Кіріспе
O'Sullivan (Ó Súilleabháin, Súileabhánach) - Ирландияның ең танымал аймағы болып табылатын Ирландияның гаэльдік кланы. Дәстүрлі шежіре бойынша ОСулливандар 9 ғасырда орналасқан кланның негізін қалаушы, Кашель немесе Мунстердің патшасы Финген мак Аэдо Дуибтен 601 жылдан 618 жылға дейін 8 ұрпақ алыстатылған Ценель Фингиннің ежелгі Эоганахт Чайсил септасынан тараған. Кейін олар жақын туыстары - Маккарти әулетінің астында, Кашель / Мюнстердің мұрагері Десмонд корольдігінің кішкентай, бірақ күшті корольдіктерінің бас княздары болды. Кланның соңғы тәуелсіз билеушісі Донал Кэм О'Салливан Биар болды, ол 1594-1603 жылдардағы Тоғыз жылдық соғыста жеңілді.
O'Sullivan (Ó Súilleabháin, Súileabhánach) is an Irish Gaelic clan based most prominently in what is today County Cork and County Kerry. According to traditional genealogy, the O’Sullivans were descended from the ancient Eóganacht Chaisil sept of Cenél Fíngin, the founder of the clan who was placed in the 9th century, eight generations removed from
Fíngen mac Áedo Duib, king of Cashel or Munster from 601 to 618. Later, they became the chief princes underneath their close kinsmen, the MacCarthy dynasty, in the small but powerful Kingdom of Desmond, successor of Cashel/Munster. The last independent ruler of the clan was Donal Cam O'Sullivan Beare, who was defeated in the Nine Years' War of 1594–1603.
Аңыздар шежіресі
17 ғасырдағы Leabhar na nGenealach жазбасына сәйкес О'Салливан кланы Мюнстер патшаларының Эоганахта әулетінен шыққан деп мәлімдейді (солар арқылы, ең соңында, Милесий, Фениус Фарсаид және Адамнан). Кланның аңыздағы негізін қалаушы Суйлебан мак Маолура 862 жылы Мюнстердің патшаларының ұрпағы ретінде Еоганахта әулетінің ұрпағы ретінде, Финген мак Аэдо Дуибтен (өлген 618 жылы) сегіз ұрпақ кейін туылған.
Ерте заманауи кезең
О'Салливан Биар кланы 1592 жылы тағы да бөлінді. 1563 жылы бас әмірші Донал О'Салливан өлтірілгенде, оның сол есімді ұлы екі жастағы бала еді. Ирландияның таннистерлік заңдары бойынша, әмірші атағы қайтыс болған әміршінің отбасының ең қабілеттісіне берілуі керек еді. Нәтижесінде клан қайтыс болған бас рубасының ағаларының бірі Оуэн кланды басқаруды өз қолына алып, Беар мен Бантридің иегері болады деп шешті. Оуэн ағылшын тажын мойындады және Елизавета патшасы оны ерлік атағына ие етті. 1587 жылы жиырма алты жастағы Донал кланның басшылығын талап етуге шешім қабылдады. Ол өзінің талап етуінің негізі ретінде тұңғыштық құқығын пайдаланып, Дублиндегі билік органдарына өтініш жасады, бұл бойынша әкесінің өлімі кезінде оның жасына қарамастан, ең үлкен ұлы әкесінің атағын мұра етеді. Дублиндегі ағылшын комиссиясы оның дәлелін қабылдады, өйткені олар ағылшын процедурасын бүкіл Ирландияда қолдануды жөн көрді. Сонымен қатар сэр Оуэн Десмонд көтерілісіне қатысы болғандықтан Дублинде ықпалын жоғалтты. Комиссия "О'Салливан Беар" деп аталатын Доналды қолдады. Сэр Оуэн Уидди аралы мен Бантридің бір бөлігін қанағаттандыруға мәжбүр болды. Ол келесі жылы қайтыс болып, орнын ұлы, тағы бір сэр Оуэн иеленді. О'Салливандар және басқа да тайпалар 12 жасар Джеральд Фицджеральдты баспанамен қамтамасыз етті, өйткені әскерлер оны Дезмонд графлығының соңғы мұрагері ретінде ұстауға тырысты. 1590-шы жылдардың аяғында Салливан Мор кланы мен олардың жақын одақтастары Максуинилер ағылшын күштеріне қарсы күрестің ауыр салмағын тартты. Алайда Донал О'Салливан Биар кланын ұстап, О'Доннелл мен О'Нилл Ольстердің науқанына кіргенше шайқастан тыйып қалды.
title of chieftain be passed on to the most capable of the dead chief's family. As a result, the clan decided that Owen, one of the brothers of the dead chief, would take over control of the clan and become Lord of Beare
and Bantry. Owen acknowledged the English crown and was knighted by Queen Elizabeth. In 1587 Dónal, now twenty six years old, decided to claim leadership of the clan. He petitioned the authorities in Dublin, using primogeniture as the basis for his claim, whereby the oldest son should inherit his father's title regardless of his age at the time of his father's death. The English Commission in Dublin was receptive to his argument since they preferred to have the English procedure followed throughout Ireland. In addition Sir Owen had lost influence in Dublin due to implication in the Desmond Rebellion. The Commission found in favor of Dónal, who was now The O'Sullivan Beare. Sir Owen had to be content with Whiddy island and part of Bantry. He died the following year and was succeeded by his son, another Sir Owen. The O'Sullivans and other clans provided shelter to 12 year old Gerald FitzGerald when troops sought to capture him as the last heir to the Earlship of Desmond. In the late 1590s, it was the Sullivan Mor clan and their close allies the McSweenys who bore the brunt of the fighting with the English forces. Donal, however, held the O'Sullivan Beare clan, held back from the fighting until the O'Donnells and O'Neills of Ulster entered the campaign.
