Жапон музыкасының дәстүрлері

Кіріспе

Жапониядағы музыка дәстүрлерінің шолуы

Жапонияда музыка дәстүрлі және заманауи жанрлардың кең ауқымын қамтиды. Жапон тілінде "музыка" сөзі – 音楽 (онгаку), ол 音 (он) дыбыс және 楽 (гаку) музыка, ләззат белгілерін біріктіреді. Жапония физикалық тасымалдағыштардағы музыка нарығы бойынша әлемде бірінші орында және 2017 жылы 2,7 миллиард АҚШ доллары құраған жалпы музыка нарығы бойынша екінші орында тұр.

Бива хоши, Хайке бива және гозе

Биуа (қытайша: пипа) – қысқа мойынды лютняның бір түрі, оны көшпелі орындаушылар тобы (бива хоши) ойнаған. Бива музыкасының бастауы «Хейке туралы әңгіме» болып табылады. Бива хошилер гильдия тәрізді бірлестік құрды. Бива – Жапонияның дәстүрлі аспабы. Лафкадио Херн өзінің «Кваидан: ғажайып оқиғалар мен зерттеулер» (1903) кітабында «Хейке туралы әңгімені» орындайтын соқыр бива хоши туралы жапондық әуесқой оқиғасы – «Мими наси Хоичи» (Құлақсыз Хоичи) туралы айтады. Осы кезеңде тайко барабандары жауды қорқыту және әскерге бұйрық беру үшін қолданылған. Тайко буддизм және синто діндерінің қасиетті музыкасында осы күнге дейін қолданылып келеді. Бұрын тайконы қасиетті адамдар ғана арнайы шараларда және шағын топтарда ойнаса, уақыт өте келе, әдеттегі ерлер (кейде әйелдер) тайконы бон биі сияқты жартылай діни мерекелерде орындады. Қазіргі заманғы ансамбльдік тайконы 1951 жылы Дайхачи Огучи ойлап тапты. Джаз шебері Огучи өзінің музыкалық тәжірибесін үлкен ансамбльдер құруға пайдаланды. Оның жанды стилі оның тобын бүкіл Жапонияда танымал етті және Хокурику аймағын тайко музыкасының орталығына айналдырды. Бұл танымалдылық толқынынан кейін пайда болған музыкалық топтардың бірі – Сейдо Кобаяши құрған Оэдо Сукероку Тайко. 1969 жылы Za Ondekoza тобы құрылды; Za Ondekoza жаңа тамырларды жаңғыртуға бағытталған тайконымен айналысқан жас орындаушыларды біріктірді, бұл олар үшін қоғамдық өмір салтының бір бөлігіне айналды. 1970 жылдары Жапон үкіметі жапон мәдениетін сақтауға қаржы бөлді, нәтижесінде көптеген қоғамдық тайко топтары құрылды. Осы ғасырдың соңында тайко топтары әлемге, әсіресе АҚШ-қа тарады. «Тайко но Татсудзин» видео ойыны тайкоға негізделген.

Окинава халық музыкасы

Умуи, діни әндер, шима-ута, би әндері және, әсіресе, качаши – көтеріңкі мерекелік музыка, барлығы аралда кең таралған. Окинава халық музыкасы материктік Жапония халық музыкасынан бірнеше ерекшеліктерімен көзге түседі. Окинава халық музыкасына көбінесе саншин үйлесімдік қосады, ал материктік Жапонияда оның орнына шамисен қолданылады. Окинава аспаптарына санба (кастанеттерге ұқсас дыбыс шығарады), таико және юби буэ (指笛) деп аталатын өткір саусақ сыбызғысы да жатады. Жапонияның негізгі аралдарындағы миньёда пентатоникалық гамма жиі қолданылады. Бұл пентатоникалық гаммада субдоминанта мен доминанта (Батыс мажор гаммасының 4-ші және 7-ші сатылары) жоқ, нәтижесінде әрбір нота арасында жарты тондық қадам болмайтын музыкалық гамма пайда болады. (Сотфедж бойынша: До, Ре, Ми, Соль, Ля, немесе 1, 2, 3, 5 және 6 сатылар). Дегенмен, Окинава миньёсы Батыс музыкалық теориясы бойынша талдағанда, аталған пентатоникалық гаммада болмаған жарты тондық қадамдарды қамтитын гаммаларды қолданады. Шындығында, Окинава миньёсында ең көп қолданылатын гамма 1, 2, 3, 4, 5, 6 және 7 сатыларын қамтиды.

