Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Young John Allen) - американдық методист миссионер. Қытайдағы Цинь династиясының соңында американдық Оңтүстік методист епископтық миссиясының мүшесі. Қытайда ол жергілікті аты Лин Лэчжи (林乐知) арқылы танымал. Алленнің ең ықпалды жұмысы білім беру саласында болды, ол Шанхайда Англо-қытай колледжін құрудан бұрын мемлекеттік мектепте жұмыс істеді. Ол сондай-ақ әйелдерді білім беруде де күшті күш болды, бұл Конфуций қоғамы үшін өте радикалды болған кезде. Оның күш-жігері Мактайр қыздар мектебін құруға көмектесті. Аллен сонымен қатар бірнеше газеттер мен журналдарды евангелизм мен білім берудің бір түрі ретінде жариялады, бұл көптеген қытайлық реформаторларға өзін-өзі нығайту қозғалысына әсер етті және христиандық пен конфуциандықты салыстыратын философиялық талқылауға түрткі болды. Оның басылымдары көптеген қытайлықтардың арасында халықаралық қатынастар, экономика және жаратылыстану туралы батыс тұжырымдамаларына назар аударғаны үшін танымал болды.
Young John Allen (January 3, 1836 – May 30, 1907) or Young J. Allen, was an American Methodist missionary in late Qing dynasty China with the American Southern Methodist Episcopal Mission. He is best known in China by his local name Lin Lezhi (林乐知). Allen's most influential work was in the field of education, as he worked at a government school before founding the Anglo Chinese College in Shanghai. He was also a strong force in educating women at a time when that was very radical for Confucian society. His efforts helped to found the McTyeire School for girls. Allen also published several newspapers and magazines as a form of both evangelism and education, which influenced many Chinese reformers of the Self Strengthening Movement and prompted philosophical discussions comparing Christianity and Confucianism. His publications were popular among many Chinese for their attention to Western concepts of international relations, economics and the natural sciences.
Ерте өмір
Аллен АҚШ-тың Джорджия штатының Берк округіне, Эндрю Янг Джон Аллен мен Джейн Вутэн Алленнің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі қараша айында, ал анасы қаңтарда, яғни оның туғаннан он екі күн өткен соң қайтыс болды. Оның әкесі оған ата-анасы таңдаған қамқоршы Уильям Норсворти жақсы басқаратын жайлы мұра қалдырды. Алайда, анасының өлім алдындағы өтініші бойынша ол оның қарындасы Нэнсиге (Уайли Хачинс ханым) берілді. Ол өзінің аты Хатчинс емес, Аллен екенін білгенде он бес жаста еді. Оның асырап алған ата-анасы онымен бірге Мериуэтер округіне көшіп барды, онда ол 1842 жылдан 1850 жылға дейін ескі мектептің қысқа жылдық сессияларына қатысты. Алленнің өз отбасы да, оны асырап алған ата-анасы да Баптистік шіркеудің мүшелері болғанмен, жас Аллен методистік діннің ықпалына түсіп, 1853 жылы мәсіхшілікті қабылдады. Уоррен Акин Кэндлер (Coca Cola Candlers) 1853 жылдың қыркүйегінде Джорджия штатының Старрсвилл қаласында Лоуни мектебінде орта мектепте оқып жүргенде Алленнің христиан дініне айналуы туралы баяндады. Вирджиниядағы Эмори мен Генриде бір семестрден кейін Жас Аллен 1854 жылдың күзінде Эмори колледжіне түсіп, 1858 жылдың 21 шілдесінде үздік бітірді. 1858 жылы 22 шілдеде ол Мэри Хьюстонға үйленді, ол 16 ақпанда 1839 жылы Ковета округінде, Джорджияда туған Сэмюэл мен Сара Германия Хьюстонның қызы. Ол 14 шілдеде 1858 жылы Мейкондағы Веслиан колледжін бітірді.
