Egeln

Кіріспе

Эгельн - Германияның Саксония-Анхальт аймағындағы Salzlandkreis ауданындағы шағын қала. Ол Эгельнер Мулде Verbandsgemeinde ("қоғамдық муниципалитет") әкімшілік орталығы болып табылады.

География

Egeln Боде өзенінің бойында орналасқан. Штат штабының солтүстік-батысында Штат штабының оңтүстік-батысында Магдебург штатының астанасы Халберштадт жолы. Эгельн станциясында Геклинген арқылы Стасфуртқа пойыз байланысы қамтамасыз етіледі.

Тарих

Боде бассейніне палеолиттен бері қоныс тепкен; қала атауы б.з. 2-ші және 3-ші ғасырларда Балтық жағалауынан оңтүстікке қарай қазіргі Тюрингияға көшіп келген англиялық тайпаларға қатысты болуы мүмкін. Остергулон деп аталатын бекініс 941 жылы Германия королі Отто I-нің Германияның тұңғыш ұлы Зигфридке оның маңындағы жерлерді бергені туралы құжатында аталады. Қамал Боде өзенінің арғы жағындағы жолды қамтамасыз етті, бұл Гослар мен Кведлинбург қалаларынан Магдебургтегі Оттон резиденциясына дейінгі маңызды сауда жолының бөлігі болды. Зигфридтің ерте өлімінен кейін бұл аймақ жаңадан құрылған Гернроде абатханасының иелігіне өтті. Саудагерлер мен қолөнершілер сонда қоныстанды, ал бекіністі қала 11 ғасырда Аскания әулетінің саксон графтарының тапсырысы бойынша салынған. 1206 жылы шіркеудің есімі алғаш рет айтылған. 1250 жылы Хадмерслебен иелері Егельннің азаматтарына қала артықшылықтарын берді; Отон Хадмерслебен 1259 жылы бұл жерде цистерциан монастырына (Мариенштуль монастырына) негіз салды. 1416 жылы Хадмерслебен әулеті жойылғаннан кейін, Эгелн Магдебургтің ханзадалық архиепископтарына тиді, олар қаланы жазғы резиденция ретінде қайта салдырды. Отыз жылдық соғыста Эгельн қамалы уақытша швед әскерлерінің штабы ретінде қызмет етті. Бұл жерде ол Карл Густав Врангельдің кейінгі әйелі Анна Маргарета фон Хаугвицпен кездесіп, оның қамқоршысы болды. 1680 жылдан бастап Магдебургтің Пруссия герцогтігінің бөлігі, демен мемлекет меншігіне өтті, ал Эгельн тәуелсіз қала мәртебесін алды. Мариенштуль монастырі 1809 жылы Наполеон патшасы Жером Бонапарттың бұйрығымен таратылды. Наполеон соғыстарынан кейін 1816 жылы Эгельн Саксонияның Пруссия провинциясына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Эгельн Шығыс Германияның құрамына кірді және усадьба Volkseigenes Gut ("Халық иелігіндегі мүлік") болды. Германияның бірігуінен кейін қамал кешені кеңінен қалпына келтірілді.

The fertile Bode basin had been settled since the Paleolithic; the town's name may refer to Anglian tribes which in the 2nd and 3rd century AD moved from the Baltic coast southwards to present day Thuringia. A fortification at the site named Osteregulon is mentioned in a 941 deed of donation, issued by German king Otto I when he enfeoffed Siegfried, firstborn son of Margrave Gero, with the surrounding estates. The castle secured a causeway across the Bode river, part of an important trade route from the cities of Goslar and Quedlinburg to the Ottonian residence in Magdeburg. After Siegfried's early death, the area passed into the possessions of newly established Gernrode Abbey. Merchants and craftsmen settled there, and a fortified town was laid out in the 11th century at the behest of the Saxon counts from the Ascanian dynasty. A parish church was first mentioned in 1206. Conquered by the Lords of Hadmersleben about 1250, the Egeln citizens were vested with town privileges; Otto of Hadmersleben founded a Cistercian nunnery (Marienstuhl monastery) at the site in 1259. After the Hadmersleben dynasty became extinct in 1416, Egeln fell to the Prince Archbishops of Magdeburg who had the castle rebuilt as a summer residence. In the Thirty Years' War, Egeln Castle temporarily served as headquarters of the Swedish troops under Field Marshal Johan Banér. Here he met with the young nun Anna Margareta von Haugwitz, the later wife of Carl Gustaf Wrangel, and became her guardian. Part of the Prussian Duchy of Magdeburg from 1680, the demesne passed into state ownership while Egeln obtained the status of an independent city. The Marienstuhl nunnery was finally dissolved by order of the Napoleonic king Jérôme Bonaparte in 1809. After the Napoleonic Wars, Egeln was incorporated into the Prussian Province of Saxony by 1816. After World War II, Egeln was part of East Germany and the manor became a Volkseigenes Gut ("People Owned Property"). After German reunification, the castle complex has been extensively restored.