Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1692 - 1711 жылдардағы Оман империясының имамы Сәйф бин Сұлтан (سيف بن سلطان) - Оманның Яруба әулетінің төртінші имамы, Ибади сектасының мүшесі. Ол 1692 жылдан 1711 жылға дейін билік жүргізді, бұл кезеңде Оманның Шығыс Африка жағалауында болуы нығая түсті.
Imam of the Omani Empire from 1692 to 1711
Saif bin Sultan (سيف بن سلطان) was the fourth of the Yaruba dynasty Imams of Oman, a member of the Ibadi sect. He ruled from 1692 to 1711, during which Omani presence became firmly established on the coast of East Africa.
Алғашқы жылдар
Сәйф ибн Сұлтан екінші Яруба имамы Сұлтан ибн Сәйфтің ұлы болды. Әкесінің өліміне байланысты ағасы Биляраб ибн Сұлтан 1679 жылы имам болды. Кейіннен Сәйф ибн Сұлтан ағасымен қақтығысып, әскерін жинап, Жәбриндегі Бильарабты қоршауға алады. 1692-93 жылдары Биляраб қайтыс болғаннан кейін Сейф бин Сұлтан имам болды.
Saif bin Sultan was the son of the second Yaruba Imam, Sultan bin Saif. On his father's death, his brother Bil'arab bin Sultan became Imam in 1679. Later, Saif bin Sultan fell out with his brother, built up his forces and besieged Bil'arab in Jabrin. After Bil'arab died there in 1692/93, Saif bin Sultan became Imam.
Имам
Саиф бин Сұлтан ауыл шаруашылығын жақсартуға, ішкі аймақтың көптеген жерлерінде сумен қамтамасыз ету үшін аплаж салуға және әл-Батина аймағына құрма пальмаларын отырғызуға инвестициялар салды. Ол жаңа мектептер салды. Ол Рустақ қамалынан өзінің резиденциясын жасап, оған Бурдж әл Рия жел мұнарасын қосты. С. бин Сұлтан португалдарға қарсы күресті Шығыс Африка жағалауында жалғастырды. 1696 жылы оның әскерлері Момбасаға шабуыл жасап, Форт-Хесусқа бас сауғалаған 2500 адамды қоршап алды. Форт-Хесус қоршауы 33 айдан кейін, ашаршылық пен талмадан аман қалған он үш адам беріліп, аяқталды. Омандықтар Пемба аралын, Килваны және Занзибарды басып алғаннан кейін көп ұзамай. Оман билігінің кеңеюі Оман көшіп-қонушыларының Занзибарға алғашқы ірі көлемде қоныстануын қамтыды. Сәйф ибн Сұлтан Оманға қайтып оралғанға дейін жағалаудағы қала-мемлекеттерге араб губернаторларын тағайындады. Кейіннен олардың көбі Момбасаның губернаторы Мұхаммед бин Усман әл-Мазруи мен оның ұрпақтары Мазруидің бақылауына кірді, олар Оманның билігін тек номиналды түрде мойындады. Саиф бен Сұлтан сонымен қатар Үндістан, Парсы және тіпті Еуропаның сауда саудасына қарсы пираттылықты көтермеледі.
Saif bin Sultan invested in improving agriculture, building aflaj in many parts of the interior to provide water, and planting date palms in the Al Batinah Region to encourage Arabs to move from the interior and settle along the coast. He built new schools. He made the castle of Rustaq his residence, adding the Burj al Riah wind tower. Saif bin Sultan continued the struggle against the Portuguese on the East African coast. In 1696, his forces attacked Mombasa, besieging 2,500 people who had taken refuge in Fort Jesus. The Siege of Fort Jesus ended after 33 months when the thirteen survivors of famine and smallpox surrendered. Soon after the Omanis took Pemba Island, Kilwa and Zanzibar. The expansion of Omani power included the first large scale settlement of Zanzibar by Omani migrants. Saif bin Sultan appointed Arab governors to the city states of the coast before he returned to Oman. Later, many of these were to come under the control of Muhammed bin Uthman al Mazrui, governor of Mombasa, and his descendants, the Mazrui, who made only nominal acknowledgement of the suzerainty of Oman. Saif bin Sultan also encouraged piracy against the merchant trade of India, Persia and even of Europe.