Allen was born in Burke County, Georgia, USA, the son of Andrew Young John Allen and Jane Wooten Allen. His father died in November before his birth in January and his mother died twelve days after his birth. His father left him a comfortable patrimony which was managed well by William Norsworthy, the guardian chosen by his parents. However, by the dying request of his mother he was given to the care of her sister, Nancy (Mrs. Wiley Hutchins). He was fifteen years old when he learned that his name was not Hutchins but Allen. His foster parents moved with him to Meriwether County, GA., where he attended the brief annual sessions of an old fashioned school from 1842 to 1850. Although the families, his own and his foster parents, were members of the Primitive Baptist Church, Young Allen came under Methodist influence and in 1853 was converted and at the same time felt himself called to the Christian ministry. Warren Akin Candler (of the Coca Cola Candlers) described Allen's conversion to Christianity while attending high school at Looney's school in Starrsville, Georgia in September 1853. After one term at Emory and Henry in Virginia, Young Allen entered Emory College in the fall term of 1854 and graduated with honor on July 21, 1858. On July 22, 1858, he married Mary Houston, daughter of Samuel and Sarah Germany Houston who was born February 16, 1839, in Coweta County, Georgia. She graduated on July 14, 1858, from Wesleyan College at Macon.
Қытайдағы жұмыс
1859 жылы 18 желтоқсанда Янг пен Мэри Аллен және олардың сәби қызы Мели Нью-Йорктен кемеге мініп, 1860 жылы 13 шілдеде Шанхайға жетті. Сапарға Янгтың жері мен құлдарын сатуы қаржыландырылды. Миссиялар кеңесінен қаржының жетіспеушілігі оны өзі мен отбасын асырауды мәжбүр етті. Дегенмен, 1881 жылы 18 мамырда ол "Шанхайдағы мемлекеттік мекеменің оқу, редакциялық және аударма бөлімдерінде қатарынан он сегіз жылдай қызмет еткеннен кейін" толық уақытын директорлық қызметке арнау үшін, қызметтен кететінін мәлімдеді. Д. В. Ламбут денсаулығының нашарлауы салдарынан Құрама Штаттарға оралды. 1878 жылы Аллен алғаш рет Құрама Штаттарға Солтүстік Джорджияның жылдық конференциясынан 1878 жылдың мамыр айында Атлантада өткен Бас конференцияға делегат ретінде қызмет ету үшін оралды. 15 мамырда ол "Қытайдағы жұмыс" тақырыбында өткен Бас конференцияда сөз сөйледі. Маусым мен шілде айларында ол ескі достарын аралап, көптеген жерлерде дипломдық баяндамалар мен уағыздар айтты. 17 шілдеде Эмори колледжі оған заң докторы дәрежесін берді. Ол 1888, 1893, 1898 және 1906 жылдары АҚШ-қа тағы да барды. 1883 жылы ол Англо-қытай колледжінің жерін сатып алды, оны 1885 жылы ашылғаннан бастап 1895 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты отставкаға кеткенге дейін президенті болып қызмет етті. Ол 1892 жылы өзінің ескі досы және Эморидің сыныптасы Аттикус Хейгудтың қарындасы Лора Хейгудпен бірге ашылған Мактайер үйі мен мектебін (Мактайер қыздар мектебі, Сонг апалары Веслиан колледжіне түсуге дейін оқыған) құруға ықпал етті. Ол сондай-ақ Сучжоу қаласында Донгу университеті (қазіргі Сучжоу университеті) құрды, ал кейіннен Донгуда мұғалімдер мен студенттер жетіспегендіктен, оған Англо-қытай колледжін біріктірді. Оның Шанхайдағы білім беру жұмысының табыстылығы оның шіркеуінің Жапония мен Кореяға миссионерлік қызметіне әсер етті. Янгтың әдеби шығармаларының тізіміне Шанхайдағы Қытайлықтардың арасында христиандық және жалпы білімді тарату жөніндегі методистік қоғамның (СДКК) қамқорлығымен жарияланған түпнұсқа және аударылған еңбектердің 250-ге жуық томы кіреді. Шанхайда Аллен 1860-1861 жылдары "Солтүстік Қытай геральды" атты қытайлық апталық мерзімді газетті редакциялады. Ол 1868 жылдан 1907 жылға дейін ай сайын шығатын "Ван Гуо Гонг Бао" немесе "Таймс шолу" газетін басқарды және редакциялады, бұл газет "Қытайдағы кез-келген басқа агенттікке қарағанда реформалар үшін көп жұмыс істеді". "Жарнама" отыз тоғыз жыл бойы кең және ықпалды қытай оқырмандарын өзіне тартты. "Жарлық" журналының кең ауқымды, білімді аудиторияға тартымдылық танытуының бір жолы - оның қазіргі оқиғалар мен экономиканы талқылауы. 