Жапондық набэмоно – ыстық казанға пісірілген, қысқы суық күндерде жиналған отбасыға арналған дәстүрлі тағам. Рецепттер мен ингредиенттер туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық ыстық қазан тағамдарының әртүрлілігі
Variety of Japanese hot pot dishes
Набемоно (鍋物, なべ物, nabe "қазан" + mono "зат"), немесе жай ғана набе, – жапондық ыстық қазан тағамдарының әртүрлілігі, сондай-ақ бір қазанға пісірілетін тағамдар және "қазан ішіндегілер" деп те аталады.
Nabemono (鍋物, なべ物, nabe "cooking pot" + mono "thing"), or simply nabe, is a variety of Japanese hot pot dishes, also known as one pot dishes and "things in a pot".
Сипаттама
Набемоно – көптеген ингредиенттерден тұратын, әлі қайнап тұрғанда берілетін қайнатылған тағамдар. Сондықтан, набе әдетте суық күндері немесе қыста жейді. Қазіргі Жапонияда набемононы ас үстелінде ыстық ұстайтын портативті пештерде пісіреді. Тағам көбінесе дастарқанда дайындалады, ал қонақтар қазаннан қалаған пісірілген ингредиенттерін таңдай алады. Оны сорпамен немесе соуска мақтап жейді. Қазанға басқа ингредиенттерді де біртіндеп қосуға болады. Жапонияда набемононың екі түрі бар: жеңіл дәмді, көбінесе комбу қосылған, yudōfu (湯豆腐) және mizutaki (水炊き) сияқты түрлері, олар ингредиенттердің өзінің дәмін сезіну үшін соусқа (tare) мақтап жейді; және күшті дәмді, әдетте мисо, соя соусы, даши және/немесе тәтті соя қосылған, мысалы, yosenabe (寄鍋), oden (おでん) және sukiyaki (すき焼き) сияқты түрлері, қосымша дәмдеуішсіз жейді. Қазандар дәстүрлі түрде саз балшықтан (土鍋, donabe) немесе қалың шойыннан (鉄鍋, tetsunabe) жасалады. Саз қазан оттан алғаннан кейін біраз уақыт бойы жылуын сақтайды, ал шойын қазан жылуды тең бөледі және сукиякиге артық қолайлы. Қазандар әдетте дастарқан ортасына қойылады және бірнеше адам бөліседі. Бұл – достарыңыз бен отбасыңызбен бірге тамақтанудың ең әлеуметтік тәсілі саналады.
Nabemono are stews and soups containing many types of ingredients that are served while still boiling. Because of that, Nabe is typically enjoyed in cold days or the winter. In modern Japan, nabemono are kept hot at the dining table by portable stoves. The dish is frequently cooked at the table, and the diners can pick the cooked ingredients they want from the pot. It is either eaten with the broth or with a dip. Further ingredients can also be successively added to the pot. There are two types of nabemono in Japan: lightly flavored stock (mostly with kombu) types such as yudōfu (湯豆腐) and mizutaki (水炊き), eaten with a dipping sauce (tare) to enjoy the taste of the ingredients themselves; and strongly flavored stock, typically with miso, soy sauce, dashi, and/or sweet soy types such as yosenabe (寄鍋), oden (おでん), and sukiyaki (すき焼き), eaten without further flavoring. The pots are traditionally made of clay (土鍋, donabe) or thick cast iron (鉄鍋, tetsunabe). Clay pots can keep warm for a while after being taken off the fire, while cast iron pots evenly distribute heat and are preferable for sukiyaki. Pots are usually placed in the center of dining tables and are shared by multiple people. This is considered the most sociable way to eat with friends and family.
