Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Николай Ахельолық (1221 жылы 10 ақпанда қайтыс болған) - сицилиялық канцлер Матей Ахельолықтың екінші ұлы және 1181 жылдан бастап Салерноның архиепискобы, ол тарихшы Ромуальд Гварнаның орнын басады. Ол Сицилияның Норман патшалығында оның Генрих VI-ге, Киелі Рим императорына (1194) құлаған кезде сенімді кеңесші болды. Генрих Сицилияның патшасы деп атанған. Констанция Сицилияның патшасы болған. Генрих 1191 жылы Неапольді қоршауға аттанған кезде Салерно оған адалдықты уәде еткен хат жіберді, ал немістерге жаушыл Архиепископ Николай адал емес қаланы Неапольге тастап кетті, ол жерде Ричард Ацера графты жаралағаннан кейін қаланың қорғанысын бақылауға алды. Ол Бриндизидің аммират аммиратторум Маргаритусымен бірге ежелгі қаланы табысты қорғап, Генриге қоршауды алып тастауға мәжбүр болды. Генрих соғыстан қайтқанда, ол жақын арада оралатындығын білдіретін белгі ретінде Констанцияны Салернода қалдырды. Николай Салернодағы достарына оқиғаларды айту үшін хат жазды, ал Салерно халқы патша Танкредке қайтадан бағынып, Констанцияны қоршауға алды. Констанция оларға Генрихтің жеңілісін Николай ашады деп түсіндіруге тырысты, бірақ Салернитандар оны Танкредтің пайдасына тұтқындауға бел буды; ақырында олар оны Танкредке тапсырды. Бірақ ұзақ уақыт бойы оның әсері болмады. Императрица келесі жылы босатылды; Генрих 1194 жылы 25 желтоқсанда Палермода Николайдың ғана емес, Ричард, Маргаритус және королева Сибилланың қатысуымен таққа отырды. Төрт күннен кейін олардың бәрі де (бәлкім, ойлап тапқан) сөз байласуда айыптап тұтқындалды және неміс түрмелеріне жөнелтілді. Ол Рим папасы Иннокентий ІІІ-нің дұғалары мен өтініштеріне қарамастан, сол жерде көп жыл тұрды.
Nicholas of Ajello (; died 10 February 1221) was the second son of the Sicilian chancellor Matthew of Ajello and the archbishop of Salerno from 1181, when he succeeded the historian Romuald Guarna. He was a trusted advisor in the Norman Kingdom of Sicily at the time of its fall to Henry VI, Holy Roman Emperor (1194). Henry claimed Sicilian throne for his wife Empress Constance was a Sicilian princess and heiress of her nephew the late William II, King of Sicily. When Henry was marching to besiege Naples in 1191, Salerno sent a letter promising him its loyalty and the Archbishop Nicholas, hostile to Germans, abandoned the faithless city for Naples, where he took control of the city's defences after Richard, Count of Acerra, was wounded. Together, he and the ammiratus ammiratorum Margaritus of Brindisi successfully defended the ancient city and forced Henry to lift the siege. When Henry retreated, he left Constance at Salerno as a sign that he would soon return. Nicholas wrote letters to tell the events to his friends in Salerno, and the populace of Salerno resubmitted to King Tancred and besieged Constance. Constance spoke to them trying to explain that the defeat of Henry was exaggerated by Nicholas, but the Salernitani were determined to capture her in favor of Tancred; finally they handed her to Tancred. Though it was of little effect in the long term. The empress was released the next year; Henry was crowned on 25 December 1194 in Palermo, with not only Nicholas, but Richard, Margaritus, and Queen Sybilla present. Four days thence, they were all arrested on charges of conspiracy (probably trumped up) and shipped off to German prisons. There he remained for many years, despite the prayers and pleas of Pope Innocent III.