Жапондық блюз/Энка

Мэйдзи қайта жаңғыруы батыс музыкалық білім беруді енгізгеннен кейін, Изава Шуджи (әкімші) "Аулд Ланг Сине" сияқты әндерді жинақтады. Осы кезеңде дамыған екі маңызды музыка түрі – батыс музыкасын мектептерге жеткізу үшін жазылған шōка және гунка болды. 19 ғасырдың соңында Жапония өкілдік демократияға бет бұрғанда, көшбасшылар өз хабарларын тарату үшін әншілерді жалдады, себебі көшбасшылардың өзіне көпшілік алдында сөйлеуге рұхсат берілмеді. Осы кезде "додомпа" деп аталатын ерекше жапондық танго пайда болды. Каёкёку Энканың ықпалымен дәстүрлі жапондық үлгілермен байланысты болды. Белгілі энка әншілері: Хибари Мисора, Сабуро Китадзима, Икузо Ёси және Харуо Минами.

Батыс классикалық музыкасы

Шуджи Исава (1851–1917) Бриджуотер нормалық мектебінде және Гарвард университетінде музыка оқыды және Мейдзи дәуірінде (1868–1912) Батыс әсерімен жапон музыкасының дамуында маңызды рөл атқарды. 1879 жылы Жапонияға оралғанда Исава Батыс музыкасын зерттеудің ұлттық орталығы – Онгаку Ториширабе Гакари (Музыканы зерттеу агенттігі) құрды; кейін ол Токио музыка мектебі (Tôkyô ongaku gakkô) деп аталды. 1880 жылы Исаваның американдық досы және ұстазы Лютер Уайтинг Мейсон екі жылдық келісімшартқа қабылданды. Косаку Ямада, Йошинао Накада және Тору Такемицу – қазіргі жапон классикалық музыкасын дамытқан жапон композиторлары. Батыс классикалық музыкасы Жапонияда берік орнықты, елді осы музыка дәстүрінің ең маңызды нарықтарының біріне айналдырды. Тору Такемицу авангардтық музыка, заманауи классикалық музыка және киноға музыка жазды.

Жаз

1930 жылдардан бастап (Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жау музыкасы ретінде тыйым салынғаннан басқа) джаз Жапониядағы беделін сақтап келді. Ел музыка үшін маңызды нарық болып табылады, және АҚШ немесе Еуропада қол жетімді емес жазбаларды осы елде табуға болады. June (Жапонияда туған) және Sadao Watanabe сияқты көптеген жапон джаз музыканттары өз елдерінен тыс жерлерде де үлкен жанкүйерлерге ие.

J-поп

J pop – жапондық поп музыкасының аббревиатурасы. Бұл 1990-шы жылдары Жапонияның музыкалық негізгі ағымына енген шартты түрде анықталған музыка жанры. J pop-тың тамыры 1960-шы жылдардағы поп және рок музыкасында, мысалы, The Beatles сияқты топтарда, ал 1970-ші жылдардағы рок-топтар рокты жапон музыкасымен үйлестірді. J pop-ты 1970-ші жылдардың соңында Southern All Stars сияқты жапондық жаңа толқын топтары қалыптастырды. Көзірегіс, J pop жапон музыка сахнасында каёкёку ("Әнмен шырқалатын музыка", 1920-жылдардан 1980-жылдарға дейінгі жапондық поп музыканы белгілейтін термин) орнын басты. Бұл термин жапондық бұқаралық ақпарат құралдары жапон музыкасын шетелдік музыкадан ажырату мақсатымен қолданды.

Идол музыкасы

Жапондық идол музыка өнерпаздары нарықтың маңызды бөлігін құрайды, қыздар тобы мен ұлдар тобы тұрақты түрде синглдар тізілімінің басында болады. Мұндай топтардың қатарында 2008 және 2009 жылдардағы ең көп сатылған синглдарға ие Arashi ұлдар тобы және 2010 жылдардың әр жылында ең көп сатылған синглдарды шығарған AKB48 қыздар тобы бар. 2010 жылдардың соңынан бастап, идол топтарының саны арта түсті. Олардың сәттілігі кейде "Idol sengoku jidai" (アイドル戦国時代; сөздік мағынасы: Идол соғысы дәуірі) деп аталады. 2014 жылы Момоиро Кловер Z тобының концерттеріне шамамен 486 000 адам қатысты, бұл сол жылы Жапониядағы әйел музыканттар арасындағы ең жоғары көрсеткішті құрады. COVID-19 пандемиясынан кейін көптеген идол топтарының сатылымы күрт төмендеді. Мысалы, AKB48 тобының бір синглдан сатылатын физикалық тауарларының саны миллионнан астам данадан шамамен 300 000 данаға дейін азайды, ал Nogizaka46, Sakurazaka46 немесе Hinatazaka46 сияқты топтардың сатылымы аздап төмендеді, олардың соңғы синглдарының орташа сатылымы 500 000-нан 700 000 данаға дейін жетті, бұл оларды 2020 жылдардың ең танымал жапондық идол топтарының қатарына қосты.

