Кіріспе
Венгрия дирижері Янош Ференцик (18 қаңтар 1907 жыл - 12 маусым 1984 жыл) - венгриялық дирижер. Ференцик Будапештте дүниеге келген; ол өте жас бала кезінен бастап музыка ойнаған. Ол скрипкадан сабақ алып, өздігінен орган ойнауды үйренді. Ол Будапешттегі Ұлттық музыка консерваториясында оқыды, онда оның негізгі пәндері орган орындау және композиция болды. Ол жиырма жасында Будапешт мемлекеттік операсына оқуға түседі. Осы қызметінде ол 1930 жылы Байройт фестиваліне қатысты. Байройтте ол Артуро Тосканиниге көмекші болды, бұл тәжірибе оның қалған мансабында шешуші маңызы болды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында ол Будапештте Артуро Тосканини, Бруно Вальтер, Феликс Вайнгартнер және Вильгельм Фуртвенглер сияқты дирижерлермен оқыды. Ференциктің халықаралық мансабы 1937 жылы басталды. 1930 жылдардың аяғында ол Венгрия операсының жетекші дирижерлерінің біріне айналды. 1940 жылы Будапештте, Барток континенттен кетер алдында, Бела Барток пен Дитта Пастор Бартоктың қоштасу концертіне жетекшілік етті. Оның өнер жолы 1945 жылдан кейін толық жемісті болды, өйткені ол Будапешт операсының бас музыкалық директоры, Будапешттегі Венгрия ұлттық филармониясының бас дирижері және 1960 жылдан 1967 жылға дейін Будапешт филармониясының дирижері болып тағайындалды. 1948 жылдан 1950 жылға дейін Ференцик Вена мемлекеттік операсының бас қонақ дирижері болды, ол Лос-Анджелес филармониясының қонақ дирижері болды және Африкадан басқа барлық құрлықтарда дирижерлік сапармен жүрді. Ференцик венгр композиторлары Ласло Лайта, Бела Барток және Золтан Кодалымен дос болды және олардың шығармаларын түсіндіруімен танылды. Оның көптеген жазған шығармаларының арасында Кодалының "Сзекелифоно" әні бар. Ерекше студенттерінің қатарында Александр Райчев бар.
János Ferencsik (18 January 190712 June 1984) was a Hungarian conductor. Ferencsik was born in Budapest; he actively played music even as a very young boy. He took violin lessons and taught himself to play the organ. He studied at the National Conservatory of Music in Budapest, where his major subjects were organ performance and composition. He joined the Budapest State Opera at the age of twenty, where he was engaged as a rehearsal coach. In this capacity he took part in the Bayreuth Festival in 1930 31. At Bayreuth, he assisted Arturo Toscanini, an experience which was to be of decisive importance for the remainder of his career. Between the two world wars, he studied in Budapest under such conductors as Arturo Toscanini, Bruno Walter, Felix Weingartner and Wilhelm Furtwängler. Ferencsik's international career began in 1937. By the end of the 1930s, he became one of the Hungarian Opera's leading conductors. He conducted the farewell concert of Béla Bartók and Ditta Pásztory Bartók in 1940 in Budapest, just before Bartók had left the continent. His artistic career came to full fruition after 1945, as he was appointed General Music Director of the Budapest Opera, Principal Conductor of the Hungarian National Philharmonic Orchestra in Budapest and, from 1960 until 1967, and the Conductor Chairman of the Budapest Philharmonic Orchestra. From 1948 until 1950, Ferencsik was principal guest conductor of the Vienna State Opera, he was guest conductor of the Los Angeles Philharmonic, and toured widely abroad, conducting on every continent with the exception of Africa,
Ferencsik was a friend of Hungarian composers László Lajtha, Béla Bartók and Zoltán Kodály and was known for his interpretations of their works. Among his many recordings are two of Kodály's Székelyfonó. Notable students include Alexander Raichev.
Медиа
Барток: Дивертимено, Венгрияның мемлекеттік оркестрі, 1984.