Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Густав Кафка:Густав Кафка (23 шілде 1883, Вена 12 ақпан 1953, Вейтшейм би Вюрцбург) - австриялық философ, психолог. Кафканың психология саласына қосқан ең көрнекті үлестерінің бірі - оның мінез-құлық теориясын сынға алу сияқты негіздер мен әдістерді сынға алуы және басқа да мақалалар, онда ол нақты тергеу негізінде жаңа көзқарастарды ашты. Оның ұлы (4 ақпан 1907, Мюнхен 17 қаңтар 1974, Грац) - социолог және заңгер.
Gustav Kafka (23 July 1883, Vienna – 12 February 1953, Veitshöchheim bei Würzburg) was an Austrian philosopher, psychologist. One of Kafka's most outstanding contributions to the realms of psychology have been his critique of fundamentals and methods, such as his criticism of behaviorism, and other articles in which he revealed new points of view based on concrete investigation. His son (4 February 1907, München 17 January 1974, Graz) was a sociologist and jurist.
Ерте өмір және білім
Кафка өзінің туған қаласы Венада оқыды, кейіннен шотландтық монахтар ұйымдастырған мектепке оқуға түсті. Бала кезінде үйде оқығандықтан ағылшын және француз тілдерін меңгерген, содан кейін 1902 жылы Вена университетіне оқуға түсіп, бір семестр бойы заң оқыды, кейін философия мен психологияны оқыды. Геттингендегі Г. Э. Миллер зертханасында семестр өткізгеннен кейін, ол Геза Ревес және Дэвид Кацпен танысты. Кафка Лейпцигке оқуға түсті, онда 1904 жылы Уундттан "Ueber das Ansteigen der Toner regung" атты диссертация бойынша докторлық дәрежесін алды. 1905 жылы Теодор Липпстің үйретуімен оқуын жалғастыру үшін Мюнхенге барды. Кейін ол Эрих Бехердің басшылығымен жұмыс істеді және 1915 жылы Мюнхенде профессор болып тағайындалды. Кафка Бірінші дүниежүзілік соғысқа австриялық резервтегі сарбаз ретінде қатысқан. Соғыстың соңында оған Будапешт университетінде қызмет ететін досы Геза Ревеспен бірге Австрия-Мажарстан армиясының психотехникалық қызметін құру тапсырылды. 1923 жылы Кафка Карл Бюлерден кейін Дрездендегі Техникалық жоғары мектепте психология, философия және педагогика профессоры болды, бірақ 1935 жылы саяси қиындықтар мен денсаулығының нашарлауы оны мерзімінен бұрын отставкаға кетуге мәжбүр етті. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталар алдында оның үйі мен барлық дүние-мүлкі әуе шабуылынан қираған. Соғыстың құлдырауы оның академиялық қайта қалпына келуіне емес, аштыққа және қатты қиындыққа әкелді. 1947 жылы ол Вюрцбург университетінде философия және психология профессоры болып тағайындалды, онда 1952 жылдың жазында екінші және соңғы зейнеткерлікке шыққанға дейін жұмыс істеді. 1953 жылы 12 ақпанда ол өзінің жаңадан сатып алған үйінде Вейтшоххаймда Вюрцбургке жақын жерде қайтыс болды.
Kafka attended school in Vienna where he was born, and later joined the school that was organised by Schotten monks. He became conversant in both English and French from learning at home as a child, then entered the University of Vienna in 1902, where he studied law for one semester before shifting studies to philosophy and psychology. After a semester at G. E. Miller's laboratory in Göttingen, where he became acquainted with Geza Revesz and David Katz, Kafka enrolled at Leipzig where in 1904 he received the doctor's degree from Wundt for a thesis entitled Ueber das Ansteigen der Toner regung. In 1905, he went to Munich to continue his studies under Theodor Lipps. Later he worked there under Erich Becher and was appointed professor at Munich in 1915. Kafka participated in the First World War as an Austrian reserve soldier. Towards the end of that war, he and his friend Geza Revesz, then at the University of Budapest, were commissioned to set up a psychotechnical service for the Austro Hungarian Army. In 1923, Kafka succeeded Karl Bühler as professor of psychology, philosophy, and pedagogy at the Technische Hochschule in Dresden, but in 1935 political difficulties and ill health combined to force him to resign prematurely. Just before its close, the Second World War added to his misfortunes by the destruction of his home and all his property in an air raid. The collapse of the war led not to his academic reinstatement but at first to hunger and dire distress. In 1947, however, he received an appointment as professor of philosophy and psychology at the University of Würzburg, where he continued to work until his second and final retirement in the summer of 1952. In his seventieth year, on 12 February 1953, he died in his newly acquired home in Veitshochheim near Würzburg.