Кіріспе

Американдық суретші Грейс Карпентер Хадсон (1865-1937) - Солтүстік Калифорнияда тұратын американдық суретші. Ол өмір бойы жергілікті Помолықтардың 684-тен астам суреттерінің нөмірленген сериясымен ұлттық деңгейде танылды. Ол алғашқысын, Ұлттық тікенді, 1891 жылы үйленгеннен кейін суретке түсірді. Соңғы еңбегі 1935 жылы аяқталды.

Ерте өмір

Грейс Карпентер 1865 жылы 21 ақпанда Калифорнияның Поттер Вэлли қаласында дүниеге келген. Оның анасы Хелен МакКоуэн Помо балаларын оқытатын алғашқы ақ мектеп мұғалімдерінің бірі және Калифорния штатының Укиа қаласында коммерциялық портрет фотографы болды; оның әкесі Аурелиус Ормандо Карпентер - манзаралық және ландшафттық фотограф, ол Мендосино округінің ертедегі шекаралық кәсіпорындарын, мысалы, ағаш кесу, кеме және темір жолды тіркеді. Оның әжесі Кларина И. Х. Николс. Он төрт жасында Грейс Сан-Францискода жаңадан құрылған сурет салу мектебінде оқыды. Он алты жасында ол марапатталған, толық көлемді, өмірлік өлшемдегі автопортретті бояу бояумен жасаған. Сан-Францискода ол өзінен 15 жас үлкен Уильям Дэвиспен кездесіп, қашып кетеді. Бұл әрекеті ата-анасын ренжітіп, оның оқуын тоқтатты. Неке бір жыл ғана жалғасты. 1885 жылдан 1890 жылға дейін Грейс Карпентер Дэвис ата-анасымен бірге Укиада өмір сүрді. Сол кездегі шығармашылығында жанрлық, пейзаждық, портреттік және барлық медиадағы натюрморттар болған. Кейіннен ол кейде журналдарға сурет салуға, соның ішінде "Сансетке" де тапсырылатын.

Джон Хадсонмен неке

1890 жылы Грейс Джон Уилц Нейпир Хадсонға (18571936) үйленді. Ол 1889 жылы Теннесси штатының Нэшвилл қаласынан Калифорнияға Сан-Франциско және Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының дәрігері болып келген. Жаңадан үйленген ерлі-зайыптылар Американың жергілікті мәдениетін сақтау мен жазуға қатты қызығушылық танытты.

