Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иерусалим қаласындағы тастан жасалған үйлер - Нью-Йорк штатының батыс бөлігіндегі Фингэр-Лейкс аймағындағы Кеука көлінің қиылысында орналасқан тастан жасалған үйлер. Олар 20 ғасырда көптеген рет зерттелсе де, құрылыстың көп бөлігі жойылған, ал құрылысты кім салғандығы әлі күнге дейін белгісіз. Тас үйлерді зерттегендердің көпшілігі кәсіби археологтар емес, әуесқойлар болды; нәтижесінде, олардың тұжырымдары құрылыстың табиғатына қатысты одан да үлкен белгісіздікке әкелді.
Prehistoric structure in the town of Jerusalem, New York
The Bluff Point Stoneworks are a prehistoric structure located in the town of Jerusalem, New York, at the crux of Keuka Lake in the Finger Lakes region of western New York State. Though they were studied many times throughout the 20th century, the structure has been mostly destroyed, and it is still uncertain who built the structure. Most who researched the Stoneworks were amateurs, not professional archaeologists; as a result, their conclusions led to an even greater uncertainty as to the nature of the structure.
С. Харт Райт
С. Харт Райт, "Блафф Пойнт, Йейтс округі, Н. " деп жазды . Нью-Йорк штатының табиғи тарих мұражайының 35-жылдық баяндамасында жазылған "Тас үйлер" туралы 1879 және 1880 жылдары көрген көрінісімен сипаттады. Олар жер бетінде орналасқан, ол деді, батысқа қарай блеф нүктесі жотасының жоғарғы жағынан. Райт "Грейдтелген жолдар" деп атаған, ені 3 - 8 фут, биіктігі 1 фут. Ол "тұрықты бөліністер математикалық дәлдігімен жасалып, қызыл адамға жатқызуға болмайтын дағдыны көрсетеді" деп жалғастырды. Кейін ол бұл ғимараттың "топырақ салушылардың дәуіріне жататын болуы мүмкін" деп мойындады. Қорытындылай келе, С. Харт Райт тас үйі "мемлекеттегі ең таңғажайып құрылымдардың бірі" екенін айтты. Мен археологияның бірде-бір еңбегінде осыған ұқсас ештеңе таба алмаймын".
S. Hart Wright, in "The Aboriginal work on Bluff Point, Yates County, N. Y." included in the 35th Annual Report of the New York State Museum of Natural History described the Stoneworks as he saw them in 1879 and 1880. They were located on of land, he said, from the top of the bluff point ridge westward. Wright described "Graded Ways", three to eight feet wide and one foot high. He went on to state that the "rectilineal divisions are made with almost mathematical accuracy, and indicate a skill we can hardly attribute to the red man." He later admitted that the structure "may belong to the age of the mound builders." Summing up, S. Hart Wright stated that the stoneworks were "one of the strangest structures in the state. I find nothing similar to it figured in any work on archaeology."
Тас үйді кім салды?
1966 жылы 31 шілдеде Дэниел С. Райкер жазған Демократ және Хроника мақаласы "Скандинавтар Колумбтан бұрын көлдерді зерттеді ме?" деп аталды. Рикер үндістердің "көк шашты ер адамдар айдап жүрген, бүйірінде жарқыраған қалқандары бар үлкен каноэ" туралы аңызын айтады. Шын мәнінде, осы жерде тұратын сенека үнділері "тастан жасалған адамдар" және "қара адамдар" сияқты көптеген аңыздарға ие болды, бірақ Райкер бұл скандинавтық үнділер туралы аңыздары бұл скандинавтық қонақтармен салынған тас үйлердің дәлелі болып табылады деп мәлімдейді. "Бұл елде алғашқы норвегтерді көреді" деген тағы бір газет мақаласында 1347 жылы Батыс жеріне бірнеше экспедиция жасалғаны айтылған. Тағы бір мақалада "Адам мен жануарлардың бас мүсіндері таңғаларлық үлгіде орналасқан" деп жазылған. Басқа бір мақалада тастарда Изис сияқты жамылғысы бар әйелдің беті ойылып жазылған болуы мүмкін екені айтылған. 1993 жылдың қараша айындағы The Crooked Lake Review # 68-де Дэвид Д. Робинсон Нью-Йорктың батысында тұратын Хопвеллдер тас үйі сияқты құрылымды салу үшін тым примитивті болды деп айтады. Эрик Бьютенс 1980 жылы жазда жазған мақаласында келттер археоастрономияға немесе сигнал маяк ретінде пайдаланылған ұқсас құрылымдарды салған деп мәлімдеді. А. Глен Роджерс "Фингр көлдерінің ұмытылған әңгімелері" атты кітап жазды, онда ол тас құрылысының орналасуы бекініс үшін жарамсыз екенін айтты. Ол иезуиттердің тас үйлерді салған болуы мүмкін деп болжайды, бірақ иезуиттердің өте егжей-тегжейлі жазба жазбаларын сақтауға бейім екендігімен сәйкес келмейді.
