning 1 February 1904 "the call to be given by ships in distress or in any way requiring assistance shall be 'C Q D' ".
Өмірбаян
Теміржол және су асты телеграфтары телеграф желісі бойындағы барлық станцияларға "CQ" станция кодын қолдану конвенциясын қабылдады. Алғашқы сымсыз операторлар бұрыннан дайындықтан өткен құрлықтық телеграфшылардан алынғандықтан, бұрынғы тәжірибелер сақталды және CQ теңіз радиотелеграфында кез келген кемеге немесе құрлық станциясына "жалпы шақыру" ретінде қабылданды. Маркони компаниясы "CQ" кодына "D" ("қауіп") әрпін қосып, қауіп сигналын жасады. Осылайша, "CQD" сымсыз операторлар үшін "Барлық станциялар: қауіп!" дегенді білдірді. Көпшілік пікірге қарамастан, "CQD" әріптері "Жылдам кел, қауіп", "Жылдам кел: қиындық", "Жылдам кел – суға бату!", немесе "C Q Danger" ("Сені іздеймін, қауіп") деген мағынаны білдірмейді; бұл кейіннен жасалған шатастыру үшін қолданылатын сөздер.
Landline and submarine telegraphers telegraphs had adopted the convention of using the station code "CQ" to all stations along a telegraph line. As the first wireless operators were taken from the already trained landline telegraphers, the current practices carried forward and CQ had then been adopted in maritime radiotelegraphy as a "general call" to any ship or land station. The Marconi company added a "D" ("distress") to CQ in order to create a distress call. Thus, "CQD" was understood by wireless operators to mean All stations: Distress. efn|Contrary to popular belief, CQD does not stand for "Come Quick, Danger", "Come Quickly: Distress", "Come Quick – Drowning! ", or "C Q Danger" ("Seek You, Danger"); these are backronyms.
CQD-ны SOS алмастырды
1906 жылы Берлинде өткен алғашқы Халықаралық радиотелеграфтық конвенцияда Германияның үш нүкте, үш сызық, үш нүктеден тұратын Notzeichen апат сигналы халықаралық Морзе кодты апат сигналы ретінде қабылданды. Бұл сигнал көп ұзамай "SOS" деп аталды, себебі ол әріптер арасындағы үзілістер алынғанда S O S әріптерінің нүктелер мен сызықтар тізбегімен бірдей. Шын мәнінде, оны үш жеке әріптен ажырату үшін сызықпен белгілеп жазу қажет. Ал, CQD сигналы әдеттегі мәтін сияқты, әр әріптің арасында қысқа үзіліспен үш жеке әріп ретінде жіберіледі. SOS апат сигналын есту оңай, өйткені ол тоғыз символдан тұрады, ал басқа символдар мен белгілердің ұзындығы алты символдан аспайды. Германия бұл апат сигналын алғаш рет 1905 жылдың 1 сәуірінен күшіне енген ережелерде қабылдады.
At the first International Radiotelegraphic Convention, held in Berlin in 1906, Germany's Notzeichen distress signal of three dots three dashes three dots was adopted as the international Morse code distress signal. This distress signal soon became known as "SOS" because it has the same dash dot sequence as the letters S O S with the gaps between the letters removed, and in fact is properly written , with an overbar, to distinguish it from the three individual letters. In contrast, CQD is transmitted as three distinct letters with a short gap between each, like regular text. The SOS distress code is also easier to hear as it is nine symbols long, while no other character or sign is longer than six symbols. Germany had first adopted this distress signal in regulations effective 1 April 1905.
Қалдықтарды сымсыз құтқару тарихы
1899 жылдан 1908 жылға дейін бесқұлақтан хабарласу арқылы тоғыз құтқару операциясы жүзеге асырылды. Олардың ең алғашқысы – «Ист Гудвин» шамдық кемесінен келіп түскен дабылдық сигнал. Алайда, осы оқиғалардың алғашқыларында стандартталған дабылдық сигнал болған жоқ. 1905 жылы АҚШ-тың алғашқы кемесі сымсыз дабылдық сигнал жіберді, ол жай ғана HELP (халықаралық және американдық Морзе кодтарында) деп жіберілді. 1904 жылдың ақпанына қарай Marconi Wireless Company барлық операторларынан кеме апатқа ұшырағанда немесе шұғыл көмек қажет болғанда CQD қолдануды талап етті. 1912 жылдың 15 сәуірінде радиооператор Джек Филлипс бастапқыда «CQD» деген сигналды жіберді, оны британдық кемелер әлі де жиі пайдаланды. Кіші радиооператор Харольд Брайд жаңа кодты пайдаланудың соңғы мүмкіндігі болуы мүмкін екенін әзілде айтып, «SOS» кодты пайдалануды ұсынды. Содан кейін Филлипс екеуі осы екі кодты кезектесіп қолдана бастады.
From 1899 to 1908, nine documented rescues were made by the use of wireless. The earliest of these was a distress call from the East Goodwin lightship. However, for the earliest of these, there was no standardized distress signal. The first US ship to send a wireless distress call in 1905 simply sent HELP (in both International Morse and American Morse code). By February 1904, the Marconi Wireless Company required all its operators to use CQD for a ship in distress or for requiring URGENT assistance. On 15 April 1912, radio operator Jack Phillips initially sent "CQD", which was still commonly used by British ships. Harold Bride, the junior radio operator, suggested using , saying half jokingly that it might be his last chance to use the new code. Phillips thereafter began to alternate between the two.