Би және диско музыкасы

1984 жылы американдық музыкант Майкл Джексонның "Thriller" альбомы жапондық Oricon тізімі тарихында батыс әртісінің бір миллионнан астам дана сатқан алғашқы альбомы болды. Оның стилі жапондық би музыкасының үлгілерінің бірі ретінде көрсетіліп, Avex Group музыканттары мен бишілерінің танымалдылығын арттырды. 1990 жылы Avex Trax Жапонияда Super Eurobeat сериясын шығара бастады. Жапониядағы Eurobeat топтық би түрі Пара Параның танымалдығына ықпал етті. 1990 жылдары Avex әртістері Every Little Thing және Аюми Хамасаки танымал болса, 1990 жылдардың соңында Хикару Утада және Morning Musume пайда болды. Хикару Утаданың "First Love" атты тұңғыш альбомы Жапонияда 7 миллионнан астам дана сатылып, ең көп сатылатын альбом атанды, ал Аюми Хамасаки Жапонияның ең көп сатылатын әйел әртісі және жеке орындаушысы болды, ал Morning Musume жапон поп музыка индустриясындағы ең танымал қыздар тобы болып қала береді.

Қатты

1960 жылдары көптеген жапондық рок-топтар батыс рогының, сондай-ақ Аппалачи фолк музыкасының, психоделикалық рок, мод және осы сияқты жанрлардың ықпалына түсті: бұл құбылыс «Топтық дыбыстар» (G. S.) деп аталды. Джон Леннон Жапониядағы ең танымал батыс музыканттарының біріне айналды. 1960 жылдардың соңында The Tempters, the Tigers, the Golden Cups, the Spiders, the Jaguars, the Ox, the Village Singers, the Carnabeats, the Wild Ones, the Mops сияқты «Топтық дыбыстар» тобының өкілдері танымал болды. «Топтық дыбыстар» тобының қарқынды дамуынан кейін фолк-әндер жазатын әнші-авторлар пайда болды. «The Tigers» сол дәуірдегі ең танымал «Топтық дыбыстар» тобы болды. Кейіннен «The Tigers», «The Tempters» және «The Spiders» тобының мүшелері алғашқы жапондық супертоп – «Pyg» құрамын құрды. Кенджи Савада мен Кеничи Хагивара 1970 жылдардың басында Power House, Blues Creation сияқты рок-топтармен, ал 70-ші жылдардың соңында Murasaki, Condition Green, Bow Wow сияқты хард-рок топтарымен бірге жеке карьерасын бастады. Carol (басшысы – Эикити Язава), RC Succession және Funny Company рок дыбысын қалыптастыруға көмектесті. 70-ші жылдардың соңында Creation және Char Джефф Бек стиліндегі рок-музыканы орындады. 1960 жылдардың соңынан бастап, бірақ көбінесе 1970 жылдары музыканттар рокты американдық стильдегі фолк және поп элементтерімен үйлестірді, бұл әдетте акустикалық гитараны жиі қолдануына байланысты фолк-рок деп аталды. Бұл топтарға Tulip, Banban және Garo жатты. Рок-артистердің қатарында ертедегі Southern All Stars та бар. Жапон музыканттары 1970 жылдары электрондық рокпен тәжірибе жасауды бастады. Ең танымал музыкант – Исао Томита, оның 1972 жылы шыққан Electric Samurai: Switched on Rock альбомында заманауи рок және поп әндерінің электрондық синтезаторда орындалған нұсқалары болды. Электрондық рок жазбаларының басқа ерте үлгілері: Иноуэ Юсуидің фолк-рок және поп-рок альбомы Ice World (1973) және Осаму Китадзиманың прогрессивті психоделикалық рок альбомы Benzaiten (1974), екеуі де 1977 жылы электрондық музыка тобы «Yellow Magic Band» (кейіннен Yellow Magic Orchestra деп аталды) құрған Харуоми Хосононың қатысуымен жазылды. 1980 жылдары Ютака Озаки жас рок жанкүйерлерінің арасында танымал болды. C C B, Tokyo JAP және Red Warriors сияқты поп-рок топтары хит әндер шығарды. Boøwy Shonen Knife, The Pillows және Tama & Little Creatures сияқты альтернативті рок топтарына, сондай-ақ Boredoms және Glay сияқты негізгі топтарға шабыт берді. 1980 жылы Хуруома мен американдық музыкант Ры Кудер жоғарыда аталған Окинавалық Champloose тобының жетекшісі Шоукичи Кинамен бірлесіп рок-альбом жазды. Олардан кейін Sandii & the Sunsetz жапондық және Окинавалық әсерлерді үйлестірді. Сондай-ақ 1980 жылдары жапондық металл және рок-топтар visual kei деп аталатын қозғалысты құрды, оның тарихында X Japan, Buck Tick, Luna Sea, Malice Mizer және басқа да топтар болды, олардың кейбіреулері соңғы жылдары ұлттық және халықаралық жетістіктерге қол жеткізді. 