1600 жылдан кейін
1600 жылы Мюнстердің бәрі дүрбелеңдеген. Дезмондтар көтерілісін қолдағандары үшін жаза ретінде Мунстер тайпалары өздерінің жерлерін ағылшын отаршылдарына жоғалтты. 1596 жылы Кланкарти графты қайтыс болғаннан кейін оның жерлері де қоныстанушыларға бөлінді. Испания королі Филипп III Дон Хуан Д'Акуиланың басшылығымен Ирландиядағы дін мүшелеріне көмек жіберуге келісті. О'Ниллдің ұсынысы бойынша Ольстерге қонудың орнына испандықтар Ирландия теңізінде ағылшын әскери кемелерімен кездеспеу үшін Корк округіне қарасты Кинсальге қоныстанды. Соғыстан шаршап, қаза тапқан Мюнстер тайпалары Ольстер мен испан әскерлеріне қосылу үшін әскер жинауға қиналды. Испандықтарға ирланд әскерлерін алдағы шайқастарға дайындау үшін О'Дрисколл мен О'Салливанның қамалы үшін гарнизон құру міндеті берілді. Қалған төрт мың испандық сарбаз Кинсальда қалып, Ольстер әскерлерінің келуін күтті. Донал О'Салливан Беарға Мунстер әскерлерінің командалығы берілді, олар негізінен оның кланынан және О'Дрисколл, Максуиней және О'Коннор Керридің сарбаздарынан құралған. Дэниел О'Салливан Мор өткен жылдардағы шығынға байланысты тек қана символдық қолдау көрсете алды. Дональ мың адамнан тұратын әскерімен Кинсальға қарай аттанды. Ол Филип патшаға хат жолдап, оған мойынсұнамын деп ант береді. Хатты ағылшын агенттері ұстап алады, кейін оны кешірім беруден бас тарту үшін негіз ретінде пайдаланады. 1601 жылы 24 желтоқсанда таң атқанда шайқас басталды. Бірнеше сағаттан соң бәрі бітті. Бұл ирланд әскерлерінің үлкен жеңілісі болды. Бұл іспан әскерлерінің қабырғалы Кинсаль қаласын тастап, шайқасқа аяғына дейін қосылмауларына байланысты болды. О'Нилл өзінің талқандалған әскерлерімен бірге Тайронға қайтты. О'Доннелл сарбаздарының қолбасшылығын ағасына тапсырып, король Филиптен көбірек көмек сұрауға Испанияға аттанды. Акила генерал соғыс туралы өтініш жасады, ал ағылшын әскерінің қолбасшысы лорд Маунтджой оның өтінішін қуана-қуана қабылдады. Акила қаланы тапсыруға келісті. Бұл оның әскерлері қорғап отырған жер. Бұл О'Салливандар мен О'Дрисколлдарға өздерінің қамалдарын қайтару үшін испандармен күресуге тура келді дегенді білдірді. Донал О'Салливан Аквиланың мінез-құлқына наразылық білдіріп, Филип патшаға хат жазды. Ақила Испанияға оралғанда, оны Филип патшаның қорлауы деп танылып, үй қамауына алынды. О'Салливан кланының көптеген әскери еместері оларды қауіптену үшін Дурси аралына жіберілді. Джон Босток бастаған ағылшын әскері аралды қорғайтын шағын гарнизонға шабуыл жасады. Олар арал тұрғындарын, әйелдер мен балаларды, сондай-ақ гарнизонды да қырып тастады. Олар өздерінің денелерін, кейбіреулері тірі кезінде, теңізге қарап тұрған жартастан төменгі жартастарға тастады. О'Салливан Беардың басты бекінісі Данбой қамалы 1602 жылы Данбойды қоршауда қиратылған және оның гарнизоны асылып өлтірілген. Донал О'Салливан мен шамамен төрт жүз сарбаздан тұратын мыңға жуық ізбасарлары және қалған бейбіт тұрғындар Лейтримге досы О Руарк (О'Рурк) қамалына сапар шегеді. Ол солтүстік одақтастары О'Доннелл мен О'Ниллдің арасында ұзақ уақыт тұра алатынына сенді. Кейру оларды заңсыз деп жариялады және оларға көмектескендер заңсыз ретінде қаралады деп жарлық шығарды. Олар 483 шақырым жол жүріп, Елизаветаға адал болған ағылшын және ирланд әскерлерінің шабуылына ұшырады. Ауыл соғыстан, ашаршылықтан қираған еді. Жол бойындағы адамдар өздерін аман алып қалуға тырысты. Олар көмек пен азық-түлік беруге де шамасы жетпейтін. Олар 1602 жылы 31 желтоқсанда жүріс бастады. Марш туралы толық мәліметті Донал О'Салливанның немере інісі Филип О'Салливан Биар ұсынды.