Шприц – медициналық құрал, сұйықтарды енгізу/алыстату үшін қолданылады. Инъекциялар, дәрі салу, сұйықтықтарды өлшеу үшін пайдалы. Қазақстанда кең таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Медициналық инъекция құралы
Medical injection device
Шприц – цилиндр тәрізді түтікше ішінде тығыз орналасқан поршеньнен (қазіргі заманғы шприцтерде – поршеньнен) тұратын қарапайым иірмелі сорғы. Поршеньді түтікше ішінде сызықты түрде тартуға және итеруге болады, бұл шприцке түтікшенің алдыңғы (ашық) жағындағы шығару тесігі арқылы сұйықтықты немесе газды қабылдауға және шығаруға мүмкіндік береді. Шприцтің ашық жағына гиподермалық ине, мұндздық немесе түтікше орнатылуы мүмкін, олар ағынды түтікшеге және одан шығаруға бағыттайды. Шприцтер клиникалық медицинада инъекция жасау, қан тамырларына интравендік терапия енгізу, желім немесе майлау заттары сияқты қосылыстарды қолдану және сұйықтықтарды тарту/өлшеу үшін жиі қолданылады. Алдын ала толтырылған шприцтер де бар (ішінде сұйықтық бар, бір рет қолданылатын шприцтер). "Шприц" сөзі грек тіліндегі σύριγξ (syrinx, "сиринкс", "құбыр") сөзінен шыққан.
A syringe is a simple reciprocating pump consisting of a plunger (though in modern syringes, it is actually a piston) that fits tightly within a cylindrical tube called a barrel. The plunger can be linearly pulled and pushed along the inside of the tube, allowing the syringe to take in and expel liquid or gas through a discharge orifice at the front (open) end of the tube. The open end of the syringe may be fitted with a hypodermic needle, a nozzle or tubing to direct the flow into and out of the barrel. Syringes are frequently used in clinical medicine to administer injections, infuse intravenous therapy into the bloodstream, apply compounds such as glue or lubricant, and draw/measure liquids. There are also prefilled syringes (disposable syringes marketed with liquid inside). The word "syringe" is derived from the Greek σύριγξ (syrinx, meaning "Pan flute", "tube").
Медициналық шприцтер
Шприцтер мен инелер нарығындағы секторларға бір рет қолданылатын және қауіпсіз шприцтер, инъекциялық қаламдар, инесіз инъекторлар, инсулин сорғылары және арнайы инелер кіреді. Гиподермалық шприцтер гиподермалық инелермен дене тіндеріне сұйықтық немесе газдар енгізуге, немесе денеден алуға қолданылады. Қан тамырларына ауа енгізу қауіпті, себебі ол ауа эмболиясын тудыруы мүмкін. Шприцтен ауаны шығарып, эмболияның алдын алу – гиподермалық шприцті тік ұстап, соғып, қанға укол салу алдында аз мөлшерде сұйықтықты шығарудың себебі осы. Шприцтің корпусы пластиктен немесе шыныдан жасалады, көбінесе шприцтегі сұйықтықтың көлемін көрсететін градуировкалық белгілері болады және әдетте мөлдір болады. Шыны шприцтерді автоклавта стерильдеуге болады. Пластмасса шприцтер екі немесе үш бөліктен құрастырылуы мүмкін. Үш бөліктен тұратын шприцте поршень/қозғалтқыш пен резеңке ұшы болады, ол поршень мен корпустың арасында герметикалық жабылуды қамтамасыз етеді. Ал екі бөліктен тұратын шприцте пластикалық поршень мен корпус арасында герметикалық жабылуды жасау үшін бөлек синтетикалық резеңке поршень қажет болмайды. Еуропа елдерінде екі бөліктен тұратын шприцтерді үш бөліктен тұратын шприцтерде майлауға қолданылатын силикон майы сияқты қосымша материалдардың енгізілуін болдырмау үшін дәстүрлі түрде пайдаланған. Көптеген қазіргі заманғы медициналық шприцтер пластиктен жасалған, себебі оларды бір рет қолданғаннан кейін тастауға жеткілікті арзан, бұл қан арқылы берілетін аурулардың таралу қаупін азайтады. Инелер мен шприцтерді қайта пайдалану, әсіресе есірткіге тәуелді адамдар арасында ВИЧ және гепатит сияқты аурулардың таралуына себеп болды. Диабетпен ауыратын адамдар да шприцтерді жиі қайта пайдаланады, себебі олар күніне бірнеше рет инсулин инъекциясы жасауы мүмкін, бұл көптеген адамдар үшін қолжетімділік мәселесін тудырады. Шприц пен ине бір адамның ғана пайдалануына қарамастан, бұл тәжірибе қауіпті, себебі ол теріден бактерияларды қанға енгізе алады және ауыр, кейде өлімге әкелетін инфекцияларға себеп болуы мүмкін. Медициналық ортада бір рет қолданылатын инелер мен шприцтердің пайдаланылуы инфекцияның таралу қаупін тиімді түрде азайтады. Медициналық шприцтер кейде инесіз қолданылады, мысалы, кішкентай балаларға немесе жануарларға сұйық дәріні ауызға беру үшін, немесе кішкентай жануарларға сүт беру үшін, себебі дозаны дәл өлшеуге болады және дәріні өлшеу қасығынан ішуге мәжбүрлеудің орнына, емделушінің аузына шашу оңайырақ.