1990 жылдары жапондық рок музыканттары B'z, Mr. Children, L'Arc en Ciel, Glay, Southern All Stars, Judy and Mary, Tube, Spitz, Wands, T Bolan, Field of View, Deen, Lindberg, Sharam Q, Yellow Monkey, Brilliant Green және Dragon Ash үлкен коммерциялық табысқа жетті. B'z – Oricon есептеуді бастағаннан бері жапон музыкасында ең көп сатылған топ, одан кейін Mr. Children. 1990 жылдары поп-әндер кинофильмдерде, анимеде, телерекламаларда және драмалық бағдарламаларда жиі қолданылып, Жапонияның ең көп сатылатын әндеріне айналды. Бір рет қолданылатын поп музыкасының танымалдылығы караокемен байланысты, бұл оның тұтынушылық екендігіне байланысты сынға ұшырады: Boom тобының Kazufumi Miyazawa: «Мен сатып алуды, тыңдауды және тастап тастауды, содан кейін караокеде ән айтуды жек көремін» деді. Визуалдық кей топтарының ішінде Luna Sea сәндегі киімдерін қарапайымдатып, табысқа жетті, ал Malice Mizer, La'cryma Christi, Shazna, Janne Da Arc және Fanatic Crisis де 1990 жылдардың соңында коммерциялық табысқа жетті. «XXI ғасырдағы жапондық инди-роктың негізіне жақын» деп сипатталған Supercar рок тобы өзінің алғашқы әсерлі альбомын 1998 жылы шығарды. Олар 2005 жылға дейін белсенді болды, ал кейінгі альбомдарында көбірек электрондық рок элементтері болды. 1983 жылы Loudness Америка Құрама Штаттары мен Еуропаны гастрольдеді. 1985 жылы алғашқы жапондық металл тобы АҚШ-тың ірі лейблімен келісімшартқа отырды. 1985 және 1986 жылдары шыққан Thunder in the East және Lightning Strikes альбомдары 74-орынды (Oricon чартында 4-орын), ал Billboard 200 чартында 64-орынды иеленді. 1980 жылдардың соңына дейін АҚШ-та Ezo және Dead End есімді екі топ ғана альбом шығарды. 1980 жылдары бірнеше топтарда әйел мүшелері болды, мысалы, Keiko Terada жетекшілік еткен Show Ya және Kazue Akao вокалист болған Terra Rosa. 1989 жылдың қыркүйегінде Show Ya-ның Outerlimits альбомы жарық көрді, ол Oricon альбомдар тізімінде #3 орынға жетті. Хеви-металл топтары 1980 жылдардың соңында өркендеп, көптеген топтар 1990 жылдардың ортасына дейін тарап кетті. 1982 жылы Seikima II (Кабуки стиліндегі макияжбен) және X Japan (жапондық visual kei қозғалысын құрған және ең көп сатылатын металл тобына айналған) сияқты алғашқы жапондық глэм-металл топтары құрылды. 1985 жылы Seikima II-нің Seikima II Akuma ga Kitarite Heavy Metal альбомы шықты, ол Oricon альбомдар тізімінде 48-орынға жеткенімен, 100 000 данадан астам сатылды, бұл жапондық металл тобы үшін алғашқы рет болды. Олардың альбомдары 1990 жылдардың ортасына дейін үздік ондыққа еніп отырды. 1989 жылдың сәуір айында X Japan-ның екінші альбомы Blue Blood шықты, ол 6-орынға жетті және чартта 108 аптадан кейін 712 000 дана сатылды. Олардың үшінші және ең көп сатылған альбомы Jealousy 1991 жылдың шілдесінде жарық көрді, ол чарттарда көшбасшы болды және 1,11 миллион дана сатылды, содан кейін 1997 жылы тарап кеткенге дейін он үш топ-бес хит-синглы шықты. 2014 жылы «kawaii metal» тобы Babymetal сәттілікке ие болып, жапондық металл әлемдік назарға ілікті. Олар «Gimme Chocolate!!» сияқты вирусқа ұқсас YouTube хиттерін жазды, сондай-ақ Ұлыбританияның Sonisphere Festival 2014 және Канаданың Heavy Montréal сияқты халықаралық өнер көрсетулерінде Metallica және Slayer сияқты топтармен бірге өнер танытты. Babymetal Lady Gaga-ның ArtRave: The Artpop Ball 2014 турының бес концертінде алдын ала өнер танытты. Babymetal Kerrang! Spirit of Independence Award және Metal Hammer Breakthrough Band Award сияқты көптеген наградаларды жеңіп алды.

