Кіріспе
Авербод аббатшылығы - Бельгиядағы Мехелен Брюссель архиепископиясының Авербодеде, Шерпенхьювел Зихем (Фламанд Брабанты) муниципалитеті, Авербоде қаласында орналасқан премонстратанттық аббатшылық. Ол 1134 жылы құрылған, 1797 жылы тоқтатылған және 1834 жылы қайта құрылған. ХХ ғасыр бойы аббатхана баспасы Бельгиядағы балалар баспасының жетекші баспашысы болды. Ғимараттың құрылымы барокко мен готиканың ерекше синтезі болып табылады, қайта өрлеу дәуірінің әшекейлік бөлшектері монастыр кешенінде басымдықты иеленеді. Бүкіл құрылым 1664 және 1672 жылдар аралығында Антверпен сәулетшісі Ян Ван ден Эйнде II-нің жобасына сәйкес Лангдорптан темір құмтастан және Гобертангтан ақ құмтастан салынған. Синт-Трюиден аббатшылығының жер сыйлауымен, Ааршот пен Дист иелері, және бірнеше жылдан кейін Левеннің Годфри III, аббатхана Лун графлығы мен Брабант герцогтігінің шекарасында орналасқан. Алғашқы канондар мен абат Андреас 1124 жылы құрылған Антверпендегі Синт-Михельсабдиджден келді. Аббатхананың бастапқыда көлемі аз болғанмен, ғасырлар бойы өсіп, 17 ғасырда 5500 гектарға дейін ұлғайды. Сондай-ақ, аббатхана 27 шіркеудің діни қызметкерлерін қамтамасыз етті. Бірінші аббат шіркеуі 1194 жылы ашылды, көп ұзамай сол кезге дейін Авербодеде тұратын монахтар Кейзербосқа көшіп барды, ол 1796 жылы жоғалғанға дейін сонда қалды. 14 ғасырдың соңында салынған қақпа ғимараты - ең көне ғимарат. шіркеу мен аббатхананың бір бөлігі 1499 жылы 25 қазанда найзағайдан кейін өртеніп, жойылған. Аббатхана 16 ғасырдың бірінші жартысында аббат Герард вандер Шаффтың басшылығымен өркендеген. Ғибадатхана қайта салынып, сәнді безендірілді. Осы кезеңде тәртіпсіздіктер мен тонаушы әскерлер аббатханадан төрт рет қашуды қажет етті. Саяси және діни тұрақсыздық ғасырдың соңғы жартысында, Бильденсторммен, канондар 1578 жылы аббатханадан Дист баспанасына қашып кетті. 1579 жылы бубондық обадан 12 монахтың өлімі 1584 жылы аббатхананы 28 монахқа дейін қысқартты. Олар 1604 жылы ғана Авербодқа оралды. Он жетінші ғасырда аббатхананың күші қайтадан көтерілді, 1670 жылы 80 монах болды. 18 ғасырдың соңында, 1789 жылы Брабант Омвентелингі үлкен саяси ахуалдың кезеңін бастады, француздар мен австриялықтар Брабант үстінен бақылау үшін күресті. Әскерлер әбатханаға қатты зақым келтірді. Француздар 1 қыркүйекте көпшілік аббатшылықтарды таратқаннан кейін 1796 жылы 14 ақпанда Авербод канондары шығарылды. Кітапхана мен архивтің көп бөлігі, соның ішінде Мозанның сәнді шедеврі, Авербодтың Евангелиесі, алдын ала қауіпсіз жерге әкелінді, ал абат және кейбір канондар Рейн арқылы қашып кетті. 1802 жылы абысымыз Игнатий Карлеер монастырды сатып алды және кейбір монахтар оралды. Шіркеу Авербодтың приход шіркеуі ретінде пайдаланылды. Қаржылық қиындықтарға байланысты шіркеу қазынасының көп бөлігі сатылды. Бұл арада кітапхана мен мұрағат үкімет тарапынан тәркіленіп, Лиеж университетіне және Брюсселдегі Бельгияның корольдік мұрағатына берілді.
