Кіріспе

Бетховеннің пианино сонатасы Л. В. Бетховеннің пианино сонатасы No. 22 - F мажорлы, оп. 54, 1804 жылы жазылған. Бұл симфония No1 симфониясының алғашқы эскиздерімен замандас. 5 до минор. Ол Бетховеннің танымал емес сонаталарының бірі, оның көршілері - Вальдштейн және Аппассионата.

I. Меноэтоның темпімен

Бетховен ашылу мен баяу қозғалыстарды тастап, модуляциялық триомен бірге минуетке өтеді. Антон Куэрти бұл шығарманы шығармашылықсыз композиторлардың пародиясы деп атайды, ал Андрас Шифф оны "Кәубетті және аңшыны" бейнелеу деп атайды. Бірінші тақырып қатаң классикалық стильде жазылған, қайталанатын сөз тіркестері сән-салтанатқа айналған, ал екіншісі октавалардағы жарқын каноннан тұрады. Бұл қозғалыстың белсенділігі оның негізгі тақырыбының түрлерін жинаған кезде біртіндеп артады. Бұл бірінші бөлім АБАБА түрінде, онда А мен В қатты қарама-қарсы тақырыптар. A тақырыбы - Джозеф Хайднның F мажордағы би түрі. Ал B тақырыбы - трио - C мажордағы екі қолдың да қос қос үштігі ойналатын forte үштігінің бірі. Үштік октаваларда (содан кейін алтыншыларда) және сол және оң қолдардың арасындағы диалогпен және метріне кедергі келтіретін көптеген sforzandi. А бөлімі біршама өзгерісімен толық қайталанады. Содан кейін B, үштік бөлім, қайтадан пайда болады, бұл жолы F бас және едәуір қысқа ұзындықтағы тоник кілті. А бастауыш тақырыбы тағы да сәнді болып қайта пайда болады. Ұзақ уақыт бойы үндеуден кейін қысқаша кода болады.

II. Аллегретто Più allegro

Финал, тағы да F мажор, уақыт бойынша монотематикалық экспозициямен бірге қуанышты moto perpetuo соната түріндегі қозғалыс. "Егер бірінші қозғалыс іш қатумен ауыратын болса, екінші қозғалыс керісінше ауырады". (Антон Кюрти) Бұл шығармада көрініс табады, өйткені негізгі әуеннің үздіксіз, он алтылық үлгісі бар, бұл шығармада тіпті бір секундқа да тоқтамайды. Экспозицияда жоғарыда жазылғандай бір ғана қысқаша тақырып бар. Ол F мажордан басталып, C мажорға дейін барады, бұл экспозицияны аяқтайтын кілт. Бұл ұзақ және кең ауқымды жоба. Ол А мажордан басталады және көптеген түрлі асқабаттарға модуляцияланады, ол үлкен кульминациядан өтіп, тоник асқабатында аяқталады, онда қайталану естіледі және даму бөлімі аяқталады. Қайталау экспозиция сияқты тоникте басталады. Алайда, F және C мажорлы дыбыстар орнына бұл жолы тақырып көбірек кілттер арқылы модуляцияланады және кеңейтіледі. Реципиляция F минормен аяқталады, бұл тониканың параллель минор, онда екі қолдың арасында серпімді, бірақ күмәнді синкоптық ноталар естіледі. F мажордағы жылдам кодада шығарма көбірек қобалжып, аяғына дейін алға қарай қозғалады.