Кәсіби жетістік

Грейс Карпентер Хадсон 1891 жылы "Ұлттық тікенді" суретке түсірді; ол Минеаполис өнер қауымдастығының көрмесіне қойылды, онда ол өте танымал болды. Оның "Кішкентай Мендосино" (басқа бір Помолық сәбидің портреті) картинасы 1893 жылы Чикагодағы дүниежүзілік көрмеде Калифорния штатының ғимаратында көрмеге қойылды. Суретке көп көңіл бөлініп, ол құрметпен аталды. 1894 жылы Сан-Францискодағы Midwinter Fair-те Кішкентай Мендосино ілінді, нәтижесінде Хадсон осыған ұқсас жұмыстар үшін қосымша комиссияларды алды. 1895 жылы Грейс Хадсонның танымал суретші ретінде табысы көбейіп, ерлі-зайыптыларға қарапайым жайлы өмір сүруге жеткілікті ақша әкелді. Оның күйеуі Джон Помо халқын зерттеу және археология мен этнографияға деген қызығушылығын арттыру үшін медицинадан бас тартты. Оның Калифорниялық үнділердің себеттері мен басқа да америкалық түпкүлдіктердің артефактілері Смитсон институтында, Чикагодағы Табиғи тарихтың далалық мұражайында, Бруклин мұражайында және Укиадағы Грейс Хадсон мұражайында сақталған. Соңғысының зерттеу жинағы Джон Хадсонның қолжазбалары мен хат-хабарларына негізделген. 1895 жылы Грейс Хадсон туралы Сан-Франциско Call мақаласы 1895 жылы 5 қарашада шыққан The New York Times басылымында "Папузилерді позирлеу өте қиын" деп аталды. Онда ол өзінің фотосуреттерін түсіру немесе бояу әдісін егжей-тегжейлі баяндап береді. Хадсонның айтуынша, жерлестер суретке түсірудің жамандыққа әкелетініне сенгендіктен, ол нәрестелердің жеке суреттерін жасау үшін күрделі айла-тәсілдерді қолданды. Осы уақыттан бастап Хадсон әр жұмысының суретін мұқият түсіріп, құжаттады; ол көптеген жалған көшірмелердің шығарылып жатқанына алаңдайтын. Оның жазбалары авторлық құқықты бекітуге арналған. Оның әр шығармасы рет-ретімен нөмірленген. Ол жиі камераны өзінің майлы портреттерінің бастапқы негізі ретінде қолданды, өйткені ол адамның субьектісін тез түсіруге мүмкіндік берді. Ол бұл практикалық ыңғайлылықты өнер әлемінен жасыруға тырысты, өйткені ол кезде бұл төмен әдіс деп саналды. 1900 жылы Грейс Хадсон өзінің танымал суреттеріне сұранысты қанағаттандырудан шаршады; ол өзін сергіту және сергіту үшін Гавайи территориясына жеке демалыс жасады. Ол жерде ол арал сахналары мен этностық жапон, қытай және Гавайи тұрғындарының 26 суреттерін жасаған. Ол жоқ болған кезде Джон Хадсон Филд Колумбиялық мұражайының Тынық мұхит жағалауы этнологы болды. Ол Солтүстік Калифорнияның жергілікті әрекеттерін құжаттады және балық аулаудың аборигендік әдістерін жан-жақты зерттеді. Құрлықтарға оралғанда Грейс күйеуіне қосылып, құлшынысты сатып алушыларға сезімтал Помо портреттерін жеткізу жұмысын қайта бастады. Ол Джонның көбінесе уағыздау ісіне еріп жүрді. 1902 жылы ол Пауни ұлдың портреті суреттелген; оның күйеуі Пауниді Field Columbian Museum үшін тапсырма бойынша құжаттаған. 1904 жылы Грейс Хадсон Оклахома территориясына ұзақ уақытқа бару және Паунидің қосымша суреттерін салу үшін Филд Колумбиялық мұражайдан тапсырыс алды. Бұл халық еуропалық аурулар эпидемиясынан кейін өлім-жітім деңгейінің жоғары екенін және олардың қоғамның бұзылуын сезінді. Ол жерде ол негізінен бас және ақсақалдардың портреттерін жасады, олар фоторезистенттер мен кенептерде сақталды. Хадсондар әлі Оклахомада болған кезде, олардың жинаған кейбір артефакттері мен Хадсонның суреттері 1906 жылғы жер сілкінісінен кейін Сан-Францискодағы апатты өртте жойылған.

Грейс Хадсон мұражайы және Күн үйі

Укиаға (Калифорния) оралғанда Грейс пен Джон Хадсон жинақтау, саяхаттау, далалық жұмыс, оқу, ойын-сауық, фотосуретке түсіру және сурет салу сияқты қарапайым богемалық өмір салты бойынша өмір сүрді. 1911 жылы Укиадағы The Sun House құрылысы аяқталды. Олар Калифорниядағы Редвудтың қолөнер шеберлері стиліне сай салынған бунгалоны жобалаған. Хадсондар Хопи күнінің символын өздерінің отбасылық символы ретінде қабылдады; эмблема үйдің есігінің үстінде көрнекті түрде көрсетіледі. Джон Хадсон 1936 жылы сол жерде қайтыс болды. Грейс Хадсон 1937 жылдың 24 наурызында қайтыс болды. Музейдің сайтында Грейс Хадсон туралы былай делінген: " Оның туындылары жергілікті халықтарды жақсы бейнелеп, оларға жанашырлық танытады".