Averbode Abbey is a Premonstratensian abbey situated in Averbode, in the municipality Scherpenheuvel Zichem (Flemish Brabant), in the Archdiocese of Mechelen Brussels in Belgium. It was founded about 1134, suppressed in 1797, and reestablished in 1834. Throughout the 20th century the abbey press was a leading children's publisher in Belgium. The church's building is a peculiar synthesis of Baroque and Gothic, with Renaissance ornament details, dominating the monastery complex. The whole structure was built of iron sandstone from Langdorp and white sandstone from Gobertange between 1664 and 1672, after a design by the Antwerp architect Jan Van den Eynde II. With land donations from the Abbey of Sint Truiden, the lords of Aarschot and Diest, and some years later Godfrey III of Leuven, the abbey was situated right on the border of the County of Loon and the Duchy of Brabant. The first canons and abbot Andreas came from the Sint Michielsabdij in Antwerp, founded in 1124. The abbey started rather small but grew over the centuries, until it was some 5500 ha in the seventeenth century, including farms, fields, woodland, mills, heath, and local chapels. The abbey also provided the priests for 27 parishes. The first abbey church was inaugurated in 1194, and soon after the nuns, who until then resided in Averbode as well, moved to Keizerbos, where it stayed until it disappeared in 1796. The gatehouse, built at the end of the 14th century, is the oldest remaining building. The church and part of the abbey was destroyed by a fire after a lightning strike on 25 October 1499. The abbey went through a prosperous period in the first half of the 16th century, under Abbot Gerard vander Schaeft. The church was rebuilt and richly decorated. Unrest and plundering troops made it necessary to flee the abbey four times in this period. Political and religious instability in the latter half of the century, with the Beeldenstorm, made the canons flee the abbey again in 1578 to the refuge of Diest. The death of 12 monks in 1579 because of the bubonic plague reduced the abbey to only 28 monks in 1584. They returned to Averbode only in 1604. The seventeenth century saw a return to strength of the abbey, with 80 monks by 1670. At the end of the 18th century, in 1789, the Brabantse Omwenteling started a period of great political turmoil, with the French and the Austrians fighting for control over Brabant. Travelling troops heavily damaged the abbey. After the French disbanded most abbeys on 1 September 1796, the canons of Averbode were evicted on 14 February 1797. Most parts of the library and the archive, including the sumptuous Mosan masterpiece, the Evangeliary of Averbode, were brought to safety beforehand, and the abbot and some canons fled across the Rhine. In 1802, brother Ignatius Carleer bought the abbey and some monks were able to return. The church was used as parish church for Averbode. Because of financial problems, most of the church treasure had to be sold. Meanwhile, the library and archive were seized by the government and transferred to the University of Liège and the Royal Archives of Belgium in Brussels.
18341918 жыл
1834 жылы 14 желтоқсанда монастырь қайта құрылды. Авербода сонымен қатар Постель, Гримберген және Тонгерло аббатханаларының новациясы ретінде қызмет етті. 1840 жылы аббатханаға тағы 23 адам қосылды, бұл көрсеткіш 1850 жылы 31 -ге дейін, ал 1868 жылы 43 -ке дейін көтерілді, оның ішінде 19 адам ғана аббатханада қалды. Қалғандарының көбісі - шіркеу қызметкерлері. 1877 жылы аббатхана "Бродерсшап ван О. Л. Врау ван хет Хелиг Харт" ("Қасиетті Жүрек Анасының Бауырластығы") құрды, ол Исудунның Қасиетті Жүрек Миссионерлерімен байланысты. Бұл бауырластық аббатханаға жаңа серпін беріп, оның мәртебесін және бүгінгі күнге дейін жұмыс істеуін анықтайды. 1879 жылы 60 мың, 1883 жылы 100 мың адам, 1894 жылы 400 мыңға дейін мүшелік саны көбейді. 1881 жылы Бауырластық үшін журналдар мен трактаттарды басып шығаратын алғашқы баспахана сатып алынды. Бұл арада аббатхананың сот мәртебесі әлі де белгісіз болды, ал 1887 жылы аббатхана Мерод графинесіне, ал жердің көп бөлігі оның әкесіне сатылды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары аббатхана бауырластық пен баспа қызметі арқылы өркендеп, өсті, оның кейбір журналдары 100 000-нан астам данада басылды. Ол кезде монастырь ауыл өмірінің қозғалтқышы болды, сонымен қатар мектеп, кітапхана және театр қоғамы болды. Бұл жерде Марианға арналған діни саяхаттардың орталығы болды, бұл көптеген келушілерді тартты және жергілікті дүкендер мен барларға пайда әкелді. 1896 жылы аббатхана алғаш рет миссионерлік жұмыс бастады, екі каноник Бразилияның Пирапора қаласына кетті, онда олар мектеп ашып, 1949 жылға дейін семинария ретінде қызмет етті. 1901 жылы Ягуаруада тағы бір мектеп ашылды, ал 1915 жылы ол Жау қаласына көшірілді. Петрополистегі колледж де 1909 жылы Авербодтың басшылығымен құрылды. Екінші миссионерлік іс 1903 жылы Данияда басталды, онда аббатхана жаңа католик мектебімен және 1913 жылдан бастап ауруханамен Вейле приходына негіз қалады.