Sectors in the syringe and needle market include disposable and safety syringes, injection pens, needleless injectors, insulin pumps, and specialty needles. Hypodermic syringes are used with hypodermic needles to inject liquid or gases into body tissues, or to remove from the body. Injecting of air into a blood vessel is hazardous, as it may cause an air embolism; preventing embolisms by removing air from the syringe is one of the reasons for the familiar image of holding a hypodermic syringe pointing upward, tapping it, and expelling a small amount of liquid before an injection into the bloodstream. The barrel of a syringe is made of plastic or glass, usually has graduated marks indicating the volume of fluid in the syringe, and is nearly always transparent. Glass syringes may be sterilized in an autoclave. Plastic syringes can be constructed as either two part or three part designs. A three part syringe contains a plastic plunger/piston with a rubber tip to create a seal between the piston and the barrel, where a two part syringe is manufactured to create a perfect fit between the plastic plunger and the barrel to create the seal without the need for a separate synthetic rubber piston. Two part syringes have been traditionally used in European countries to prevent introduction of additional materials such as silicone oil needed for lubricating three part plungers. Most modern medical syringes are plastic because they are cheap enough to dispose of after being used only once, reducing the risk of spreading blood borne diseases. Reuse of needles and syringes has caused spread of diseases, especially HIV and hepatitis, among intravenous drug users. Syringes are also commonly reused by diabetics, as they can go through several in a day with multiple daily insulin injections, which becomes an affordability issue for many. Even though the syringe and needle are only used by a single person, this practice is still unsafe as it can introduce bacteria from the skin into the bloodstream and cause serious and sometimes lethal infections. In medical settings, single use needles and syringes effectively reduce the risk of cross contamination. Medical syringes are sometimes used without a needle for orally administering liquid medicines to young children or animals, or milk to small young animals, because the dose can be measured accurately and it is easier to squirt the medicine into the subject's mouth instead of coaxing the subject to drink out of a measuring spoon.
Ұшы жобалары
Шприцтерде шприц корпусына ине тікелей бекітілетін бөлікке қатысты әртүрлі конструкциялар бар. Олардың ең танымал түрі – Луер құлпы, ол екі бөлікті бұрап бекіту арқылы жасалады. Шағын, қарапайым қосылысы бар шприцтердің корпустары "сырғанама ұштар" деп аталады және бұрандалы құлпы жоқ құрылғыларға қосу үшін ыңғайлы. Осыған ұқсас катетер ұшы – бұл, негізінен, сырғанама ұш, бірақ одан ұзын және конус тәрізді, пластик бөлігі тығыз жабысатын жерге енгізуге қолайлы. Ветеринарияда жараларды немесе ірі іріңдіктерді шаю үшін де қолданылады. Тағы бір түрі – эксцентрикалық ұш, онда шприцтің ұшы ортасында емес, бүйінінде орналасқан. Бұл шприцке бекітілген ине шприц қабырғасына жақын орналасуына мүмкіндік береді және ине теріге мүмкіндігінше жақын болуы керек жағдайларда қолданылады (мысалы, беткі тамырға немесе артерияға инъекция жасағанда).
