Кіріспе

Мирослав Рогала - полякша туған американдық бейне суретшісі және интерактивті суретші. Интерактивті өнер, бейне инсталляция және тікелей эфирде орындау, фотосуретке түсіруден кейінгі трансформация және музыкалық композиция салаларында жұмыс істеді.

Интерактивті өнер

Рогаланың кеңінен танылған алғашқы шығармасы - 1975-1979 жылдары жасалған, виртуалды интерактивті аналогты компоненттерден тұратын, интерактивті аралас медиа инсталляциясы Pulso Funktory. Неон жарықтары мен электронды дыбыс эффекттері бар алты панельдің жиынтығы бір уақытта алты көрерменге "өшіру" және "қосу" параметрлерін ауыстыруға мүмкіндік береді. Бұл жұмыс сурет салу саласындағы магистр дәрежесінің талаптарын орындау үшін жасалса да, ол Рогаланың өнерінің тез арада алатын бағытын алдын ала көрсетті. Фрэнк Поппердің сөзі бойынша, "Рогала Польшадан 1979 жылы АҚШ-қа көшіп келгенде, ол өзінің алғашқы шығармаларына берік болып қалды, бұл жеке медианың ішкі қырларын синтездейтін ортаны іздеу қажеттілігін және әр медианың шекарасын үздіксіз кесіп өту қалауын тудырады. әр түрлі медиада бірдей идеяны жалғастыру үшін қарқындылығын, тығыздығын және дәлдігін жоғалтпай". Чикагодағы Өнер институтында бейнелеу саласында магистр дәрежесін алған Рогала интерактивті медианың кеңейтілген түрлеріне қызығушылығын жалғастыруда. 1994-95 жылдары ол Карлсруэдегі Zentrum für Kunst und Medientechnologie (Германия) резидентурасын алды. Бұл жұмыстың ең басты мақсаты - "Сүйіктілер секірегі" атты инсталляция болды. "Ойдас секіру" екі экранды бір-біріне қарама-қарсы орналастырды. Көрерменнің кеңістіктегі қозғалысы суреттердің өзгеруіне себепші болды. Рогаланың фотосуреті Чикагодағы көшеге арналған, егер көрермен дұрыс жағдай жасаса, Ямайкада түсірілген бейнероликтерге секіріп немесе "секіріп" кетеді. Lovers Leap алғаш рет 1995 жылдың 13-21 мамырында ZKM Karlsruhe MultiMediale 4: das Medienkunstfestival des-де көрсетілді. Одан кейін CD-ROM нұсқасы пайда болды. Тимоти Друкери Lovers Leap-ті интерактивтіліктің басты дамуы ретінде қарастырды: "Ғаламдық және баяндау формаларының бірігуінде кеңістіктік іс-әрекет сферасы, ал бейне ой елегінен өткізу орны болады". Сол сияқты, Марк Б. Н. Хансен Рогаланы суретшілер Тамас Валичи мен Джеффри Шоумен бірге топтастырды, оларды цифрланған фотосуреттерді ұсынудың жаңа тәсілдерін әзірлеуде басты орынға қойды: "Техникалық суреттен кадрлау қызметіне ауысуды анық көрсетіп, бұл суретшілердің жұмыстары бізді сөзбе-сөз денемізбен "көруге" мәжбүрлейді". Линн Уорреннің сөздері бойынша, "Бұл суреттердің барлығы дәстүрлі фотосуреттен ерекшеленеді, өйткені көрермен оларды бастапқы, статикалық қараудан кейін жай ғана есте сақтамайды (немесе күшейтеді немесе өзгертеді), көрермен бейнедің құрылымын дене, қол және көзді қалай қозғалтуымен анықтайды. Бұл фотосуретке түсірілген сурет". 1996 жылы Рогала Electronic Garden/NatuRealization, кейде eGarden деп аталатын, Sculpture Chicago (http://www. Чикагодағы мүсіндер. com/ Қош келдіңіздер. html) - 96-шы жыл. Шығарма Чикагодағы Вашингтон сквері саябағының ортасына орналастырылды. Бұл тарихи маңызы бар орын, онда жиырмасыншы ғасырдың басында және ортасында сабын қораптары сөйлеушілер өздерінің сөз бостандығы құқығын пайдаланады және күннің мәселелерін талқылайды. Бұл жердегі беседка тәрізді ғимаратқа қарап, тыңдаушы сол аймақпен байланысты тарихи және қазіргі уақыттағы сөйлеушілердің сөздерін ойнатуды бастайды. Бір уақытта бір-бірден төрт-төрт жазба орындалуы мүмкін, бірақ олар тек қонақ орыннан қозғалса ғана естіледі. Сыншы және теоретик Шон Кубитттің "Мирослав Рогала: Қоғам, жарнама, жариялау" атты мақаласында "Ең басты мәселе - демократия жүзеге асырылатын, өзара қарым-қатынас пен сенім дамытылатын және өткеннің дауыстары қазіргі күрес туралы ақпарат бере алатын кеңістік құру процесі". "Біз сөйлесеміз" деп бөлінген фильм 1997 жылы Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайында көрсетілді. Бұл көрменің қатысушылары бейне галереяда қозғалғанда бейне мен дыбыс мазмұнының өзгеруін қозғайтын таяқтарды алып жүреді. Ол Divided We Stand атты спектакльмен бірге, алты қозғалыстағы интерактивті медиа-симфония ретінде сипатталды, бұл таяқтарды қолдануды музыканттар мен бишілерге қатысты оқиғамен байланыстырды. Divided We Sing (1999) Питтсбург өнер орталығы тапсырған және сонымен қатар таяқ технологиясын қолданған, қатысушылардың ым-ишаралары сөйлеген сөздерді (радио және дауыспен суретші Кен Нординнен) және әнді музыканы (Урсула Дюдзяк пен Дженнифер Гуодан) қозғайды. Элейн Кинг оны былайша сипаттады: "Кейіпкер сахнада қабырғадағы көлеңке бишілерімен бөлісіп, орындаушы болады. Рогаланың "аяқ" театрына келген әр қонақ жаңа интерактивті спектакль шығарады". Divided We See, Divided We Sing сияқты, Divided We Stand жобасының бір бөлігі болды. Бұл туралы Рогала былай деп жазды:

