Кіріспе
Флавинн абатлығы - бұрынғы бенедиктиндік монастырь, қазір доминикандықтар иелігінде, Флавинн-сюр-Озеран, Кот-д'Ор департаменті, Франция. Бұл аббатхананың монахтары анис тұқымдас кондитерлік өнімдерді анис де Флавинниден жасады.
Бенедиктиндер
Бұл монастырды 717 жылы байлыққа бөлеген Видерад құрған. Галлия Кристиана авторларының айтуынша, жаңа аббатхана, киелі Прайектус (Прикс), Клермонт епискобы және шейіт қамқорлығына алынған, ежелгі монастырь іргетасының орнына тұрғызылды, ол Клодвистің заманынан бастап, бұрын киелі Петрдің қамқорлығымен, ол қамқоршы ретінде ақырында киелі Прикстің көлеңкесін түсіріп, орнын басып кетті. Рим папасы Иоанн VIII жаңа шіркеуді шамамен 877 жылы бағыштады, содан бастап Петірдің қамқорлығы түпкілікті басым болды. Флавиннінің атақтылығы оның сақтаған монументтеріне, ал ішінара оның монахтарының дінге берілгендігіне байланысты болды. Монастырь VIII ғасырда, Пиппин Қысқа тағайындаған Манас аббат кезінде өзінің беделінің ең биік тұсында болды. 755 жылы Манасс Волвиктен Флавиньиге Сент-Прежекттің молдаларын көшірді. Бұл туралы бір замандас хадисінде айтылған. 877 жылы Аутун епискобы Адалгар (875-94) Флавинниді өз қолына алып, Вольфардты абат етіп тағайындады. Бұл кісі император Людовик ІІ-нің қайын інісі еді және оны папа тағайындаған болатын. 880 немесе 881 жылы король Карлман II-нің жарғысына "протоканцлер" ретінде қол қойды. Ол қайтыс болғаннан кейін, епископтың атынан Флавинниді басқаруға тек ректорлар тағайындалды. Ректор Гирфред Римге бара жатқанда Турн қаласында Адалгарды уландырды деп айыпталды. Адалгардың мұрагерлері Вало (894-919) және Герве (919-935) Флавинниді басқаруды жалғастырды. Вало мен Герве, тиісінше, Аутун графы Манасстың ағасы мен ұлы болды. Флавиньидегі епископтық билік епископтар Ротмунд (935-68), Джеральд (968-77) және Вальтер (977-1018) кезінде жалғасты. Ротмунд абаттарды қайтадан тағайындауға кірісті, олардың төртеуі де оның атынан тағайындалды. Бір абат, Фулхер, сондай-ақ Сент-Бениньнің абатасы болды. Ал тағы біреуі, прелат Адральдтың немере інісі Мило, епископтар Джеральд пен Вальтердің қол астында абат болып қызмет етті. Мило қайтыс болған кезде, Вальтер оның орнына Неверс графтарының туысы Робертті тағайындады, бірақ Роберт қабілетсіздігі үшін алынып тасталды және Корбиньи монастырына ауыстырылды. Келесі абат Хелдрик - Флавиньидегі тұрақты монастырь өмірін қалпына келтірген клюниалық монах. Ол бір мезгілде Мотье Сен-Жан мен Сен-Жермен д'Аусердің иесі болды. Хелдриктің мұрагері Амадей Корбиньидегі аббатшылықты қалпына келтіріп, Куш, Семур және Болиуда жаңа монастырлар құрды. Оның орнын басқан Аймо (1040 ж. шамасында) папа Лев IX симонияға байланысты отставкаға кетуге мәжбүр болды. Аймо 26 желтоқсанда қайтыс болды, жылы белгісіз. Оның мұрагері Монтиерамейлік монах Одо I екі жыл қызмет еткеннен кейін орнынан кетті және 26 тамызда, белгісіз жылы қайтыс болды. Бургундия герцогы Одо I-нің ағасы Рейнольд (1084-90) аббат болғаннан кейін, бұл лауазым жеті жыл бойы бос болды (бір Елмуиннің екі айлық билігін қоспағанда). Бұл аралықтан кейін абат Хью бұл лауазымға ие болды. Ол "Хроника", "Мартирология" және "Некрология" атты кітаптар жазған, бірақ шіркеу тарихшысы Анри Леклерк олардың "жоғалып қалғанын немесе аса маңызды деректерді ғана қамтығанын" айтады. Хью Лиондық архиепископ Хью мен Аутундық епископ Аганоның ықпалына байланысты тағайындалды. Көптеген қақтығыстардан кейін 1100 жылы абат Юго отставкаға кетуге мәжбүр болды. Оның орнына приор Жирард келді. Монастырь 17 ғасырда қайта салынған және Сент-Маур қауымының бенедиктиндіктерімен қамтылған, олар аббатхананың тарихи құжаттарын зерттеуде белсенді жұмыс істеген, бірақ олардың зерттеулерінің нәтижелері француз революциясы кезінде, аббатхана таратылған кезде жоғалып кеткен.
Доминикалықтар
1840 жылдары Лакордере монастырьдан қалған барлық нәрселерді қалпына келтірді және қалпына келтірді, оның көне меншігінің бір бөлігімен қоршалған және онда Сент-Доминик орденінің монастырын құрды.