Syringes come with a number of designs for the area in which the blade locks to the syringe body. Perhaps the most well known of these is the Luer lock, which simply twists the two together. Bodies featuring a small, plain connection are known as slip tips and are useful for when the syringe is being connected to something not featuring a screw lock mechanism. Similar to this is the catheter tip, which is essentially a slip tip but longer and tapered, making it good for pushing into things where there the plastic taper can form a tight seal. These can also be used for rinsing out wounds or large abscesses in veterinary use. There is also an eccentric tip, where the nozzle at the end of the syringe is not in the centre of the syringe but at the side. This causes the blade attached to the syringe to lie almost in line with the walls of the syringe itself and they are used when the blade needs to get very close to parallel with the skin (when injecting into a surface vein or artery for example).
Уды алу шприцтері
Уытты алуға арналған шприцтер стандартты шприцтерден өзгеше, себебі олар көбінесе жараны тесіп жармайды. Көбінесе қолданылатын түрлерінде зақымдалған жерге жабыстырылатын пластик мұңалдық болады, содан кейін шприц поршені кері тартылып, вакуум құрылады, ол уытты сорып алады деп есептеледі. Осылайша жылан шаққан жерді емдеуге тырысуға кеңес берілмейді, себебі бұл тиімсіз және қосымша жарақаттарға әкелуі мүмкін. Мұндай шприцтер кейде адам терісінен масаның дері астындағы личинкаларын алу үшін қолданылады.
Venom extraction syringes are different from standard syringes, because they usually do not puncture the wound. The most common types have a plastic nozzle which is placed over the affected area, and then the syringe piston is pulled back, creating a vacuum that allegedly sucks out the venom. Attempts to treat snakebites in this way are specifically advised against, as they are ineffective and can cause additional injury. Syringes of this type are sometimes used for extracting human botfly larvae from the skin.
Ауызша
Ауызға арналған шприц – сұйық дәрінің дозасын миллилитрмен (мл) дәл өлшеуге арналған өлшеу құралы. Оның ұшында бұралатын бөлігі болмайды, себебі оған ине немесе басқа да құрылғы бұрау арқылы бекітілмейді. Шприцтен дәрі тікелей адамның немесе жануардың аузына сығылып немесе сорылып алынады. Ауызға арналған шприцтер әртүрлі көлемде болады, мысалы 1–10 мл және одан да үлкен көлемдерде кездеседі. Әдетте, ауызға арналған шприцтер стандартты инъекциялық шприцтерден ерекшелену үшін қызғылт түсті болады. Ең көп қолданылатын көлемдер – 1 мл, 2,5 мл, 3 мл, 5 мл және 10 мл.
An oral syringe is a measuring instrument used to accurately measure doses of liquid medication, expressed in millilitres (mL). They do not have threaded tips, because no needle or other device needs to be screwed onto them. The contents are simply squirted or sucked from the syringe directly into the mouth of the person or animal. Oral syringes are available in various sizes, from 1–10 mL and larger. An oral syringe is typically purple in colour to distinguish it from a standard injection syringe with a luer tip. The sizes most commonly used are 1 mL, 2.5 mL, 3 mL, 5 mL and 10 mL.