In the 1960s, many Japanese rock bands were influenced by Western rock, along with Appalachian folk music, psychedelic rock, mod and similar genres: a phenomenon called Group Sounds (G. S.). John Lennon became one of the most popular Western musicians in Japan. Late 1960s, Group Sounds bands such as The Tempters, the Tigers, the Golden Cups, the Spiders, the Jaguars, the Ox, the Village Singers, the Carnabeats, the Wild Ones, the Mops were popular. After the boom of Group Sounds came folk singer songwriters. the Tigers was the most popular Group Sounds band in the era. Later, some of the members of the Tigers, the Tempters and the Spiders formed the first Japanese supergroup Pyg. Kenji Sawada and Kenichi Hagiwara started their solo career in the early 1970s along with rock bands such as the Power House, Blues Creation, and late 70s hard rock bands like Murasaki, Condition Green, Bow Wow. Carol (led by Eikichi Yazawa), RC Succession and Funny Company helped define the rock sound. In the late 70s, Creation and Char performed Jeff Beck style rock. Beginning in the late sixties, but mostly in the seventies, musicians mixed rock with American style folk and pop elements, usually labelled folk rock because of their regular use of the acoustic guitar. This includes bands like Tulip, Banban, and Garo. Rock artists include an early Southern All Stars. Japanese musicians began experimenting with electronic rock in the 1970s. The most notable was Isao Tomita, whose 1972 album Electric Samurai: Switched on Rock featured electronic synthesizer renditions of contemporary rock and pop songs. Other early examples of electronic rock records include Inoue Yousui's folk rock and pop rock album Ice World (1973) and Osamu Kitajima's progressive psychedelic rock album Benzaiten (1974), both of which involved contributions from Haruomi Hosono, who later started the electronic music group "Yellow Magic Band" (later known as Yellow Magic Orchestra) in 1977. In the 1980s, Yutaka Ozaki was popular in young rock fans. Pop rock group such as C C B, Tokyo JAP, and Red Warriors gained hit songs. Boøwy inspired alternative rock bands like Shonen Knife, the Pillows, and Tama & Little Creatures as well as more experimental bands such as Boredoms and mainstream bands such as Glay. In 1980, Huruoma and Ry Cooder, an American musician, collaborated on a rock album with Shoukichi Kina, driving force behind the aforementioned Okinawan band Champloose. They were followed by Sandii & the Sunsetz, who further mixed Japanese and Okinawan influences. Also during the 1980s, Japanese metal and rock bands gave birth to the movement known as visual kei, represented during its history by bands like X Japan, Buck Tick, Luna Sea, Malice Mizer and many others, some of which experienced national, and international success in the latest years. In the 1990s, Japanese rock musicians such as B'z, Mr. Children, L'Arc en Ciel, Glay, Southern All Stars, Judy and Mary, Tube, Spitz, Wands, T Bolan, Field of View, Deen, Lindberg, Sharam Q, the Yellow Monkey, the Brilliant Green and Dragon Ash achieved great commercial success. B'z is the #1 best selling act in Japanese music since Oricon started to count, followed by Mr. Children. In the 1990s, pop songs were often used in films, anime, television advertisement and dramatic programming, becoming some of Japan's best sellers. The rise of disposable pop has been linked with the popularity of karaoke, leading to criticism that it is consumerist: Kazufumi Miyazawa of the Boom said "I hate that buy, listen, and throw away and sing at a karaoke bar mentality." Of the visual kei bands, Luna Sea, whose members toned down their on stage attire with on going success, was very successful, while Malice Mizer, La'cryma Christi, Shazna, Janne Da Arc, and Fanatic Crisis also achieved commercial success in the late 1990s. The rock band Supercar, which was characterized as having "almost foundational importance to 21st century Japanese indie rock", released its influential first album in 1998. They remained active through 2005, with their later albums containing more electronic rock. In 1983, Loudness toured United States and Europe. In 1985, the first Japanese metal act was signed to a major US label. Their albums Thunder in the East and Lightning Strikes, released in 1985 and 1986, peaked at number 74 (while number 4 in homeland Oricon chart), and number 64 in the Billboard 200 charts respectively. Till the end of the eighties only two other bands, Ezo and Dead End, released albums in the United States. In the eighties few bands had a female member, like the all female band Show Ya fronted by Keiko Terada, and Terra Rosa with Kazue Akao on vocals. In September 1989, Show Ya's album Outerlimits was released, reaching #3 on the Oricon album chart. Heavy metal bands reached their peak in the late 1980s and then many disbanded until the mid 1990s. In 1982, some of the first Japanese glam metal bands were formed, like Seikima II with Kabuki inspired makeup, and X Japan who pioneered the Japanese movement known as visual kei, and became the best selling metal band. In 1985, Seikima II's album Seikima II Akuma ga Kitarite Heavy Metal was released and although it reached number 48 on the Oricon album chart, it exceeded 100,000 in sales, the first time for any Japanese metal band. Their albums charted regularly in the top ten until the mid 1990s. In April 1989, X Japan's second album Blue Blood was released and went to number 6, and after 108 weeks on charts sold 712,000 copies. Their third and best selling album Jealousy was released in July 1991; it topped the charts and sold 1.11 million copies. ending up with thirteen top five singles before disbanding in 1997. Japanese metal came to global attention in 2014 with the success of "kawaii metal" band Babymetal. They recorded viral YouTube hits like "Gimme Chocolate!!" as well as international performances including at the UK's Sonisphere Festival 2014 and Canada's Heavy Montréal alongside the likes of Metallica and Slayer. Babymetal was the opening act to five of Lady Gaga's concerts in her ArtRave: The Artpop Ball 2014 tour. Babymetal won numerous awards including Kerrang! 's The Spirit of Independence Award and Metal Hammer's Breakthrough Band Award.