A Democrat and Chronicle article on Sunday, 31 July 1966, written by Daniel C. Riker, was titled "Did Norse Explore Lakes Before Columbus?" Riker tells of an Indian legend of a "great canoe, manned by men with flowing hair, and carrying shining shields on its side." Indeed, the Seneca Indians who lived on the land had many legends, such as "stone men" and "dark people", but Riker claims that their legend of these Norse sounding men is evidence that the stoneworks were built by these Nordic visitors. Another newspaper article, "Sees Norsemen Early Dwellers In This Country", states that Norse records indicate that in 1347 there were several expeditions to a new land in the West. Yet another article claims that the engravings at the Stoneworks of "human and animal heads are arranged in amazing patterns" that were similar to those made by the Etruscans. A different article indicated that an engraving of the face of a veiled woman, like Isis, may have appeared on the rocks. In The Crooked Lake Review # 68, November 1993, David D. Robinson argues that the Hopewells who used to live in Western New York were too primitive to build a structure like the stoneworks. Eric Buetens wrote an article in the Summer of 1980 which claimed that the Celts built similar structures that were used for archeo astronomy or as a signal beacon. A. Glen Rogers wrote a book titled Forgotten Stories of the Finger Lakes in which he stated that the layout of the stoneworks were not suitable for a fort. He suggests that Jesuits might have built the stoneworks, but admits that this is inconsistent with the fact that the Jesuits tended to keep very detailed written records.
Жердің меншік құқығы
Кристофер А. Райт 1980 жылы сәуір айында Йейтс округінің тарихи қоғамы үшін "Блафф Пойнт тас үйі" деп жазды. Ол 1876 жылы Хоуленд Хемфиллдің фермасының қалай болғанын сипаттады, кейіннен тастан жасалған үйлер табылды. Джон Финч 1813 жылы негізгі жерді (6-жол) сатып алып, 1830 жылы Хемфиллге сатқан. Хемфилл өз үйін, сондай-ақ "Пойнттің соңында Вагенер үйін" салу үшін көптеген тастарды алып тастады. 1980 жылы құрылыстың басым бөлігі жойылып кеткенімен, Кристофер Райт "Гилберт Брюэрдің 1940 жылы қазған жерінен қазылған шұңқырлардың кейбіреулері әлі де "Скайлайн драйвтен" көруге болады, олар бұталар мен топырақ ағаштарының арасында орналасқан". 1985 жылы Тасүйектердің қалдықтары "шарап бақтары, су бұрғылары, сабандар, ауыл шаруашылығына арналған жолдар және қарағай алқаптарымен жойылып кетті. "Дэвид Д. Робинсон, "Қиырық көл шолу" журналы, No 68, 1993 ж. 17 қараша.) Кейбірінің жер астында сақталып қалған тас үйінділерінің қалдықтары Кеука саябағынан оңтүстікке қарай 6 шақырым жерде, 54 - А тас жолының жанында орналасқан.