Тіс шприцтері
Стоматологиялық шприц – стоматологтар анестетик инъекциялау үшін қолданатын құрал. Ол анестетикалық ерітіндісі бар герметикалық картриджі бар, артқы жағынан зарядталатын шприцтен тұрады. 1928 жылы Bayer Dental компаниясы Carpule® тіркелген сауда белгісімен герметикалық картридж жүйесін әзірледі, енгізді және өндірді. Қазіргі таңда сауда белгісіне Kulzer Dental GmbH иелік етеді. Карпулалар көбінесе тіс дәрігерлеріне арналған анестетиктерге арналған. Бұл – ішіндегісі толықпайтын ыдыс. Оның ішіндегісі эластомерлік тығынмен алмастырылады, ол картридждің ішіне сыға алады. Бұл тығын шприц поршенімен итеріледі. Картридж мойны резеңке қапшықпен жабылады. Тіс дәрігері картриджді қос ұшты (бір рет қолданылатын) инесі бар, тот баспайтын болаттан жасалған шприцке тікелей орналастырады. Картриджге орнатылған ине капсуланы тесіп, поршень препаратты итеріп шығарады. Сондықтан, қолдану кезінде препараттың сыртқы ауамен тікелей байланысы болмайды. Ауыз қуысын суару (тіс дәрігері жұмыс істейтін аймақтан қалдықтарды тазалау) мақсатында су, қысылған ауа немесе су мен қысылған ауа қосылған тұманды жеткізуге арналған қосымша құрал (көбінесе стоматологиялық аппараттың бөлігі) де стоматологиялық шприц немесе тіс суару мұндздығы деп аталады. Үш жолды шприц/мұндздықта ауа, су немесе қысыммен берілетін ауа мен су ағынынан жасалған тұманды жеткізетін жеке ішкі каналдар бар. Шприц мұндздығын негізгі бөліктен ажыратып, қажет болған жағдайда ауыстыруға болады. Ұлыбритания мен Ирландияда лидокаинды пациенттердің тісіне инъекциялау үшін қолмен басқарылатын шприцтер қолданылады.
A dental syringe is a used by dentists for the injection of an anesthetic. It consists of a breech loading syringe fitted with a sealed cartridge containing an anesthetic solution. In 1928, Bayer Dental developed, coined and produced a sealed cartridge system under the registered trademark Carpule®. The current trademark owner is Kulzer Dental GmbH. The carpules have long been reserved for anesthetic products for dental use. It is practically a bottomless flask. The latter is replaced by an elastomer plug that can slide in the body of the cartridge. This plug will be pushed by the plunger of the syringe. The neck is closed with a rubber cap. The dentist places the cartridge directly into a stainless steel syringe, with a double pointed (single use) needle. The tip placed on the cartridge side punctures the capsule and the piston will push the product. There is therefore no contact between the product and the ambient air during use. The ancillary tool (generally part of a dental engine) used to supply water, compressed air or mist (formed by combination of water and compressed air) to the oral cavity for the purpose of irrigation (cleaning debris away from the area the dentist is working on), is also referred to as a dental syringe or a dental irrigation nozzle. A 3 way syringe/nozzle has separate internal channels supplying air, water or a mist created by combining the pressurized air with the waterflow. The syringe tip can be separated from the main body and replaced when necessary. In the UK and Ireland, manually operated hand syringes are used to inject lidocaine into patients' gums.
Реттеу
Кейбір мемлекеттерде гиподермалық шприцтерді рецептсіз сату немесе қолдану шектелуі немесе тыйым салынуы мүмкін, олардың есірткіні тамырға салу үшін қолданылу қаупі болғандықтан.
In some jurisdictions, the sale or possession of hypodermic syringes may be controlled or prohibited without a prescription, due to its potential use with illegal intravenous drugs.
Медициналық емес пайдалану
Шприцтің медициналық емес көптеген қолданыс аймақтары бар.
The syringe has many non medical applications.