Экстремалды металл

Жапондық экстремалды металл топтары американдық және еуропалық толқыннан кейін пайда болды, бірақ 1990-шы жылдарға дейін кең танылмады, ал жанр Жапонияда андеграундқа кетіп, жасырын дамыды. Алғашқы трэш-металл топтары 1980 жылдардың басында құрылды, мысалы, United, олардың музыкасында дэт-метал элементтері бар, және Outrage. United 1995 жылдың қыркүйегінде Лос-Анджелесте өткен "Foundations Forum" металл фестивалінде өнер көрсетті және Солтүстік Америкада бірнеше альбом шығарды. 1980 жылдардың ортасында құрылған Doom 1988 жылдың қазанында АҚШ-тағы CBGB клубында тамашалады және 2000 жылға дейін активті болды, содан кейін тарап кетті. Блэк-метал музыкасын ойнаған алғашқы топтар – әлі күнге дейін активті Sabbat және 1990-шы жылдардың басына дейін активті болған Bellzlleb. Басқа да белгілі топтар – Sigh, Abigail және Gallhammer. Дум-металл да Жапонияда көрермендерге жол тартты. Ең танымал жапондық дум-металл топтары – Church of Misery және Boris: екеуі де елден тыс жерлерде үлкен танымалдыққа ие болды.

Металл

2000-шы жылдары Токио қаласынан Crystal Lake, Нагоядан Coldrain және Deathgaze, Кобеден Fear, and Loathing in Las Vegas, ал Осакадан Crossfaith сияқты жапон металкор топтары пайда болды.