Фотографиялық трансформациядан кейінгі

1993 жылдан бастап және XXI ғасырдың алғашқы онжылдықтарында Рогала фотосуреттер мен цифрлық дереккөздерді Ford Oxaal компаниясы әзірлеген Mind's Eye View 360 градустық перспективалық бағдарламалық жасақтамасын қолдана отырып, фотосуреттер мен цифрлық дереккөздерді өзгерткен бейнесуреттер мен аралас медиалар сериясына қатысты. "Өзгертілген қала" сериясы Краков немесе Стамбул сияқты қалаларда түсірілген суреттермен жұмыс істейді. "Өзгертілген бақ" сериясы тұрақсыз, динамикалық композицияларға бөлінген жеміс-жидек пен көкөністердің натюрморттарын ұсынады. Соңғы сериядағы жұмыстар 2009 жылдың соңында "Өзгертілген бақ" атты кітапта жарияланды және 2013 жылы Плоктың өнер галереясында өткен Мирослав Рогаланың "Бейне тынысы: цифрлық фотосурет және медиа жұмыстары" көрмесіне қойылды. Сыншы Джордж Леллис сөзінде "Рогала суретті кері бұрады, ал кадрдың шеттеріндегі сызықтар мен түстер оның ортасына қарай жылжып, орталық нысанның түсі мен пішіні кадрдың шеттеріне таралады. Жекелеген суреттер фотосуреттік кубизмді немесе футуризмді білдіреді, онда көптеген сәттер, көзқарастар мен көзқарастар бір ғана, жиі гравитацияға қарсы келетін көрініске айналады". Соңғы уақытта Рогала өзінің "зиг-заг уақыты" деген түсінігін жүзеге асыру үшін бірнеше экспозицияны қолдану арқылы тұрақты бейнелерді және цифрлық бейнелерді түрлендірумен тәжірибе жүргізді. Gardens of Negotiation - бұл төрт экрандық бейне инсталляция, ол алғаш рет Вроцлав Польшада 2017 жылы өткен WRO биенналесінде көрсетілді. Алманың суретін негізгі мотив ретінде пайдаланып, "Сұралысу бақтары" табиғат пен технология арасындағы қазіргі кездегі кездесулер туралы көптеген идеяларды кеңейтті, олар алғаш рет "Табиғат бізді тастап кетеді" кітабында ұсынылған. Фотографиядан кейінгі шығармаларында зерттеген өзгерген бейнелерді жандандырып, Рогала төрт экранда алма, күнбағыс, саңырауқұлақ, пойыздардың қалалық қалалар, Берлин қабырғасы және басқа да тақырыптар арқылы жүгіріп өтуін бейнелеген бейнелерді бұрмалады. Экрандарды көрермен оны көруге тырыспаса, экранның бірі жасырылатын етіп орналастырған Рогала көрерменді көркем шығарманы мүсіндік кеңістікте зерттеуге шақырды. Суреттерді қосатын музыканы гиперреалистік композитор Ноа Крешевский жазған, оның музыкалық дыбыстарды бөлшектеу және қайта құруы суреттерге параллель дыбыс пайда болды. Инсталляцияға қоса берілген мәтіннің сөздері бойынша, "Мұнда төрт экранды проекциялау арқылы "Сұрастықтың бақтары" біздің не жансыз, не сезімтал, не тұрақты, не шіріуге ұшырайды деген әдеттегі түсінігімізді кері айналдырады (және келіседі) ".

Музыкалық композиция

Мирослав Рогала бала кезінде ата-анасы оған аккордеон сатып алып, жеке музыка сабақтарына ақша төлеу үшін сиыр сатты деген әңгімені бірнеше рет айтып берді. Суретшінің бакалавриат дәрежесі музыкадан, сонымен қатар бейнелеу өнеріне де күш салып, композитор ретінде жұмыс істеген. Рогаланың "Макбет: Сиқыршылар сахналары" және "Табиғат бізді тастап кетеді" атты фильмнің көбіне музыка жазғаны таңқаларлық емес. Ол 1980 жылдардағы көптеген компьютерлік музыка композицияларында Урсула Дюдзяктың үлгіленген дауысын қолданған. The City (1990) - Lucien Vector дыбыс дизайны мен аранжировкасымен тікелей және электрондық саптық квартет үшін 15 минуттық композиция. Ол Чикаго мемлекеттік кітапханасының мәдени орталығында галереяның "Чикаго дизайны: мода, фотосурет, сәулет" көрмесімен бірге көрсетілді. 2001 жылдың ақпан айында Филадельфияда Майкл Ибер Мирослав Рогаланың фортепиано композицияларын орындады, бұл фортепиано дыбыстары өз кезегінде дыбыстарды шығаратын және бейне бейнелерді көрсететін компьютерден жауаптар береді. Бұлардың ішінде Human Factor (1988), Lovers Leap (1991-1997) және Year of Passion (1997) бар, олардың барлығы компьютер, синтезатор (және "гранулярлы синтез") үшін жазылған және интерактивті бейне реті бар фортепиано дайындалған.