Grimbergen and Tongerlo. By 1840, there were again 23 people connected to the abbey, a figure which slowly rose to 31 in 1850 and 43 in 1868, of which only 19 actually stayed in the abbey. Most of the others where parish priests. In 1877, the abbey founded a "Broederschap van O. L. Vrouw van het Heilig Hart" ("Brotherhood of Mother of the Sacred Heart"), linked with the Missionaries of the Sacred Heart of Issoudun. This brotherhood would give a new élan to the abbey and define its status and works until today. Membership soared, with 60,000 in 1879 and 100,000 in 1883, reaching 400,000 by 1894. In 1881, a first press was bought to print the magazines and leaflets for the Brotherhood. In the meantime, the judicial status of the abbey was still unclear, and in 1887 the abbey was sold to the Countess of Merode, and most of the ground to her father. In the years before World War I, the abbey prospered and grew through the Brotherhood and the printing activities, with some of its magazines printed in more than 100,000 copies. The abbey was at the time a motor of the village life, with also a school, a library and a thespian society. It was the center of Marian centred pilgrimages, which attracted many visitors and benefited the local shops and bars. In 1896, the abbey first started with missionary work, when two canons left for Pirapora, Brazil, where they started a school which also served as the seminary until 1949. Another school was started in Jaguarão in 1901, which was moved to Jaú in 1915. The college in Petropolis came under the leadership of Averbode in 1909 as well. A second mission started in 1903 in Denmark, where the abbey founded the parish of Vejle, with a new Catholic school and from 1913 on a hospital.
1921 жылдан бастап
1921 жылы аббатхана үй-жайлар мен жерлерді де Мероде отбасынан сатып алды. Бір жыл бұрын "Eucharistische Kruistocht" ("Евхаристиялық крест жорығы") құрылды, бұл адалдарды шіркеу мен оның ілімдеріне, Папа Пий X-тің іліміне сәйкес келтіру қозғалысы болды. Діни қызметкер Эдвард Поппе, аббатхананың мүшесі болмаса да, 1924 жылы 34 жасында қайтыс болғанға дейін крест жорығының артында тұрған жетекші күш болды. Жастар арасында крест жолын таратудың құралы ретінде жастар арасында жаңа жастар журналдары құрылды, олар қозғалыстың негізгі нысанасы болды. Бұл басылымдар, тек қана діни басылымдармен қатар, баспа жұмысының екінші негізгі саласы болды. 1930 жылдардың басында аббатхана жаңа ғимараттар мен баспа компаниясының машиналарының қымбаттауынан қаржылық қиындықтарға тап болды. Реорганизация, бұл баспа компаниясын аббатхананың ажырамас бөлігі емес, жеке компанияға айналдырды, ал қатаң қаржылық бақылау аббатханаға келесі онжылдықта қарыздарды өтеуге көмектесті. Екінші жағынан, аббатхана бұрынғыдан да гөрі гүлденді. Бауырластардың, крест жорығы мен миссионерлік істің табысты болуы, сондай-ақ Бельгияда халық санының көбеюі салдарынан канондар саны 1937 жылға қарай 230-ға дейін өсті. Батыс Еуропадағы және әсіресе Фландриядағы католиктік діннің жалпы құлдырауы Авербод аббатшылығына да әсер ете бастады. Бразилиядағы жаңа аббатхананың құрылысы тоқтатылды, ал Жау колледжі жабылды. Брасшаат пен Шотендегі мектептер де канондарды тастап кетті, бірақ олар өмір сүруді жалғастырды. Баспа қызметі де көбірек беймәлім адамдармен жүргізілді, ал баспа қызметі 1996 жылы сатылды. 2011 жылы аббатханада 78 канондар болды, олардың 45-і осы жерде өмір сүрді және жұмыс істеді.