Christopher A. Wright wrote "The Bluff Point Stoneworks" for the Yates County Historical Society in April 1980. He described how in 1876, Howland Hemphill owned a farm upon which the Stoneworks were later discovered. John Finch had originally purchased the main lot (lot 6) in 1813, and sold it to Hemphill in 1830. Hemphill removed many of the stones in order to build his own home, as well as "the Wagener house at the end of the Point." Though most of the structure had disappeared by 1980, Christopher Wright illustrated that "some of the excavation pits [from the 1940 dig by Gilbert Brewer] are still visible from Skyline Drive, in a thicket of deer brush and poplar." By 1985, the remnants of the Stoneworks were obliterated by "vineyards, drainage ditches, hay fields, farm work roads, and a pine plantation. "(David D. Robinson, The Crooked Lake Review, #68, Nov. 1993, 17.) The remnants of the stoneworks, some of which may exist underground, are located about four miles (6 km) south of Keuka Park, just off Route 54 A.
Дэвид Б. Келли мен Вирджиния Гиббс
Кели филология ғылымдарының докторы болды. Д. тіл білімі, Гиббспен, Ятс округінің тарихшысымен бірлесіп, "Ежелгі жер және тас қираған жерлер Ятс округінде, Нью-Йорк" деп жазды, 1991 жылы 9 сәуірде Жапонияның Хаматсу қаласында жарық көрді. Олар Иерусалим, Миддлсекс, Мило және Италиядағы басқа тас қираған жерлерді сипаттағанмен, олардың басты назары Блафф Пойнттағы тас жұмыстарына аударылды. 1990 жылдары тас үйірмелері толығымен жоғалып кеткендіктен, Келли мен Гиббс басқа ғалымдардың жұмысын қорытындылады. С. Харт Райттың 1879 - 80 жылдары жазған еңбегін келтіріп, олар да "жолдың ортасына қарай еңкейген үлкен жалпақ тастармен шектелген, сатылы жолдар; өлшемдері әртүрлі бөлмелер немесе бөлмелер; құрылыстың тік сызықты бөлінісі, олардың кейбіреулерінің ұзындығы 500 футтан (152 м) асады; дөңгелек, шаршы және доға түрінде орналастырылған тік тас плиталар; және сегіз фут биіктігі монолит; шатырдың мүмкін ойықтарын көрсететін ойықтар ".
Kelley, who held a Ph. D. in Linguistics, teamed up with Gibbs, the Yates County historian, to write "Ancient Earth & Stone Ruins in Yates County, New York", published in Hamatsu, Japan on 9 April 1991. Though they described other stone ruins around the county in Jerusalem, Middlesex, Milo, and Italy their main focus was on the stoneworks at Bluff Point. Because the stoneworks were almost entirely vanished by the 1990s Kelley and Gibbs summarized the work of other scholars. Quoting S. Hart Wright's 1879 80 work, they, too, described "graded ways bordered by large flat stones edgeways leaning toward the center of the ways; compartments or rooms which varied in dimensions; rectilinear division of structure into units, some of which exceeded 500 feet (152 m) in length; upright stone slabs arranged in circles, squares, and arcs; and eight foot high monolith; depressions which indicated possible roofport holes."
Сақтау әрекеттері
Қазіргі уақытта Тасүйектер, өкінішке орай, мүлдем жоқ. Кейбіреулер жер астында тағы да қираған үйінділер бар деп айтады, ал әр бірнеше жылда бір рет археологтар тобы тағы да қазба жұмыстарын жүргізу үшін Блафф-Пойнтқа барады. 1938 жылы Берлин Харт Райт былай деп шағымданды: "Біз қираған жерлерді қарап шықтық, сол кезде мемлекет басшыларына үлкен абориген құрылысының осы бірегей қалдықтарын сақтау туралы шынайы өтініш жасалды. Бірақ, ештеңе болмады, қазір бәрі жоғалып кетті".
At present, the Stoneworks are, unfortunately, almost completely nonexistent. Some claim that there are more ruins located underground, and every few years a group of amateur archaeologists travels to Bluff Point in order to attempt another excavation. Berlin Hart Wright, writing in 1938, complained, "We surveyed the ruin and, at that time, an earnest plea was made to State authorities for the preservation of this unique remnant of a great aboriginal structure. However, nothing came of it and today all is gone."