Түрлері
Чанконабе (ちゃんこ鍋): бастапқыда тек сумо күресшілеріне ғана дайындалған. Чанконабе басқа набемоно түрлеріне қарағанда көптеген ингредиенттермен жасалады, себебі сумо күресшілеріне салмақ алуға көмектесу үшін әзірленген. Көптеген рецепттері бар, бірақ көбінесе ет бұршақтары, тауық еті, Напа кәбізі және удон сияқты көкөністер қосылады. Моцунабе (もつ鍋): сиыр немесе шошқаның ішек-қарнынан жасалады, бастапқыда Фукуоканың жергілікті тағамы болған, бірақ 1990 жылдары дәмділігі мен қолжетімді бағасының арқасында бүкіл елде танымал болды. Моцунабе ингредиенттері әр мейрамханада әртүрлі болады, бірақ әдетте жаңа сиыр ішек-қарны кәбіз және сарымсақ пиязымен бірге қайнатылады. Ішек-қарны мен көкөністер желінгеннен кейін, қалған сорпа шампон лапшасын пісіруге қолданылады. Сорпа негізінен соя соусы немесе мисодан жасалады. Оден: пісірілген жұмыртқа, дайкон, конняку, және өңделген балық пирогы сияқты бірнеше ингредиенттер жеңіл, соялы дәмді даси сорпасында сөндіріледі. Караши (жапон горчицасы) көбінесе дәмдеуіш ретінде қолданылады. Шабу-шабу: жұқа кесілген ет пен көкөністер тамақ үстелінде қазанға салынып қайнатылады және соустың ішіне мақтап желінеді. Сукияки: жұқа кесілген сиыр еті, тофу, көкөністер және крахмал лапшасы тәттіленген шоюда пісіріледі және шикі жұмыртқаға малып желінеді. Йосенабе: Йосе (寄) сөзі "бірге салу" дегенді білдіреді, яғни барлық ингредиенттер (мысалы, ет, теңіз өнімдері, жұмыртқа, тофу және көкөністер) қазанға бірге салынып пісіріледі. Йосенабе әдетте мисо немесе соя соусымен жасалған сорпаға негізделген. Юдофу: комбу сорпасында пісірілген тофу, понзу және әртүрлі дәмдеуіштермен бірге беріледі.
Chankonabe (ちゃんこ鍋): was originally served only to Sumo wrestlers. Chankonabe is served with more ingredients than other nabemono, as it was developed to help sumo wrestlers gain weight. Many recipes exist but usually contain meatballs, chicken, vegetables such as Napa cabbage and udon. Motsunabe (もつ鍋): made with beef or pork offal, originally a local cuisine of Fukuoka but popularised nationwide in the 1990s because of its taste and reasonable price. The ingredients of motsunabe vary from restaurant to restaurant, but it is typical to boil the fresh cow offal with cabbage and garlic chives. After having offal and vegetables, the rest of soup is used to cook champon noodles. The soup bases are mainly soy sauce or miso. Oden: several ingredients such as boiled eggs, daikon, konjac, and processed fishcakes stewed in a light, soy flavoured dashi broth. Karashi (Japanese mustard) is often used as a condiment. Shabu shabu: thinly sliced meat and vegetables that are boiled in a pot at the dining table and eaten with a dipping sauce. Sukiyaki: thinly sliced beef, tofu, vegetables and starch noodles stewed in sweetened shouyu and eaten with a raw egg dip. Yosenabe: Yose (寄) means "putting together", implying that all things (e. g., meat, seafood, egg, tofu and vegetables) are cooked together in a pot. Yosenabe is typically based on a broth made with miso or soy sauce flavourings. Yudofu: tofu simmered in a kombu stock and served with ponzu and various condiments.
Сорттар
Набемоно көбінесе "тара" деп аталатын соуспен жейді, бұл сөздің мағынасы "мақұлдау". Әртүрлі соустарды "якуми" деп аталатын қосымша дәмдеуіштермен бірге қолдануға болады. Типик якумиге ұсталған сарымсақ, май, қызыл бұрыш, қызыл бұрыш пен басқа дәмдеуіштердің қоспасы, қуырылған жеміс, немесе "момиджи ороши" (ұсталған дайкон және қызыл бұрыш қоспасы) жатады. Понзу: Көбінесе понзу соя соусы, горький апельсиннің шырыны, тәтті саке және комбу (ламинария) қорынан жасалады. Гомадаре (күнжіт соусы): Күнжіт соусы әдетте ұнтақталған күнжіт, соя соусы, комбу қоры, саке және қанттан жасалады. Жұмыртқаның сарысы: Көбінесе сукиякиге соус ретінде қолданылады.
Nabemono are usually eaten with a sauce sometimes called tare, literally "dipping". Several kinds of sauce can be used with additional spices, called yakumi. Typical yakumi include grated garlic, butter, red pepper, a mixture of red pepper and other spices, roasted sesame, or momiji oroshi (a mixture of grated daikon radish and red pepper). Ponzu: The common ponzu is made of soy sauce and juice pressed from a bitter orange, sweet sake, and kombu (kelp) stock. Gomadare (sesame sauce): Sesame sauce is usually made from ground sesame, soy sauce, kelp stock, sake and sugar. Beaten raw egg: Most commonly used as the sauce for sukiyaki.