Кіріспе

Артиллерия капитаны және Жоғарғы Канаданың заң шығарушысы Джон Макинтош (4 наурыз 1796 - 3 шілде 1853) шотландтық-канадтық бизнесмен, кеме капитаны және Жоғарғы Канаданың саяси қайраткері. Ол Жоғарғы Канада реформа қозғалысының жетекші тұлғасы болды және замандастары оны орташа реформатор деп сипаттады. Ол 1834 жылы провинцияның заң шығарушы органына сайланды, бірақ 1841 жылы Канада провинциясының парламентіне сайлана алмады. Ол реформаторларды қолдауды жалғастырды, Уильям Лайон Маккензиге 1849 жылы Маккензи Канадаға оралғаннан кейін үйінде қалуға рұқсат берді.

Ерте өмір және мансап

Макинтош 1796 жылы 4 наурызда Шотландияның Коларич қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Джон Макинтош пен Энн Фергюсон болды. Ол 1800 немесе 1801 жылы отбасымен Квебекке көшіп келді және 1803 жылы Жоғарғы Канаданың Йорк қаласына көшіп барды. Ол 1812 жылғы соғыс кезінде Йорк ополчинының 3-ші полкінде қызмет етті және Детройтты қоршауға алуға және Куинстон-Хайтс шайқасына қатысты. Ол америкалық әскерлермен Йорк шайқасында тұтқындалды. Соғыстан кейін Макинтош Ұлы көлдердегі кемелерді басқарып, "Үш бауырлас" деп аталатын шхунаның суреті болды. 1824 жылы Катарина Стюартқа үйленді, олардың төрт баласы болды. 1828 жылы Макинтошқа әкесі мүлік берді. Ол осы жерлерді және Лондондағы ферманы жалға алды, ал бұл табыстар оған саясатқа көбірек уақыт бөлуге мүмкіндік берді.

Облыстық саясат

1830 жылдары Макинтош палаталық округ реформашыларының комитетінің төрағасы болды. 1832-1833 жылдары Макинтош Үсті Канаданың провинциялық үкіметке қарсы оппозицияны ұйымдастырған топ - Үсті Канаданың жүз бостандық иелерінің орталық комитетінің төрағасы болды. 1833 жылы Макинтош екінші әйелі Хелен Фергюсонға (Бакстер) үйленді және олардың кем дегенде жеті баласы болды. 1834 жылы Макинтош Жоғарғы Канаданың заң шығарушы органына реформатор ретінде Йорк округінің 4-ші округінде сайланды. Ол 1836 жылы қайта сайланды. Ол 1837 жылы Торонто реформаторларының Топтық канадалықтарды провинциялық әкімшілікке қарсы топтарды ұйымдастыруға шақырған кездесуіне төрағалық етті. 1837 жылдың күзінде Маккензи Макинтошты реформаторлар жиналысына шақырды, онда Маккензи Жоғарғы Канада көтерілісін ұсынды. Маккензидің ұсынысы қабылданбады және Макинтош көтеріліске қатыспады. 1841 жылы Макинтош Канада провинциясының 4-ші округінде 1-ші парламентке үміткер болды. Реформашылар Макинтоштан сайлауға қатыспауын өтінді, ал Роберт Болдуин сол орынға қатысу ниеті туралы мәлімдеді. Макинтош өзінің реформалық әріптесі жеңілдеп сайлануы үшін жарыстан кетуден бас тартты және Ньюмаркеттегі сайлау науқанына қатыспады. Болдуин сайлауда қарсылықсыз жеңіске жетті. Болдуин де Гастингсте сайланды, сондықтан атпен жүруде қосымша сайлау шақырылды және Макинтош қайтадан үміткер болды. Ол сайлауға қатысып, бірақ Луи Ипполит Лафонтенге 186 52 дауыспен жеңілді. 1849 жылы ол Уильям Лайон Маккензиге Маккензидің Торонтоға оралғаннан кейін өз үйінде тұруға рұқсат берді. Сол күні кешке Макинтош үйіне жиналған топ Маккензидің мүсінін өртеп жіберді. Макинтош Торонто қалалық кеңесінен өзін және мүлкін қорғауға көмек сұрады. Көптеген қалалық кеңесшілер Макинтош Маккензиден үйінен кетуін сұрауы керек деп ұсынды, ал кеңес адамдар Макинтош үйінде тәртіпсіздікке ұшыраса, жағдайдан "өте қорланған" жағдайда ғана тәртіпсіздікке ұшырайтынын мәлімдеді. Реформаторлар Макинтошты 1851 жылғы провинциялық сайлауда Йорктың 4-ші округінде қатысуға шақырды, бірақ Макинтош реформа кандидаты Джозеф Хартманды қолдауға шешім қабылдады. Макинтош өмірінің соңғы жылдарында науқастанып, саяси қызметін шектеді. 1853 жылы 3 шілдеде Торонтода қайтыс болды.

Философия және көзқарастар

Макинтош реформатор, бұл философияны ол әкесінен алған. Ол Уильям Лайон Маккензидің саяси мансабын қолдады, бірақ Маккензидің радикалды идеяларымен келіспеді. Ол саясаттың біртіндеп жақсаруын қолдайтын және замандастары оны орташа реформатор деп санайтын. Ол Жоғарғы және Төменгі Канаданың Канада провинциясына қосылуына қарсы болды. Макинтош пресвитериандық болды.