Хип-хоп

Хип-хоп 1980-ші жылдардың соңында пайда болды және қазірге дейін дамып келеді. Бұл, бастысы, музыка әлемінің "жапон тілінде американ рэперлерінің әндеріндегідей ұйқас құру мүмкін емес" деген сенімінен туындады. Рап орындаушыларының әртүрлі "топтары" генбада, яғни түнгі клубта өнер көрсетеді. Топ – бұл, көбінесе, Токионың белгілі топтарының бірі басқаратын, сондай-ақ шәкірттерді де қамтитын рэп топтарының жиынтығы. Олар маңызды, себебі олар "топтар арасындағы стильдік ерекшеліктерді түсінуге көмектеседі".

Қап-қара

Grime – 2000 жылдардың басында пайда болған британдық электрондық жанр, UK garage және jungle музыкасынан туындаған, сондай-ақ dancehall, ragga және хип-хоп музыкасынан әсер алған. Бұл стильге 140 бпм шамасындағы жылдам, синкопацияланған үзілістер тән, көбінесе агрессивті немесе өткір электронды дыбыспен ерекшеленеді. Рэп – маңызды элемент, ал өлеңдер көбінесе қалалық өмірдің шындық көріністеріне арналады. 2004 жылы жапон диджейлері grime ойнай бастады. 2008 жылы, негізінен Осакадан, MC-лер пайда бола бастады. Бұл MC-лер британдық Roll Deep тобы мен олардың "Rules And Regulations" микстейпінен шабыттанды. Осака MC-де пионерлер MC Декиси, MC Дафф және MC Такилачи болды. MC Dekishi 2009 жылы "Grime City Volume 1" атты алғашқы жапон grime микстейпін шығарды. Токионың Шибуя аймағында Carpainter, Double Clapperz, MC ONJUICY, PAKIN және Sakana Lavenda басшылығымен тағы бір жаңа өркендеме пайда болды. Nintendo және Sony сияқты ірі компаниялар Жапонияда кантри және вестерн музыкасын өндіруді жалғастыруда.

Латын, регги және ска музыкасы

Индонезия, Ямайка және басқа елдерден келген музыка сіңірілді. Африкалық сокус және латын американдық музыкасы, мысалы, Orquesta de la Luz (オルケスタ・デ・ラ・ルス), ямайкалық регги мен ска музыкасы сияқты танымал болды. Бұған Mice Teeth, Mute Beat, La ppisch, Home Grown, Ska Flames, Determinations және Tokyo Ska Paradise Orchestra мысал бола алады.

Шулы музыка

Жапонияның тағы бір танымал музыка түрі – шулы музыка, жапониялық әртістер орындайтын шулы музыканы айтқанда «японоиз» деп те аталады. Осы жанрдың ең белгілі өкілдері – Мерцбоу, Масонна, Ханатараш және The Gerogerigegege. Музыканың өте қиындығына сай, кейбір шулы музыка орындаушылары сахнадағы экстремалды іс-әрекеттерімен, оның ішінде (бірақ олармен шектелмейтін) өздеріне дене жарақаттары келтіру, музыкалық құралдарын қирату немесе концерт алатын орындарды бүлдіру арқылы әйгілі болды.

Музыкалық тақырып

Фильмдер, аниме, токусацу (токусон (特ソン)) және дорама үшін тақырыптық музыка жеке музыка жанры болып саналады. Барлық жанрдағы музыканттар мен топтар жапон теледидары мен киносы үшін жазғанмен, бірнеше әртістер мен топтар өз мансабының көп бөлігін тақырыптық әндер орындауға және бейнемедиа үшін саундтректер жазуға арнады. Мұндай әртістердің қатарында Масато Шимон ("Oyoge! Taiyaki kun" әнімен Жапониядағы ең сәтті сингл үшін әлемдік рекордты иеленуші), Ичиро Мидзуки, JAM Project тобының барлық мүшелері (мысалы, Dengeki Sentai Changeman және Dragon Ball Z ашылу әндерін орындаған Хиронобу Кагеяма), Акира Кушида, Project. R тобының мүшелері, Исао Сасаки және Мицуко Хори бар. Жапон тақырыптық музыкасының белгілі композиторларына Джо Хисаиси, Мичиру Осима, Йоко Канно, Тошихико Сахаси, Юки Кадзиура, Котаро Накагава, Шунсуке Кикучи және Юки Хаяши кіреді.

