Кіріспе
1994 жылғы әйелдер регби әлем чемпионаты әйелдер арасындағы екінші әлем чемпионаты болды. Ол бастапқыда Амстердамда (Нидерланды) 10-24 сәуірде өтеді деп жоспарланған еді, бірақ бірнеше апта бұрын ғана тоқтатылды. Алайда Шотландияда осы күндері алмастыру конкурсы ұйымдастырылды. Англия финалда 38:23-ке АҚШ-ты жеңді.
Өмірбаян
Жарыстың ресми түрде тоқтатылуының себебі - ұйымдастырушылар Халықаралық регби кеңесінен (IRB) "Әйелдер әлем чемпионаты" ретінде ресми түрде мақұлдауға қол жеткізе алмады. 1993 жылғы IRB аралық отырысының хаттамасында "1994 жылғы әйелдер халықаралық турнирі" туралы былай делінген: "Кеңес мүше-одақтардың турнирге қатысуын ұйымдастырушылардан ресми өтініш түскенге дейін кейінге қалдыруға келісті". Сондықтан бұл шынымен "Әйелдер әлем чемпионаты" ма, жоқ па, бұл туралы белгісіздік қана болды, бірақ IRB оны мәртебесіне қарамастан қолдамауға бас тартты. "Кезеңдеу" (жоғарыда) іс жүзінде қолдамауға бас тарту болды, өйткені келесі жоспарланған IRB отырысы оқиға басталғанға дейін бірнеше күн қалғанда болды. Тек 2009 жылы IRB бұл іс-шараны "дүниежүзілік кубок" ретінде ресми түрде бекітті, ол алғаш рет бұрынғы жеңімпаздардың тізімін жариялады. Осыған байланысты кейбір елдердің одақтары команда шығыстарын төлемеуге шешім қабылдады (оның ішінде Жаңа Зеландия, онда әйелдер регбиі қазір ұлттық одаққа толықтай кіріктірілген, және ақыр соңында басқалары да) немесе өздерінің кірулерін кері қайтарып алды. Бірнеше команда мүшелері алға басып, ақшаны өздері жинауға шешім қабылдады, бірақ іс-шараның мәртебесінің айналасындағы белгісіздік пен командалардың қаржы тәуекелі іс-шараны ұйымдастырушыларды оны (қайта кенеттен) тоқтатуға итермеледі. Осылайша, әйелдер қатты жаттықты, ақша жинау және т.б. қиындықтарға тап болды, олар Шотландияда альтернативті турнир ұйымдастырылғанына қатты көңілі қалды. IRB-нің бұл іс-шараға қатысқан кәсіподақтарға қарсы санкциялармен қорқытуына қарамастан, ол жалғасты. Бұл әйелдер регби әлем чемпионаты, 1991 жылғы алдыңғысы сияқты, IRB тарапынан ешқашан қолдау таппады және шотландтық ұйымдастырушылар ресми санкцияларды қолданбады. Алайда, барлық қатысушы командалар оны "нағыз" әлем чемпионаты деп қарастырды. Ақырында бастапқы он алты қатысушыдан он бірі жаңа Зеландиямен бірге қатысқан, Нидерланды да қатысудан бас тартты, ал Испания топтар тартылғаннан кейін өте кеш шығып, олардың орнына шотланд студенттері командасы келді. Италия мен Германия да байқауға қатыспаған. Кеңес Одағы да қатыса алатын еді, бірақ олардың таралуы салдарынан олардың орнына Ресей мен Қазақстан келді. Жарыстың басталуы үлкен жетістікке әкелді, Англия АҚШ-қа 1991 жылы жеңілгені үшін кек алып, финалда 3823 есебімен қорғаншы чемпионды жеңді.
"The Council agreed to defer consideration of participation by member unions in the tournament until such time as a formal request is received from the organizers." Hence not only was there uncertainty to whether it really was the "Women's World Cup" or not, but the IRB refused to endorse it regardless of its status – the "deferral" (above) was in practice a refusal to endorse as the next scheduled IRB meeting was only days before the event was due to start. It was not until 2009 that the IRB officially endorsed the event as a "world cup" when it published, for the first time, a list of previous winners. Because of this, the Unions of some countries decided not to pay team expenses (including New Zealand, where women's rugby was by now fully integrated in the national union, and ultimately others as well) or withdrew their entries. Several team members decided to go ahead and raised the money themselves, but the surrounding uncertainty of the event status and the financial risk from teams pulling out prompted the event organizers to (rather abruptly) cancel it. The women who had trained so hard, and had gone to much trouble raising money etc., were so disappointed at the cancellation that an alternative tournament in Scotland was soon organized. Despite the IRB threatening sanctions against unions taking part in this unendorsed event, it went ahead. This Women's Rugby World Cup, like its predecessor in 1991, was never endorsed by the IRB and the Scottish organizers did not pursue official sanctioning. However, all of the participating teams regarded it as the "real" World Cup. Eventually eleven of the original sixteen entrants took part – as well as New Zealand, Netherlands also withdrew from both participation as well as hosts, and Spain pulled out very late – after the groups had been drawn – and were replaced by a Scottish Students team. Italy and Germany were also notable absentees. The Soviet Union would have competed but due to their dissolution, they were replaced by Russia and Kazakhstan. Once the event was underway it proved to be a great success, England exacting revenge for their 1991 defeat to USA, beating the defending champions 38–23 in the final.