Зертханалық қолдану
Медициналық сапалы, бір рет қолданылатын гиподермалық шприцтер зерттеу зертханаларында ыңғайлылығы мен төмен құны үшін жиі қолданылады. Тағы бір қолданылуы – ине ұшын өте тар кеңістіктерге сұйықтықтарды қосу үшін пайдалану, мысалы, кейбір ғылыми құралдарды шаю. Олар жоғары дәлдік қажет болмайтын жағдайларда еріткіштер мен реагенттерді өлшеу және ауыстыру үшін жиі қолданылады. Сонымен қатар, микролитрлік шприцтерді шприц корпусы ретінде кішкентай диаметрлі капиллярды пайдалану арқылы химиялық заттарды өте дәл өлшеу және дозалау үшін қолдануға болады. Бұл бір рет қолданылатын шприцтердің полиэтиленнен жасалған конструкциясы оларды көбінесе химиялық тұрғыдан төзімді етеді. Дегенмен, шприцтердің құрамындағы пластик заттар шприц материалынан сіңіп шығуы мүмкін. Егер мұндай мәселе туындаса, қайта қолданбайтын шыны шприцтерді пайдалану артық көріледі. Шыны шприцтер өте жоғары дәлдік маңызды жағдайларда (мысалы, сандық химиялық талдау) да артықшылыққа ие болуы мүмкін, себебі олардың инженерлік толеранттылығы төмен және поршень тегіс жылғады. Мұндай қолданыстарда патогендердің таралуы көбінесе мәселе тудырмайды. Ұзын ине немесе канюлямен қолданылатын шприцтер атмосфералық оттегі немесе ылғалдың кірмеуі қажет болғанда резеңке септа арқылы сұйықтықтарды тасымалдау үшін де пайдалы. Мысалы, ауаға сезімтал немесе пирофорлы реагенттерді, мысалы, фенилмагний бромиді мен n-бутиллитийді тасымалдауға болады. Сондай-ақ, шыны шприцтер газ хроматографиясы (1 мкл) және массалық спектрометрия (10 мкл) үшін шағын үлгілерді инъекциялау үшін қолданылады. Шприцтермен бірге шприцтерді басқару құрылғыларын да пайдалануға болады.
Medical grade disposable hypodermic syringes are often used in research laboratories for convenience and low cost. Another application is to use the needle tip to add liquids to very confined spaces, such as washing out some scientific apparatus. They are often used for measuring and transferring solvents and reagents where a high precision is not required. Alternatively, microliter syringes can be used to measure and dose chemicals very precisely by using a small diameter capillary as the syringe barrel. The polyethylene construction of these disposable syringes usually makes them rather chemically resistant. There is, however, a risk of the contents of the syringes leaching plasticizers from the syringe material. Non disposable glass syringes may be preferred where this is a problem. Glass syringes may also be preferred where a very high degree of precision is important (i. e. quantitative chemical analysis), because their engineering tolerances are lower and the plungers move more smoothly. In these applications, the transfer of pathogens is usually not an issue. Used with a long needle or cannula, syringes are also useful for transferring fluids through rubber septa when atmospheric oxygen or moisture are being excluded. Examples include the transfer of air sensitive or pyrophoric reagents such as phenylmagnesium bromide and n butyllithium respectively. Glass syringes are also used to inject small samples for gas chromatography (1 μl) and mass spectrometry (10 μl). Syringe drivers may be used with the syringe as well.
Дастархан дайындау
Шприцтерді кейбір аспаздық қолдануларда сұйықтықтарды (мысалы, соусты) басқа тағамдарға құюға немесе кейбір тәттілерді дайындауға пайдаланады. Ет пісіргенде шприцтерді еттің дәмін және текстурасын жақсарту үшін ішіне шырынды енгізуге, ал нан пісіргенде начинканы кондитерлік өнімге құюға болады. Мұндай шприцтердің құрамында, әдетте, тот баспайтын болаттан жасалған бөліктер болады, оның ішінде корпусы да. Бұл оларды оңай бөлшектеуге және тазалауға мүмкіндік береді.
Some culinary uses of syringes are injecting liquids (such as gravy) into other foods, or for the manufacture of some candies. Syringes may also be used when cooking meat to enhance flavor and texture by injecting juices inside the meat, and in baking to inject filling inside a pastry. It is common for these syringes to be made of stainless steel components, including the barrel. Such facilitates easy disassembly and cleaning.