Ойын музыкасы

Алғашқы электронды ойындар сатылған кезде, оларда музыка шығаруға арналған қарапайым дыбыс чиптері болды. Технология жетілген сайын, сапасы күрт артты. Музыкасы үшін алғаш рет мойынға алған ойын – Xevious, сонымен қатар (сол кезде) терең жазылған сюжеттерімен де ерекшеленді. Видео ойын музыкасы тарихындағы ең маңызды ойындардың бірі – Dragon Quest. Әртүрлі анимелер мен телешоуларға, оның ішінде Cyborg 009 және Godzilla vs. Biollante көркем фильміне музыка жазған Коичи Сугияма, қызығушылықтан жобаға қатысып, ойындарда тұрғын саундтректер болуы мүмкін екенін дәлелдеді. Оның қатысуына дейін бейне ойындарды жасау кезінде музыка мен дыбысқа көбінесе мән берілмейтін, ал музыкалық білімі шамалы бағдарламашылар саундтректерді жазуға мәжбүр болатын. Технологиялық шектеулерден қабақтанбай, Сугияма 8 дауысты полифониямен жұмыс істеп, ойыншы сағаттап ойнаған кезде де жалықтырмайтын саундтрек жасады. Ойын музыкасының белгілі авторы – Нобуо Уэматсу. Уэматсудың Famicom (Америкадағы Nintendo Entertainment System) ойын сериясы Final Fantasy үшін жазған алғашқы композициялары толық оркестрлік партитураға айналдырылды. 2003 жылы ол өзінің рокқа негіделген әндерін бастапқы MIDI форматынан алып, Black Mages тобын құрды. Ясунори Мицуда – Xenogears, Xenosaga Episode I, Chrono Cross және Chrono Trigger сияқты ойындарға музыка жазған композитор. Nintendo-ның дыбыс режиссері Кодзи Кондо Zelda және Mario ойындарына арналған тақырыптарды жазды. Жун Сенуэ Sonic the Hedgehog ойынына музыка жазды. Ол сондай-ақ Crush 40 тобының бас гитаристі, ол Sonic Adventure, Sonic Adventure 2, Sonic Heroes, Shadow the Hedgehog және Sonic and the Black Knight, сондай-ақ басқа да Sonic ойындарының тақырыптық әндерін жасаумен танымал. Мотой Сакураба Tales, Dark Souls, Eternal Sonata, Star Ocean, Valkyrie Profile, Golden Sun және Baten Kaitos ойындарын, сондай-ақ көптеген Mario спорттық ойындарын жазды. Юзо Коширо Revenge of Shinobi және Streets of Rage сериясы сияқты ойындарға электронды музыкадан әсерленген саундтректер жазды. Хикару Утада, Нана Мидзуки және БоА сияқты эстрада әншілері кейде ойындар үшін ән айтады.

When the first electronic games were sold, they had rudimentary sound chips with which to produce music. As the technology advanced, quality increased dramatically. The first game to take credit for its music was Xevious, also noteworthy (at that time) for its deeply constructed stories. One of the most important games in the history of the video game music is Dragon Quest. Koichi Sugiyama, who composed for various anime and TV shows, including Cyborg 009 and a feature film of Godzilla vs. Biollante, got involved in the project out of curiosity and proved that games can have serious soundtracks. Until his involvement, music and sounds were often neglected in the development of video games and programmers with little musical knowledge were forced to write the soundtracks as well. Undaunted by technological limits, Sugiyama worked with only 8 part polyphony to create a soundtrack that would not tire the player despite hours of gameplay. A well known author of game music is Nobuo Uematsu. Uematsu's earlier compositions for the game series, Final Fantasy, on Famicom (Nintendo Entertainment System in America), were arranged for full orchestral score. In 2003, he took his rock based tunes from their original MIDI format and created the Black Mages. Yasunori Mitsuda is the composer of music for such games as Xenogears, Xenosaga Episode I, Chrono Cross, and Chrono Trigger. Koji Kondo, the sound manager for Nintendo, wrote themes for Zelda and Mario. Jun Senoue composed for Sonic the Hedgehog. He also is the main guitarist of Crush 40, which is known for creating the theme songs to Sonic Adventure, Sonic Adventure 2, Sonic Heroes, Shadow the Hedgehog, and Sonic and the Black Knight, as well as other Sonic games. Motoi Sakuraba composed the Tales, Dark Souls, Eternal Sonata, Star Ocean, Valkyrie Profile, Golden Sun, and the Baten Kaitos games, as well as numerous Mario sports games. Yuzo Koshiro composed electronic music influenced soundtracks for games such as Revenge of Shinobi and the Streets of Rage series. Pop singers such as Hikaru Utada, Nana Mizuki and BoA sometimes sing for games.