Кіріспе
"Каратэ шабуыл" жекпе-жек өнерінде Қарулы күрес өнерінде пышақпен шабуыл жасау - көптеген адамдарға таныс каратэ шабуыл ретінде (жапонша, shutō uchi) бас бармаққа қарама-қарсы қолдың бөлігімен (кішкентай саусақтан билетіне дейін) жасалған шабуыл. Бычакпен соққы беру үшін қолайлы нысаналар мойынның түбіндегі каротид синусын (біздің санамызды жоғалтуы мүмкін), мойынның мастоидты бұлшықеттерін, мойынтіректі, мойынтіректі, мойынтіректі, жамбас сүйектерін, қабырғаларды, бас жақтарын, қабырға, жамбас, үшінші омыртқа (омыртқа бағанасының кілті), жоғары қол, қолтықтың (блоктау), шынтақ (сыртқа пышақ блоктау), тізе шапқышы (аяқ лақтыру). Жапон, корей және қытай стилдерінде пышақпен ұстаған қол соққыға да, тосқауылға да қолданылады.
In martial arts, a knifehand strike is a strike using the part of the hand opposite the thumb (from the little finger to the wrist), familiar to many people as a karate chop (in Japanese, shutō uchi). Suitable targets for the knifehand strike include the carotid sinus at the base of the neck (which can cause unconsciousness), mastoid muscles of the neck, the jugular, the throat, the collar bones, ribs, sides of the head, temple, jaw, the third vertebra (key stone of the spinal column), the upper arm, the wrist (knifehand block), the elbow (outside knifehand block), and the knee cap (leg throw). In many Japanese, Korean, and Chinese styles, the knifehand is used to block as well as to strike.
Жапондық жекпе-жек өнері
Тегатана () - айкидо сияқты жапондық және каратэ және Шоринжи Кемпо сияқты қытайлық Окинава жекпе-жек өнерінен шыққан термин. Бұл жоғары, орта немесе төменгі күйде болуы мүмкін, бірақ әдетте көз деңгейінде сыртқа қарай созылады (каротид артериясы мен каротид синусына қарай, бұл санасыздыққа әкеледі - басты соққы нүктесі). Әдетте, жаттығу кезінде уке мен тори бір-біріне тиісіп, бір-біріне қарама-қарсы тұрады. Кейбіреулер қарусыз қарсыластар үшін ең жақсы ұрыс қашықтығы деп санайтын осы позициядан көптеген тепе-теңдікті бұзу, соққы беру және лақтыру әдістерін қолдануға болады. Каратэде қол семсерімен (тегатана сакоцу учи), қол семсерімен (тегатана сакоцу учикоми) және қол семсерімен (тегатана ганмен учи) осы негізгі соққыны шабуыл жасау үшін негіз ретінде қолданады. Бычакпен соққы беру қолдың екі жағымен де қолданылуы мүмкін. Баяу саусақты тығып, алдыңғы саусақтың бетін босатқанда, қолдың сол жағын соққы беті ретінде пайдалануға болады. Бұл ішкі пышақ деп аталады, ал кішкентай саусақтың жағы сыртқы пышақ деп аталады.
Кореялық жекпе-жек өнері
Тхэквондода пышақпен соққы (сон наль мок чиги немесе соңкал таэриги) кішкентай саусақтың негізі мен қолтықтың (абдуктор дигити миними) арасында орналасқан қолдың бүйіріндегі бұлшық еттің соққысымен орындалады. Ол шабуылдау және қорғаныс техникасы ретінде қолданылады және жоғары, төмен, орта, бүйір, ішкі, сыртқы, көтерілу немесе дөңгелек соққы ретінде орындалуы мүмкін. Бұл техниканы соққы ретінде де, блоктау ретінде де қолдану WTF Taegeuk poomsae-да көп орын алады.
Кәсіби күресу және аралас жекпе-жек өнері
Сырғанақпен қол соққыларын аралас жекпе-жекте Казуши Сакураба сәтті қолданған. Ол кәсіби күресте "монғолша соққы" деп аталатын түрді қолданды, онда ол қарсыласының мойнына екі қолымен соққы берді.
Шығармалық бейнелер
Азиялық жекпе-жек өнерінің батыста танымал болуы 20-шы ғасырдың ортасынан аяғына дейін американдық және британдық кино, теледидар және анимациялық мультфильмдерде кеңінен қолданылатын пышақпен соққының асыра сілтеген нұсқасын тудырды. Әдеттегі суреттерде кейіпкер қарсыласының мойнына бірден, дәл, бірақ салыстырмалы түрде әлсіз соққы береді, бұл оларды бірден есінен танып қалады, бірақ басқа жағынан зардап шекпейді. (Бірнеше нұсқада соққы бірден өлімге әкеледі.) Бұл жиі артында бейхабар қарсыласқа, көбінесе жау күзетшісіне жасалады. Бұл қимыл 1960-1970 жылдары тыңшы жанрының негізгі бөлігіне айналды.