Басқалар
Шприцтер көкқаламдардағы қаламдарды бояу үшін қолданылады. Кәсіпорында кеңінен қолданылатындары: бөлшектеу қиын немесе мүмкін емес буындарды жөндеу үшін тар жерлерге желімді инъекциялау; майлау материалдарын жұмыс беттеріне тамшыламай инъекциялау. Кейде жасанды ортада өсірілетін өте кішкентай сүтқоректілер үшін инесіз үлкен гиподермалық шприц қолданылады. Тарихи тұрғыдан, суды сору үшін поршеньдік қозғалыспен жұмыс істейтін үлкен сорғыларды шприцтер деп атаған. Осындай сорғылар алғашқы өрт сөндіру құралдары ретінде пайдаланылған. Сұйықтыққа арналған шприцтерде сұйықтық қап немесе банкаға салынып, түтік арқылы саптамаға жетеді. Бұрын клизмалық шприцтер осы мақсатта қолданылған. Ұсақталған снус көбінесе өзгертілген шприцтер арқылы қолданылады. Саптамасы алынып тасталғандықтан, ашылуы камераның еніне тең болады. Снус камераға тығыз салынып, жоғарғы ерінге енгізіледі. Бұл мақсат үшін арнайы шприцтер де жасалады.
Syringes are used to refill ink cartridges with ink in fountain pens. Common workshop applications include injecting glue into tight spots to repair joints where disassembly is impractical or impossible; and injecting lubricants onto working surfaces without spilling. Sometimes a large hypodermic syringe is used without a needle for very small baby mammals to suckle from in artificial rearing. Historically, large pumps that use reciprocating motion to pump water were referred to as syringes. Pumps of this type were used as early firefighting equipment. There are fountain syringes where the liquid is in a bag or can and goes to the nozzle via a pipe. In earlier times, clyster syringes were used for that purpose. Loose snus is often applied using modified syringes. The nozzle is removed so the opening is the width of the chamber. The snus can be packed tightly into the chamber and plunged into the upper lip. Syringes, called portioners, are also manufactured for this particular purpose.
Тарихи уақыт сызығы
Бұрын-соңды поршенді шприцтер қолданылған. Біздің заманымыздың 1-ші ғасырында Аулус Корнелий Цельс өзінің "De Medicina" еңбегінде медициналық асқынуларды емдеу үшін оларды қолдану туралы айтқан. 9 ғасыр: Ирактық/Мысырлық хирург Аммар ибн 'Али әл Мәүсили' 9 ғасырда шприцті қуыс шыны түтікшемен сипаттады және пациенттердің көздерінен катарактаны алып тастау үшін сорғышты қолданды, бұл практика кем дегенде 13 ғасырға дейін қолданыста болды. Колумбияға дейінгі Американың түпкіліктілері "құстың қуыс сүйектері мен кішкентай жануарлардың көк қуысын" пайдалана отырып, гиподермалық инелер мен шприцтерді жасады. 1650: Блез Паскаль қазіргі Паскаль заңы деп аталатын нәрсені қолдану ретінде шприцті (әдетте гиподермалық емес) ойлап тапты. 1844: Ирландиялық дәрігер Фрэнсис Ринд қуыс инелерді ойлап тапты және оны бірінші рет тері астына инъекция жасауға қолданды, әсіресе нейралгияны емдеу үшін седатив. 1853: Чарльз Праваз мен Александр Вуд дербес түрде теріге тиюге болатын инелі медициналық шприцтерді жасады. Праваздың шприцы күміспен жасалып, сұйықтықтарды тарату үшін бұрандалы механизмді қолданған. Вудтың шприцы шыныдан жасалып, оның құрамын көруге және өлшеуге мүмкіндік берді және оларды инъекциялау үшін поршенді қолданды. Бұл қазіргі уақытта қолданылатын шприц. 1865: Чарльз Хантер "гиподермалық" деген терминді қолданды және шприцтің инесін орнына бекітіп, шприцтің ұшынан шығарылмауы үшін оны бекітіп қойды. Сондай-ақ, ол инъекциялық анестезияны дененің кез келген жеріне жасауға болатынын, тіпті ауырсыған жерге емес, жасауға болатынын және оның тиімді болатынын көрсетіп, зерттеу жариялады. 