1894-1895 жылдардағы Бірінші Қытай-Жапон соғысы кезеңінде очерк атаулары мыналарды қамтиды: "Конфуций ұрпағының халықаралық қатынасы", "Ұлтты қалай байыту керек", доктор Джозеф Эдкинс, "Христиан дінінің басты пайдасы, Рев. Тимоти Ричард" және "Сун Ю Квеидің "Шектілікті жою және Мәсіхті қабылдау" атты кітаптары. Мақалалар христиан дінінің практикалық қолданылуын және христиандықты қытайлықтар үшін пайдалы тұжырымдама ретінде суреттеді, Аллен мен оның үлескерлері оны нарықтық экономика және халықаралық құқық сияқты тұжырымдамалармен тең деңгейде суреттеуді көздеді. Цин реформаторы Кан Ювей бірде бұл басылым туралы былай деді: "Мен реформаторлыққа айналуыммен негізінен екі миссионердің, т. Тимоти Ричард және ақсақал Доктор Янг Дж . Аллен" деп жазған. Қасиетті. Ричард Алленнің әріптесі және "Ревизия" журналына еңбек сіңірген. Алленнің 1907 жылы Шанхайда қайтыс болғаннан кейін "Жарлық" журналы көп ұзамай тоқтады.
On Dec. 18, 1859 Young and Mary Allen and their infant daughter, Mellie, sailed from New York and on July 13, 1860, reached Shanghai. The trip was funded by Young selling his land and slaves. Lack of funds from the Board of Missions compelled him to support himself and his family. Nevertheless, on May 18, 1881, he announced his withdrawal after "an almost consecutive service of nearly eighteen years, in connection with the Educational, Editorial, and Translation Departments of the Government Institution here Shanghai," in order to devote his full time to the work of Superintendent to which he succeeded when Rev. J. W. Lambuth returned to the United States because of ill health. In 1878 Allen returned for the first time to the United States to serve as one of the delegates from the North Georgia Annual Conference to the General Conference held in Atlanta during May, 1878. On May 15 he addressed the General Conference on the "work in China." In June and July he visited old friends and delivered commencement addresses and sermons in many places. On July 17 Emory College conferred upon him the degree of Doctor of Laws. He visited the United States again in 1888, 1893, 1898 and 1906. In 1883 he purchased land for the site of the Anglo Chinese College which he served as president from its opening in 1885 until his resignation in 1895 because of impaired health. He was instrumental in founding the McTyeire Home and School, (McTyeire School for Girls, where the Soong sisters attended before they attended Wesleyan College) which opened in 1892 with Miss Laura Haygood, sister of his old friend and Emory classmate, Atticus Haygood, as its head. He also founded the Dongwu University (now Suzhou University) in Suzhou, and later integrated the Anglo Chinese College into it as a result of Dongwu's lack of teachers and students. The missions of his church to Japan and Korea were influenced by the success of his educational work in Shanghai. The list of Young's literary productions includes about 250 volumes of original and translated works, published under the auspices of the Methodist Society for the Diffusion of Christian and General Knowledge Among the Chinese (S. D. C. K.) in Shanghai. In Shanghai, Allen edited a Chinese tri weekly periodical, North China Herald, 1860–1861. He founded and edited the monthly Wan Guo Gong Bao, or Review of the Times from 1868 to 1907, a paper "said to have done more for reform than any other single agency in China." The Review attracted a wide and influential Chinese readership throughout its thirty nine year run. One of the ways in which the Review appealed to a broad, scholarly audience was through its discussion of current events and economics. During the First Sino Japanese War period of 1894–1895, essay titles included: "International Intercourse, by a descendent of Confucius," "How to Enrich a Nation, by Dr. Joseph Edkins," "The Prime Benefits of Christianity, by the Rev. Timothy Richard," and "On the Suppression of Doubt and the Acceptance of Christ, by Sung Yuh kwei." The articles attributed practical applications to the Christian faith and portrayed Christianity as a useful concept for the Chinese, one that Allen and his contributors intended to portray on an equal level to concepts such as market economics and international law. The Qing reformer Kang Youwei once said of the publication: "I owe my conversion to reform chiefly on the writings of two missionaries, the Rev. Timothy Richard and the Rev. Dr. Young J. Allen." Rev. Richard was Allen's colleague and a contributor to the Review. Publication of the Review ceased shortly after Allen's death in Shanghai in 1907.
Отбасы
Янг пен Мэридің тоғыз баласы болды.
Young and Mary had nine children.
Ескерткіштер
Аллен Мемориал Біріккен методист шіркеуі, Оксфордтағы Эмори, Оксфорд, Джорджия, АҚШ, доктор Янг Дж. Алленнің ескерткіші. Аллен Ли Мемориал Біріккен методист шіркеуі, Лон Оук, Джорджия, АҚШ-та да доктор Янг Дж. Алленнің ескерткіші бар. Англо-қытай колледжі Сучжоуға көшірілгеннен кейін колледждің қалған жері Донгву университетінің екінші орта мектебі ретінде қайта ұйымдастырылды. Мектеп кампустағы шіркеулердің бірін ағылшын тілінде Y. J. Allen Memorial Church деп атады, ал 1907 жылы қытайша атауы ретінде Jing Lin Tang, 景林堂 (әдеби аударма: Admire Lin Church) деп атады. 1923 жылы мектеп орналасқан көшеден қарсы жерде Ю. Дж. Аллен ескерткіш шіркеуі қайта салынды. Т. В. Сунг жобаның ең ірі доноры болды және жобаның жобалау және құрылыс процесіне белсенді қатысты. Сонгтар отбасы шіркеуге үнемі баратын. 1960 жылдардағы Мәдени революция кезінде шіркеуде діни қызмет тоқтатылды. 1980 жылдары шіркеу қызметін қайта бастады, оның атын Jing Ling Tang, 景灵堂 деп өзгертті.
Allen Memorial United Methodist Church, Emory at Oxford, Oxford, Georgia, USA, is a memorial to Dr. Young J. Allen. Allen Lee Memorial United Methodist Church, Lone Oak, Georgia, USA is also a memorial to Dr. Young J. Allen. After the Anglo Chinese College was relocated to Suzhou, the college's remaining site was reorganized as Dongwu University Second High School. The school renamed one of the churches on campus as Y. J. Allen Memorial Church in English while using Jing Lin Tang, 景林堂 (literary translation: Admire Lin Church) as its Chinese name in 1907. In 1923, Y. J Allen Memorial Church was rebuilt across the street from the school location. T. V. Soong was the biggest donor to the project and was actively involved in the designing and constructing process of the project. The Soong family regularly visited the church. During the Cultural Revolution of the 1960s, religious activities were stopped at the church. The church re initiated its service in the 1980s changing its name to the homonym, Jing Ling Tang, 景灵堂.