1867: Лондонның Медициналық және Хирургиялық қоғамы инъекциялық есірткілердің жалпы әсері бар ма (Хантердің пікірі бойынша) немесе олар тек жергілікті деңгейде жұмыс істейді ме (Вудтың пікірі бойынша) дегенді зерттеді. Жануарлармен тәжірибе жүргізгеннен кейін және кең медициналық қауымдастықтың пікірін сұрағаннан кейін, олар Хантердің жағында тұрып алды. 1946 жылы Англияның Вест-Мидлендс штатындағы Сметвиктегі Шанс Бразерс компаниясы бір-бірімен алмастырылатын түтік пен поршені бірінші шыны шприцін жасап шығарды, осылайша бөлшектерді жаппай стерильдеуге мүмкіндік берді. 1949 ж. Австралиялық өнертапқыш Чарльз Ротхаузер Аделаидадағы зауытында әлемдегі алғашқы пластикалық, бір рет қолданылатын гиподермалық шприц жасады. 1951 ж.: Ротхаузер полипропиленнен жасалған, жылумен стерильденетін пластмассадан жасалған алғашқы инъекциялық шприцтерді шығарды. Австралия мен экспорттық нарықтар үшін миллиондаған шприц өндірілді. 1956 ж. Жаңа Зеландиялық фармацевт және өнертапқыш Колин Мёрдокқа бір рет қолданылатын пластикалық шприц үшін Жаңа Зеландия мен Австралия патенттері берілді.
Piston syringes were used in ancient times. During the 1st century AD Aulus Cornelius Celsus mentioned the use of them to treat medical complications in his De Medicina. 9th century: The Iraqi/Egyptian surgeon Ammar ibn 'Ali al Mawsili' described a syringe in the 9th century using a hollow glass tube, and suction to remove cataracts from patients' eyes, a practice that remained in use until at least the 13th century. Pre Columbian Native Americans created early hypodermic needles and syringes using "hollow bird bones and small animal bladders". 1650: Blaise Pascal invented a syringe (not necessarily hypodermic) as an application of what is now called Pascal's law. 1844: Irish physician Francis Rynd invented the hollow needle and used it to make the first recorded subcutaneous injections, specifically a sedative to treat neuralgia. 1853: Charles Pravaz and Alexander Wood independently developed medical syringes with a needle fine enough to pierce the skin. Pravaz's syringe was made of silver and used a screw mechanism to dispense fluids. Wood's syringe was made of glass, enabling its contents to be seen and measured, and used a plunger to inject them. It is effectively the syringe that is used today. 1865: Charles Hunter coined the term "hypodermic", and developed an improvement to the syringe that locked the needle into place so that it would not be ejected from the end of the syringe when the plunger was depressed, and published research indicating that injections of pain relief could be given anywhere in the body, not just in the area of pain, and still be effective. 1867: The Medical and Chirurgical Society of London investigated whether injected narcotics had a general effect (as argued by Hunter) or whether they only worked locally (as argued by Wood). After conducting animal tests and soliciting opinions from the wider medical community, they firmly sided with Hunter. 1946: Chance Brothers in Smethwick, West Midlands, England, produced the first all glass syringe with interchangeable barrel and plunger, thereby allowing mass sterilisation of components without the need for matching them. 1949: Australian inventor Charles Rothauser created the world's first plastic, disposable hypodermic syringe at his Adelaide factory. 1951: Rothauser produced the first injection moulded syringes made of polypropylene, a plastic that can be heat sterilised. Millions were made for Australian and export markets. 1956: New Zealand pharmacist and inventor Colin Murdoch was granted New Zealand and Australian patents for a disposable plastic syringe.